Η υπόθεση λαγοκέφαλοι στις ακτές είναι ξεκάθαρα μια υπερδιογκωμένη μιντιακή φούσκα που ξεκίνησε από τη δικαιολογημένη ανησυχία μιας μικρής κατηγορίας επαγγελματιών, των ψαράδων. Σε αλιευτικά σκάφη τραβήχτηκαν τα μοναδικά βίντεο με τα ψάρια εκτός νερού να δαγκώνουν κουτάκια αναψυκτικών που κυκλοφόρησαν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης σπέρνοντας τον πανικό. Ψαράδες είναι οι μόνοι που έχουν έρθει σε επαφή μέχρι σήμερα με το είδος αυτό και φρόντισαν να τροφοδοτήσουν την επικαιρότητα με τρομοκρατικές εικόνες.
Ο λόγος είναι προφανής. Τα ψάρια αυτά δεν μπορούν να πουληθούν επειδή είναι τοξικά και απαγορεύεται να καταναλωθούν, καταστρέφουν με τα δόντια τους τον εξοπλισμό των αλιέων και επιπλέον μειώνουν τον πληθυσμό των υπόλοιπων ψαριών. Προβάλλοντας το πόσο επικίνδυνο είναι το συγκεκριμένο ψάρι, οι ψαράδες θέλουν κινητοποιήσουν την κοινή γνώμη χρησιμοποιώντας τον φόβο και την απειλή, ώστε η κυβέρνηση να λάβει μέτρα. Ζητούν, σύμφωνα με τους εκπροσώπους τους, να αγοράσει το κράτος τους λαγοκέφαλους που ψαρεύουν αλλά δεν μπορούν να διαθέσουν στην αγορά.
Το τρομοκρατικό μήνυμα μεταφέρουν με προθυμία μικρά και μεγάλα μέσα ενημέρωσης, γνωρίζοντας ότι ο φόβος εκτοξεύει το ενδιαφέρον του κοινού. Σχεδόν όλα τα μέσα σε αυτό το εμπόριο φόβου έβγαλαν το γεγονός από την πραγματική του πλαισίωση και θόλωσαν βασικές λεπτομέρειες της υπόθεσης, καθιστώντας το ψάρι απειλή για όλους. Δεν χρειάζεται μεγάλη προσπάθεια εκλογίκευσης για να σκεφτεί κανείς ότι οι ψαράδες είναι που κυνηγάνε τα ψάρια και ποτέ το αντίστροφο. Ούτε χρειάζονται ιδιαίτερες διευκρινίσεις ότι η αλιεία διεξάγεται πολύ μακριά από τις ακτές κολύμβησης. Η απλή αλήθεια είναι ότι τα ψάρια αυτά κινούνται σε βαθιά νερά και βέβαια αποφεύγουν τους ανθρώπους.
Ο χρόνος και η έκταση κάλυψης του θέματος από τα μέσα επουδενί δεν αντιστοιχεί στη σοβαρότητά του. Όμως αυτή η εκτεταμένη φοβική συζήτηση τοποθέτησε τον λαγοκέφαλο σε ένα συλλογικό φαντασιακό όπου το τέρας τελικά όχι μόνο πλησιάζει τον άνθρωπο, αλλά φανερώνεται και παντού και ο ένας μεταφέρει στον άλλο κάποιες υποτιθέμενες μαρτυρίες που άκουσε κάπου.
Η κατηγορηματική διάψευση που εξέδωσε ο Δήμος Βάρης Βούλας Βουλιαγμένης για υποτιθέμενο περιστατικό δαγκώματος λουόμενης στη Βάρκιζα υπογραμμίζει τη δύναμη της φήμης να εξαπλώνεται και να δημιουργεί μια αυτοτροφοδοτούμενη χιονοστιβάδα δημοσιότητας, σε ένα ανοδικό σπιράλ πλαστού φόβου και ανεδαφικού πανικού. Στο παιχνίδι της δημοσιότητας μπήκε πολύ άστοχα και ο Ερυθρός Σταυρός, ανεβάζοντας σε μέσο κοινωνικής δικτύωσης οδηγίες για πρώτες βοήθειες σε περίπτωση δαγκώματος, ένα βίντεο που κέρδισε εκατοντάδες χιλιάδες προβολές αλλά δεν ζήτησε κυριολεκτικά κανείς.
Στη βάση όλων αυτών βρίσκεται μάλλον η στρεβλή μας σχέση με τη φύση. Αντιλαμβανόμαστε τη θάλασσα περισσότερο ως μια υπερμεγέθη πισίνα προορισμένη για την απόλαυσή μας και λιγότερο ως μέρος του οικοσυστήματος, όπου συνυπάρχουμε με την άγρια ζωή. Σε αυτή τη σχέση ο άνθρωπος είναι ο πανίσχυρος επιτιθέμενος και όχι το αμυνόμενο μέρος. Οι λαγοκέφαλοι είναι το τελευταίο μόνο επεισόδιο της σειράς θρίλερ που παίζεται στις οθόνες των κινητών τηλεφώνων κάθε καλοκαίρι: Έχουν προηγηθεί οι καρχαρίες και οι μέδουσες, που υποτίθεται ότι απειλούν τις θάλασσές μας και το ανθρώπινο είδος συνολικά.
Στην περίπτωση των λαγοκέφαλων έχει ενεργοποιηθεί μάλιστα και μια ρητορική ετεροποίησης, δανεισμένη από την κεντρική πολιτική. Το ψάρι αυτό δεν ανήκει εδώ, προέρχεται από άλλα θαλάσσια περιβάλλοντα και λειτουργεί περίπου ως «λαθρομετανάστης» τον οποίο πρέπει να εξοντώσουμε αφού δεν μπορούμε να αποτρέψουμε την έλευσή του. Σε δημοσιογραφικά κείμενα και αναρτήσεις ο λαγοκέφαλος ονομάζεται «τοξικός εισβολέας» και κάποιοι αλιείς διοργάνωσαν έναν δημόσιο ανοιχτό διαγωνισμό, επικηρύσσοντας το συγκεκριμένο είδος και καλώντας τους ψαράδες όλης της χώρας σε μαζική εξόντωση.
Σε όλα αυτά, εκκωφαντικά απόν ήταν το κράτος και το αρμόδιο υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων μέχρι τις 25 Ιουνίου, όταν ανακοινώθηκαν οικονομικά μέτρα ενίσχυσης των αλιέων. Ως «υπαρκτή απειλή για τις θάλασσές μας» περιέγραψε ο υπουργός Μαργαρίτης Σχοινάς τους λαγοκεφάλους στη σύντομη αυτή τοποθέτηση, σε μια αναφορά που περιορίστηκε στο ποσό της επιδότησης των ανεπιθύμητων ψαριών.
Ο φόβος του λαγοκέφαλου αυξάνει τα κλικ στις ιστοσελίδες και τις προβολές στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και συνακόλουθα τα διαφημιστικά έσοδα των μέσων. Επιπλέον ενισχύει τα επιχειρήματα των ψαράδων που ζητούν επιδοτήσεις από το κράτος. Είναι ένας φόβος αβάσιμος όμως, που αποξενώνει περαιτέρω τους ανθρώπους από τη φύση και απειλεί να καταστρέψει τη μοναδική χαρά που νιώθει κανείς στην επαφή του με τη θάλασσα.
]]>Μιλήσαμε με τον Μάνο Λαμπράκη στο περιθώριο του φεστιβάλ που διοργάνωσαν οι γονείς του 4ου Δημοτικού Βούλας στο τέλος της χρονιάς. Κατόπιν προτροπής του διευθυντή, Αντώνη Σκέλλα, ο νεαρός καραγκιοζοπαίκτης που δεν κρύβει το πάθος του για τις φιγούρες και την παράδοση, σκάρωσε μια παράσταση που κέρδισε ένα πολύ θερμό χειροκρότημα στην αίθουσα εκδηλώσεων του σχολείου.
«Ξεκίνησα από μικρός, από 4 ετών, να πηγαίνω σε παραστάσεις του Καραγκιόζη. Πρώτη φορά είδα τον Αθανασίου στη Γλυφάδα. Από τότε μου άρεσε. Έβλεπα παντού παραστάσεις», περιγράφει την πρώτη του επαφή με το θέατρο σκιών. Στον ενθουσιασμό του ανταποκρίθηκε η οικογένεια. «Για δώρο η νονά μου, μου πήρε δώρο έναν μπερντέ με φιγούρες. Άρχισα να εμπνέομαι και να παίζω. Και όσο περνούσε ο καιρός βελτιωνόμουν», περιγράφει για το πώς έγινε η αρχή.

Η συζήτηση με τον Μάνο Λαμπράκη είναι αποκαλυπτική. Μολονότι είναι η πρώτη συνέντευξη που παραχωρεί, έχει μεγάλη άνεση στο λόγο και δείχνει ότι όχι μόνο έχει εντρυφήσει στα έργα της παράδοσης του θεάτρου σκιών αλλά και ότι έχει φιλοσοφήσει τον ρόλο του ως καλλιτέχνη:
«Αν αγαπάς τον Καραγκιόζη, μπορείς να συνεχίσεις την παράδοση και να μην έχεις άγχος για τις παραστάσεις. Πρέπει να παίζεις με την αγάπη σου, με τη χαρά και την ελευθερία σου», λέει στο δημοσιογραφικό μαγνητόφωνο με χαρακτηριστική άνεση. Η πρώτη του παράσταση ήταν στο νηπιαγωγείο και έχει παίξει άλλη μία φορά στο σχολείο του. «Έκανα την παράσταση αυτοσχεδιάζοντας. Έκανα βέβαια πρόβες και όσο ταίριαζαν τα λόγια, τόσο βελτιωνόμουν. Ήθελα η ιστορία να έχει αρχή, μέση και τέλος», θυμάται.
Πλέον έχει παρακολουθήσει πολλές παραστάσεις και έχει την αυτοπεποίθηση ότι έχει απομνημονεύσει σχεδόν όλες τις υποθέσεις. Επισημαίνει τη διάκριση των ιστοριών που παραδίδονται από το παρελθόν, όπως «Ο Μέγας Αλέξανδρος και το καταραμένο φίδι» και αυτών που δημιουργούνται με αναφορές στην επικαιρότητα, όπως «ο Καραγκιόζης στο Survivor». Πλέον θεωρεί ότι ο Αθανασίου δεν παίζει ικανοποιητικά. «Τώρα πια βλέπω τον Καρελλά, τον Ζαχαρή, τον Σπυρόπουλο. Βλέπω συνέχεια. Και αυτό που αγαπάω είναι να βλέπω από κοντά την παράσταση, δεν είναι ίδια η χαρά να τις βλέπεις σε βίντεο».
Αγαπημένος του χαρακτήρας δηλώνει αμέσως πως είναι ο ίδιος ο Καραγκιόζης και από τους δευτερεύοντες χαρακτήρες έχει ξεχωρίσει τον Μανώλη τον Κρητικό, το φίδι και τη Βεζυροπούλα. «Σπίτι προετοιμάζομαι», εξηγεί. «Οι γονείς μου με υποστηρίζουν πολύ, έχω το χώρο, μου παίρνουν όλα τα υλικά που χρειάζομαι. Επόμενο βήμα για μένα είναι να φτιάξω φιγούρες από χαρτόνι. Ένα από τα καλύτερα υλικά για φιγούρες είναι το δέρμα, που όμως είναι από τα πιο δύσκολα. Θα το προσπαθήσω όταν μεγαλώσω και θα κάνω διεθνή καριέρα σαν καραγκιοζοπαίκτης. Αυτό είναι ένα από τα όνειρά μου».
Πώς θα φτάσει εκεί όμως; «Για να γίνεις πραγματικός καραγκιοζοπαίκτης, πρέπει να περάσεις και το Λύκειο. Επίσης, πρέπει να υπάρξεις βοηθός σε παραστάσεις, δίπλα σε έναν καραγκιοζοπαίκτη. Εκεί θα σου πει αυτός, αν είσαι καλός στις φωνές κ.λπ.». Ο ίδιος είχε μια πρώτη ενθάρρυνση: «Έχω μιλήσει με τον Καρελλά. Μου είπε ότι η τέχνη του Καραγκιόζη βρίσκεται στην Ελλάδα πάνω από 200 χρόνια. Με ενθάρρυνε πολύ. Και οι γονείς μου με ενθαρρύνουν, μου λένε ότι θα τα καταφέρω».
Ο Μάνος Λαμπράκης αγαπά το σχολείο του, «δεν θέλω να το αποχωριστώ» λέει, «είναι όλες μου οι αναμνήσεις». Αγαπημένα του μαθήματα είναι η ιστορία και τα μαθηματικά και ήδη σκέφτεται τα χρόνια που θα ακολουθήσουν στο Γυμνάσιο της Βουλιαγμένης όπου επιθυμεί να φοιτήσει. Κάνει ξιφασκία εκτός από ξένες γλώσσες και μελετά την αγαπημένη του τέχνη. «Οι γονείς μου δεν θα με καταπιέσουν ποτέ για το τι θα γίνω. Νευριάζουν με άλλους γονείς που λένε στα παιδιά τους τι να γίνουν».
Στην πρόσφατη παράσταση επέλεξε το έργο Ο Θησέας και ο Μινώταυρος. Και εξηγεί πώς εργάζεται: «Έχω πάντα στο μυαλό μου το κείμενο. Αρχικά το γράφω και μετά όσο το κάνω πρόβα το απομνημονεύω. Ποτέ δεν κομπιάζω, έχω άνεση. Δεν έχω άγχος. Είναι δύο βασικά πράγματα για να γίνεις καραγκιοζοπαίκτης: Πρώτον, δεν πρέπει να έχεις άγχος, μπορεί να σου καταστρέψει όλη την παράσταση. Δεύτερον, πρέπει να έχεις μάθει τα λόγια απ’ έξω, δεν πρέπει να έχεις χαρτί. Γιατί δεν μπορείς να κοιτάς, θα διακόπτεις την παράσταση».
Ρωτάμε αν θα παρουσιαστεί στους συμμαθητές του, μετά το τέλος της παράστασης. «Ναι, το θέλω το χειροκρότημα», λέει με αυτοπεποίθηση. Πιστεύει λοιπόν πως βρήκε το επάγγελμά του; «Δεν με νοιάζει να βγάλω λεφτά ως καραγκιοζοπαίκτης. Με νοιάζει τα παιδιά που αγαπούν αυτή την τέχνη να γελάνε», απαντά και πάλι αφοπλιστικά.
]]>Το πρώτο μυθιστόρημα μιας πολλά υποσχόμενης τριλογίας, Νέρων, που κυκλοφορεί ήδη από τις εκδόσεις Ψυχογιός, αφιερώνεται κατά βάση στη μητέρα του μετέπειτα αυτοκράτορα, Αγριππίνα η οποία, έχοντας η ίδια βασιλικό «αίμα», επιβίωσε από τις δολοφονίες δύο αυτοκρατόρων για να παντρευτεί τον τρίτο, όταν ο γιος της ακόμα διένυε την παιδική του ηλικία. Το ιστορικό υλικό ανθίζει στα ικανά χέρια του συγγραφέα, που διεισδύει τολμηρά στην ψυχολογία των ηρώων, αποκαλύπτοντας τους ακραίους χαρακτήρες που κράτησαν στα χέρια τους τη μοίρα όλου του τότε γνωστού κόσμου.
Ο διαβόητος Γάιος Ιούλιος Καίσαρας, που έμεινε γνωστός ως Καλιγούλας, είναι ένα από τα κεντρικά πρόσωπα του μυθιστορήματος, όπως και ο μετέπειτα αυτοκράτορας Κλαύδιος. Το μυθιστόρημα ολοκληρώνεται με μια εξαιρετική περιγραφή της εισβολής των Ρωμαίων στη Βρετανία το 43 μ.Χ. που μεταφέρει τους αναγνώστες στα άδυτα των ρωμαϊκών λεγεώνων, την ικανότερη πολεμική μηχανή που γνώρισε ποτέ η ιστορία.
Ο Ίγκαλντεν θεωρείται από τους πιο επιτυχημένους συγγραφείς ιστορικών μυθιστορημάτων του αγγλόφωνου κόσμου και δεν είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς γιατί κερδίζει εκατομμύρια αναγνώστες. Η αυτοπεποίθηση με την οποία φέρνει στη ζωή χαρακτήρες που μπορεί στα έργα των ιστορικών να καταλαμβάνουν λίγες μόνο αράδες, αξιοποιώντας στοιχεία της ιδεολογίας αλλά και της καθημερινότητας των αρχαίων Ρωμαίων, αφήνει εξαιρετικές σελίδες.
Το ψυχογράφημα του πατέρα του Νέρωνα, ενός πλούσιου Ρωμαίου γαιοκτήμονα, βίαιου και μέθυσου, γεμάτου ταξική υπεροψία και τοξική αρρενωπότητα (όπως θα λέγαμε σήμερα) που ξεδιπλώνεται στα πρώτα κεφάλαια του βιβλίου φανερώνει ότι ο συγγραφέας δεν έχει σκοπό να εξιδανικεύσει το παρελθόν, αλλά αντίθετα επιθυμεί να φωτίσει πλευρές της οικιακής πραγματικότητας της Ρώμης που μάλλον μένουν στα περιθώρια των ιστορικών μαρτυριών.
Η αφήγηση ρέει γρήγορα από κεφάλαιο σε κεφάλαιο και βέβαια η υπόσχεση για τη συνέχεια της ιστορίας στα δύο επόμενα βιβλία, Τύραννος και Κόλαση, κρατάει από τώρα χώρο στη βιβλιοθήκη.
]]>Οι εγγραφές γίνονται ανά εβδομάδα, θα καλύψουν όλο τον Ιούλιο και αν υπάρχει επαρκής αριθμός συμμετοχών θα το camp θα επεκταθεί και την πρώτη εβδομάδα του Αυγούστου.


Συγκεκριμένα οι επόμενες περίοδοι είναι
Τo Swimming Summer Camp 2026 στο South Club Voula – Α Πλάζ και στο Enzo Club – Varkiza Resort θα φιλοξενήσει παιδιά ηλικιών από 4 ετών έως και 13 ετών. Τα παιδιά θα συμμετέχουν ανάλογα με την ηλικία τους σε ηλικιακές ομάδες οι οποίες στο ημερήσιο τους πρόγραμμα θα έχουν δράσεις που αντιστοιχούν στο ηλικιακό παιδαγωγικό φάσμα στο οποίο ανήκουν.
Στους Αστερίες θα συμμετέχουν παδιά ηλικιών 4-5 ετών, στα Δελφινάκια ηλικίες 6-7 ετών, στους Καρχαρίες ηλικίες 8-9 ετών και στους Ναυτίλους ηλικίες 10-13 ετών.


Το πρόγραμμα του Swimming Summer Camp έχει ως κύριο διδακτικό στόχο τα μαθήματα κολύμβησης στη θάλασσα και τις αθλητικές και παιδαγωγικές δραστηριότητες των παιδιών.
Μεταξύ άλλων τα παιδιά:
Η προσέλευση θα γίνεται από τις 08.00 έως 09.15 καθημερινά Δευτέρα – Παρασκευή από την είσοδο του South Club Voula και του Varkiza Resort αντίστοιχα. Η αποχώρηση θα πραγματοποιείται από την ίδια πύλη 13.30 – 14.00 για τα παδιά πoυ δεν παραμένουν για γεύμα και 15.30 – 17.00 αντίστοιχα για τα παιδιά που παραμένουν για γεύμα. Η διατροφή των παιδιών θα γίνεται στο South Club Voula και το Enzo Beach Club αντίστοιχα.


Στην ιστοσελίδα του ΑΚΟΒΒ δίνονται πληροφορίες για το κόστος συμμετοχής και γίνονται οι εγγραφές.
Για επικοινωνία με τον σύλλογο μπορείτε να στείλετε email στο info@akobb.gr ή να τηλεφωνήσετε στο 6934663292 (Αράπης Θεόδωρος).

Όπως ανακοίνωσε η πολύ δραστήρια υπηρεσία για αδέσποτα του Δήμου Βάρης Βούλας Βουλιαγμένης, τοποθέτησε προ ημερών σε επιλεγμένα σημεία της Βούλας και της Βουλιαγμένης 10 νέες ταΐστρες για τις αδέσποτες γάτες της περιοχής, χάρη σε δωρεές πολιτών που ανταποκρίθηκαν με ιδιαίτερη ευαισθησία στις ανάγκες των ζώων, συμβάλλοντας ουσιαστικά στην κάλυψη βασικών αναγκών σίτισής τους.
Ειδικότερα, τοποθετήθηκαν:
Η επιλογή των σημείων εγκατάστασης πραγματοποιήθηκε από το Τμήμα Διαχείρισης Αδέσποτων Ζώων του Δήμου, βάσει των αναγκών που έχουν καταγραφεί στις επιμέρους περιοχές, με στόχο την αποτελεσματική υποστήριξη των αδέσποτων γατών της πόλης.


Η συντήρηση και η ανατροφοδότηση θα πραγματοποιούνται από τις αρμόδιες υπηρεσίες του Δήμου, διασφαλίζοντας την εύρυθμη λειτουργία τους.
Η ανακοίνωση αναφέρει:
«Ο Δήμος Βάρης Βούλας Βουλιαγμένης ευχαριστεί θερμά όλους τους πολίτες που στηρίζουν έμπρακτα τις δράσεις προστασίας και φροντίδας των αδέσποτων γατών της πόλης. Η συνεργασία των πολιτών με τις υπηρεσίες του Δήμου αποτελεί βασική προϋπόθεση για την αποτελεσματική υλοποίηση δράσεων που προάγουν τη διαχείριση των αδέσποτων πληθυσμών και βελτιώνουν τις συνθήκες διαβίωσής τους, επιβεβαιώνοντας ότι η προστασία των ζώων αποτελεί υπόθεση ολόκληρης της τοπικής κοινωνίας».


Την επίσημη αποστολή του Γιβραλτάρ αποτέλεσαν η Υπουργός Ναυτιλιακών Υποθέσεων της Κυβέρνησης του Γιβραλτάρ, Gemma Arias-Vasquez, ο CEO και Captain of the Port της Gibraltar Port Authority, John Chio, ο Maritime Academy Manager του University of Gibraltar, Aaron Lopez, καθώς και ο Director of Press Office, Aaron Santos.
Καθ’ όλη τη διάρκεια της έκθεσης, το περίπτερο του Γιβραλτάρ αποτέλεσε σημείο αναφοράς για τη διεθνή ναυτιλιακή κοινότητα, φιλοξενώντας συναντήσεις και επαφές υψηλού επιπέδου με εκπροσώπους της παγκόσμιας ναυτιλιακής βιομηχανίας. Το περίπτερο του Γιβραλτάρ τίμησαν με την παρουσία τους υψηλόβαθμες θεσμικές και ναυτιλιακές προσωπικότητες, μεταξύ των οποίων ο Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού, Αντιναύαρχος Δημήτριος Κατάρας, ο Ευρωπαίος Επίτροπος Βιώσιμων Μεταφορών και Τουρισμού, Απόστολος Τζιτζικώστας, καθώς και η Πρόεδρος της Ένωσης Ελλήνων Εφοπλιστών, Μελίνα Τραυλού. Κατά τις συναντήσεις αυτές πραγματοποιήθηκε εποικοδομητική ανταλλαγή απόψεων για τις προκλήσεις, τις εξελίξεις και τις προοπτικές της διεθνούς ναυτιλίας.




Η αποστολή του Γιβραλτάρ συμμετείχε επίσης στην επίσημη δεξίωση που παρέθεσε το Υπουργείο Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, υπό τον Υπουργό Βασίλη Κικίλια, στο πλαίσιο των παράλληλων εκδηλώσεων της διοργάνωσης, επιβεβαιώνοντας τους ισχυρούς δεσμούς συνεργασίας μεταξύ της ελληνικής και της διεθνούς ναυτιλιακής κοινότητας.
Η Υπουργός Ναυτιλιακών Υποθέσεων της Κυβέρνησης του Γιβραλτάρ, Gemma Arias-Vasquez, υπογράμμισε τη σημασία της παρουσίας του Γιβραλτάρ στα Posidonia και τόνισε τον καθοριστικό ρόλο της διοργάνωσης ως σημείου συνάντησης της παγκόσμιας ναυτιλιακής βιομηχανίας. Παράλληλα, επισήμανε ότι η συγκέντρωση κορυφαίων λιμένων, οργανισμών και φορέων από ολόκληρο τον κόσμο ενισχύει τον διεθνή διάλογο, τη συνεργασία και την ανταλλαγή τεχνογνωσίας, συμβάλλοντας στη διαμόρφωση του μέλλοντος της ναυτιλίας.
Ο CEO και Captain of the Port της Gibraltar Port Authority, John Chio, εξέφρασε τον ενθουσιασμό του για τη συμμετοχή στα Posidonia 2026, εξήρε τον πρωταγωνιστικό ρόλο της ελληνικής ναυτιλιακής κοινότητας στη διεθνή ναυτιλία και σημείωσε ότι το ενδιαφέρον για το Γιβραλτάρ και τις υπηρεσίες του αυξάνεται σταθερά από διοργάνωση σε διοργάνωση, επιβεβαιώνοντας τη διαρκώς ενισχυόμενη θέση του ως σύγχρονου και ανταγωνιστικού ναυτιλιακού κέντρου.
Η συμμετοχή του Γιβραλτάρ στα Posidonia 2026 επιβεβαίωσε τον ενεργό του ρόλο στη διεθνή ναυτιλιακή κοινότητα, δημιουργώντας νέες προοπτικές διαλόγου, συνεργασίας και ανταλλαγής τεχνογνωσίας με κορυφαίους φορείς του κλάδου.
]]>Συνολικά πραγματοποιήθηκαν 500 ραντεβού σε 17 ιατρικές ειδικότητες, με τους συμμετέχοντες ιατρούς να εξυπηρετούν κατά μέσο όρο 25 πολίτες ο καθένας, προσφέροντας δωρεάν προληπτικές εξετάσεις, αξιολόγηση και συμβουλευτική.

Η δράση υλοποιήθηκε με τη συμμετοχή διακεκριμένων ιατρών και επιστημόνων υγείας, οι οποίοι συνέβαλαν καθοριστικά στην επιτυχία της:

Η φετινή διοργάνωση περιλάμβανε για πρώτη φορά και τη συμμετοχή του συνεργαζόμενου φορέα υποστήριξης ψυχικής υγείας «Θάλπος – Ψυχική Υγεία» με στόχο την ενημέρωση και ευαισθητοποίηση των πολιτών σε ζητήματα ψυχικής υγείας και ποιότητας ζωής. Εκπρόσωποι του φορέα παρείχαν ενημερωτικό υλικό και πληροφορίες σχετικά με τις υπηρεσίες και τις δράσεις του, ενισχύοντας την ολιστική προσέγγιση της υγείας που προωθεί η διοργάνωση.

Η «Εβδομάδα Υγείας» αποτελεί πλέον έναν καθιερωμένο θεσμό για τον Δήμο Βάρης Βούλας Βουλιαγμένης, συμβάλλοντας ουσιαστικά στην προαγωγή της πρόληψης, της ενημέρωσης και της φροντίδας της υγείας των πολιτών. Ο Δήμος θα συνεχίσει να υλοποιεί δράσεις που ενισχύουν την προστασία της δημόσιας υγείας και προάγουν τη διαρκή βελτίωση της ποιότητας ζωής των κατοίκων.

«Είναι ένας σιωπηρός διάλογος ανάμεσα στο ένδοξο παρελθόν και τη σύγχρονη αλλοίωση, ανάμεσα στο μέτρο και την υπερβολή, ανάμεσα στην αισθητική αρμονία και τη βαρβαρότητα της κακόγουστης επιβολής», έγραψε μεταξύ άλλων ο Βασίλης Στάμος στο μεγάλο διάλογο που άνοιξε στο διαδίκτυο και σε πολλά μέσα ενημέρωσης.

Η επένδυση στα πρώτα της βήματα έγινε δεκτή με θετικές προσδοκίες από μια μεγάλη πλειοψηφία, κοινωνική και πολιτική. Όσοι αντέδρασαν στα σχέδια ταυτίστηκαν με γραφικές μειοψηφίες. Σταδιακά όμως ξεθώριασε η ζωηρή εικόνα καθώς τα έργα ξεκίνησαν και έγινε σαφές από την αδρή πραγματικότητα η απόσταση που χώριζε τα φωτορεαλιστικά σχέδια από την υλοποίησή τους.
Τη διαδικασία αυτή, τη μετάβαση από την αποδοχή στην περίσκεψη, περιέγραψε με γλαφυρό τρόπο τον Φεβρουάριο του 2025 ο δημοσιογράφος της Καθημερινής και συγγραφέας για θέματα αθηναϊκού περιβάλλοντος, Νίκος Βατόπουλος, μιλώντας σε πόντκαστ της Lifo και στον Γιάννη Πανταζόπουλο. Αφού δήλωσε ότι ήταν εξαρχής αναφανδόν υπέρ της επένδυσης, πρόσθεσε ότι κατάλαβε γρήγορα πως υπάρχουν ζητήματα που για κάποιο λόγο δεν τέθηκαν στον δημόσιο διάλογο: «Δεν είχα ποτέ πληροφορηθεί ως πολίτης ότι θα υπάρξει ένα τείχος από μπετόν πάνω στην παραλία, σε έκταση κάποιων χιλιομέτρων. Ατελείωτα, το ένα κτήριο μετά το άλλο. Μπορεί όταν τελειώσουν να είναι πολύ ωραία. Αλλά λείπει η ενημέρωση για την εξέλιξη αυτού του έργου». Και πρόσθεσε: «Χτίζεται μία πόλη εκεί, που δεν απευθύνεται στους Έλληνες και δείχνει με τον πιο συμβολικό τρόπο το τέλος των αθηναϊκών προαστίων».

Μια κριτική καταγραφή στοιχείων, ρεπορτάζ και απόψεων σχετικά με την επένδυση του Ελληνικού πραγματοποιεί συστηματικά από τον Φεβρουάριο του 2025 ο δημοσιογράφος Ματθαίος Τσιμιτάκης στην ιστοσελίδα του Νήμα όπου δημοσιεύει μια συνεχιζόμενη έρευνα. Μιλώντας μας επισήμανε ότι η συγκεκριμένη επένδυση δεν επηρεάζει απλώς τα νότια προάστια, αλλά ολόκληρη την Αττική και τη χώρα: «Στο Ελληνικό διαμορφώνονται οι όροι της αστικής ανάπτυξης σε μικρή και μεγάλη κλίμακα για τις επόμενες δεκαετίες», επισημαίνει. Κατά την οπτική του, εκεί διαμορφώνεται «ένα νέο μοντέλο που θα καθορίζει από το πώς θα οργανωθούν τα κοινόχρηστα στις πολυκατοικίες, τη συμβίωση των ανθρώπων έως το πώς ρυμοτομούνται οι περιοχές, πώς σχεδιάζονται οι μεταφορές και αν υπάρχει δημόσιος ή ανοιχτός χώρος». Πιο συνολικά, «όλη η σύλληψη της αττικής ριβιέρας είναι ένα πολιτικό σχέδιο με αμιγώς οικονομικά επιχειρησιακά χαρακτηριστικά», σημειώνει.
Ένα σοβαρό αρνητικό ενδεχόμενο που γίνεται πλέον εμφανές, κατά τον δημοσιογράφο του Νήματος, είναι το γεγονός ότι η πρόσβαση στο παραλιακό μέτωπο κλείνει πολεοδομικά με εξαιρέσεις επί του οικοδομικού κανονισμού και εμπορικά αντί να ανοίγει, όπως υπόσχονταν πολιτικά οι κυβερνήσεις της δεκαετίας του 1990-2000: «Έχουμε δει στην Ασία και τη Λατινική Αμερική πώς μια πόλη μπορεί να κατατεμαχίζεται σε περιοχές προνομιούχων και σε περιοχές περιθωριοποιημένων. Πρέπει να δούμε με προσοχή αν αυτό είναι το μοντέλο που έρχεται στην Ελλάδα. Το ότι κάτι δεν πάει σωστά, το συνειδητοποίησα όταν αντιλήφθηκα ότι το νέο καθεστώς δεν έχει σχεδόν τίποτα δημόσιο».
Ένα σημαντικό ορόσημο για το έργο άλλωστε εντοπίζει ο Ματθαίος Τσιμιτάκης το 2021, όταν δόθηκε η δυνατότητα στη Lamda να πουλάει οικόπεδα σε τρίτους και να φέρνει στην επένδυση εταιρείες με δικό τους σχεδιασμό. «Το έργο από τότε σταμάτησε να είναι ενιαίο και μετατράπηκε σε real estate, ενώ πριν ήταν ένα μεγάλο κατασκευαστικό έργο που –καταχρηστικά κατά τη γνώμη μου– διατεινόταν ότι επρόκειτο για έργο ανάπλασης. Η επένδυση θα πρέπει να αποδείξει ότι πρόκειται για ανάπλαση, ότι δηλαδη έχει και κοινωνικό χαρακτήρα και περιεχόμενο, κάτι που δυσκολευόμαστε να εντοπίσουμε στον τρόπο με τον οποίο κυριαρχούν οι εμπορικές χρήσεις. Το πρόβλημα με την κατάτμηση του έργου είναι ότι από τότε δεν υπάρχει κανένας υπεύθυνος για τίποτα. Τα συμβόλαια μεταθέτουν τις ευθύνες από τον έναν στον άλλο και ο δημόσιος έλεγχος καθίσταται πάρα πολύ δυσχερής έως αδύνατος».
Μήπως οι προβληματισμοί αυτοί είναι υπερβολικοί; Σε πρόσφατα δημοσιεύματα που εντάσσονται στην επικοινωνιακή καμπάνια της Lamda, αναφέρεται μια σφυγμομέτρηση της εταιρείας Mindsearch που πραγματοποιήθηκε τον Απρίλιο. Εκεί διαβάζουμε ότι «σε συντριπτικό ποσοστό η κοινή γνώμη έχει θετική άποψη για το έργο του Ελληνικού», με τα εξής ευρήματα: «76% των κατοίκων των όμορων δήμων έχει θετική στάση για το έργο του Ελληνικού, 90%+ των κατοίκων των όμορων δήμων έχει θετική γνώμη για την Lamda, ιδιαίτερα για την οικονομική ευρωστία που δημιουργεί στην ευρύτερη περιοχή».
Η μέχρι σήμερα συναίνεση που έχει συγκεντρώσει η επένδυση του Ελληνικού βασίζεται σε ένα σύνολο προσδοκιών. Ο κεντρικός επενδυτής έχει υποσχεθεί ένα τεράστιο πάρκο έκτασης 2 εκατομμυρίων τετραγωνικών, μια μεγάλη πράσινη ανάπλαση μιας μέχρι πρότινος άγονης έκτασης, που παράλληλα θα κάνει την εθνική και τοπική οικονομία να ανθίσει, δημιουργώντας χιλιάδες θέσεις εργασίας.






Οι προσδοκίες σχηματοποιούνται στις φωτορεαλιστικές απεικονίσεις που εμφανίζονται σε καταχωρήσεις στον Τύπο, στο διαδίκτυο αλλά και τυπωμένες σε μεγάλο μέγεθος πάνω στις περιφράξεις του έργου. Σε αυτές τις ψηφιακές δημιουργίες, οι τσιμεντένιες κατασκευές μάλλον υποβαθμίζονται ενώ ταυτόχρονα υπερτονίζεται το πράσινο χρώμα, εμφανίζοντας ένα κατάφυτο τοπίο με ανεπτυγμένα δέντρα και ατελείωτες επιφάνειες με γρασίδι. Αυτή την επικοινωνιακή προσπάθεια χειραγώγησης μέσω χρωμάτων καταρρίπτουν αεροφωτογραφίες που τραβούν και δημοσιεύουν πολίτες, αποκαλύπτοντας ένα μάλλον ζοφερό τοπίο μιας νέας τσιμεντούπολης. Εύλογα θα αντιτείνει κανείς ότι στη φάση κατασκευής ενός έργου οι εικόνες του εργοταξίου δεν είναι αντιπροσωπευτικές της τελικής διαμόρφωσης. Ωστόσο, η πυκνότητα της υλοποιηθείσας δόμησης είναι εμφανές ότι διαφέρει σημαντικά σε σχέση με τα φωτορεαλιστικά.
Η ίδια η χρήση της λέξης «πάρκο» από τους κατασκευαστές του Ελληνικού δεν είναι απολύτως σαφές σε τι αναφέρεται. Το ζήτημα αυτό ανέπτυξε σε μια πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξή του στον Ματθαίο Τσιμιτάκη ο Λουκάς Τριάντης, επίκουρος καθηγητής στο Τμήμα Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του ΑΠΘ και αντιπρόεδρος του Συλλόγου Πολεοδόμων Χωροτακτών Ελλάδος, σημειώνοντας ότι το πάρκο του Ελληνικού θα έχει μια τουλάχιστον δομική διαφορά σε σύγκριση με το πάρκο Αντώνη Τρίτση για παράδειγμα: Πρόκειται για έναν ιδιωτικό χώρο και όχι δημόσιο. «Σε έναν ιδιωτικό χώρο, ακόμα και αν είναι προσβάσιμος, υπάρχουν ερωτήματα: Για παράδειγμα θα μπορείς να οργανώσεις μια συγκέντρωση; Να μείνεις μετά το ηλιοβασίλεμα; Αυτά είναι δικαιώματα που στα δημόσια πάρκα είναι αυτονόητα» επισημαίνει περιγράφοντας «έναν χώρο εμπορευματοποιημένο και επιτηρούμενο» όπου «θα υπάρχουν συστήματα που ελέγχουν τι κάνεις, πότε και πώς». Στο Ελληνικό θα δημιουργηθεί ο πρώτος ιδιωτικός φορέας διαχείρισης ενός τέτοιου ανοιχτού χώρου, δημιουργώντας ερωτήματα για το ποιος θέτει όρους και όρια στη χρήση του.
Το 11ο Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών (που έγινε 22-25 Απριλίου) έγινε βήμα πολλών στελεχών της Lamda ώστε να αναπτύξουν τα επιχειρήματα και τη σκοπιά τους για το έργο. Η Μελίνα Παΐζη μίλησε για ποιότητα ζωής και οικοσυστήματα τονίζοντας ότι «το Ελληνικό σχεδιάστηκε ως μία έξυπνη πόλη 15 λεπτών, όπου μπορεί κανείς να κινηθεί χωρίς αυτοκίνητο», προσθέτοντας ότι «για κάθε τετραγωνικό μέτρο δόμησης αντιστοιχεί ένα τετραγωνικό μέτρο πρασίνου». Η Σίσσυ Ηλιοπούλου είπε ότι η νέα αυτή πόλη σχεδιάστηκε «με βάση τις αρχές της βιωσιμότητας, της ανθεκτικότητας και της ποιότητας ζωής». Το περιβάλλον και η βιωσιμότητα είναι οι λέξεις κλειδιά που θα βρει κανείς σε όλη την επικοινωνιακή εκστρατεία της εταιρείας να πείσει για τον θετικό αντίκτυπο του έργου της.

Από την άλλη πλευρά όμως, οι ανησυχίες που εγείρονται κάθε μέρα και περισσότερο για το κυκλοφοριακό πρόβλημα του Λεκανοπεδίου και την αρνητική συμβολή που αδιαμφισβήτητα θα έχει η συγκεκριμένη οικιστική και εμπορική ανάπτυξη σε αυτό, δεν μπορούν να κρυφτούν. Ο πρόεδρος του Συλλόγου Ελλήνων Συγκοινωνιολόγων, Θανάσης Τσιάνος, μιλώντας για το ρεπορτάζ επισήμανε ότι «μία επένδυση που έχει μελετηθεί στο πλαίσιο της βιώσιμης κινητικότητας εσωτερικά, είναι σκόπιμο να συνδεθεί όσο το δυνατόν καλύτερα και με τα μέσα μαζικής μεταφοράς». Οι συγκοινωνιολόγοι σημαίνουν συναγερμό για τον κυκλοφοριακό φόρτο της λεωφόρου Βουλιαγμένης. «Πρέπει απαραίτητα να αναβαθμιστεί η λεωφόρος Βουλιαγμένης όπως προβλέπεται από το ρυθμιστικό σχέδιο με ανισόπεδους κόμβους» υπογραμμίζει ο Θανάσης Τσιάνος, προσθέτοντας ότι είναι κάτι που «πρέπει να γίνει πρώτο σε προτεραιότητα, διότι όταν ξεκινήσει να λειτουργεί το Ελληνικό, δεν μπορούν παράλληλα να γίνονται και έργα» λόγω της απίστευτης πίεσης που θα ασκηθεί στο οδικό σύστημα.
]]>“Τα εγκαταλελειμμένα οχήματα καταλαμβάνουν πολύτιμους δημόσιους χώρους στάθμευσης, αποτελούν εστίες ρύπανσης και συχνά δημιουργούν κινδύνους για τους πολίτες και τη δημόσια υγεία”, επισημαίνεται στη σχετική ανακοίνωση που προσθέτει:
“Μέσω του προγράμματος, ο Δήμος προχωρά στον εντοπισμό και την καταγραφή οχημάτων που παραμένουν ακινητοποιημένα για μεγάλο χρονικό διάστημα σε κοινόχρηστους χώρους. Στη συνέχεια ακολουθεί η προβλεπόμενη διαδικασία ειδοποίησης των ιδιοκτητών και, εφόσον δεν υπάρξει ανταπόκριση, τα οχήματα απομακρύνονται και οδηγούνται προς ανακύκλωση, σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία.

Η πρωτοβουλία αυτή συμβάλλει ουσιαστικά στην αναβάθμιση της καθημερινότητας των κατοίκων, στην αποδέσμευση πολύτιμων θέσεων στάθμευσης και στην προώθηση της κυκλικής οικονομίας μέσω της ανακύκλωσης υλικών. Παράλληλα, ενισχύει τη συνολική προσπάθεια του Δήμου για τη δημιουργία μιας πιο καθαρής, λειτουργικής και βιώσιμης πόλης”.

Η εκδήλωση πραγματοποιείται στο πλαίσιο των διακρατικών εκπαιδευτικών προγραμμάτων συνεργασίας στα οποία συμμετέχει το σχολείο και αποσκοπεί στην ενίσχυση της εξωστρέφειας της σχολικής κοινότητας, στην ανάπτυξη της δημιουργικότητας των παιδιών και στην καλλιέργεια της συνεργασίας μέσα από βιωματικές δράσεις και εμπειρίες.
Οι επισκέπτες θα έχουν την ευκαιρία να συμμετάσχουν σε ένα πλούσιο πρόγραμμα δραστηριοτήτων που περιλαμβάνει δημιουργικά εργαστήρια, παιχνίδια δράσης, διαδραστικές εμπειρίες, παρουσιάσεις από επαγγελματίες και ζωντανά καλλιτεχνικά δρώμενα.

Στην ενότητα «Δημιουργία και Καλλιτεχνική Έκφραση», τα παιδιά θα μπορούν να συμμετέχουν στο Color & Art Corner, έναν χώρο εικαστικών δημιουργιών και ζωγραφικής, καθώς και στο Magic Face & Hair Studio, όπου θα έχουν την ευκαιρία να απολαύσουν face painting και καλοκαιρινά χτενίσματα.
Στην ενότητα «Παιχνίδι, Κίνηση και Δράση», μικροί και μεγάλοι θα διασκεδάσουν μέσα από παιχνίδια όπως το Sensory Twister Challenge, τις κουταλοδρομίες, τις τσουβαλοδρομίες, το Power Ball Challenge και το Bowling Blast, δραστηριότητες που συνδυάζουν άθληση, συνεργασία και ψυχαγωγία.
Ξεχωριστή θέση στο πρόγραμμα κατέχει η ενότητα «Περιπέτεια και Μυστήριο», η οποία περιλαμβάνει το Treasure Hunt Adventure, ένα κυνήγι θησαυρού με γρίφους και αποστολές, το Escape Room «Η Υπόθεση του Χαμένου Θησαυρού», καθώς και το Dark Room Experience, μια πρωτότυπη βιωματική δράση γεμάτη προκλήσεις.
Παράλληλα, στη ζώνη «Ψυχαγωγία και Διαδραστικές Εμπειρίες», οι επισκέπτες θα μπορούν να συμμετέχουν στο Gaming Zone με ψηφιακά παιχνίδια και διαδραστικές προκλήσεις, καθώς και στο Summer Dancing Stage, έναν ανοιχτό χώρο μουσικής και χορού.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η ενότητα «Flash Events – Meet the Experts», όπου προσκεκλημένοι επαγγελματίες θα μοιραστούν γνώσεις και εμπειρίες με το κοινό μέσα από σύντομες, διαδραστικές παρουσιάσεις. Στις 19:00 θα πραγματοποιηθεί το Wellness & Pilates Session, στις 19:30 το Sweet Creations Live με παρουσίαση τεχνικών ζαχαροπλαστικής από pastry chef και στις 20:00 το Fashion Lab, ένα δημιουργικό εργαστήριο μόδας με έμφαση στη βιωσιμότητα και την υπεύθυνη κατανάλωση.
Το καλλιτεχνικό πρόγραμμα θα κορυφωθεί με παράσταση θεάτρου σκιών στις 20:30, ενώ η βραδιά θα ολοκληρωθεί με το Music Vibes Live (21:00–22:00), μια ζωντανή μουσική εκδήλωση που θα δώσει εορταστικό τόνο στη λήξη του φεστιβάλ.
Το 1ο Καλοκαιρινό Φεστιβάλ φιλοδοξεί να αποτελέσει μια γιορτή ανοιχτή στην τοπική κοινωνία, αναδεικνύοντας τη δυναμική της δημόσιας εκπαίδευσης, τη σημασία της συνεργασίας σχολείου και οικογένειας και τη δύναμη της δημιουργικής συμμετοχής.
]]>