KISMET - News Feed

Fort Pierce

(@author) — Wed, 20 Mar 2013 00:38:09 UTC

27:28.05N 80:19.64W

Het venijn zit in de staart. We zijn gisterochtend uit Chub Cay vertrokken. Toen Ria de lunch wilde klaarmaken (gamba's bakken) moest de generator aan en die wilde niet starten, d.w.z. hij pruttelde wel, maar sloeg meteen weer af. We vermoedden vuile brandstof. We probeerden ook de hoofdmotor. Die sloeg wel aan, maar liep erg onregelmatig. Dit bevestigde het vermoeden: brandstof filters vervuild. Ik had die ochtend overgeschakeld naar de achterste dieseltank (die we het minst gebruikten). De wind was inmiddels vrijwel verdwenen. Om met deze onregelmatig lopende motor de hele nacht en het hele eind door te varen naar Ft. Pierce, zag ik niet zitten. Ik zou geen oog dicht doen. Ik achtte overigens de kans groot, dat hij er elk moment mee zou stoppen. Ik had voor beide motoren nog een reserve fijn filter, maar ik had nog maar 1 voorfilter. Het leek ons belangrijker die voor de hoofdmotor te gebruiken. John en ik aan de slag. Het voorfilter vervangen was zo gebeurd. Het fijn filter eigenlijk ook, maar het ontluchten niet. We zijn 2 uur bezig geweest. Maar het is gelukt. Motor liep weer als een zonnetje.

De nachtelijke tocht door de golfstroom was nog een hele belevenis. Soms geen wind, soms veel wind. Het water stroomt er zo hard, dat we (op alleen de genua) op een gegeven moment over de grond 11.4 knopen liepen. En dan waren er nog vissers, die op het laatste moment hun verlichting aan deden. Maar we zijn er. We hebben dankzij John een prachtige plek hier in de marina. De komende dagen gaan we hard werken om Kismet klaar te maken voor de verkoop. Maandag gaat ze het water uit en wordt ze stevig vast gebonden met oog op eventuele hurricanes.

We willen ook nog wat tijd met John en Priscilla doorbrengen. Zij willen ons graag wat laten zien van Florida. Komende week zullen we bij hen logeren.

Chub Cay

(@author) — Sun, 17 Mar 2013 21:33:39 UTC

25:24.59N 77:54.25W

John is gister aan boord gekomen. Warme begroeting. Wat is het toch een gezellige vent. Vanochtend dus uit Nassau vertrokken. We zijn nu in Chub Cay, een ontzettend dure marina, maar het is de enige plek op dit traject, waar we kunnen stoppen en uitklaren. Grote nieuwe marina met weinig bezette ligplaatsen. Het restaurant ziet er gezellig uit. Gaan we maar gebruik van maken. Is de laatste gelegenheid, want als we morgen hier weg varen varen we in een keer door naar Ft. Pierce in Florida, 177 mijl. Daar willen we dinsdag aan het begin van de middag aankomen.

Nassau

(@author) — Fri, 15 Mar 2013 22:07:56 UTC

25:04.50N 77:18.75W

Het is gelukt. Het was fantastisch om door die cut te varen. Hoewel het bijna HW was, hadden we 3 knoop stroom tegen in het nauwste gedeelte. Het water kolkte daar, zoals we dat vroeger wel kenden bij Alderny.

We liggen nu dus in Nassau. Dat is wel even wat anders. In het begin van de haven lagen 5 grote cruise schepen. Het is hier gewoon mondain en toeristisch. Er wordt ook gewaarschuwd voor criminaliteit, iets wat we tot nu toe in de Bahama's niet tegen kwamen. Morgen komt dus John aan boord. Voor de komende dagen wordt weinig wind verwacht. Als we over een kleine week de golfstroom moeten oversteken naar Florida is het weer belangrijk. Het water stroomt daar hard (4-5 kn) naar het noorden. Als er N in de wind zit, kun je de oversteek wel vergeten. Dan heb je wind tegen stroom en dat geeft hoge steile golven.

Hatchet Bay

(@author) — Wed, 13 Mar 2013 21:09:02 UTC

25:21.02N 76:29.52W

Woensdag 13/3. Het is vrijwel windstil. Ria maakt brownies en gaat vervolgens de laatste boodschappen doen voor een aantal dagen. Ik haal nog 3 jerrycans water. Als Ria net terug is, belt John. Het

vliegtuigje, waarmee zijn vriend hem had zullen brengen, wil niet starten. Morgen krijgt dat vliegtuig zijn jaarlijkse onderhoudsbeurt. Dat is een tegenvaller. We maken nieuwe plannen. Wij gaan proberen vrijdagmiddag in Nassau te zijn en John vliegt daar zaterdagochtend met een lijnvlucht vanuit Miami naar toe.

De nieuwe gribfiles laten zien, dat de wind vandaag zwak is en ruimt van W naar N. Vanavond regen. Morgen echter harde wind (> 20 kn) uit het noorden. We vertrekken en gaan naar Hatchet Bay, een natuurlijke baai met een hele nauwe ingang en waar je tegen alle windrichtingen goed beschermd ligt. We blijven hier morgen liggen en gaan vrijdag van hier naar Nassau. Daarvoor moeten we door Current Cut. Dat is een smalle ondiepe geul naar buiten de bank. Daar willen we dus met bijna HW zijn. HW is vrijdag om 11.00 en het is 15 mijl varen. Moeten we dus uiterlijk 08.00 weg.

Governor's Harbour

(@author) — Thu, 07 Mar 2013 22:41:04 UTC

25:11.93N 76:14.81W

Donderdag 7/3. We maken eerst een wandeling en vertrekken om 11.30. De wind was vannacht hard. Ik ben er midden in de nacht nog uit gegaan om er een extra spring bij te zetten. Maar nu waait het 15 kn. Weliswaar noord en dus tegen. We varen de 25 mijl naar Governor’s Harbour op de motor en zijn er om 16.00. Vanwege de N wind proberen we eerst aan de Z kant te ankeren, maar daar houdt het anker niet. Na 2 x proberen verkassen we naar de W kant. Daar zouden moorings moeten liggen. We zien alleen een paar hele kleine balletjes, die zeker niet voor een schip van 25 ton en een diepgang van 2.20 bedoeld zijn. We varen wat verder naar het noorden waar (de enige) 2 andere schepen liggen en ankeren daar. Daar houdt het anker wel. We vinden het te laat om de bijboot nog te water te laten en naar de wal te gaan. Doen we morgen wel.

Cape Eleuthera

(@author) — Thu, 07 Mar 2013 00:31:56 UTC

24:50.17N 76:20.62W

We zijn om 07.00 vertrokken. Na 10 minuten liepen we vast en het was dus nog vallend water. We kwamen dus steeds schuiner te liggen. Toen het LW was (09.00) maakten we 27 graden slagzij. Ik verwachtte pas om 12.00 weer los te komen. Maar ondertussen stak de wind op en ruimde zodat hij van achteren kwam. Dat betekent, dat als we los kwamen, de wind ons verder naar de kant zou blazen. Om 12.00 kwam er een sterke motornoot pools hoogte nemen. De zwarte man zei, dat we op een strekdam zaten en dat als hij met een lijn aan een val ons scheef zou trekken en wij vol gas vooruit, dat we er dan van af zouden komen. Moesten we wel 200 $ betalen. Zoveel dollars hadden we niet meer, maar met 100 $ + 100 € nam hij ook genoegen. Dat hebben we maar gedaan en het lukte.

Om 17.00 zijn we bij Cape Eleuthera. Volgens onze pilot zijn daar winkeltjes, restaurant, etc. We roepen de marina op en zijn welkom. Er blijken nauwelijks boten te liggen. Het restaurant en laundry zijn bij gebrek aan belangstelling gesloten. Er is wel elektriciteit (220V) en water. Maar goed, we rusten uit, eten aan boord en laten de wasmachine draaien. Het was me het dagje wel.

Conche Cut

(@author) — Tue, 05 Mar 2013 17:54:43 UTC

24:16.37N 76:31.63W

Zondag 3 maart. Het heeft gister de rest van de dag geregend, maar nu is het droog. We gaan met de dinghy naar de wal. Er is een winkeltje. Blijft tot 12.00 open. Er is ook een restaurant. Ze serveren alleen lunches en niet op zondag. Misschien iets voor morgen. Er zijn wasmachines en die mogen we evt. gebruiken. We maken een wandeling over het eiland en doen wat boodschappen. Als we terugkeren aan boord betrekt de lucht. We lezen, doen Sudoku’s en scrabble.

Maandag. We halen gribfiles op. Morgen weinig wind. Woensdag Z ruimend naar NW. De dagen daarna N winden in ieder geval t/m zondag. We willen maandag 11/3 in Governors Harbour zijn, want woensdag 13 komt John daar aan boord. We besluiten om morgen naar een ankerplek vlakbij Conche Cut (een brede opening tussen de eilanden) te gaan en woensdag ochtend vroeg met het laatste deel van de eb naar buiten om over te steken naar Powell Point (op Eleuthera). Daar is een marina, Cape Eleuthera Marina. Duur, maar zou wel lekker zijn voor 1 nachtje. Maar misschien varen we wel door naar Governors Harbour.

Dinsdag. Er is inderdaad weinig wind en op ons gemak varen we naar Conche Cut. Zon schijnt en het water is weer prachtig, helder en turquoise. Er staat natuurlijk wel stroom zo vlak bij de cut, maar straks tijdens de kentering kunnen we wel even zwemmen.

Sampson Cay

(@author) — Sat, 02 Mar 2013 16:21:40 UTC

24:12.53N 76:28.50W

Donderdag zijn Martin en Monique met een klein vliegtuigje (max 9 passagiers) vertrokken. We hebben het erg gezellig gehad met hen.

Vrijdag 1 maart. Er wordt voor a.s. weekend harde wind uit NW-N voorspeld. We moeten hier dan wegwezen. We halen de was op, die we gister hebben afgegeven, halen nog een paar boodschappen en 2 jerrycans water en vertrekken. Het is afgaand water tot 16.00. We stoppen voordat we bij een ondiepte zijn. Daar liggen we ook al goed beschut, maar het stroomt hier en Ria wil eindelijk wel eens zwemmen. We besluiten morgen ochtend verder te gaan.

Toen 's-avonds de stroom naar binnen ging lopen, ging Kismet met haar kont naar de wind liggen, waardoor het anker onder de boot kwam te liggen en de ankerketting tegen de waterstag en de kiel. Zelfde als we destijds in Dakhla hadden, waardoor het ankergerei ernstig beschadigd is geworden. Dat moeten we niet weer hebben. Om 10.45 is het HW. Een uurtje daar voor gaan we anker op en varen langzaam over de ondiepte en naar de baai bij Sampson Cay. Daar liggen we ook goed beschut en er staat geen stroom. Als we wegvaren begint het te regenen en als we goed en wel achter ons anker liggen zijn we kletsnat. We hebben 1,5 m water onder de kiel. Met een verval van 1 meter moet dat dus genoeg zijn. De regen stopt en de wind wordt wat minder nu de bui voorbij is. Maar de echte harde wind wordt pas vanavond verwacht. We liggen tegenover een marina. Er liggen nauwelijks schepen in de marina en dat is begrijpelijk: liggeld is 2.75 $ per voet/nacht. Misschien gaan we er wel met de dinghy een keer heen. Er schijnt een goed restaurant te zijn.

Staniel Cay

(@author) — Sun, 24 Feb 2013 23:38:49 UTC

24:10.30N 76:26.94W

Na een heerlijk zondags ontbijt met gebakken eieren en spek gaan Martin en ik eerst 2x water halen. Daarna gaan Ria, Monique en ik naar de kerk, de Gethsemane Baptist Church. We worden welkom geheten en krijgen een Hymne-book in ons hand gedrukt, zodat we mee kunnen zingen. Het swingt zo nu en dan aardig. Van de preek hebben we niet veel kunnen verstaan. Na de lunch is het LW en willen we weg, zodat we varen met rijzend water. We hadden echter net zo goed 2 uur later kunnen vertrekken, want de eerst 2 uur schuiven we heel langzaam over de vlakke zandbodem. Bij Stanley Cay moeten we weer over een stuk, waar we alleen met HW over heen kunnen. We zijn daar 2 uur voor HW en hebben op het ondiepste punt nog 30 cm onder de kiel.

Black Point

(@author) — Fri, 22 Feb 2013 22:40:54 UTC

24:05.92N 76:24.19W

De 2 zwarte heren hebben inderdaad een grote Red Snepper en wat conche gebracht. Hebben we gisteravond heerlijk van gegeten.

Vrijdag 22/2. Ik heb gister gezien, dat het anker achter een stuk steen of koraal ligt. Het zou dus wel eens zo kunnen zijn, dat we het niet omhoog kunnen krijgen. Daarom willen we op het moment van de kentering anker op gaan. Mocht het anker vast zitten dan zou Martin er naar toe duiken (3 meter). Op het moment van de kentering, het is 10.30 gaan we anker op. Het zit gelukkig niet vast. Vlak daarna lopen we vast Volgens de kaart is het om 12.00 laag water. Dus komen we niet los en wel schuiner te liggen. Natuurlijk komen er bootjes langs met goede adviezen. Het enige zinnige advies is om ver naar SB een anker uit te brengen, omdat anders met opkomend tij we steeds verder op de ondiepte verdagen. Hij doet dat voor ons. We rollen de genua uit, want die zal ons in de goede richting trekken, zodra Kismet los komt. Pas om 14.40 is het zo ver. We halen het anker weer binnen en vertrekken richting Black Point, 12 mijl. Om 17.00 valt het anker bij Black Point Settlement. Nu, 1 uur voor HW, staat er 1.1 m water onder de kiel. Plaatsje ziet er leuk uit. Gaan we morgen rondkijken

Farmers Cay

(@author) — Thu, 21 Feb 2013 20:20:47 UTC

23:57.12N 76:18.72W

We hebben een heerlijke week gehad in George Town. Met de grote boot ergens water laden is hier niet mogelijk. In het plaatsje is een soort binnenmeertje. Je vaart met je dinghy onder een bruggetje door en dan is er achter de supermarkt een speciaal dinghy-pontoon. Daarop is ook een kraan met een slang, waaruit je gratis water kunt tappen van prima kwaliteit. Iedereen komt dus met jerrycans aanvaren.

Donderdag 21 februari. Eergister zijn dus Martin en Monique aan boord gekomen. Het werd tijd om het lieflijke George Town te verlaten en verder te gaan. Om 07.00 gaat het anker op en varen we Elizabeth Harbour, de grote baai tussen George Town en Stocking Island, uit. 40 mijl naar Farmers Cay. Waar we naar binnen varen (de cut) wordt gewaarschuwd voor strong current. Er blijkt 2-3 kn stroom mee te staan. Om 14.40 valt het anker. T.g.v. de stroom liggen we dwars op de wind. Er komt een locale werkboot langs en Ria vraagt of ze vis verkopen. Daar kunnen de 2 zwarte heren wel voor zorgen. Ben benieuwd.

George Town

(@author) — Wed, 13 Feb 2013 22:22:53 UTC

23:31.18N 75:45.52W

Kwamen we tot nu toe nauwelijks een zeiljacht tegen, hier bij George Town ligt het hartstikke vol. Met moeite hebben we een plekje gevonden. De zeiltocht hier naar toe was fantastisch. Bakstag windje van 10-12 knopen en vrijwel vlak water. We zullen hier een week blijven. Volgende week dinsdag komen Monique en Martin van Rees hier bij ons aan boord. Morgen ochtend met de bijboot naar de overkant om George Town te verkennen.

Hog Cay

(@author) — Tue, 12 Feb 2013 22:41:09 UTC

23:36.27N 75:20.67W

We zijn zaterdag gezien het weerbericht toch maar de marina in gegaan en daar hebben we geen spijt van gehad. Het liggeld was wel duur, maar we hebben lekker kunnen slapen en dat zou in de baai voor anker beslist anders geweest zijn. De marina bleek een prima restaurant te hebben en we hebben maandag een autootje gehuurd en over Long Island gereden. Boodschappen gedaan. Het eiland zag er troosteloos uit. Veel staat te koop of is verlaten of zelfs al een ruïne. De orkanen zullen hier flink huisgehouden hebben. Inde marina liggen een aantal van die grote hoge motorboten met heel veel hengels. Ze hebben vis gevangen en maken die op het achterdek schoon. Zo wordt er nogal wat bloed over boord gespoeld. De resten van de vis worden aan lijntjes gebonden en over boord gegooid. Er zwemmen een aantal haaien rond die er naar happen en dan wordt er natuurlijk aan het lijntje getrokken. De haaien springen zelfs half het water uit. Een fantastisch (schouw)spel.

De wind is afgenomen. We zijn vandaag om de Noordkaap van Long Island heen gevaren en liggen nu een de NW kant in de luwte van het eiland Hog Cay. Dit is een privé eiland met zelfs een privé landingsbaan. Toch ziet ook dit er verlaten uit.

Clarence Town

(@author) — Fri, 08 Feb 2013 21:21:27 UTC

23:06.12N 74:57.24W

Woensdag. We varen met de dinghy naarf het Governement Dock om in te klaren. Je kunt daar alleen met je dinghy komen. En dan nog, Het is LW en vlakbij de kade lopen we vast. Een mannetje op de kade maakt duidelijk, dat vlakbij de kade nog wel voldoende water staat. Ik trek mijn schoenen uit en stap over boord. Inderdaad wordt het daar weer iets dieper. We maken de dinghy aan de kade vast en lopen naar de settlement. Daar is een heus kantoortje, waar we vriendelijk te woord worden gestaan en kunnen inklaren. Kosten 300 US$. Ik ontdek, dat onze GSM het hier niet dood (wat ik al gelezen had in de pilot van John en Jolanda). Naast customs is een kantoortje van Batelco (Bahama Telephone Company). We kopen een prepaid SIM-kaart en dan doet hij het nog niet (wat ik al had verwacht). Voor 30 $ kopen we ook een eenvoudig telefoontje en dan kunnen we weer bellen en gebeld worden. Een eindje verder is een winkeltje, wat alleen herkenbaar is aan een bordje op de deur: OPEN. Maar de eigenaar kwam ons al te gemoed. We kopen wat kleine dingetjes als jam en fruit en gaan weer terug naar Kismet. Rondom de boot zwemmen 2 hele grote roggen. Ze zijn zo groot, dat ik denk dat het mantaroggen zijn. ‘s-Middags varen we alvast naar de westelijke (brede) ingang van de baai. Dat scheelt morgen weer een uur.

Donderdag. Om 06.15 gaan we anker op. Buiten staat een lekker windje en halve wind stuiven (7-8 kn) naar het NW.

Om 16.00 valt het anker in Atwood Harbour. Dat is een natuurlijke baai, waar we tussen het rif door moeten om binnen te varen. Er ligt nog een ander schip, een Zweed. Verder is er helemaal niets. Hopelijk kunnen we vannacht hier lekker slapen. Morgen wordt een lange dag: 66 mijl naar Clarence Town. Daar is een echte marina. Daar zullen we gebruik van moeten maken, want het water is bijna op.

Vrijdag. Om 06.00 halen we het anker op. Het is nog donker, maar dankzij navigator varen we keurig tussen her rif door. Er is zoals voorspeld vrijwel geen wind. We varen dus het hele eind op de motor. Ik stuur een email naar de Flying Fish Marina, maar krijg geen antwoord. Als we er vlakbij zijn, horen we een gesprek van een ander schip, dat deze marina in wil en dat het 2 dollar/voet/dag kost. Dat is wel heel erg duur. We gaan in de baai voor anker (16.00). Misschien morgen de marina in.

Mayaguana

(@author) — Tue, 05 Feb 2013 21:06:18 UTC

22:21.56N 72:59.07W

Dinsdag. We vertrekken om 06.30. Prachtige zonsopkomst en blauwe lucht, maar nauwelijks wind. Dus op de motor. En dat is de hele dag (57 mijl) zo gebleven.

Bij Mayaguana is een grote baai: Abrahams Bay. De brede ingang is aan de west kant. Maar het plaatsje, waar we o.a. moeten inklaren is aan de oostkant. Er is aan de oostkant van de baai ook een smalle ondiepe ingang. Het is mooi helder weer; de zon schijnt; het is HW en slack. Het ideale moment dus om het te proberen. Links en rechts zijn koraalriffen, maar die liggen onder water en zie je dus niet.Ria voor op de boegspriet en ik ren heen en weer tussen het stuurwiel en de kaartentafel. Het is gelukt zonder de grond te raken. En we liggen nu lekker dichtbij het plaatsje. Het is 15.45.

(@author) — Thu, 31 Jan 2013 21:51:40 UTC

21:44.49N 72:17.26W

Dat was nog een heel gedoe, voordat ik die bijboot weer bedrijfsklaar had. Maar daarna konden we naar de wal. We hadden een kantoortje gezien. Dat bleek harbour authority te zijn. Customs and immigration zou een heel eind lopen zijn. Maar we hadden geluk. Aan de kade had zojuist een groot motorjacht afgemeerd en de officials waren onderweg hier naar toe. Konden ze ons ook meteen afhandelen. Tijdens het wachten raakte Ria in gesprek met een stel vissertjes. Ze had een prachtige grote schelp gevonden, maar kreeg van hen een nog mooiere. Bovendien kocht ze voor een paar dollar de dieren die in die schelp hoorden en nog 2 red sneppers. En hoe ze ze klaar moest maken. En dat werd zo ons avondmaal.

Door het schommelen slecht geslapen. Bij het krieken van de dage raad zijn we opgestaan en gaan varen. We wilden naar Sapodilla Bay aan de westkant van Caicos. Volgens de Amerikaanse Nederlanders, die we in Porto Rico ontmoet hadden, konden we ondanks onze diepgang over de bank er heen. Het werd een heerlijk tochtje. Alles voor de wind alleen op de genua. Op het meest kritieke punt hadden we nog 80 cm water onder de kiel. Nu liggen we in Sapodilla Bay met 0 cm water onder de kiel. Maar het is nu LW (laag water).

(@author) — Wed, 30 Jan 2013 16:13:29 UTC

21:29.42N 71:32.12W

De service van Ocean World Marina en met name van de manager Daniel was geweldig. Hij heeft zelfs persoonlijk een nieuwe fan voor ons geregeld. In de marina is een restaurant met daarboven een casino. Van het restaurant hebben we op Mirjam's verjaardag gebruik gemaakt, van het casino niet. Naast de marina is een groot pretpark met shows van zeeleeuwen en dolfijnen. Je kunt er zelfs met dolfijnen zwemmen, maar ook dat hoefde voor ons niet. Op maandag werden we opgehaald door een pick-up van een grote supermarkt (Tropical) in Puerto Plata (8 km verder) om daar boodschappen te doen. We waren door het binnen slepen en de reparatie al de helft van onze US dollars kwijt en wilden die bekomen bij een bank. Maar dat lukte niet. We konden alleen Dominicaanse Pesos krijgen.

We liggen nu in Cockburn Harbour op South Caicos. We wilden hier met daglicht aankomen en zijn daarom gister aan het eind van de middag vertrokken voor de oversteek van 110 mijl. Het begon zo aardig. Uit de oven toverde Ria heerlijke kip. Maar in de loop van de avond en nacht nam de wind toe, waardoor het toch weer een ruig tochtje werd. Nadat het anker gevallen was, wilden we eerst slapen, maar door het geschommel kwam daar niet veel van. We moeten hier inklaren en dus straks (voor het eerst sinds bijna een jaar) de bijboot weer gaan gebruiken.

(@author) — Sat, 26 Jan 2013 21:35:35 UTC

19:49.65N 70:43.83W

In Bahia de Boqueron kwam een dinghy langs die ons aanriep. Het bleken Hollanders te zijn, die al 25 jaar in Miami wonen en nu op weg zijn naar de Bovenwindse eilanden. We nodigden ze uit voor een kopje koffie. Ze waren dus net door de Bahama's gevaren, waar ze overigens al vaker geweest waren en konden ons dus van alles vertellen. Ze zijn wel 2 uur gebleven. Aan het eind van de middag zijn we vertrokken (om met daglicht in de haven aan de Noordkant van de Dom. Rep. aan te komen).

Het ging zo mooi. Heerlijk met ruime wind. Met de parasol op in de kuip een Sudoku oplossen. 2 Nachten met steeds constante wind schuin achter en volle maan. Vanochtend kwamen we in de buurt van de Ocean World Marina. Ik startte de motor en zette de schroef in werking. Pang, knal en geen schroefwerking meer. We zijn naar de ingang van de marina gezeild, hebben daar geankerd en gewacht tot ze een boot gevonden hadden, die ons wel binnen wilde slepen. Op de steiger stond al een monteur klaar. Hij bevestigde wat ik ook al had gezien: schroefas los van de motor. Zelfde wat we 2 jaar geleden bij Malta gehad hebben. Toen heeft het ons 5 dagen gekost. Nu heeft hij de klus in 2 uur kunnen klaren.

We hebben hier internet (nou ja). Dus als het goed is, moet ik nu wat foto's kunnen meesturen. Een foto uit Curaçao, waar we de champagne drinken, die Arjan en Andrea hadden meegebracht: op een behouden vaart. Een foto waarop je iemand in de kuip onder de parasol ziet zitten en een foto van het binnenslepen.

(@author) — Wed, 23 Jan 2013 16:50:36 UTC

18:01.39N 67:10.69W

Zondagmiddag 17.00 uit Bonaire vertrokken. Vanochtend (woensdag) aangekomen in een baai (Bahia de Boqueron) aan de zuidwest punt van Porto Rico. Het was een barre tocht. 3 Dagen en nachten hoog aan de wind. Wind was constant 17 knopen, maar de laatste 3 uur kregen we nog even 25-30 knopen wind. Nu liggen we heerlijk voor anker. Het ontbijt smaakte weer en een douche deed wonderen.

We bereiden ons voor op het volgende deel: 240 mijl naar een haven aan de noord kant van de Dominicaanse Republiek. In principe wordt dat een tocht met ruime wind. De gribfiles tonen in dat gebied de komende 2 dagen weinig wind; dus misschien blijven we hier nog wel een dagje.

(@author) — Fri, 18 Jan 2013 01:19:38 UTC

12:09.85N 68:17.08W

We zijn pas zaterdag ochtend te water gegaan. Er moesten nog een paar klussen gedaan worden, die pas konden als Kismet weer in het water lag. Dat moest dus nu allemaal op de laatste dag, maandag.

We zijn gister overgestoken van Curaçao naar Bonaire. Dat was, zoals verwacht, een barre tocht want we hadden en wind en stroom tegen. We hebben over de 30 mijl dan ook 12 uur gedaan. Na afmeren in de marina met z'n vieren in Café de Paris gegeten. Arjan en Andrea zijn daarna naar hun appartement vertrokken. We genieten nu van de rust. We kunnen hier onze wasmachine gebruiken en op ons gemak inklaren, klusjes en boodschappen doen.