De week begon in Oysterpond op Sint Maarten. Daar hebben we een aantal dagen in de haven gelegen aangezien mama ziek was en we wilden ervaren hoe Meneldor aankomende tijd komt te liggen. Zondag kwamen opa en oma aan boord, mama voelde zich toen al een stuk beter dus een goede planning!

Maandag zijn we naar st Barts gevaren, dezelfde baai als die ik in de vorige blog beschreef. Daar hebben we een paar nachten aan een mooring gelegen, het is daar zoooo mooi!

 

 

We zijn een dag naar Gustavia gevaren, de hoofdstad van st Barts. Daar hebben we het stadje bekeken, erg leuk frans. ´s Avonds zijn we weer naar onze baai gegaan aangezien we daar zo safe lagen. Albert heeft in de baai echt veel gesnorkeld. Heel veel mooie kleine gekleurde visjes. Als we een beetje brood over boord gooiden was het een waar schouwspel. Maar op een gegeven moment kwamen ook 3 grote vissen van een meter lang, die op haaien leken bij de boot. Als ze geen eten kregen plakten ze zichzelf aan onze kiel en hadden we 3 huisdieren erbij. De volgende dag kwam er een natuurbootje langs en die vertelde ons dat het algeneters waren en absoluut niet gevaarlijk waren. Dus ik durfde weer het water in.

Dat snorkelen vond ik nog wel eng, maar Albert had gelijk, ik had het niet willen missen. Je kon ook boven een schilpad zwemmen die op de bodem aan het grazen was, echt heel bijzonder!

 

 

Daarna zijn we weer terug naar st Maarten gevaren maar dan de andere kant van het eiland. Albert had ons verteld dat als opa aan boord zou zijn, het een ware visfabriek zou worden. En ja hoor voor het eerst deze vakantie, na al die uren die hengel uit te hebben gehad, een ware visfabriek! 3 hele mooie Bonito tonijntjes!

 

 

 

Nu liggen we al een paar dagen in Marigot bay, de hoofdstad van het franse deel van st Maarten. Een erg leuke stad! Winkeltjes, restaurantjes en Franse croissants bij het ontbijt!!

Het weer is een beetje wisselvallig, lekkere temperatuur maar soms echte hoosbuien.

 

 

Nu moet ik toch nog een dingetje toegeven... de mannen (opa en Albert) staan voor met kaarten... Gelukkig is de vakantie nog niet voorbij dus oma en ik kunnen nog in de revanche!

 

06:01.12, “18:03.31N 63:00.96W”

 

Allereerst een gelukkig nieuwjaar!!

Wij lagen met oud en nieuw op Antigua, in de Nelson’s Dockyard. Een super leuke haven met vooral op maritiem gebied!!!

Albert en ik hebben echt geweldige dagen gehad!! Laat ik maar beginnen met een aantal maritieme hoogtepunten!!

 

De Twizzle!! 180 voet lang! Gemaakt in Nederland bij Huisman. Wij mochten een kijkje nemen aan boord, en kregen de machinekamer ‘even’ uitgelegd, echt super vet!! Om een indruk te krijgen hoe absurd groot het is, er werken 11 man personeel op en als zij een dag stil in de haven ligt verbruikt ze alsnog 700 liter diesel met haar generatoren!! Van dit schip kun je zien dat Nederland nog steeds aan de absolute top mee kan bouwen. Oja, de gennaker is 1742m².

 

 

De grootste Wally zeilboot, de Saudade! Oja, en op de achtergrond een helicopter op een achterdek.

 

 

De Firefly, wat een beauty he!! Dit is een nieuw soort klasse, de F-klasse. Deze nieuwe klasse moet de looks hebben van de J-klasse, maar dan moderner.

Deze boot is in Nederland gebouwd door Bloemsma Aluminiumbouw en afgebouwd door Claasen Shipyard. Echt een super gaaf schip! De motorboot die je voor de Firefly ziet liggen is de bijboot van de Firefly, zeker zo groot!!

 

 

Volgens albert het mooiste jacht van de wereld: de Velsheda!! Een oude J-klasse. Allemachtig wat prachtig!! Albert en ik mochten erop en hebben haar helemaal bekeken echt een unieke kans! Van binnen heel ouderwets ingericht en wat oud, maar van buiten echt perfect!! De romp stamt uit 1933. Ze zeilt nogsteeds de J-klasse wedstrijden mee. Dan worden alle zeilen vervangen, alle lijnen vervangen, het anker laten ze aan een boeitje hangen, 30 racers aan boord, echt bizar! De genua moet nog met de hand aangeslagen worden. Ook deze boot heeft een ‘kleine’ tender, de Bystander, een klassiek motorjacht met sleperuiterlijk van een meter of 50.

 

 

En nu nog een klein detail. Het luik van de Air, een groot motorjacht die in Aalsmeer gebouwd is bij Feadship. De boot is matzwart en er staat altijd een helicopter klaar op het dek. Een mooi schip maar ze kon natuurlijk niet tippen aan al die geweldige zeilboten Dit luik die op de foto staat was voor mij toch wel bijzonder, aangezien ik tijdens mijn stage deze zelf gelast heb!

 

 

 

Dat was voor EVEN het maritieme verslag.

 

Met oud en nieuw hebben we gezellig met nog een aantal ARC boten gegeten. Het restaurant had het geheel iets onderschat dus kregen we om 23.55 het hoofdgerecht. Maar dat mocht de pret niet bederven. Wij zaten met de Elisa aan tafel en hebben er een feest van gemaakt!

Op nieuwjaarsdag hebben we een borrel georganiseerd op de Meneldor! Papa wilde graag sate maken omdat hij die traditie toch wel miste! Op het achterdek hadden we ijsbakken gezet met drank wat perfect ging! (de logistiek liep beter dan in het restaurant de dag ervoor). We hebben een geweldige avond gehad met een aantal ARC boten en het jaar goed ingeluid.

 

 

3 Januari was het weer tijd om te vertrekken uit dit mekka van jachten! We zijn naar st Kitts gevaren. Daar was het de laatste dag van de carnaval en in de kuip konden wij elkaar amper verstaan! Toen papa en mama terug waren van de douane hebben we gezellig aan boord gegeten want mama vertrouwde het niet en er liepen ook veel mensen op de steiger die er niet hoorden.

De volgende ochtend dus meteen vertrokken naar st Barts. Sorry voor iedereen die de maritieme verhalen vervelend vinden, maar het maritieme verslag gaat nog heel even verder!

 

De Eclipse, het grootste jacht van de wereld, ruim 500 voet.  Gebouwd in Duitsland. De eigenaar Abramovitch was met oud en nieuw aan boord en had daarvoor even de Red Hot Chilli Peppers uitgenodigd! Naast dit schip zijn alle andere grote jachten echt modelbouwbootjes.

 

 

En de Hanuman, ook een J-klasse. Deze is een stuk nieuwer dan de Velsheda. Omdat er nog maar zo weinig originele J-klasse boten waren is er uiteindelijk besloten dat er nieuwe in aluminium gemaakt mogen worden die ook de wedstrijden mogen varen. Wel moeten ze een oud lijnenplan hebben. De Hanuman is een replica van de Endeavour, een soort zusje van de Velsheda.

 

 

Oke nu hou ik echt op met het maritieme verhaal, een overload aan mooie boten dus!!

 

Op st. Barts hebben we in een baai gelegen waar we de Sailody (nederlandse ARC boot) tegen kwamen. We hebben gezellig even bijgekletst en Sybrand beloofde mij dat ik een schildpad ging zien de volgende morgen.

TADAAA!!!

 

Daarna zijn we naar st Maarten gevaren waar we nu in een haven liggen waar we de boot over 2 weken achter moeten laten. Zondag komen opa en oma aan boord, waar we erg naar vooruit kijken! De kaarten liggen al klaar!

 

Kortom: Albert en ik houden stug vol dat dit toch zeker ook studeren is, in dit centrum van de jachtenwereld. De dagen vliegen voorbij in het wat wij toch wel hebben ontdekt als het zeilparadijs van de wereld.

 

 

 

27:12.11, “14:35.92N 61:04.14W”

 

De week is alweer om, wat gaat de tijd toch snel!

In st Lucia hebben mama en ik een planning gemaakt voor aankomende weken, met welke eilanden we aan willen doen en welke eilanden gevaarlijk zijn en dus vermeden moeten worden.

Albert zijn verjaardag hebben we nog in st Lucia gevierd. Wat wilde Albert op zijn verjaardag doen: papa ik zou zo graag een lekker stukje willen zeilen...(hadden we nog niet gedaan). We lagen nog in st Lucia omdat er erg veel wind was, maar om toch even te voelen hoe het op zee was zijn we een paar uurtjes gaan varen. Het was vooral heel gaaf, maar wel hele hoge golven dus toen we in de haven terug waren zat iedereen wat rustiger en had er vrede mee dat we nog niet konden vertrekken naar een onbekende ankerplaats.

 

Vlak voor vertrek moesten de pavoiseervlaggetjes opgeruimd worden, na zo lang wapperen was een kleine reparatie nodig.

 

 

Aan de zuidkant van st Lucia werd over de marifoon geroepen, HELP HELP, I need fuel.... later bleek dat het een zeilboot was die geen zeilen had en ook geen motor die het deed dus hij dreef langzaam de oceaan op. Wij waren pas anderhalf uur later bij deze boot, op dat moment was er al hulp onderweg... we beseften wel dat je hier dus beter niet in nood kan zitten.

Nog geen uur later word ik uit mijn bed geroepen want de Lancelot heeft een MAYDAY afgegeven. Lancelot is een boot die ook aan de ARC mee heeft gedaan en op dit moment zaten de Girls for Sail erop (5 girls). Ze lagen niet ver van ons vandaan dus Albert heeft hen meteen beantwoord. De roerkabel was gebroken en het noodroer konden ze niet zo heel snel vinden. De boot draaide alle kanten op en de zee en wind werd er niet minder op. Wij zijn naar ze toe gevaren, op dat moment hadden ze een noodroer gefikst. Zij hebben de zeilen naar beneden gehaald en wij zijn dicht bij hen in de buurt gebleven voor het geval er iets mis ging. Wij konden niet heel veel doen behalve de morele steun en in de gaten houden of er niemand over boord viel. De dames hebben het heel knap gedaan, want het was absoluut niet makkelijk op het voordek met 36 knopen wind, regen en echt hoge golven. Na een uur waren alle zeilen naar beneden, die ook niet heel meer waren en konden ze op de motor doorvaren naar st Vincent. Wij zijn toen ook weer verder gegaan en het is gelukkig goed afgelopen.

 

 

Later hoorden we dat de ellende van de Girls for Sail nog niet over was. In st Vincent is de boot helemaal leeg geroofd terwijl zij 100 meter verder zaten te eten. De volgende ochtend is ook nog een bemanningslid gevallen en was verlamd, 2 wervels gebroken en is met een emergency flight terug naar Engeland. In het ziekenhuis op st Vincent hadden ze geen eten, drinken, wc papier ect. Echt een vreselijke 48 uur voor de Girls!

 

Wij hebben st Vincent overgeslagen omdat het ook crimineel aangeschreven staat. Het volgende eiland was Bequia, een baai waar we in moesten klaren bij de douane. Papa en Albert waren aan land gegaan en vonden het erg armoedig. ‘s Avond zaten we gezellig te borrelen en plots slaat er een katamaran los van zijn mooring. Jaja het was echt een hele rustige dag... 

 

Zaterdag zijn we naar Mustique gevaren. Dat was echt paradise!! Het water was super helder, snorkelend kon je allemaal kleine gekleurde vissen zien! het leek wel een aquarium!!

‘s Avonds hebben we in het Cotton house kerstdiner gehad. Echt heel erg leuk, maar wel heel naders dan we gewend zijn..!

 

 

‘s Nachts rolden we bijna ons bed uit dus de volgende ochtend zijn we doorgevaren naar Tobago Cays. Een hele bijzondere plek, je ligt achter een rif en kijkt zo de oceaan op. Het rif houdt alle golven tegen. De cays staan bekend om de schilpadden, echt een heel gaaf gezicht!! Ze zijn ook echt wel groot, elke keer zie je een koppie boven komen. ‘s Nachts scheen albert met de zaklamp en zwom er een rog naast de boot!

 

Gisteren zijn we weer richting het noorden gaan varen en hebben ‘s nachts doorgevaren. We liggen nu op Martinique. Papa heeft een staartvin van een walvis gezien!!

Vannacht gaan we om 2 uur vertrekken aangezien er slecht weer aan komt en we met oud en nieuw op Antigua willen zijn. Ook moet het licht zijn als je bij een baai aan komt, dus een beetje plannen. Het weer is over het algemeen erg wisselvallig, de ene keer zon en geen wind, een uur later harde wind en regen... Het blijft dus opletten!

 

 

 

Afgelopen zaterdag was de prijsuitreiking met de officiele uitslag!

Wij zijn in onze divisie nu echt officieel eerste geworden!!

Van alle cruisers zijn we 7de geworden!! (van de 138)!

Zonder al het support van het thuisfront was dit zeker niet gelukt!!

 

Nu iets over St. Lucia en onze laatste week!

Zoals ik al geschreven had is de haven echt top! Vorige week hebben we de Anna Sophia en de Sailody ontvangen in de haven met luid getoeter!

Het bijzondere was wel dat bij beiden ook de accu problemen hadden dus iedereen in hetzelde schuitje.

Alle verhalen uitwisselen en borrelen het leek wel de grevelingen!

 

 

Overdag hebben we veel klusjes aan de boot gedaan, papa heeft gedoken onder de boot en de schoef schoon gemaakt, hij wilde niet meer in vaanstand.

 

 

Op dit eiland zijn ook super veel dingen te doen! Ik heb met mama paardgereden!!! voor de tweede keer in mijn leven dat we samen gingen, ook de zee in met de paarden echt een belevenis!

Voor mama was het 30 jaar geleden dat ze gereden had maar het ging top!

 

   

 

Eergister zijn we met 2 auto’s en 9 nederlanders het eiland gaan verkennen. Albert en ik mochten rijden, jaja ze rijden hier aan de verkeerde kant van de weg.

De eerste stop was een waterval, waar we even gezwommen hebben, echt heel mooi! Met zonsondergang kwamen we aan bij de Pitons, 2 hele steile bergen, wat een uitzicht!!

 

   

 

Kortom, we hebben hier geweldige dagen!!

Aankomende week krijgen we veel wind dus we moeten nog even kijken wat de planning wordt.

Vanaf nu zal ik de blog 1 keer per week updaten met onze ervaringen in dit super mooie gebied!

 

 

 

 

 

De Thindra is 18 uur na ons ook de haven binnengelopen, zij hadden net zoveel gemotord als wij!!!

DUS: Meneldor is eerste in de divisie geworden!!!!!!!!!!!!

Iedereen op de steiger is verbaast en feliciteerd ons, wel vragen ze waar de crew is...

De sfeer hier is echt heel relaxed, alles gaat op tempo 0. De haven is heel erg luxe en van alle kanten komen mensen die je willen helpen. Zoals de was doen, echt top om al die toch wel stinkende lakens en shirts een dag later opgevouwen en fris terug te krijgen! Meneldor verdient nu ook enig onderhoud na deze geweldige prestatie. Gisteren heb ik 2 uur in de mast gehangen om een nieuwe kraanlijn te trekken. Morgen ga ik denk ik weer om de vallen in te korten die gesleten zijn. De accupandemie grijpt om zich heen, Roald is dag en nacht voor ons in de weer voor een goed vaccin. Het is een vertrouwd gevoel zo iemand achter de hand te hebben die de systemen van de boot op zijn duimpje kent en de zaak op afstand functioneel weet te houden.

Don’t worry, be happy!

 

 

06:12.11, “14:04.41N 60:56.97W”

 

Vanochtend 4.09 uur, (9.09 uur nederlandse tijd) zijn wij over de finish gegaan!!!

De aanloop ging goed en hebben in het donker de haven kunnen vinden. Het vlaggenschip had een duidelijk zwaailicht en in de haven werden we ontvangen met rumpunch en een heerlijk biertje. Vlak achter ons finishte Sydney Rock, wij zijn hen deze reis denk ik wel 7 keer tegen gekomen! Wij hebben hen aangepakt en met hen de champagne laten knallen! Echt heel leuk om dit met een andere crew te vieren!

De motoruren zijn opgegeven Feeling Good heeft 69 uur gemotord, wij hebben 25 uur gemotord... reken uit je winst! Nu moet alleen de Thyndra nog binnen komen, hopelijk heeft hij ook wat uren gemotord anders gaat hij ons kroontje inpikken.

Over een paar dagen weten wij de definitieve uitslag, maar wij willen jullie nu alvast bedanken voor de leuke mails en oppeppers die we ontvangen hebben! Zonder al deze aandacht hadden wij niet uit onze dipjes gekomen en zeker het kroontje niet zo lang gedragen!

 

05:12.11, “14:27.81N 59:52.07W”

 

Na een hele nacht gemotord te hebben kwam er in de middag wat wind. We hebben de zeilen gezet en een heerlijke rustige zeildag gehad. In het begin liepen we 7,5 knoop op 7-10 knopen wind. Later gingen het minder waaien en gingen wij ook langzamer. Maar het was heerlijk het leek wel de grevelingen! Papa en ik op het achterplatje met onze voeten in het warme water, pepernoten gebakken voor sinterklaas, alle lijnen van het dek gehaald, gevist (niets gevangen) en vooral genoten van de laatste dag van de oversteek.

Nu het wedstrijdelement nog even toelichten. Buiten het feit dat het een relaxed dagje was, zijn we niet ontactisch bezig geweest. Als wij motoren gaan we 8 knopen, de Feelin Good 9kn. 10 liter diesel per uur vinden wij genoeg en we willen nog wat langer doen met de motor, het is tenslotte geen motor wedstrijd. Op het motoren zit een grote penalty en zolang wij harder dan 4 knopen varen is zeilen voordeliger. Feelin Good heeft vandaag veel gemotord, dit wordt aan het einde verrekend met wat je zelf opgeeft. We zijn benieuwd hoeveel Feelin Good totaal gemotord heeft en we zijn benieuwd of we ons kroontje terug zullen winnen.

Verder was het vandaag 5 december! De oceaanpieten zijn ook hier langs geweest! We hebben een dobbelspel gedaan, was erg leuk! Wel gek om sinterklaas te vieren als het licht is buiten

Vannacht komen we aan in st Lucia en hebben de champagne koud staan !

 

nieuwe aanwinst, onze kerstpinguin

 

zonsopgang

05:12.11, “14:58.35N 57:30.77W”

 

De dag begon met de grote spinnaker! Weinig wind en zon. We liepen heerlijk en Albert heeft de hele dag gestuurd en genoten.

 

 

De bimini kon niet op omdat we het zeil dan niet konden zien. Om albert toch een beetje te beschermen tegen de super felle zon...

 

jaja daar issie weer, zo’n heerlijke squall. We trekken ze denk ik gewoon aan. Spin was op tijd binnen en wat afkoeling konden we wel gebruiken.

 

 

De regenfeut van gisteren, zo kon ik me gemiste zieke uurtjes van de vorige nacht weer een beetje goed maken.

 

ook hollands glorie gered die wilde gaan zwemmen.

 

 

Echt bizar om te zien hoeveel verschillende weersomstandigheden je in een dag kan hebben. De hele dag echt heeel erg warm en zonnig. Aan het eind van de middag een squall met 25 kn wind en daarna 0 wind en regen die zelfs het dek het niet kan afvoeren.

Na de squall is de wind nog meer gaan liggen en hebben we de motor moeten starten.

De enige troost is dat de Feelin Good dit ook al had gedaan dus de uitslag van de rally zal afhangen van het aantal motoruren dat de Feelin Good opgeeft. Hopelijk kunnen we morgen nog even een stukje zeilen....en de spinnaker opzetten, maar er is erg weinig wind voorspeld.

Nog 210 mijl , St Lucia here we come!!!

Vandaag alvast een extra berichtje, want jullie zullen wel denken: hoe kan de Meneldor vannacht zoveel weggegeven hebben aan de Feeling Good?

Nou dat ging als volgt:

Papa en ik hadden vannacht vanaf 1 uur wacht. Het was een rustige nacht met af en toe een squall, die goed overkwamen met wat reven. In het happy hour hadden we al besloten dat er ‘s nachts geen wachten alleen meer werden gelopen aangezien de wind en golven de hele dag al flink waren.

Dus we voeren heerlijk pal voor de wind met ons grootzeil over bakboord met een bulltali tegen het klappen en het fok uitgeboomd over stuurboord.

Er waren geen squalls in opkomst dus ik ging binnen even een mailtje sturen tot papa zei dat er een squall aan kwam. Ik dacht prima, kussens naar binnen jas aan en gaan. Toen ik buiten kwam was het aarde donker en zat op de radar rond ons een heeeeeeele grote roze vlek. Deze was uit het niets binnen een minuut ontstaan. Het fok gereefd en het grootzeil ging niet meer omdat de wind al te pittig was (25-30 knopen), en voor alle andere squalls was dat ook niet nodig. Ik ben achter het roer gaan staan en we vlogen over de golven! jammergenoeg alleen richting het noorden omdat de wind draaide en wij mee moesten draaien omdat alle zeilen uitgeboomd stonden. Na een tijdje kreeg ik moeie armen dus vroeg of papa het over wilde nemen. Op dat moment draait de wind plots 150 graden!! Het grootzeil wil gijpen maar wordt GELUKKIG tegen gehouden door de bulltali. We lagen nu wel stil met 30 knopen wind aan de verkeerde kant in het grootzeil en dus geen stuur meer. Papa de motor gestart en geprobeerd de boot weer voor de wind te leggen. Dit lukt maar toen het zeil aan de goede kant wind ving draaide de boot zo hard dat nu het fok aan de verkeerde kant wind ving. Gelukkig werkte ook de tegenhouder van de boom goed en ging de boom niet tegen de stagen. Wij waren volledig gedesorienteerd, het was tenslotte pikke donker, het regende super hard en de wind kwam van alle kanten. Toen hebben we het grootzeil blind ingedraaid, dat lukte. Vervolgens moest het fok weg, ook dat ging. In die tussentijd waren mama en albert ook boven gekomen en schenen met de zaklamp dat we wat konden zien. Uiteindelijk stond alleen het kotter fok nog voor stabiliteit. Nadat we van de schrik bekomen waren hebben we het zeil weer uitgedraaid en wonder boven wonder lukte dat goed en is er uiteindelijk niets beschadigd.

De oceaan heeft weer even laten zien hoe machtig ze is. Ik denk echt dat we van een engeltje mogen spreken dat alles en iedereen nog heel is.

Nou door dit heeele verhaal waren we een uur verder, 9 mijl de verkeerde kant op en toch wel erg geschrokken van het geweld.

Nu is de zon weer op en varen we heerlijk met de parasail de goede kant op!!........

Correctie: de parasail is naar beneden, het stormt en regent.

02:12.11, “16:44.96N 50:40.50W”

 

Verjaardagen voorbij, slingers weg, stiekem best wel saai zo’n grijsbruine bimini. Gisteren avond zei papa nog vol moed, als er weer een squall over komt moet je mij maar wekken anders ben ik in st Lucia en heb ik er geen meegemaakt. Nou het wakker maken was niet nodig want we waren een soort squall magneet. Maar alles goed verlopen en op den duur word je er nog best handig in dat reven. Vandaag kwam het zeer warme zonnetje weer boven en bleef het hard waaien. Eerlijk gezegd, ik heb nog nooit zulke hoge golven gezien als vandaag...maar Meneldor gedraagt zich top en we surfen er soms wel met 12 knopen vanaf! Nu is het weer donker en hebben we de klok weer een uurtje verschoven, het is hier nu 3 uur vroeger dan bij jullie.

Albert had er vanochtend de balen in dat we van koers waren geraakt door een squall, hij moest met de wind meedraaien en voor bijna Noord. Als klapper op de vuurpijl hoorde hij toen ook nog dat de Feeling Good twee mijl was ingelopen... (van de 40). Maar gelukkig hebben we dat vandaag weer goed kunnen maken en zoals op de foto te zien kunnen we Albert altijd weer opvrolijken bij happy hour en natuurlijk met de topsnelheid die we lopen!!

 

 

 

01:12.11, “16:27.83N 47:13.05W”

 

vorige nacht vielen mama en ik meteen met onze neus in de boter, een wacht vol met squalls (heftige buien). De meesten gingen aan ons voorbij maar uiteindelijk kwam er toch nog eentje precies over ons heen. Het grootzeil en fok gereefd en afwachten maar. Binnen rolde iedereen uit zijn bed en mam en ik werden lekker nat, bimini hielp niet echt. De wacht na ons kwam papa, en die heeft geen squall meer gehad....(oneerlijk).

Vanochtend was het de grote dag voor mama, jaja nog een jarige! Albert en ik zijn begonnen met pepernoten bakken en de bimini dit keer met vlaggetjes te versieren, want papa’s slingers hadden de buien niet overleefd.

Toen iedereen op was hadden we een ander spelletje gevonden, geef ieder een snijboon en kijk welke het snelste van het dek af rent. Daar gingen de laatste “verse” groenten. De sinaasappels en appels lopen gelukkig nog niet weg, dus nog net geen scheurbuik.

Verder was het weer een heerlijke dag, flink wat wind en vooral veel zon. Moet jammergenoeg wel meedelen dat er niet meer zo hard gezongen is voor mama door andere boten. Wel hebben wij gezongen voor de schipper van de boot die gister voor ons zong, wel toevallig al die jarige. En natuurlijk hebben we met happy hour voor mama gezongen en gezellig gegeten met een extra oorlam!

We kijken elke dag de schaviel punten van de lijnen goed na, maar toch was er ons eentje ontglipt, de kraanlijn die we hadden aangetrokken om de schokken van de neerhouder op te vangen is gebroken. Echt doorgesleten van de krachten en klappen. We hebben de lijn uit het water gevist en in st lucia zullen we de lijn opnieuw door de mast trekken. Gelukkig is de kraanlijn niet zo essentieel dat we er nu iets mee moeten doen, wel hebben we een andere reserve lijn erop gezet voor de zekerheid.

Nu is de nacht weer begonnen en dan begint ook meteen de ellende weer met de squalls. De radar verandert ineens in een paarse dalmatier en het is opletten geblazen.

 

 

 

30:11.11, “16:14.16N 43:43.90W”

 

jaaa, eindelijk is het weer zo ver! ik ben uit mijn hutje gekropen en het gaat veel beter! vanavond mag/kan ik eindelijk weer als een volwaardig crew lid meedraaien aan de wachten en blogmaster zijn. voor mij super fijn maar voor de rest zeker want het is toch wel erg druk als er iemand uitvalt.

maar nu genoeg over de ziekenboeg, want we hadden vandaag een feestdag!!

papa is jarig!! vannacht hadden mama en albert de slingers opgehangen, best een uitdaging in het donker op een wiebelboot.

zelf vond ik toch wel het hoogtepunt dat albert via de ssb radio het gezegd had en daarna vanaf de eleanda (rassy 62) een groot koor klonk met happy birthday. Een paar uur later kwamen we een bootje tegen die we opriepen en jahor weer een geweldig koor! nouja leuker kan toch niet!! en waar ik zelf het meeste lol in heb dat albert morgen weer via de ssb zegt, me moeder is vandaag jarig... ben benieuwd of ze het geloven en nog zo’n geweldig koor krijgen voor mama!!

we varen nu heerlijk en in een rechte streep naar st lucia! hopelijk blijft de wind ons goed gezind!

 

29:11.11, “16:29.16N 40:23.55W”

 

Helaas uw blogmaster ligt nog zeeziek te kooi... We hopen dat ze morgen weer wat beter is.

Even over de andere boeg, wat foto’s over het leven aan boord

 

 

Welke dogbowl is de favoriet?

ons echtelijk (nou ja) ZEEVAST bed

9 dagen niet geschoren

we hebben nog even geduld...

 

 

 

 

28:11.11, “17:56.48N 36:58.09W”

 

Uw blogmaster heeft het even af moeten laten weten wegens..........zeeziekte, vandaar dat het even door Lucienne wordt overgenomen, still up and running.

Gisteren in het begin perfect gevaren met de parasail, maar daarna kwam de twijfel wel/niet ‘snachts doorvaren, oke zeilwisseltje.. 1 uur later gewoon weer een andere selectie uit onze zeilgarderobe: de vlinder uitgeboomd. Hele goede keuze achteraf want het was een zeer onrustige nacht met veel buien.

We hebben inmiddels de ramen afgetaped met zonwerend plastic en de klok een uurtje terug gezet, dit leverde ons wel een extra oorlam op!

Het is hier panta rei kai ouden menei, rrrrrrrrrrrrrrrrollen,het leven aan boord was vandaag gewoon lastig, je zou toch denken dat we al een beetje zijn ingeslingerd...

Joke (mijn zusje) geeft ons 4 keer per dag een zeer professionele update, ze heeft er dus nog een job bij!  Tot nu toe gingen we soms ook bijna sneller dan de wind (Meneldor) maar we gaan nu echt wat meer reven want het eist haar tol, we moeten ook nog wel even!

Het belletje klinkt voor het oorlam, wel zonder de Iberische ham aangezien Aljr het messenspektakel niet aandurft!

 

ramen aftapen

 

26:11.11, “19:31.94N 31:33.24W”

 

jaja het is zover, van de thuisploeg kregen we net te horen dat we de Feeling Good gepasseerd zijn!!!!!!!!!

we genieten even van dit moment! net ons happy hour gehad en een heeeeerlijke biefstuk gegeten. gisteren hadden we salade waar iedereen ziek van werd, dus deze biefstuk ging er goed in!

ook hebben we het weer nogmaals bekeken en ten noorden van ons is een windstilte (waar de feeling good ligt). maar recht naar st lucia kan niet vanwege de swell, en de wind. nu varen we west/noordwest maar het zou kunnen dat we vanavond nog een keer moeten gijpen en weer richting het zuidwesten gaan.

vanochtend waren we ook al aan het stoeien met de wind en swell en mocht de parasail naar buiten. deze staat nogsteeds op en we gaan heerlijk. de wind mag wat harder maar mogen niet klagen.

mama is vandaag tot koningin van de watermaker benoemd, elke dag moeten de flessen water gevuld worden in de motorruimte. iedereen heeft ook een eigen fles die aan het eind van de dag leeg moet zijn. overdag is het namelijk echt heel warm! met de zeeziekte gaat het ook steeds beter.

 

zonsondergang

 

o zo fijn al die zeilwissels

 

albert is er ook heel blij mee onder zijn bedje

26:11.11, “19:47.80N 30:13.47W”

 

gisteren was echt de mooiste dag tot nu toe! de genaker gezet en ruime wind gevaren, een beetje zuidelijker omdat daar meer wind zit.

albert heeft zijn eerste broodjes gebakken, erg lekker. het was ook een hele warme dag, echt bikiniweer. de boot Sydney Rock die al 3 dagen voor ons vaart kwam dichterbij en dichterbij. toen we naast hem lagen hebben we hem nog maar een keer opgeroepen of hij ook ze bolle jan niet moest zetten, en op dat moment ging zijn rode genaker ook omhoog. zoals hij zei had hij op ons gewacht. ‘s avonds liepen wij nog steeds harder dan de sydney rock en kregen we zelfs de Feeling Good op de AIS te zien!! de andere rassy 54. de Feeling Good lag naast ons in las palmas. als crew hebben ze de schipper die goed kan vliegen(dus weerkoning) en koken. ook zit het hoofd verkoop van Halberg Rassy aan boord en hebben ze nog 2 mannen voor het zeilen meegenomen. Het zou dus stiekem wel heel gaaf zijn als we van ze kunnen winnen!!!

Tijdens ons happy hour hadden we besloten deze nacht de genaker te laten staan dus we gingen als een speer op de Feeling Good af.

maar na een paar uur kwam er een bui aan en moest de genaker naar binnen. gelukkig hadden we dat gedaan want het ging toch wel even flink waaien en regenen. na de bui wilde mama ons niet weer wakker maken om de genaker weer op te zetten, waardoor de feeling good weer op ons uit liep.

Nu staat de genaker wel weer op en ligt de feeling good een stuk noordelijker, waar volgens onze weerberichten minder wind zit, dus we hebben nog kans De zon is net op en ik ben benieuwd waar de dag ons vandaag brengt.

 

kleine reparatie aan de mast

 

 

24:11.11, “21:42.40N 26:12.81W”

 

het varen gaat super en iedereen begint gewend te raken. vandaag was mijn eerste warme douche en hebben we wat schoon gemaakt aan boord.

de wind was wat rustiger vandaag en het zonnetje scheen volop!

albert heeft ons toetsenbord gemaakt, want die had wat drank over zich gekregen, nu doet alleen de shift het nog niet zo goed en de enter hapert ook wat, vandaag geen hoofdletters en af en toe een missende letter. maar het was wel een leuke puzzel, net zo’n kletterdoos van de basisschool.

papa als accufluisteraar is de hele dag weer druk bezig geweest en we kunnen ze nu alleen nog maar langzaam laden. buiten ons wachtschema is nu ook een accuwacht ingegaan, oftewel computerfeut, die tijdens het laden de accu’s in de gaten moet houden. wel verwachten en hopen we dat we met deze accu’s naar st lucia kunnen komen. (geen paniek, want we hebben reserve accu’s aan boord).

het koken gaat ook steeds beter, je wordt er vanzelf handig in met dat geschommel.

voor ons ligt nogsteeds een oyster die dezelfde koers vaart. aankomende dagen zal het minder gaan waaien bij ons, wat betekent dat waarschijnlijk de spinaker naar buiten mag. het weer veranderd nog wel veel dus we zijn benieuwd wat de andere boten krijgen en wat het met ons doet in het klassement.

het laatste bijzondere puntje is dat er vanochtend een vliegende vis op het dek lag.

 

 

 

 

 

23:11.11, “22:48.88N 23:12.07W”

 

EINDELIJK!! dolfijnen!!! Ze kwamen als geroepen!!

We hebben afgelopen 24 uur 190 mijl gevaren!! Zo gaat het lekker vlot. Vandaag kruisde de Elena achter ons langs waar een Nederlands crew op zit. We hebben met hen via de marifoon contact gehad en even gekletst over de situatie, hoe het gaat en het weer enzo. Best wel grappig gesprek als je bedenkt dat je verder toch niets te doen hebt, het gaat grotendeels dus ook nergens over, maar wel gezellig.

Papa is weer hoofd accufluisteraar geworden, ze hebben weer een beetje een eigen wil, maar tot nu toe houdt de fluisteraar ze goed onder de duim.

Nu we de vierde dag gehad hebben kan ik zeggen dat het wachtschema een succes is. Ik heb voor elke dag een blaadje met het schema en een leuke foto om het geheel wat op te vrolijken. Het schema is ingedeeld dat je een dag veel wacht hebt en de dag daarna een lange ruk mag slapen.

We draaien voor het eerst nu ook uren alleen, overdag soms 2 uur en snachts 1 uur. Moet bekennen dat het best saai is, maar het goede doel is langer slapen wat erg fijn is. Als je alleen zit slaapt er wel altijd iemand op de bank voor als er wat moet gebeuren. Tot nu toe verloopt het top!

De wind is nu wat afgenomen en zeilen met een wat rustigere zee toch lekker door.

Ik ga snel weer naar boven en mama aflossen!