نوشته ممنوعیت واژه الجیبیتی در مالزی، گامی تازه در سرکوب اقلیتهای جنسی و جنسیتی اولین بار در شش رنگ. پدیدار شد.
]]>
استدلالی که عملاً سانسور زبانی را به ابزار کنترل دیجیتال تبدیل میکند.
این ممنوعیت در کشوری اعمال میشود که روابط همجنسگرایانه تحت قانون فدرال تا ۲۰ سال زندان و شلاق دارد، و قوانین شریعت ایالتی نیز مسلمانان را جداگانه تحت پیگرد قرار میدهند. «تطبیق جنسیت» به رسمیت شناخته نمیشود و پوشیدن لباس «مخالف جنسیت بیولوژیک» در بسیاری از ایالتها جرم است و هیچ قانون ضدتبعیضی برای حمایت از اقلیتهای جنسی و جنسیتی وجود ندارد.
سازمان «جاستیس فور سیسترز» گزارش داد که تنها در سال ۲۰۲۵، ۳۰۷ نفر از جامعه الجیبیتی+ بازداشت شدهاند.
«جاستیس فور سیسترز» در واکنش به این تصمیم نوشت که اصطلاح «بودایا سونگسانگ» انسانیتزدایی از اقلیتهای جنسی و جنسیتی را تقویت میکند، اطلاعات غلط را دامن میزند و این باور خطرناک را تثبیت میکند که این افراد باید «اصلاح» شوند.
کمپینگر عفو بینالملل مالزی نیز تأکید کرد که وقتی مقامات دولتی برچسب «منحرف» به اقلیتهای جنسی و جنسیتی میزنند، از اخلاق دفاع نمیکنند، بلکه نفرت و خشونت علیه یک گروه آسیبپذیر را مشروع جلوه میدهند.
در چنین بستری، تغییر یک واژه در ادبیات رسمی یعنی دولت به جامعه اجازه میدهد با زبان رسمی خود از آدمها انسانیتزدایی کند و این، خطرناکترین گامِ اولِ هر سرکوبِ، سازمانیافتهای است.
نوشته ممنوعیت واژه الجیبیتی در مالزی، گامی تازه در سرکوب اقلیتهای جنسی و جنسیتی اولین بار در شش رنگ. پدیدار شد.
]]>نوشته هلند درمان تبدیلی را ممنوع و جرمانگاری کرد اولین بار در شش رنگ. پدیدار شد.
]]>بر اساس این قانون، هرگونه اقدام نظاممند و مبتنی بر فشار با هدف تغییر یا انکار هویت افراد، بهویژه کودکان و بزرگسالان آسیبپذیر، جرم تلقی میشود.
این اقدامات میتواند شامل اعمال فشار روانی مستمر، برگزاری جلسات بهاصطلاح درمانی و مراسم موسوم به «شفای دعایی» باشد.
متخلفان با مجازات حداکثر دو سال حبس و جزای نقدی تا ۲۷ هزار و ۵۰۰ یورو روبهرو خواهند شد. همچنین درمانگران متخلف ممکن است پروانه فعالیت حرفهای خود را از دست بدهند و تبلیغ یا ارائه چنین «خدماتی» نیز بر اساس این قانون ممنوع است.
با تصویب این قانون، هلند به جمع هشت کشور عضو اتحادیه اروپا میپیوندد که پیشتر درمان تبدیلی را ممنوع کردهاند. این اقدام در راستای قطعنامه ژانویه مجمع پارلمانی شورای اروپا صورت گرفته است؛ قطعنامهای که از کشورهای عضو خواسته بود درمان تبدیلی را ممنوع و برای عاملان آن مجازات کیفری تعیین کنند.
سازمان COC هلند، یکی از قدیمیترین تشکلهای حقوق الجیبیتی+ در جهان، تصویب این قانون را پس از نزدیک به ۱۵ سال کارزار، گامی تاریخی برای بازماندگان این اقدامات توصیف کرد. در مقابل، برخی سناتورها، از جمله نمایندگان حزب BBB، با استناد به نگرانی درباره محدود شدن آزادی مذهبی، به این لایحه رأی منفی دادند
نوشته هلند درمان تبدیلی را ممنوع و جرمانگاری کرد اولین بار در شش رنگ. پدیدار شد.
]]>نوشته زلنسکی: ما همه باهم برابریم ; ريیسجمهور اوکراین خواستار گفتوگوی علنی درباره حقوق اقلیتهای جنسی و جنسیتی شد اولین بار در شش رنگ. پدیدار شد.
]]>
زلنسکی بدون تعلل پاسخ داد: «معتقدم باید درباره همهچیز با جامعه صادقانه و علنی صحبت کنیم؛ این کاملاً طبیعی است.» او افزود: «همه ما اینجا در کنار هم از کشور دفاع میکنیم؛ ما برابریم و حقوق کاملاً برابر داریم، فارغ از هر تعصبی که از قرن پانزدهم به یادگار رسیده باشد. ما انسانهای مدرنی هستیم.»
این اظهارات در شرایطی مطرح میشود که ازدواج همجنسگرایان هنوز در اوکراین به رسمیت قانونی شناخته نشده، هرچند دادگاهی در کیف در سال ۲۰۲۵ یک زوج همجنس را «خانوادهی واقعی» به رسمیت شناخت؛ حکمی که دیوان عالی اوکراین در فوریه ۲۰۲۶ تأیید کرد. بر اساس نظرسنجی موسسه بینالمللی جامعهشناسی کیف در سال ۲۰۲۴، بیش از ۷۰ درصد اوکراینیها معتقدند اقلیتهای جنسی و جنسیتی باید از حقوق برابر برخوردار باشند
نوشته زلنسکی: ما همه باهم برابریم ; ريیسجمهور اوکراین خواستار گفتوگوی علنی درباره حقوق اقلیتهای جنسی و جنسیتی شد اولین بار در شش رنگ. پدیدار شد.
]]>نوشته بدن زنهای ایرانی کجاست؟ اولین بار در شش رنگ. پدیدار شد.
]]>آخرین محموله، ۱۴۳ بسته موی طبیعی به وزن ۲۶ کیلوگرم بود که داخل کوسنهای یک کامیون پنهان شده بود و از مرز آگارک وارد ارمنستان شد.
Screenshot
این خبر، در میان ایرانیان موجی از پرسش و وحشت برانگیخت:
این موها از کجا میآیند؟
آیا ممکن است متعلق به زنانی باشد که در بازداشت یا در جریان سرکوب اعتراضات جان خود را از دست دادهاند و پیکرشان هرگز به خانوادههایشان بازگردانده نشده؟
پاسخ روشنی برای این پرسش وجود ندارد اما، خودِ این پرسش، از دل واقعیتی تلختر بیرون آمده.
جمهوری اسلامی سالهاست با پنهانکردن اجساد معترضان و اعدامیها، با وادارکردن خانوادهها به سکوت، با محروم کردن مادران از حق خاکسپاری دخترانشان، نشان داده که زن ایرانی، چه زنده و چه مرده، در نگاه این حکومت ارزشی ندارد جز آنچه میتواند از او بگیرد.
بدن زنان و دختران ایران کجاست؟
در گورهای بینشان؟
در آماری که هرگز منتشر نمیشود؟
یا در همین بستههایی که حالا روی میز گمرک ارمنستان ردیف شدهاند؟
هرچه باشد، پاسخ یکی است: رژیمی که نان زنانش را از سر آنها میگیرد، جانشان را میگیرد و سکوت را به خانوادههایشان تحمیل میکند، همین روزها باید پاسخگوی سرنوشت دختران و زنان ایران باشد.
.
نوشته بدن زنهای ایرانی کجاست؟ اولین بار در شش رنگ. پدیدار شد.
]]>نوشته فدراسیون فوتبال ایران نمیتواند «اعتقادات» را دستاویز تبعیض قرار دهد اولین بار در شش رنگ. پدیدار شد.
]]>در واکنش به گزارشهایی مبنی بر احتمال استفاده از بازوبند رنگینکمانی در مسابقهای که در چارچوب برنامههای پراید سیاتل برگزار میشود، مهدی تاج، رئیس فدراسیون فوتبال ایران، اعلام کرد: «ما در مورد اعتقاداتمان به هیچکس امتیاز نمیدهیم.» همچنین گزارش شده است که فدراسیونهای فوتبال ایران و مصر بهطور مشترک با برنامههای مرتبط با جشن افتخار جامعه الجیبیتی+ مخالفت کرده و آن را مغایر با ارزشهای دینی و فرهنگی خود دانستهاند.
ما این روایت را رد میکنیم.
کرامت انسانی، برابری و حق برخورداری از زندگی بدون تبعیض، موضوع سلیقه فرهنگی یا مذهبی نیست؛ اینها حقوق بنیادین و جهانشمول بشر هستند. هیچ دولت، نهاد یا فدراسیونی نباید بتواند با استناد به «اعتقادات» حذف، انگزنی یا نادیدهگرفتن گروهی از انسانها را توجیه کند.
مقامهای جمهوری اسلامی دهههاست که با توسل به زبان دین، فرهنگ و اخلاق، سرکوب و جرمانگاری افراد الجیبیتی+ را توجیه میکنند. در ایران، روابط همجنسگرایانه همچنان جرم محسوب میشود و افراد الجیبیتی+ با بازداشت، خشونت، آزار، اعترافگیری اجباری و اشکال گسترده تبعیض مواجهاند. این موضوع صرفاً اختلافی بر سر «ارزشها» نیست؛ بلکه واقعیت زندگی روزمره هزاران انسان است.
مسئله پیش روی فیفا این نیست که آیا همه بازیکنان شخصاً از حقوق افراد الجیبیتی+ حمایت میکنند یا نه. مسئله این است که آیا فوتبال، بهعنوان ورزشی جهانی، از کرامت و برابری همه انسانها دفاع خواهد کرد یا خیر.
از فیفا میخواهیم به تعهدات خود در زمینه شمول، منع تبعیض و حقوق بشر پایبند بماند و اجازه ندهد دولتها یا فدراسیونهای فوتبال با توسل به استدلالهای مذهبی یا فرهنگی، اصول بنیادین برابری را تضعیف کنند.
همچنین از بازیکنان، تیمها، هواداران و نهادهای فوتبالی در سراسر جهان میخواهیم به پیامدهای چنین مواضعی توجه کنند. هنگامی که مقامهای رسمی ادعا میکنند احترام به افراد الجیبیتی+ با اعتقادات آنان در تضاد است، پیامی که به افراد الجیبیتی+ در کشورهایی مانند ایران و مصر منتقل میشود این است که آنان شایسته دیدهشدن، حمایت و برخورداری از حقوق برابر نیستند.
مسابقه پراید در سیاتل حملهای به اعتقادات هیچکس نیست؛ بلکه تأکیدی است بر این واقعیت ساده که افراد الجیبیتی+ وجود دارند، بخشی از جامعه هستند و همانند دیگران از حق برخورداری از کرامت و حقوق برابر برخوردارند.
خطاب به فدراسیون فوتبال ایران میگوییم: هیچ اعتقادی مجوز تبعیض نیست.
و خطاب به فیفا و جامعه جهانی فوتبال میگوییم: روی برنگردانید. در کنار کسانی بایستید که صدایشان خاموش شده، هویتشان جرمانگاری شده و انسانیتشان بارها انکار شده است.
فوتبال متعلق به همه است.
نوشته فدراسیون فوتبال ایران نمیتواند «اعتقادات» را دستاویز تبعیض قرار دهد اولین بار در شش رنگ. پدیدار شد.
]]>نوشته به مناسبت ماه افتخار، تایلند هورمون درمانی را رایگان کرد اولین بار در شش رنگ. پدیدار شد.
]]>
بسته خدماتی تأییدشده شامل هشت داروی هورمونی در چهار دسته میشود: هورمونهای زنانه خوراکی و موضعی، هورمونهای مردانه تزریقی، ضدآندروژنهای خوراکی، و تزریقهای مهارکننده هورمون مرکزی. علاوه بر دارو، خدمات چکاپ سلامت، مشاوره روانپزشکی، و آزمایشهای تخصصی شامل سطح هورمون، عملکرد کبد و کلیه، و غربالگری متابولیک نیز تحت پوشش قرار میگیرند.
مراکز ارائهدهنده این خدمات شامل کلینیکهای خصوصی جامعهمحور، مراکز بهداشت عمومی شهرداری بانکوک، و برخی بیمارستانهای دولتی منتخب هستند. مقامات تأکید کردند که دریافت خدمات مستلزم نظارت مستمر متخصصان پزشکی و انجام مشاورههای جامع پیش از آغاز درمان است.
این اقدام در ادامه مسیر اصلاحات حقوقی اخیر تایلند صورت میگیرد؛ کشوری که در ژانویه ۲۰۲۵ قانون برابری ازدواج را به اجرا گذاشت و به سومین کشور آسیایی پس از تایوان و نپال تبدیل شد که ازدواج همجنسگرایان را به رسمیت میشناسد. ادغام هورموندرمانی رایگان در طرح کارت طلایی گامی مهم و پیشرو در راستای دسترسی برابر به خدمات بهداشتی برای جامعه ترنس در تایلند است
نوشته به مناسبت ماه افتخار، تایلند هورمون درمانی را رایگان کرد اولین بار در شش رنگ. پدیدار شد.
]]>نوشته یکسال پس از بزرگترین ممنوعیت تاریخ اتحادیه اروپا، پراید بوداپست برمیگردد اولین بار در شش رنگ. پدیدار شد.
]]>پراید بوداپست قرار است ۲۷ ژوئن برگزار شود.
این خبر یک سال پس از آن منتشر میشود که دولت ویکتور اوربان در مارس ۲۰۲۵ توسط پارلمان مجارستان قانونی تصویب کرد که برای نخستین بار در تاریخ معاصر اتحادیه اروپا، زمینه قانونی ممنوعیت رژه افتخار را فراهم میکرد. دولت اوربان این اقدام را با ادعای «حمایت از کودکان» توجیه کرده بود.
در واکنش به این ممنوعیت، گرگلی کاراچونی، شهردار لیبرال بوداپست، اعلام کرد که راهپیمایی پراید بهعنوان یک رویداد رسمی شهری برگزار خواهد شد تا از محدودیتهای اعمالشده توسط پلیس عبور کند. این رویداد با حضور حدود ۲۰۰ هزار نفر برگزار شد و به بزرگترین پراید تاریخ مجارستان تبدیل شد اما پس از برگزاری پراید، دادستانی علیه کاراچونی اعلام جرم کرد و او را به سازماندهی و هدایت یک تجمع عمومی ممنوعشده، متهم کرد.
چند ماه بعد، در انتخابات ۱۲ آوریل ۲۰۲۶، حزب تیزا به رهبری پتر ماجار با کسب ۱۳۸ کرسی از مجموع ۱۹۹ کرسی پارلمان، پیروزی قاطعی به دست آورد. حزب فیدس به رهبری ویکتور اوربان نیز تنها ۵۵ کرسی کسب کرد.
ماجار در جریان کارزار انتخاباتی خود بارها از آزادی تجمع و برابری شهروندان دفاع کرد، اما از اتخاذ موضعی روشن درباره حقوق افراد الجیبیتیکیو+ خودداری کرد. دولت جدید نیز تاکنون اقدامی برای لغو قوانین ضد الجیبیتیکیو+ بهجامانده از دوران اوربان انجام نداده است.
سازمان ایلگا این تحولات را «نشانهای امیدوارکننده برای دموکراسی و آزادی تجمع» در اتحادیه اروپا توصیف کرده است. این سازمان همچنین خواستار لغو اصلاحیههای ضد الجیبیتیکیو+ در قانون موسوم به «حمایت از کودکان» شده؛ اصلاحیههایی که از سوی دادگاه دادگستری اتحادیه اروپا مغایر با حقوق اتحادیه اروپا شناخته شدهاند.
#الجیبیتی
نوشته یکسال پس از بزرگترین ممنوعیت تاریخ اتحادیه اروپا، پراید بوداپست برمیگردد اولین بار در شش رنگ. پدیدار شد.
]]>نوشته نپال اقلیتهای جنسی و جنسیتی را رسماً در نام یک وزارتخانه گنجاند اولین بار در شش رنگ. پدیدار شد.
]]>جامعه الماس آبی (Blue Diamond Society)، سازمان پیشرو در دفاع از حقوق جامعه الجیبیتی+ در نپال، این تصمیم را یک دستاورد تاریخی خواند و اعلام کرد که سالها با دولت، احزاب سیاسی و نهادهای مختلف گفتوگو و مذاکره کرده تا به این نتیجه برسد.
پس از این اتفاق مهم بسیاری از احزاب سیاسی نپال نیز مسائل مربوط به اقلیتهای جنسیتی و جنسی را در برنامههای سیاسی خود گنجاندهاند.
مانیشا داکال، مدیر اجرایی جامعه الماس آبی، تأکید کرد که این گام مهمی به سوی به رسمیت شناختن واقعی حقوق جامعه الجیبیتی+ در چارچوب حکمرانی ملی است، اما مسیر ادامه دارد و این سازمان به تلاش برای اصلاحات حقوقی جامع و اجرای مؤثر سیاستها در سطح محلی متعهد میماند.
ششرنگ در آوریل ۲۰۱۹ در نشستی مشترک با اعضای جامعه الماس آبی، درباره تجربیات مشترک تبعیض و تاریخ مبارزات گفتوگو کرد. تاریخ جنبش الجیبیتی+ نپال را میتوانید در مجموعه «جهان دیگری ممکن است» در بخش نپال بخوانید.
نوشته نپال اقلیتهای جنسی و جنسیتی را رسماً در نام یک وزارتخانه گنجاند اولین بار در شش رنگ. پدیدار شد.
]]>نوشته سال مراقبت و شفقت، برای جهانی بهتر اولین بار در شش رنگ. پدیدار شد.
]]>
سالیان دراز بود که جهان، همجنسگرایی و گرایش به همجنس را به عنوان یک بیماری می شناخت و پیش از آن نیز همجنسگرایی به گناه و بی اخلاقی آلوده بود و مستوجب مجازات.
در ۱۷ ماه مای ۱۹۹۰ سازمان بهداشت جهانی تحت تاثیر دریافتهای علمی جدید و مبارزات جامعه الجیبیتی+ برای آشکارسازی و پذیرش حقوق شهروندیشان، همجنسگرایی را از لیست بیماریها خارج کرد.
این پیروزی اما بدون مقاومت محافل مذهبی و ارتجاعی نبود. این جریانات سازمان بهداشت جهانی را متهم به تبلیغ بیبند و باری و فروپاشی خانواده میکردند و همچنان ما شاهدیم که جمهوری اسلامی حضور همجنسگرایان و توجه به حق و حقوق آنها را منتج از فرهنگ غربی و البته نابودی خانواده و انحراف جنسی قلمداد میکند.
ما اعضای جامعه الجیبیتی+ ایران، سالها طعم چنین نگاهی را تجربه کردهایم و البته در تمام این سالها برای بهبود شرایط جامعهمان و تغییر نگاه بیمار جامعه به تفاوتها، تلاش کرده ایم. ما ایجاد ساختارهای دموکراتیک را نه یک شبه میسر میدانیم و نه آن را جدا از پاسخ به مطالبات گروههای اجتماعی گوناگون و به ویژه گروههای به حاشیه رانده شده میدانیم.
منافع و مطالبات جامعه الجیبیتی+، در کنار دیگر سرکوب شدگان، اعم از گروههای اتنیکی، اقلیتهای مذهبی و عقیدتی، زنان و افراد دارای معلولیت، امری به هم پیوسته و تفکیک ناپذیرند. به یک معنا نمیتوان ادعای دموکراسی خواهی کرد و در برنامه و شعارهای خود یا نامی از این گروهها نبرد و یا بدتر از آن علیه آنها نفرتپراکنی کرد.
امسال شعار روز مقابله با خشونت و نفرت علیه همجنسگرایان، دوجنسگرایان و افراد ترنس و به طور کلی جامعه کوییر، “در قلب دموکراسی” است که بیشتر به عقب گرد و تغییرات در بخشی از کشورهای آسیای میانه و اروپای شرقی در قوانین مربوط به همجنسگرایان اشاره دارد.ما با شعار و خواسته های خود به این جنبش جهانی تعلق داریم.
اما ما در قلب دموکراسی نیستیم. ما با سیاست نفرت پراکنانه جمهوری اسلامی از یک سو و بخشی از اپوزیسیون راست روبرو هستیم که گلوی جنبشی که سالها با موفقیت به پیش برده ایم را می فشارد.
انکار هویت کوییر و پنهان شدن این جامعه در سایه جنگ و سرکوب فزاینده، وظایف جدیدی پیش روی ما می گذارد.بسیاری از یاران ما در داخل ایران شغل و درآمد خود را از دست داده و بیش از قبل در فشار زندگی هستند.
دستگیری و فشارهای امنیتی زندگی را بر بسیاری از یاران ما در داخل به شدت سخت کرده است.در چنین شرایطی ما از همه فعالین و متحدین خود میخواهیم که مراقبت از یکدیگر را در سرلوحه کنشگری خود قرار دهند و با شفقت و همیاری به رویارویی با جهان خشن و شقاوت این روزها برویم.
ما از همه شما میخواهیم، با شمول موضوعات مرتبط با جامعه الجیبیتی+ به روند عادی سازی حضور ما و حمایت از مطالباتمان، با این بی عدالتی نهادینه شده علیه این جامعه مبارزه کنید.
جامعه الجیبیتی+ ایران نه ابزار مشروعیت سیاسی است و نه ابزار خشونتورزی گروههای مرتجع، ما با حمایت شما و یا بدون آن، قصد کردهایم که دیگر نگذاریم، حذف ما از جامعه و سرکوب نیازها و آرزوهایمان ادامه یابد.
به امید روزی که دوباره گفتمان سیاسی، با پذیرش تفاوت دیدگاه ها بین اعضای این جامعه، آنها را به عنوان متحدین توانای خود دیده و بداند که ما در تحولات آتی نه تنها حضور خواهیم داشت بلکه مهر خود را نیز بر هر تغییری خواهیم زد.
دست یاری به سوی همه روشنفکران و کنشگران با هر گرایش جنسی و هویت جنسیتی دراز کرده و میخواهیم که در این روزهای سرنوشت ساز فعالیت خود را افزایش دهند.
به امید رهایی ایران از چنگال جمهوری اسلامی و به امید رسیدن به آزادی و دموکراسی.
شش رنگ (شبکه ال جی بی تی+ ایران)
۱۷ ماه مه ۲۰۲۶ مصادف با ۲۷ اردیبهشت ۱۴۰۵
نوشته سال مراقبت و شفقت، برای جهانی بهتر اولین بار در شش رنگ. پدیدار شد.
]]>نوشته دیکتاتوری یعنی چه؟ از کنترل قدرت تا کنترل بدن اولین بار در شش رنگ. پدیدار شد.
]]>تصور کنید در کشوری زندگی میکنید که یک نفر یا یک گروه کوچک تمام تصمیمهای مهم را میگیرند؛ بدون اینکه کسی بتواند سؤال بپرسد، اعتراض کند و در نهایت رأی به عزل مقامی بدهد.
به چنین نظامی دیکتاتوری میگویند.
در دیکتاتوری:
- انتخابات یا وجود ندارد، یا نمایشی است
- مخالفان ساکت میشوند؛ با ارعاب، زندان، تبعید و اعدام
- رسانهها زیر کنترل قدرت هستند
- قانون ابزار منافع قدرت حاکم است، نه تضمین حقوق مردم
دیکتاتور کسی است که قدرت را بدون پاسخگویی در اختیار دارد و هیچکس نمیتواند او را به چالش بکشد.
مهم است بدانیم که دیکتاتوری لزوماً از روز اول علنا دیکتاتور نیست؛ اغلب بهتدریج و با فرسایش نهادهای دموکراتیک شکل میگیرد.
دیکتاتوری چگونه خودش را نگه میدارد؟
فیلسوف آلمانی هانا آرنت نشان داد که حکومتهای اقتدارگرا با سه ابزار اصلی دوام میآورند:
۱. حذف تکثر: همه باید شبیه هم فکر کنند. هرتفاوت، خطر تلقی میشود.
۲. سرکوب مخالفان: کسی که بپرسد «چرا؟» از شهروند عادی به دشمن بدل می شود و مستحق سرکوب و مجازات.
۳. کنترل جامعه مدنی انجمنهای مستقل، گروههای صنفی، و سازمانهای مردمنهاد تضعیف یا منحل میشوند.
یک نکته مهم: آرنت میان دیکتاتوری معمولی و توتالیتاریسم تمایز میگذاشت. توتالیتاریسم یک گام فراتر میرود؛ میخواهد نه فقط رفتار، بلکه فکر و هویت مردم را هم کنترل کند. نمونههایش رژیمهایی هستند که میگویند چه بپوشی، چه باشی، چه کسی را دوست داشته باشی.
چه چیزی جلوی دیکتاتوری را میگیرد؟
دانشمند سیاسی رابرت دال میگفت دموکراسی واقعی نیاز به چند شرط همزمان دارد که او نام آن را پُلیآرشی گذاشت؛ یعنی حکومت چندگانه، نه حکومت یک نفر:
| شرط | توضیح ساده |
| انتخابات آزاد و منصفانه | هر شهروند بتواند رأی بدهد ودرعین حال کاندید شود |
| رسانههای مستقل | اخبارزیر کنترل و صرفا از منابع دولتی نباشد |
| احزاب رقیب | ایدههای مختلف آزادانه در صحنه باشند |
| نهادهای مستقل | دادگاه ها، پارلمان و دولت از هم جدا باشند |
| حق اعتراض | انتقاد و اعتراض جرم انگاری نشده باشد |
کارل پوپر هم میگفت معیار جامعهی سالم این است: آیا میشود حاکم را بدون خونریزی عوض کرد؟
نشانههای خطر؛ تفکرهایی که باید شناخت
بعضی باورها، حتی وقتی صادقانه به نظر میرسند، میتوانند زمینهساز اقتدارگرایی باشند:
«من حقیقت مطلق را میدانم» کسی که فکر میکند فقط او درست میفهمد، دیگران را لایق شنیدهشدن وجق بیان نظراتش نمیداند.
«مخالف، دشمن است» اختلاف نظر در دموکراسی طبیعی است. تبدیل منتقد به دشمن، اولین گام دیکتاتوری در وجاهت دادن به سرکوب منتقدین و مخالفین است.
«هدف وسیله را توجیه میکند» وقتی با توجیه سرکوب به بهانه رسیدن به یک هدف «خوب»، حقوق دیگران زیر پا میرود، پایههای دیکتاتوری گذاشته میشود.
«این گروه با ما فرق دارند» تقسیم جامعه به «خودی» و «غیرخودی» ابزار کلاسیک تبعیض و سرکوب است.
چرا بدن و هویت، میدان اصلی قدرت است؟
اینجا به یک نکتهی کلیدی میرسیم که اغلب نادیده گرفته میشود:
رژیمهای اقتدارگرا اغلب اولین هدفشان کنترل بدن و هویت مردم است.
چرا؟ چون اگر بتوانند در زندگی خصوصی شما دخالت و کنترل کنند، کنترل صحنه سیاست و اجتماع عادی می شود. یعنی بتوانند تعیین کنند چه بپوشی، چه باشی، چه کسی را دوست داشته باشی، و چطور زندگی کنی؛ عمیقترین نوع کنترل را اعمال کردهاند.
دو گروه همیشه در خط مقدم این کنترل بودهاند:
زنان: از حق تحصیل و کار گرفته تا حق انتخاب پوشش، ازدواج، و حضور در فضای عمومی. محدود کردن زنان ابزاری است برای نشان دادن اینکه «نظم» یعنی تبعیت از حاکمیت.
افراد الجیبیتی+: وجود آنها، خودِ وجودشان، به عنوان تهدیدی برای «نظم طبیعی» معرفی میشود. جرمانگاری هویت هایی با تعریف خارج از نُرم، یعنی هویت متفاوت داشتن خودش میتواند مجازات داشته باشد.
مقایسه کنید: در کشورهایی که شاخص دموکراسی بالاتر دارند، معمولاً حقوق زنان و جامعهی الجیبیتی+ هم صریح در قوانین تضمین شده است. این تصادف نیست.
تبعیض روی تبعیض؛ مفهوم تقاطعیبودن
کیمبرلی کرنشاو، حقوقدان آمریکایی، مفهوم مهمی را مطرح کرد: Intersectionality یا تقاطع هویتها.
این مفهوم میگوید: یک نفر میتواند همزمان به دلایل مختلف در معرض تبعیض باشد.
مثال: یک زن الجیبیتی+ در یک رژیم اقتدارگرا، با دو لایه سرکوب روبروست:
- به خاطر زن بودن
- به خاطر گرایش یا هویت جنسیاش
این دو لایه با هم ضرب میشوند، نه جمع. یعنی تجربهی او از خطر و تبعیض، خیلی بیشتر از جمع سادهی این دو است.
همین منطق برای زنان مهاجر، زنان دارای معلولیت و زنان طبقات فرودست یا هر گروهی که چند هویت حاشیهای دارند صادق است.
وقتی کرامت انکار میشود
فیلسوف آلمانی اکسل هونت توضیح میدهد که یکی از اشکال مدرن سلطه، انکار بهرسمیتشناسی است.
به زبان ساده: وقتی دولت یا جامعه میگوید «تو وجود نداری» یا «تو کمتر هستی»، این خودش یک شکل از خشونت است. این شیوه طرد و تبعیض نیازی به زندان و شلاق ندارد.
نمونههای انکار بهرسمیتشناسی:
- قوانینی که زنان را برای ارث، شهادت یا ازدواج و طلاق و … با مردان برابر نمیدانند
- جرمانگاری رابطهی همجنسگرایانه
- نبود اسناد هویتی برای افراد ترنسجندر
- ممنوعیت تشکیل سازمانهای مدنی مرتبط با الجیبیتی+
هر کدام از اینها میگوید: «تو مثل بقیه نیستی و آنقدرهم مهم نیستی که حق و حقوق داشته باشی.»
وضعیت زنان و الجیبیتی+، آینهی دموکراسی است
نانسی فریزر فمینیست آمریکایی استدلال میکند که برابری واقعی دو پایه دارد:
۱. بازتوزیع: برابری اقتصادی؛ دستمزد برابر، دسترسی برابر به کار و آموزش.
۲. بهرسمیتشناسی: برابری فرهنگی؛ اینکه هویت و تفاوتهایت دیده شود و ارزشمند باشد.
بدون هر دوی اینها، برابری ناقص است.
سوزان مولر اوکین اضافه میکند که حتی در «دموکراسیهای» ظاهری، اگر نابرابری جنسیتی در خانه و خانواده حفظ شود، آن دموکراسی از درون پوشالی است.
نتیجه: وضعیت زنان و جامعهی الجیبیتی+ یکی از دقیقترین سنجهها برای سلامت یا بیماری یک دموکراسی است.
پس برای دیکتاتور نشدن چه باید کرد؟
اینجا دیگر فقط دربارهی رهبران سیاسی حرف نمیزنیم؛ دربارهی فرهنگ و رفتار روزمره هم حرف میزنیم.
در سطح سیاسی و قانونی:
- برابری کامل حقوقی زنان در تمام حوزهها
- لغو قوانین تبعیضآمیز بر اساس گرایش جنسی و هویت جنسیتی
- حمایت قانونی از فعالان مدنی و سازمانهای الجیبیتی+
- مشارکت برابر زنان در تصمیمگیریهای سیاسی
در سطح فرهنگی و اجتماعی:
- پذیرفتن تنوع هویتها به عنوان یک ارزش، نه یک تهدید
- مقاومت در برابر زبانی که گروهها را «دیگری» میکند
- شنیدن صدای آنهایی که معمولاً شنیده نمیشوند
جمعبندی
جامعهای که کرامت آسیبپذیرترین اعضایش را حفظ کند، در برابر دیکتاتوری مقاومتر است.
این یک شعار نیست؛ یک الگوی تاریخی است:
- دیکتاتوریها معمولاً با هدف قرار دادن «اقلیتها» شروع میکنند
- سپس دایره را گسترش میدهند
- تا همهکس را در بر بگیرند
آزادی تقسیمنشدنی است، آزادی برای همه و در همه عرصه های زندگی است.
وقتی حق یک نفرو حتی در یک حیطه نادیده گرفته میشود، پایهی حق همه و همه حقوق بشر لرزان میشود.
نوشته دیکتاتوری یعنی چه؟ از کنترل قدرت تا کنترل بدن اولین بار در شش رنگ. پدیدار شد.
]]>نوشته ثبت قانونی ازدواج دو همجنس در لهستان اولین بار در شش رنگ. پدیدار شد.
]]>
اولین حکم برای به رسمیت شناختن ازدواج بین دو زن همجنس
دادگاه اداری استان لوبلین در ۲۸ آوریل، برای اولین بار در تاریخ لهستان، دستور داد که ازدواج دو زن به رسمیت شناخته شود. آلیچا و یولانتا پروخوویچ-سنکیویچ در جولای ۲۰۲۳ در پرتغال ازدواج کرده بودند، اما وقتی خواستند آن را در لهستان ثبت کنند، مقامات از پذیرفتنش سر باز زدند.
دادگاه حکم داد که دفتر ثبت احوال باید ظرف ۳۰ روز گواهی ازدواجشان را وارد سوابق رسمی کند.
دادگاه در توضیح این حکم گفت که طبق قوانین اتحادیه اروپا، کشورهای عضو باید ازدواجهایی را که در دیگر کشورهای اتحادیه قانونی بوده به رسمیت بشناسند.
اولین ثبت رسمی در تاریخ لهستان
چهاردهم مه ۲۰۲۶، شهردار ورشو رافائل تراسکوفسکی خبر داد که شهرداری برای اولین بار در تاریخ این کشور، گواهی ازدواج یک زوج همجنس را ثبت کرده است.
یاکوب کوپریاک-تروژان و ماتئوش تروژان از سال ۲۰۱۸ در آلمان ازدواج کرده بودند و هفت سال طول کشید تا این ازدواج در لهستان پذیرفته شود. شهردار ورشو همچنین اعلام کرد که از این به بعد، شهرداری بدون نیاز به حکم دادگاه، ازدواجهای بین دوهمجنس ثبتشده، در سایر کشورهای اتحادیه اروپا را به رسمیت خواهد شناخت.
توسک: عذرخواهی و محدودیتها
دو روز پیش از این اتفاق، نخستوزیر دونالد توسک در حرکتی کمسابقه بابت «سالها طرد شدن و تحقیر» از اینکه روابطشان هیچوقت به رسمیت شناخته نشده بود از جامعه الجیبیتی+ عذرخواهی کرد.
او قول داد که ثبت این ازدواجها دیگر نیازی به شکایتهای طولانی در دادگاه نداشته باشد.
اما هنوز راه درازی مانده
هیچکدام از این اتفاقات به معنای قانونی شدن ازدواج بین دوهمجنس در داخل خاک لهستان نیست. قانون اساسی این کشور همچنان ازدواج را فقط پیوند زن و مرد میداند با این حال، به رسمیت شناخته شدن ازدواجهای بین دو همجنس که در خارج از لهستان ثبت شدهاند و سالها در بلاتکلیفی قانونی زندگی کرده بودند پیروزی بزرگی است.
نوشته ثبت قانونی ازدواج دو همجنس در لهستان اولین بار در شش رنگ. پدیدار شد.
]]>نوشته روز جهانی آزادی مطبوعات اولین بار در شش رنگ. پدیدار شد.
]]>تا زمانی که سایه شوم جمهوری اسلامی بر سر ایران است، آزادی رسانهها نه یک حق، بلکه یک آرزوی دستنیافتنی است. تمام رسانههای داخلی یا مستقیماً زیر کنترل حکومت هستند یا زیر فشار مداوم تعطیل شدهاند.
روزنامهنگارانی که سعی کردهاند مستقل بمانند، با زندان، تبعید یا سکوت اجباری مواجه شدهاند. سهمشان از این روز جهانی، نه تجلیل، بلکه پشت میلههای زندان بودن یا در بهترین حالت، خودسانسوری برای زنده ماندن است.
امروز ۶۷ روز است که جمهوری اسلامی اینترنت را بر مردم ایران قطع کرده است. این تنها آخرین حلقه از زنجیر سانسور است؛ چرا که هر بار اعتراضی شکل میگیرد یا حقیقتی در شرف آشکار شدن است، اول صدای روزنامهنگاران باید خاموش شود.
روزنامهنگاران ایرانی که هویت الجیبیتی+ دارند در این روزها سختترین شرایط ممکن را دارند؛ در کشوری که هویتشان پنهانکردنی است، حتی آن فضای محدود مجازی برای بیان هم، از آنها گرفته شده است.
روز جهانی آزادی مطبوعات در ایران، روز یادآوری همه آنهایی است که برای گفتن حقیقت بهایی سنگین پرداختهاند و هنوز هم میپردازند.
.
نوشته روز جهانی آزادی مطبوعات اولین بار در شش رنگ. پدیدار شد.
]]>نوشته اول ماه مای روز جهانی کارگر اولین بار در شش رنگ. پدیدار شد.
]]>اول ماه می، روز جهانی کارگر، یادآور مبارزات تاریخی کارگران برای دستمزد عادلانه، امنیت شغلی و حق تشکلیابی است. اما این مبارزه برای همه یکسان نبوده و نیست.
زنان، لزبینها، افراد ترنس، دوجنسگرایان و تمام کارگران کوئیر در بازار کار با لایههای متعددی از تبعیض روبهرو هستند.
زنان برای کار مشابه دستمزد کمتری دریافت میکنند، با موانع پیشرفت حرفهای دستوپنجه نرم میکنند و بار مسئولیتهای مراقبتی و خانوادگی را نیز بر دوش میکشند.
افراد ترنس و نانباینری حتی پیش از ورود به بازار کار، در فرآیند استخدام با تبعیض مواجه میشوند.
لزبینها و زنان دوجنسگرا در محیط کار هم با تبعیض جنسیتی روبهرو هستند و هم با طرد و آزار به دلیل هویتشان.
بسیاری از این افراد مجبورند بخشی از خودشان را پنهان کنند تا شغلشان را از دست ندهند. این پنهانکاری اجباری نه یک انتخاب، بلکه نتیجه محیطهایی است که هنوز برای همه امن نشدهاند.
این روز فرصتی فراهم میکند تا دولتها، نهادهای مدنی و جامعه جهانی بار دیگر بر ضرورت حمایت از حقوق کارگران، کاهش نابرابریها و ایجاد محیطهای کاری عادلانه و انسانی تأکید کنند. تحقق این اهداف تنها زمانی امکانپذیر است که همه کارگران، بدون توجه به جنسیت، گرایش جنسی، هویت جنسیتی یا پیشینه اجتماعی، از حقوق برابر، دستمزد عادلانه، محیط کاری امن و انسانی و حمایتهای قانونی یکسان برخوردار باشند.
روز کارگر بر همهی آنان که چندین بار نادیده گرفته میشوند گرامی باد.
نوشته اول ماه مای روز جهانی کارگر اولین بار در شش رنگ. پدیدار شد.
]]>نوشته هفته مشاهدهپذیری لزبینها! اولین بار در شش رنگ. پدیدار شد.
]]>همچنین کتاب «قدرت و لذت» که مجموعهای از مقالات با موضوعات همجنسگرایی، نژادپرستی، خشم، اروتیسم و هویتیابی زنانهست، برای مطالعه در دسترس شماست.
این اثر که برگزیدهای از نظرات آدریان ریچ و اودری لرد است، با ترجمه شادی امین منتشر شده است.
میتوانید این کتاب را از طریق این لینک دانلود و مطالعه کنید.
نوشته هفته مشاهدهپذیری لزبینها! اولین بار در شش رنگ. پدیدار شد.
]]>نوشته حکم تاریخی دادگاه عالی اتحادیه اروپا به سیاستهای ضد الجیبیتی در مجارستان اولین بار در شش رنگ. پدیدار شد.
]]>این قانون که از سال ۲۰۲۱ اجرایی شده بود، نمایش، آموزش و دسترسی به محتوای مرتبط با افراد الجیبیتی+ برای کودکان و نوجوانان را محدود میکرد و به گفته دادگاه، به «انگزنی، تبعیض و به حاشیهراندن سیستماتیک» این جامعه دامن زده است.
این حکم از چند جهت اهمیت تاریخی دارد.
برای نخستینبارست که یک کشور عضو بهدلیل نقض مستقیم ارزشهای اساسی اتحادیه اروپا از جمله برابری، کرامت انسانی و آزادی بیان بهطور رسمی محکوم شده است.
این پرونده نتیجه سالها تلاش و پیگیری نهادهای مدنی و سازمانهای مدافع حقوق جامعه الجیبیتی+ در سطح اروپا و داخل مجارستان است که از همان ابتدا نسبت به ماهیت تبعیضآمیز این قانون هشدار داده بودند.
با این حال، اجرای این حکم و لغو کامل قانون، به تصمیم و اقدام عملی دولت مجارستان بستگی دارد. اکنون که فشارهای سیاسی و حقوقی بر این کشور افزایش یافته و با کنارهگیری دولت راستگرای این کشور بعد از ۱۶ سال، انتظار میرود این قانون هرچه سریعتر کنار گذاشته شود.
این تصمیم نقطه عطفی در دفاع از حقوق جامعه الجیبیتی+ در اروپاست و در عین حال یادآور این واقعیت است که حتی در چارچوب اتحادیه اروپا، حقوق جامعه ما همچنان نیازمند دفاع و مبارزه مستمر است.
#
نوشته حکم تاریخی دادگاه عالی اتحادیه اروپا به سیاستهای ضد الجیبیتی در مجارستان اولین بار در شش رنگ. پدیدار شد.
]]>