Azerbaycan Gence’den kalkan Gürcistan’da düşen askeri C130 tipi askeri kargo uçağında şehit olan 20 kahraman askerimizin haberi yüreklerimizi yaktı. Cenab-ı Allah; Aziz Şehitlerimize rahmet, ailelerine ve silah arkadaşlarına da Sabr-ı Cemil ihsan eylesin. Prof.Dr. Necip İLHAN – Yönetim Kurulu Başkanı

ŞAİR VE YAZAR YAVUZ BÜLENT BAKİLER VEFAT ETTİ
Türk edebiyatının önemli isimlerinden Danışma Kurulu üyemiz şair ve yazar Yavuz
Bülent Bakiler’in vefat haberi bizleri derinden üzmüştür. Bakiler’e Allah’tan rahmet, ailesine,
sevenlerine ve edebiyat dünyamıza başsağlığı diliyoruz.
Yavuz Bülent Bâkiler, Karabağ’dan Sivas’a göçmüş bir ailede doğdu. İlk ve
ortaöğrenimini Sivas, Gaziantep ve Malatya’da tamamladı. 1960 yılında Ankara
Üniversitesi Hukuk Fakültesinden mezun oldu. Kısa bir süre Yeni İstanbul gazetesinde
çalıştı. TRT Ankara Radyosu Merkez Program Dairesi Başkanlığında raportör iken çeşitli
kültür programları hazırladı ve sundu. 1969-75 yılları arası Sivas’ta avukatlık yaptı.
Adalet Partisi’nden belediye başkanı ve milletvekili adayı gösterildi. 1975-1976 yılları
arasında Başbakanlık Toprak ve Tarım Reformu Müsteşarlığında hukuk müşavirliği yaptı.
1979-1980 yılları arasında Kültür ve Turizm Bakanlığı Müsteşar Yardımcısı olarak
görevlendirildi. 12 Eylül Darbesi’nin ardından müşavir kadrosuna atandı. 1992’ye kadar bu
bakanlıktaki hizmetini sürdürdü. İki yıl da Başbakanlık Müşaviri olarak görev yaptıktan sonra
1994 yılında emekli oldu.
Eserler:
Şiir
Yalnızlık, (1962)
Duvak, (1971)
Seninle, (1986)
Harman, (2003)
Bir Gün Baksam Ki Gelmişsin
Gezi notları
Üsküp’ten Kosova’ya (1979)
Türkistan Türkistan (1986)
İnceleme
Şiirimizde Ana (1976)
Tabuları Yıkmak
Sivas’a Şiir (1973)
Âşık Veysel (1986)
Elçibey
Mehmet Akif’te Çağdaş Türkiye İdeali (1990)
Sözün Doğrusu 1-2 (2002)
Sevgi Mektupları
Gidenlerin Ardından
Arif Nihat Asya İhtişamı
Anı
Unutamadıklarım
Gönlümdekiler ve Ötekiler
Hatırladıklarım

.

.

Dijital Arşivimizi Yeniledik.

Sizlerden gelen yoğun isteklerle şimdiye kadar yayımlanmış olan tüm sayılarımızı, dijital ortamda kapaklarını da ekleyerek siz değerli okurlarımızın hizmetine sunduk.

1.SAYI  – Nisan – Mayıs – Haziran 1999 — İlk Sayımız – Çıkarken

2.SAYI   – Temmuz – Ağustos – Eylül 1999 — Serbest

3.SAYI  – Ekim – Kasım – Aralık 1999 — Serbest

4.SAYI – Ocak – Şubat – Mart 2000 — Serbest

5.SAYI – Nisan – Mayıs – Haziran 2000 — Serbest 

6.SAYI – Temmuz – Ağustos – Eylül 2000 — Serbest

7.SAYI – Ekim – Kasım – Aralık 2000 — Doğu, Batı

8.SAYI – Ocak – Şubat – Mart 2001 — Eleştiri

9.SAYI – Nisan – Mayıs – Haziran 2001 —  Çocuk

10.SAYI – Temmuz – Ağustos – Eylül 2001 — Elazığ

11.SAYI – Ekim – Kasım – Aralık 2001 — Acı Vatan; Gurbet

12.SAYI – Ocak – Şubat – Mart 2002 — Edebiyat

13.SAYI – Nisan – Mayıs – Haziran 2002 — Serbest

14.SAYI – Temmuz – Ağustos – Eylül 2002 — Aydınlanma ve Aydın 

15.SAYI – Ekim – Kasım – Aralık 2002 — Serbest

16.SAYI – Ocak – Şubat – Mart 2003 — Serbest

17.SAYI – Nisan – Mayıs – Haziran 2003 — Serbest

18.SAYI – Temmuz – Ağustos – Eylül 2003 —  Serbest

19.SAYI – Mart – Nisan – Mayıs 2004 — Serbest

20.SAYI – Haziran – Temmuz – Ağustos 2004 — Serbest

21.SAYI – Eylül – Ekim – Kasım 2004 — Serbest

22.SAYI – Aralık 2004 – Ocak – Şubat 2005 — Niyazi Yıldırım Gençosmanoğlu

23.SAYI – Mart – Nisan – Mayıs 2005 — Küreselleşme

24.SAYI – Haziran – Temmuz – Ağustos 2005 — Sağ-Sol Edebiyat

25.SAYI – Eylül – Ekim – Kasım 2005 — Serbest

26.SAYI – Aralık 2005 – Ocak – Şubat 2006 — Edebiyatımızda Felek

27.SAYI – Mart – Nisan – Mayıs 2006 — Edebiyatımızda Tip ve Karakter

28.SAYI – Haziran – Temmuz – Ağustos 2006 — Serbest

29.SAYI – Eylül – Ekim – Kasım 2006 — Serbest

30.SAYI – Aralık 2006 – Ocak – Şubat 2007 — Türkçe

31.SAYI – Mart – Nisan – Mayıs 2007 — Edebiyatımızda Tutku

32.SAYI – Haziran – Temmuz – Ağustos 2007 — Edebiyatımızda Şehir 1

33.SAYI – Eylül – Ekim – Kasım 2007 — Edebiyatımızda Şehir 2

34.SAYI – Aralık 2007 – Ocak – Şubat 2008 — Cengiz Aytmatov

35.SAYI – Mart – Nisan – Mayıs 2008 — Yayın Evleri ve Yazar

36.SAYI – Haziran – Temmuz – Ağustos 2008 — Yazarlar ve Hatıraları

37.SAYI – Eylül – Ekim – Kasım 2008 — Ahmet Kabaklı

38.SAYI – Aralık 2008 – Ocak – Şubat 2009 — Edebî Türler

39.SAYI – Mart – Nisan – Mayıs 2009 — Tarih ve Edebiyat 1

40.SAYI – Haziran – Temmuz – Ağustos 2009 — Tarih ve Edebiyat 2

41.SAYI – Eylül – Ekim – Kasım 2009 — Serbest

42.SAYI – Aralık 2009 – Ocak – Şubat 2010 — Türk Edebiyatı ve Türkülerimiz

43.SAYI – Mart – Nisan – Mayıs 2010 — Ev, Sokak, Mahalle.

44.SAYI – Haziran – Temmuz – Ağustos 2010 — Yavuz Bülent Bâkiler

45.SAYI – Eylül – Ekim – Kasım 2010 — Serbest

46.SAYI – Aralık 2010 – Ocak – Şubat 2011 — Edebiyat ve Felsefe İlişkisi 1

47.SAYI – Mart – Nisan – Mayıs 2011 — Edebiyat ve Felsefe İlişkisi 2

48.SAYI – Haziran – Temmuz – Ağustos 2011 — Politika – Edebiyat

49.SAYI – Eylül – Ekim – Kasım 2011 — Yerlilik

50.SAYI – Aralık 2011 – Ocak – Şubat 2012 — Edebiyat ve Metafizik İlişkisi

51.SAYI – Mart – Nisan – Mayıs 2012 — Edebiyat ve Mitoloji

52.SAYI – Haziran – Temmuz – Ağustos 2012 — Yunus Emre

53.SAYI – Eylül – Ekim – Kasım 2012 — Kırgız Edebiyatı

54.SAYI – Aralık 2012 – Ocak – Şubat 2013 — Estetik

55.SAYI – Mart – Nisan – Mayıs 2013 — Gelenek

56.SAYI – Haziran – Temmuz – Ağustos 2013 — Şehir ve Şair

57.SAYI – Eylül – Ekim – Kasım 2013 — Şehir ve Kitap

58.SAYI – Aralık 2013 – Ocak – Şubat 2014 — Edebiyat ve Değişim

59.SAYI – Mart – Nisan – Mayıs 2014 — Dergi Edebiyatı

60.SAYI – Haziran – Temmuz – Ağustos 2014 — Tarih ve Edebiyat İlişkisi

61.SAYI – Eylül – Ekim – Kasım 2014 — Türk Dünyası Seyahatleri

62.SAYI – Aralık 2014 – Ocak – Şubat 2015 — Edebiyat ve Eğitim

63.SAYI – Mart – Nisan – Mayıs 2015 — Çanakkale ve İstiklal Savaşında Kadınlarımız

64.SAYI – Haziran – Temmuz – Ağustos 2015 — Edebiyat ve Evrensellik

65.SAYI – Eylül – Ekim – Kasım 2015 — Poetika

66.SAYI – Aralık 2015 – Ocak – Şubat 2016 — Edebiyat ve Psikoloji

67.SAYI – Mart – Nisan – Mayıs 2016 — Edebiyat ve Kimlik

68.SAYI – Haziran – Temmuz – Ağustos 2016 — Edebiyat ve Hayvanat

69.SAYI – Eylül – Ekim – Kasım 2016 — Serbest

70.SAYI – Aralık 2016 – Ocak – Şubat 2017 — Medyadaki Edebiyat

71.SAYI – Mart – Nisan – Mayıs 2017 — Edebiyat ve Toplum

72.SAYI – Haziran – Temmuz – Ağustos 2017 — Ömrünü Türkçemize Adamış Yabancılar

73.SAYI – Eylül – Ekim – Kasım 2017 — Edebiyat ve Düş

74.SAYI – Aralık 2017 – Ocak – Şubat 2018 — Edebiyat ve Gerçeklik

75.SAYI – Mart – Nisan – Mayıs 2018 — Edebiyatçı Kadınlarımız

76.SAYI – Haziran – Temmuz – Ağustos 2018 — Edebiyat ve Medeniyet

77.SAYI – Eylül – Ekim – Kasım 2018 — Azerbaycan Edebiyatı

78.SAYI – Aralık 2018 – Ocak – Şubat 2019 — Edebiyat ve Sinema

79.SAYI – Mart – Nisan – Mayıs 2019 — Yazı ve Yazarlık

80.SAYI – Haziran – Temmuz – Ağustos 2019 — Edebiyat ve Yenilik

81.SAYI – Eylül – Ekim – Kasım 2019 — Edebiyat ve Ölüm

82.SAYI – Aralık 2019 – Ocak – Şubat 2020 — Kuzey Kıbrıs Türk Edebiyatı

83.SAYI – Mart – Nisan – Mayıs 2020 — Edebiyatımızda Mektup

84.SAYI – Haziran – Temmuz – Ağustos 2020 — Edebiyat ve Mimari

85.SAYI – Eylül – Ekim – Kasım 2020 — Edebiyat ve Düş

86.SAYI – Aralık 2020 – Ocak – Şubat 2021 — Edebiyatımızda Hikâye

87.SAYI – Mart – Nisan – Mayıs 2021 — Edebiyat ve Kahramanlık

88.SAYI – Haziran – Temmuz – Ağustos 2021 — Mehmet Akif Ersoy ve İstiklal Marşımız

89.SAYI – Eylül – Ekim – Kasım 2021 — Saklı Taraflarıyla Edebiyatçılarımız ve Edebiyat

90.SAYI – Aralık 2021 – Ocak – Şubat 2022 — Göç

91.SAYI – Mart – Nisan – Mayıs 2022 — Ben ve Biz

92.SAYI – Haziran – Temmuz – Ağustos 2022 — Edebiyatta Delilik

93.SAYI – Eylül – Ekim – Kasım 2022 — Biyografi / Otobiyografi

94.SAYI – Aralık 2022 – Ocak – Şubat 2023 — Edebiyatımızda Veda ve Vefa

95.SAYI – Mart – Nisan – Mayıs 2023 — Edebiyatımız ve Cumhuriyetimiz

96.SAYI – Haziran – Temmuz – Ağustos 2023 — Sanatla Münasebetimiz

97.SAYI – Eylül – Ekim – Kasım 2023 — Edebiyat Mahfilleri

98.SAYI – Aralık 2023 – Ocak – Şubat 2024 — Hayat, Ölüm ve Sanat

99.SAYI – Mart – Nisan – Mayıs 2024 — Edebiyatımızda Fütüvvet ve Ahilik

100.SAYI – Haziran – Temmuz – Ağustos 2024 — Edebiyatımızda İyilik ve Kötülük

101.SAYI – Eylül – Ekim – Kasım 2024 — Korku ve Umut

102.SAYI – Aralık 2024 – Ocak – Şubat 2025 — Suç ve Ceza

103.SAYI – Mart – Nisan – Mayıs 2025 — Savaş ve Toplum

104.SAYI – Haziran – Temmuz – Ağustos 2025 — Edebiyat ve Toplumsal Ahlâk

105.SAYI – Eylül – Ekim – Kasım 2025 — Edebiyat ve Seyahat

106.SAYI – Aralık 2025 – Ocak – Şubat 2026 — Edebiyat ve Renkler

107.SAYI – Mart – Nisan – Mayıs 2026 — Koku ve Tat

108.SAYI – Haziran – Temmuz – Ağustos 2026 — Dijital İletişim Çağı ve Edebiyat

109.SAYI –  Eylül – Ekim – Kasım 2026 — Entelektüel Sezgi ve Edebiyat

Hakimiyet Gazetesi Yazarı İhsan Tarakçı Bizim Külliye Dergisi ve Yayın Yönetmeni Nazım Payam’ı yazdı…

Bizim Külliye Dergisi, günlük koşuşturmalardan sıyrılıp soluklanılan duraktır benim için… Edebiyat severler, akademisyenler, üniversite öğrencileri için de bir atölye… Kırılgan ruhlar için ise sığınılacak bir liman…

Derginin genel yayın yönetmeni Nazım Payam, Edebiyat öğretmenidir… Edebiyat sevgisini daha geniş kitlelere yaymak düşüncesiyle aktif öğretmenlik yaşamını noktalayan bu bilge insan, yirmi yıla yakın bir süredir aralıksız çıkan Bizim Külliye’nin vazgeçilmez temel taşlarındandır… Özverili çalışmalarıyla dergiye uluslararası tanınırlık sağlamış ve edebi çevrelerin saygınlığını kazandırmıştır.

Bizim Külliye Dergisi’nin kapısını çaldığınızda yüzü tebessümlü ancak heybetli duruşuyla Nazım Payam karşılar sizi… İçeriye adımınızı attığınızdan itibaren zihninizi sarmalayan her tür düşünceden uzaklaşır, kendinizi başka bir atmosferde bulursunuz… Nazım Payam’ın dinginliği, ortamdaki dergi ve kitap zenginliğiyle bütünleşince bir huzur kaplar içinizi… Size yeni gelen edebiyat dergilerinden alıntılar yapar, ya da elindeki kitaptan bir bölüm okur… Alır götürür sizi başka alemlere…  Siz, onun okuduklarına dalmışken, o fırsatını bulup, yeni demlenmiş çaydan ikram eder, kurabiye ve simit eşliğinde…

Bazen dakikalarca elindeki kitaba dalar okur, siz yokmuşçasına… Siz de onu izlersiniz… Merak edersiniz, okuduklarını…. Bazen de yeni kaleme aldığı bir şiirini okur, devamında “Nasıl, güzel olmuş mu?” diye sorar… Bilge insanın bu çocuksu tavrı karşısında utanır, mahcup olursunuz…

Benim gibiler üzerinden öğretmenliğine devam eder Nazım Payam… Gazete için yazdıklarıma binaen “Yazılarını iyice oku!” der, “cümle içinde bulunan kelimelerden, çıkardığında cümlenin anlamını bozmayanlar var ise onları kaldır at, israftır… Böylelikle yalın ve anlaşılır olur yazdıkların… Okuyucuyu yormaz… Başlıkların da kısa ve ana fikir ile uyumlu olsun.” diye tembih eder. Ben de uymaya çalışırım elimden geldiğince söylediklerine…

Arada bir mülakat yapar… “Falan kitabı okudun mu? Filan yazarı tanıyor musun?” diye…  Cevabım olumsuz ise eğer… Akşam eve dönüşte, alır götürür kitapevine varsa o kitapları aldırır yoksa kütüphanesinden getirir… Okuyup iade etmem şartıyla….

Yazının Linki için tıklayınız

‘Ses ve Yaz’ kitabıyla şehrengiz yazma geleneğini sürdüren Nazım Payam ile şehir ve şehirli olmak üzerine Serdar Arslan konuştu..

Şehir ve şehirlilik üzerine yazdıklarında, vefa gibi asli duyguların yanında ‘ben’i ‘biz’e çevirmek kaygısı olduğunu söyleyen Nazım Payam’la, şehri var eden ve bizi de şehirli yapan ayrıntılara dair konuştuk.

Şehir-şair-şiir… Bu üçlemenin sizin dünyanızdaki karşılığı nedir? Bu kavramlar arasındaki ilişkiyi kendi dünyanızda nasıl kuruyorsunuz?

“Ş” harfinin bu üç kelimesi bende kalem, defter ve silgi bütünlüğünü çağrıştırır. Birinin yokluğu ötekilerini eksik veya karalanmış bırakır. Beklenilen geldiğinde yeterli muhabbet gösterilmez. Yahut muhabbeti, içe sindirecek, anlatılacak kıvamı bulamayız.

Günümüz şairleri -sonradan da olsa- zihniyet itibariyle genelde şehirli vasıflarla bezenmişlerdir. Şiirlerini şehirden emdikleriyle sunarlar. Bu münasebettendir ki son yüz yıl edebiyat tarihine imzasını atmış şairlerimizin fevkalade şehir bilinci taşıdıklarına inanırım.

Yahya Kemal, Ahmet Hamdi gibi derin soluklu şairlerin şehirlerle ilişkileri malum. Sizin şehirle ilişkiniz nedir, nasıldır?

Yahya Kemal’in Aziz İstanbul’u Ahmet Hamdi Tanpınar’ın Beş Şehir’i bu atmosferin ipuçlarını veriyor, dikkatlerimizi yaşadığımız şehrin geleneklerine, tarihine, kültürüne, sanat ve sanatçılarına çekiyorlar. Bu eserleri okuduktan sonra onların şiirlerini daha derin anlama imkânı buluyoruz. Bu da gösteriyor ki günümüz okuru bir şairin yalnızca şiiriyle yetinmiyor, şairinden aynı minval üzere düzyazı da bekliyor.

Şehirde herkes bir şeylerin eğilimindedir. Herkesin bir “özel”i var. Ses ve Yaz’da bunlara değinmeğe çalışmıştım: Kimileri ticaretle, sporla, şans oyunlarıyla; kimileri magazin dedikodularıyla, televizyon dizileriyle; kimileri politikayla karışmak ister topluma. İçinde bulunacakları ve kendiliğinden beslenecekleri ortamı bu istekleri doğrultusunda oluşturuyorlar. Bense edebiyatla doldurmaya çalışırım atmosferimi. Edebiyatçılar arasında toplumun bir parçası olmak enerji verir, huzur verir bana. Edebiyatın zarafetiyle, birikimiyle bezenmişler sabır ve dikkat uyandırırlar bende. Eğer sanatçı veya sanatsever dostlarımla birlikteysem bir şiirin mısraına, metnin diline, romanın kurgusuna, yazar mukayeselerine bütün günümü ayırabilirim. Onlarla aydınlanır, tamamlanır, yeni eserlerin, eserlerle izdivacın izini sürerim. Bu da ancak şehirde olabilecek bir olgu.

Her şairin içinde yaşadığı veya yaşattığı şehirler var. Sizin şehirleriniz hangileri ve o şehirler neden sizin?

İçinde yaşadığım şehir; Elazığ, hayalimdeki şehir; İstanbul. Diğer bütün şehirlerimiz iki şehrin arasına dizilmiş incilerdir. Bu tablo, sakın size birinin ötekine üstünlüğü, diğerlerine duyulan muhabbet eksikliği anlamı çıkartmasın. Bu, sadece anılarımızın, uğraşımızın ve arzularımızın zorlayıcı tercihindendir. Elbette, ülkemin şehirleri vücudumun uzuvları gibidir. Birini görmezden geldiğimizde, körlüğümüzün nelere sebep olacağını bilirim.

Türkiye’ye de dünyaya da, Türkiye’yi ve dünyayı ilgilendiren her şeye de Elazığ’dan bakıyorum. Şartlar beni böyle bakmaya zorluyor. Keşke hayalimin şehri İstanbul’dan da baksaydım bakmam gerekenlere… Keşke İstanbul’da bir kültür sanat mahfiline dâhil olabilseydim… Keşke eserlerine imrendiğim sanatçılarla tanışabilseydim… Burada ‘peki neden hayalinizdeki İstanbul’da yaşamıyorsunuz’ sorusu akla gelebilir. Göç cesaretin eylemi; birçok şeyi silme ve yeniden başlatma işi. Bir de ‘kendime bir ayakkabı alayım’ dediğimde bile ‘ya bize’ diyenlerim var. Onları da katabilir miyim bu hayalime.

Yazılarınızda, samimi bir üslupla yazılmış şehrinize dair ayrıntıları okuyoruz. Bir yeri şehir yapan özellikler böylesi ayrıntılarda mı gizlidir?

Yahya Kemal’in “Bir tel kopar ahenk ebediyen kesilir” mısraı tarih, dil, kültür ve ülkü bütünlüğüyle ilgili anlatacaklarımıza ket vurup düşünmeye yönlendiriyor bizi.  Yine de bir iki cümlelik konuşayım: Güzellik, zarafet, kalıcılık ayrıntılardan gelir. Sinan’ı, Mimar Sinan; Buhurizade Mustafa’yı, Itrî;

Muhammed Celâladdin’i, Mevlânâ; Yunus’u, Bizim Yunusyapan ayrıntılara vakıf olmalarıdır. Şehirler de öyle; ayrıntılarla kimlik edinirler.

Edip Cansever’i “Mendilimde Kan sesleri” şiiriyle anmanın zamanı:

“Ah güzel Ahmet abim benim

İnsan yaşadığı yere benzer

O yerin suyuna, o yerin toprağına benzer

Suyunda yüzen balığa

Toprağını iten çiçeğe

Dağlarının, tepelerinin dumanlı eğimine”

Bize mahsus ayrıntılarla derinleşir, dal budak verir şehirlerimiz. Ve âdeta ruhumuzu somutlaştırırlar. Ankara, Bursa, Konya, Urfa, Antep, Rize… denildiğinde, oralardan zihnine bir şeyler damlıyorsa, o şehirlerimiz kimlikli şehirlerimizdir. Ankaralı, Bursalı, Konyalı, Urfalı, Antepli, Rizeli… denildiğinde, oranın yerlilerini tahayyül edebiliyorsan sen bu ülkenin çocuğusun demektir.

2008 yılında yayımlanan Şehrin Eylül Tarafı ve bu yıl yayımlanan ikinci deneme kitabınız Ses ve Yaz, daha çok kendi dünyanızdan şehrinize ve şehrinizden dünyanıza uzanan yolculuklardan oluşuyor. Bu ısrarlı yolculukların nedeni, şehrinize olan vefa borcunuzu ödemek mi? Yoksa tüm şehirlere olduğu gibi sizin de şehrinizin hafızasına yapılan saldırılara karşı bir direniş mi?

Ses ve Yaz’ı çağdaş şehrengizler geleneğinin bir devamı niteliğinde arzuladım.

Edebiyatımızda çağdaş şehrengizleri başlatan olarak Yahya Kemal’i bilirim. Yahya Kemal’in Aziz İstanbul’undan sonra Ahmet Hamdi Tanpınar’ın Beş Şehir’i, Mithat Enç’in Gaziantep’i anlatan Uzun Çarşının Uluları, Ahmet Turan Alkan’ın Altıncı Şehir’i, Özkan Yalçın’ın Amasya’yı anlattığı Yedinci Şehir, Emir Kalkan’ın Kanatsız kuşlar Şehri… İmrenerek ve zevk narkozu almış gibi okuduğum eserlerdir bunlar. Her biri şehrinin farklı inceliğinden yola çıkmıştır. Kimi tarihinden, sanatından; kimi anılarından; kimi divanesinden, esnafından; kimi sıradanının geleneği içinde gizlediği ayrıntılardan… Ama hepsi de meydanda buluşmuşlardır. Meydanda buluşmalarıdır dikkatlerimizi çeken.

Düzyazıdan şiir nasıl çıkarılır? Bu sorunun cevabını da bu eserlerde görebilirsiniz.

Ben de şehrimin eylül tarafından yola çıkarak edebiyat serüvenimle dâhil olmak istedim bu kervana. Dâhil olabildim mi olmadım mı? Buna karar verecek erbaptır, okurdur.

Evet, ısrarlı yolculuğumda vefa’dan tutunuz da ben’i biz’e çevirecek birçok sebep vardır. Beş Şehir’in Sırrı denememde Tanpınar’ın arayışını anlatırken galiba biraz da kendimi anlattım: Şehirde büyük yapılar, sanat eserleri, doğal hayat, olaylar, olgular insanla yenilenir. Zaman, yeni nesillere ihtiyaç duyan şehre ne yaparsa bir benzerini de şehirliye yapar. Şehir ve insan ilişkisi anne-çocuk ilişkisidir. Bazıları bunu umursamıyor, yerlinin şehir muhabbetini, mazi muhabbetini bugünün mücadelesinde anmak istemiyorlar. Hurdacı dükkânı gibi algılıyorlar maziyi. Kendileri nasıl besleniyorsa herkesin öyle, ayaküstü beslendiğini zannediyorlar. Modernliği, yeri yurdu belirsiz gezginde umuyor, her tarafa yayvan kıvraklığı döşüyorlar. Oysa “modern” denilen bebe nerede ve nasıl doğar? Ebesi kimdir? Kimlerle gelişip serpilir? Netice itibariyle neye karışır. Pekâlâ, bir şehrin -mesela İstanbul’un- geçmişinden bugününe bakarak onlarca cevap verebiliriz. Ama asıl mesele hafızanın sağlamlığı…

Serdar Arslan sordu

Dünya Bizim

Haberin linki

EDEBİYAT EMEKÇİSİ

Bu tabir ne kadar doğrudur bilmiyorum fakat Nazım Payam için “edebiyat emekçisi” demek geliyor içimden: Yazar bu işin okulunu okudu, yurdun çeşitli yörelerinde uzun yıllar öğretmenlik yaptı, birçok kültür sanat dergisinde şiir-deneme-eleştiri yazıları yayınladı, birbirinden kıymetli ödüllü kitapları var ve 1999’dan beri de Elazığ’da yayın hayatını sürdüren sanat-edebiyat dergisi Bizim Külliye’nin genel yayın yönetmenliğini yapıyor.

ÖDÜLLÜ YAZAR

Raflardaki yerini henüz almış Ateş Islağı okuduğum ilk Nazım Payam kitabı değil elbette. Daha önce TYB tarafından ödüllendirilmiş Ses ve Yaz adlı deneme kitabını okumuştum yazarın ve çok etkilenmiştim. Şimdi de Payam aynı etkiyi şiirleri ile bırakıyor üzerimde, desem abartı olmayacaktır.

HÜZÜN, KAYGI VE AŞK

“Ateş Islağı” minyatürden, defterden ve albümden olmak üzere üç bölümden oluşuyor. Daha ilk şiirin ilk cümlesinden yakalıyor kitap okuyucuyu: “Ekmeği ıslatıyorsak iyi değil bu / Herşey tazeliğini yitiriyor demektir”. Hüzünden, açlıktan, geceden ve dostluktan bahseden ilk bölümün ardından “defterden” adlı ikinci kısım ile bol divan edebiyatı göndermeli bambaşka bir yüzünü gösteriyor kitap bize. Albümden’de ise devreye tüm gücü ile aşk, ‘kaygılar’ ve an’ların büyüsü giriyor. “Terkedilmiş bir sokağın evi” bizi ağırlıyor.

Şiir üzerine konuşmak, şiiri anlamak, tahlil etmek, altmetnini ve göndermelerini iyi okumak; sanırım en az “şiir yazmak” kadar çetin bir iştir. Tabii tüm -nitelikli- şiirler için söylüyorum bunu. “Ateş Islağı” da daha isminden içeriğine kadar dolu doluluğuyla okurları -hem tabii edebiyatın keyfini veren ve hem de saklı anlamları (toplumda bir yerlere gelmiş olanların kendilerine yaraşır biçimde davranıp davranmadıklarına ilişkin eleştiriler) ile gizemli denebilecek- bu “çetin” yolculuğa çağırıyor.

Star Gazetesi

Haberin linki

Röportaj Songül Dursun

Dergiler, milletlerin kültür ve sanat varlıklarını koruyup sürdürmelerinde, gelişip zenginleşmelerine, tanıtılmasında önemli rol üstlenirler. Dergiler, bir taraftan toplumun mevcut kültür değerlerini tespit eder, derler, öte yandanmevcut kültürü, sanatı işleyecekleri yetiştirirler.Yetiştirdiklerini, ele aldıkları konuları hem de yurt dışında tanıtmaya, tartışmaya açarlar.

17 yıldır ilimizde yayın hayatı sürdüren BİZİM KÜLLİYE’nin Genel Yayın Yönetmeni NAZIM PAYAM ile siz değerli okurlarımız için konuştuk.

Hocam, Bizim Külliye’nin yayına ilk giriş sürecini yayınlanma amacını, hedefinizi okuyucularımıza anlatır mısınız?

Dergimiz 1999 yılında,İzzetpaşa Vakfı’nın himayeleriyle yayın hayatına başladı.

Dergimizin isim babası,bizleri dergi çıkarmak için vakfa davet eden eğitimci yazarımız M. Naci Onur beydir.

Bizim Külliye, yerel değil, ancak yerli bir dergidir. Milletimizi kuşatan ne varsa onu sanat ve kültür açısından irdeler, yeniden düşünülmesine,hissedilmesine hizmet eder, yeni üretimlerin teşvikinde bulunur.Türk kültür tarihi içinde bir kilometre taşı olmaya niyetlenir. Bu anlayışla Elazığ’dan yayın hayatını sürdürmektedir.

Neden Külliye?

Hamimiz İzzetpaşa Vakfı ya; “külliye” adlandırması bu hamilikten gelmekte.

Külliye; ‘bir caminin çevresinde cami ile birlikte kurulmuş okul, yurt, kütüphane, aşevi, garaj, hamam, hastane ve dükkânlar bütünüdür.’ Dergimiz de İzzetpaşa Vakfı külliyesinin bir parçasıdır.

Osmanlı İmparatorluğu döneminde sadrazamların örtülü sorumlulukları arasında bir de vakıf kurmaları vardı. Kurulan vakfın külliye çevresinde yahut kendi hanelerinde sohbet ortamları oluşturulur, devrin sanatçıları ve bilim adamları din, sanat, kültür, iç ve dış gidişata dair meseleleri konuşur, tartışırlardı. Bu gelenek Atatürk’ün açtığı sofrada da devam etmiştir. Bu bir külliye geleneğidir, bu geleneği “Külliye” ismiyle de yaşatmaya çalışıyoruz.

Derginiz kaç sayfadan oluşmaktadır?

Bizim Külliye Dergisini ilk çıkardığımızda 50 sayfaydı. Sonraları yazar, şair ve okur ilgisinden 16 sayfa arttırdık. O artış ilerleyen yıllarda da devam etti. Bugün üç ayda bir 112 sayfa çıkarıyoruz. Bizi 128’e zorlayan gönlü ganilerimiz var. Ama bir yerde durmak lazım.

Elazığ’ın en uzun ömürlü dergisi oldunuz?

Evet. Galiba Yeni Fırat dergisi 34 sayı çıkmıştı.

Sayın Hocam derginin kurucuları ve yazar kadrosu hakkında bilgiler verir misiniz?

Dergimizinİzzetpaşa Vakfı adına sahibi ve yazı işleri müdürü Nihat Eriş, tashihte Mahmut Bahar, dizgi ve tasarımda Aydın Karabulut, basın ve medya sorumlumuz Gıyasettin Dağ’dır. Mutfağımızda ise Necati Kanter, Kemal Batmaz, Taner Namlı, A. Faruk Güler, Ömer Kazazoğlu bulunmakta.

Yazar, şair kadromuza gelince hem yurt içinden hem de yurt dışından besleniyoruz.Yavuz Bülent Bâkiler, Yahya Akengin, Nurettin Durman, Köksal Alver, Namık Açıkgöz, Vefa Taşdelen, Levent Bayraktar, İmdat Avşar, Senail Özkan, Nazım Hikmet Polat, Mehmet Aycı, Rıfat Araz, Milay Göktürk, Tarık Özcan, Seval Koçoğlu, Muhammet Hüküm, D. Mehmet Doğan, Mehmet Kurtoğlu, Mustafa Özçelik, Muhsin İlyas Subaşı, Serdar Arslan bunlardan bazıları.

Derginin her sayısında en az 36 tane yazar ve şairimiz yer almaktadır. 70. sayıya ulaştık varın siz hesaplayın.

Derginin Elazığ’ a ve kültürümüze kazandırdığı ne gibi katkıları oldu?

Sofra burada kuruluyor. Oysa gerek yurt içinde gerekse yurt dışında birçok aboneye ulaştık. Ulaştıklarımız bizim zevkimizden, lezzetimizden, sesimizden nasipleniyor. Her sayımızda mutlaka ve en az on tane Elazığlı şair ve yazarımızın metinlerini yayımlıyoruz. Hem dergimizin kültür-sanat dünyasında saygın bir yer edinmesi Elazığ için bir artı değil mi? Türkiye’de kaç ilin sesine vasıta yapacağı bir dergisi var? Tohum toprağında yeşerir. Meyvesini de dibine döker.Ayrıca her sayımızı bir dosya konusuyla işliyoruz. Ahmet Kabaklı Hocamızı, destan şairimiz Niyazi Yıldırım Gençosmanoğlu’nu ve Harput’u kültürüyle, sanatıyla dosyalarımızda konu edindik.

Her sayınızı bir dosya konusuyla işlediğinizi söylediniz. Şimdiye kadar hangi konuları işlediniz birkaçını sayarmısınız?

Mesela EdebiyatımızdaEdebi Türler, Roman, Hikâye, Şiir ve Deneme dosyaları, Edebiyatımızda Kadın, Edebiyatımızda Çocuk,Edebiyatımızda Aile, Edebiyatımızda Mekân,Edebiyat ve Tasavvuf, Edebiyat ve Metafizik, Edebiyat ve Mitoloji, Edebiyat ve Felsefe,Edebiyat ve Tarih, Edebiyat ve Poetika,Edebiyat ve Politika işlediğimiz dosyalardan akla ilk gelenler.Ele aldığımız bazı dosyalar üniversite öğrencilerine kaynak olarak gösterildi.

Sayın Kadir Koçdemir Eskişehir valisi iken Varlık, Türk Edebiyatı, Kardeş Kalemler, Türk Yurdu ve Bizim Külliye’yeYunus Emre Özel Sayısı hazırlama teklifinde bulunmuştu. Bu dergiler içerisinde en sevilen ve doyurucu olan Bizim Külliye’nin hazırladığı Yunus Emre Özel Sayısı oldu.

Hedef kitleniz kimler?

Okumayı, düşünmeyi, hissetmeyi sevenler ve yazmaya yeltenenler. Ayrıca Kültür ve Turizm Bakanlığı dergimize abone, haliyle hemen hemen bütünkütüphanelere dergimizin ulaşmasını sağlıyor.

Biraz da Bizim Külliye Dergisinin ödüllerinden bahsetsek?

2007 yılında Türkiye Yazarlar Birliği tarafından yılın en iyi dergisi ödülüne layık görüldük.2008 yılında Balkan Aydınlar ve Yazarlar Birliği tarafından yılın en iyi dergisi seçildik.2014’te Türk Dünyası Yazarlar ve Sanatçılar Vakfı (TÜRKSAV) Türk Dünyası Hizmet ödülü aldık, 2015 yılında İstanbul Belediyesi ve Türk Yazarlar Birliği tarafından düzenlenen “7. İstanbul Edebiyat Festivali”nde istikrarlı ve kaliteli yayınlarımızdan ötürü Şeref Beratı verildi.

Başarılarınızı neye borçlusunuz?

Birincisi Bizim Külliye Dergisi vakıf himayesinde olduğundan maddi kaygı taşımamaktadır. Akabinde gönüllülük esasına,ciddiyetimize, çalışmalarımızı istismar etmeyişimize…Popülist bir tavır içinde bulunmadık, yıldızımızı hemen parlatmaya çalışmadık. Amacımız, kültürümüzün, sanatımızın geleceğine yatırım yapmak.

Tabii sizin özel sanat çalışmalarınız devam ediyor?

Daha önceleri Şehrin Eylül Tarafıisimli deneme kitabım yayımlanmıştı. Ama denemeciliğimin yankısı Ötüken Neşriyat’ta yayımlanan Ses ve Yaz ile duyuldu. Bu eser yayımlandığı yıl hem Türkiye Yazarlar Birliği hem de Edebiyat, Sanat ve Kültür Araştırmaları derneği yılın deneme kitabı seçti. Yine 2016 yılının Mart ayında Bizim Külliye’nin atmosferinde oluşan Sılası Türkçe isimli kitap taslağını Ötüken Neşriyat’a gönderdim. Mart, nisan ve mayıs ayları ise “Ermişler Risalesi”ni yazmakla geçti. Yetmiş yapraklı şiir demeti. Oysa Türk Edebiyatı Vakfınca yayımlanan  “Ateş Islağı” isimli eserim bahar, yaz, kış demeden ne çok yıl biriktirmişti bende. Velhasıl Bizim Külliye mensubuysan ya okuyacak ya yazacaksın.

Çalışmalarınız bizleri bir yerlere taşımaya, zenginleştirmeye kurulu, size teşekkürler, Bizim Külliye’ye ve camiasına uzun ömürler dileriz…

Röportajın linki için tıklayınız