Κατά της επίσκεψης του Προέδρου του Ισραήλ, Ισαάκ Χέρτσογκ, στην Κύπρο τάχθηκαν οργανώσεις που συμμετείχαν σε διαμαρτυρία έξω από το Προεδρικό Μέγαρο, με πρωτοβουλία του Παγκύπριου Συμβουλίου Ειρήνης το απόγευμα της Πέμπτης.

Στις ομιλίες τους επέκριναν τη στάση της Κυπριακής Δημοκρατίας απέναντι στο Ισραήλ, με αναφορές στον πόλεμο στη Γάζα, τη στρατιωτική συνεργασία των δύο χωρών και τις επιπτώσεις που, όπως υποστήριξαν, μπορεί να έχει η στενότερη σχέση Κύπρου-Ισραήλ στην ασφάλεια της Κύπρου και στο Κυπριακό.

Ο Πρόεδρος του Παγκύπριου Συμβουλίου Ειρήνης, Τάσος Κωστέας, επέκρινε την υποδοχή του Ισραηλινού Προέδρου στην Κύπρο, λέγοντας ότι «κάθε φορά που η Κύπρος απλώνει κόκκινο χαλί για να υποδεχτεί την πολιτική ηγεσία του Ισραήλ, το αίμα ρέει κάτω από τα πόδια μας». Υποστήριξε ότι η στενή σχέση Κύπρου-Ισραήλ δεν εξυπηρετεί τα συμφέροντα της Κύπρου και απέρριψε τη θέση ότι το Ισραήλ μπορεί να συμβάλει στη λύση του Κυπριακού.

«Το Ισραήλ δεν ενδιαφέρεται για τη λύση του Κυπριακού και πολύ περισσότερο, δεν πρόκειται ποτέ να απελευθερώσει την Κύπρο», ανέφερε, προσθέτοντας ότι «αυτοί είναι ουτοπικοί και επικίνδυνοι ευσευοποθισμοί που δεν έχουν καμιά σχέση με την πραγματικότητα».

Παράλληλα, ανέφερε ότι η πολιτική και στρατιωτική σύνδεση με το Ισραήλ «ενισχύει την πολεμική λογική στην Ανατολική Μεσόγειο και στη Μέση Ανατολή και αυξάνει το χάσμα της διαίρεσης στην Κύπρο».

Ο κ. Κωστέας κάλεσε την Κυπριακή Δημοκρατία να εφαρμόζει με συνέπεια τις αρχές του διεθνούς δικαίου τόσο στο Κυπριακό όσο και στο Παλαιστινιακό, σημειώνοντας ότι «όπως απαιτούμε τον τερματισμό της κατοχής και την αποκατάσταση των δικαιωμάτων στην Κύπρο, οφείλουμε να υπερασπιζόμαστε τις ίδιες αρχές για τον παλαιστινιακό λαό».

Αναφερόμενος στην επίσκεψη Χέρτσογκ, σημείωσε ότι «δεν θα γίνουμε μέρος του ξεπλύματος της γενοκτονίας που συνεχίζεται δίπλα μας», ενώ τάχθηκε υπέρ της συνέχισης των κινητοποιήσεων υπέρ της ειρήνης και της διεθνούς νομιμότητας.

Εκ μέρους της Παλαιστινιακής κοινότητας Κύπρου, ο Χάιθαμ Αλζίρ αναφέρθηκε στην κατάσταση στη Γάζα και τη Δυτική Όχθη, σημειώνοντας ότι οι επιθέσεις και οι εκτοπισμοί συνεχίζονται και ζητώντας «συγκεκριμένες πράξεις» από τη διεθνή κοινότητα.

Μεταξύ άλλων, ζήτησε να σταματήσουν, όπως είπε, «όλες οι συναλλαγές με προϊόντα, υπηρεσίες και επιχειρήσεις που συνδέονται με τους εποικισμούς στα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη».

Ο κ. Αλζίρ συνέδεσε την κατάσταση στην Παλαιστίνη με την εμπειρία της Κύπρου, σημειώνοντας ότι «η Κύπρος γνωρίζει τι σημαίνει κατοχή» και ευχαριστώντας τον κυπριακό λαό και τις οργανώσεις που, όπως ανέφερε, στηρίζουν τον παλαιστινιακό λαό. «Αν θέλουμε να τελειώσει η βία, πρέπει να τελειώσει η κατοχή. Αν θέλουμε να επικρατήσει η ειρήνη, πρέπει να επικρατήσει η δικαιοσύνη», είπε.

Ο Χρίστος Χριστοφίδης, εκ μέρους της Συμμαχίας ενάντια στην Ακροδεξιά, τον Φασισμό και τον Ρατσισμό, υποστήριξε ότι η «δήθεν στήριξη από το Ισραήλ» παρουσιάζεται από την Κυβέρνηση ως στοιχείο που μπορεί να συμβάλει στην απελευθέρωση της Κύπρου. Επέκρινε τη συγκεκριμένη προσέγγιση, λέγοντας ότι «είναι λάθος, είναι ψέμα, τίποτε από αυτά δεν στέκει».

Η εκπρόσωπος της κοινότητας αγώνα «άφοα» επέκρινε τη στάση της Κυπριακής Δημοκρατίας έναντι του Ισραήλ, υποστηρίζοντας ότι η στενότερη σχέση των δύο χωρών επηρεάζει και το Κυπριακό.

Όπως είπε, «το τελικό προϊόν της γενοκτονίας, δεν είναι απλώς ο φυσικός θάνατος των θυμάτων. Είναι κάτι βαθύτερο, πιο τρομακτικό και πιο διαρκές. Είναι η καταστροφή ενός ολόκληρου τρόπου ανθρώπινης ύπαρξης. Είναι η εξάλειψη ενός κόσμου ως φορέα μοναδικών μορφών ζωής, εμπειρίας και νοήματος. Αυτό συμβαίνει στην Παλαιστίνη και έχει γίνει αποδεκτό από την κυβέρνηση της Κυπριακής Δημοκρατίας».

Αναφερόμενη στις σχέσεις Κύπρου-Ισραήλ, σημείωσε ότι «η ταύτιση της Κυπριακής Δημοκρατίας με το γενοκτονικό Ισραήλ δεν πρόκειται να βοηθήσει καμιάν ειρηνευτική είτε επαναπροσεγγιστική διαδικασία». Πρόσθεσε ακόμη ότι η σχέση αυτή περιπλέκει την προσπάθεια επίλυσης του Κυπριακού.

Από την πλευρά της, η εκπρόσωπος του United for Palestine Nicosia Αθηνά Καϊράτη τάχθηκε κατά της περαιτέρω πολιτικής και στρατιωτικής συνεργασίας Κύπρου-Ισραήλ. Υποστήριξε ότι η συνεργασία αυτή δεν ενισχύει την ασφάλεια της Κύπρου αλλά την καθιστά περισσότερο εκτεθειμένη στους ανταγωνισμούς της περιοχής, ενώ αναφέρθηκε και στις Βρετανικές Βάσεις που «έγιναν στόχος» στον πόλεμο ΗΠΑ-Ιράν.

«Δεν θέλουμε η Κύπρος να γίνει πολεμικό ορμητήριο», είπε, ζητώντας μια Κύπρο «γέφυρα ειρήνης, χωρίς στρατούς και όχι βάση πολέμου».

Παράλληλα, επέκρινε τη στρατιωτική συνεργασία Κύπρου-Ισραήλ και τη σύνδεσή της με την ενέργεια, υποστηρίζοντας ότι η στενότερη εμπλοκή της Κύπρου στους περιφερειακούς ανταγωνισμούς αυξάνει τους κινδύνους για τη χώρα.

«Δεν θέλουμε πόλεμο για το φυσικό αέριο. Δεν θέλουμε ειρήνη μόνο όταν συμφέρει τις εταιρείες», είπε, προσθέτοντας ότι «η δική μας ασφάλεια δεν βρίσκεται στους στρατούς και στους εξοπλισμούς. Βρίσκεται στη συνεργασία των λαών».

Την ίδια ώρα, ο εκπρόσωπος του Far Right Watch Ορέστης Μάτσας, επικαλέστηκε έκθεση της Ανεξάρτητης Διεθνούς Εξεταστικής Επιτροπής του ΟΗΕ για την Παλαιστίνη, λέγοντας ότι σε αυτή γίνεται αναφορά σε «άμεση και δημόσια υποκίνηση για τη διάπραξη γενοκτονίας» και σε ευθύνες για ποινική δίωξη και υποκίνηση σε γενοκτονία. Αναφέρθηκε επίσης σε συστάσεις προς τα κράτη-μέλη της Σύμβασης για τη Γενοκτονία να επανεξετάσουν τις σχέσεις τους με το Ισραήλ.

Παράλληλα, επέκρινε την Κυβέρνηση για την επιλογή της να ενισχύσει τις σχέσεις με το Ισραήλ, σημειώνοντας ότι «επιλέγουν να μετατρέπουν τον τόπο μας σε καταφύγιο εγκληματιών πολέμου και όχημα εξυπηρέτησης των δολοφονικών ιμπεριαλιστικών σχεδιασμών του Ισραήλ και των ΗΠΑ».

Καταλήγοντας, ο κ. Μάτσας υποστήριξε ότι η Κυπριακή Δημοκρατία δεν πρέπει να συνδέεται με τις στρατιωτικές και πολιτικές επιλογές του Ισραήλ και των ΗΠΑ και εξέφρασε την πεποίθηση ότι «η αλληλεγγύη των λαών είναι πιο δυνατή που κάθε αιματοβαμμένο κέντρο οικονομικής και πολιτικής εξουσίας».

kathimerini.com.cy

To άρθρο Διαμαρτυρία στο Προεδρικό της Κύπρου για την επίσκεψη του Προέδρου του Ισραήλ: “Το Ισραήλ δεν ενδιαφέρεται για τη λύση του Κυπριακού” εμφανίστηκε στον Αγώνας της Κρήτης.

Στο επίκεντρο της πολιτικής και οικονομικής αντιπαράθεσης που παραδοσιακά κορυφώνεται στη Θεσσαλονίκη κατά τις ημέρες της Διεθνούς Εκθέσεως, η ομιλία του Γενικού Γραμματέα της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ, Δημήτρη Κουτσούμπα, στο Βελλίδειο Συνεδριακό Κέντρο, διαμόρφωσε μια σαφή, ιδεολογικά συγκροτημένη γραμμή ρήξης απέναντι στο σύνολο του αστικού πολιτικού συστήματος.

Απορρίπτοντας τόσο τις κυβερνητικές διακηρύξεις για την «Ελλάδα του 2030» όσο και τη στρατηγική της σοσιαλδημοκρατικής διαχείρισης, ο επικεφαλής του Κομμουνιστικού Κόμματος επιχείρησε να αποδομήσει το κυρίαρχο αφήγημα περί «συλλογικού μερίσματος ανάπτυξης».

Μέσα από μια ενδελεχή παράθεση μακροοικονομικών και φορολογικών δεδομένων, η ηγεσία του Περισσού κατέθεσε μια πρόταση ριζικής αμφισβήτησης της ευρωενωσιακής αρχιτεκτονικής, καλώντας σε εργατική και λαϊκή συμπόρευση στον δρόμο της ανατροπής, με άξονα τη σοσιαλιστική προοπτική.

Το πολιτικό σκηνικό στο Βελλίδειο και η συγκυρία της 90ής ΔΕΘ

Η μαζική συγκέντρωση στο Βελλίδειο Συνεδριακό Κέντρο πραγματοποιήθηκε στον απόηχο των πολυάριθμων κινητοποιήσεων που σημάδεψαν το προηγούμενο Σαββατοκύριακο τα εγκαίνια της ΔΕΘ. Η ατμόσφαιρα εντός της αίθουσας καθορίστηκε από τα συνθήματα των συγκεντρωμένων, όπως «Ισχυρό ΚΚΕ – Αντεπίθεση λαέ» και «Καμία θυσία για τα κέρδη και τους πολέμους τους», ενώ οι γιγαντοοθόνες πρόβαλλαν θεματικά γραφικά συντονισμένα με τις βασικές ενότητες της παρέμβασης.

Στην εκδήλωση έδωσαν το «παρών» εκπρόσωποι συνδικαλιστικών οργανώσεων από τον δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, αυτοαπασχολούμενοι, αγρότες, καθώς και πανεπιστημιακοί. Μεταξύ των παρευρισκομένων καταγράφηκε η παρουσία της Θεανώς Καπέτη, μέλους του Πολιτικού Γραφείου της ΚΕ του ΚΚΕ, πολυμελούς αντιπροσωπείας της Κεντρικής Επιτροπής, καθώς και εκλεγμένων περιφερειακών και δημοτικών συμβούλων της «Λαϊκής Συσπείρωσης».

Ιδιαίτερο πολιτικό ενδιαφέρον συγκέντρωσε η παρουσία της Ασημίνας Ξηροτύρη, πολιτικού μηχανικού, πρώην βουλευτού και ειδικής συνεργάτιδας της κοινοβουλευτικής ομάδας του κόμματος, του πρώην ευρωβουλευτή Νότη Μαριά, των πανεπιστημιακών Ιφιγένειας Βαμβακίδου, Δημήτρη Ραπτάκη, Γιώργου Μητσιάκου, Σωτήρη Σωτηρόπουλου και Χρήστου Δημάκη, του δημοσιογράφου και συγγραφέα Σπύρου Κουζινόπουλου, καθώς και του αγροτοσυνδικαλιστή Κώστα Σέφη.

Η προσέλευση της νεολαίας υπήρξε διακριτή, με συγκροτημένη πορεία των μελών της ΚΝΕ υπό τα συνθήματα «Το μέλλον μας δεν είναι ο καπιταλισμός, είναι ο νέος κόσμος, ο σοσιαλισμός» και «Ένας αιώνας αγώνας και θυσία, το ΚΚΕ στην πρωτοπορία».

Ανοίγοντας την ομιλία του, ο κ. Κουτσούμπας συνέδεσε ευθέως το κλίμα της αίθουσας με τις ογκώδεις διαδηλώσεις των προηγούμενων ημερών:

«Το περασμένο Σάββατο, υπό τον κλοιό των δεκάδων χιλιάδων διαδηλωτών που κατέκλυσαν τη Θεσσαλονίκη, παίρνοντας μέρος στο μεγαλύτερο συλλαλητήριο που έχει γίνει στην πόλη εδώ και δεκαετίες, ο κ. Μητσοτάκης παρουσίασε το σχέδιο του κεφαλαίου για την Ελλάδα του 2030. Παρά τον επικοινωνιακό ορυμαγδό προβολής του κ. Μητσοτάκη που προηγήθηκε, μια πιο προσεκτική ματιά στις κυβερνητικές εξαγγελίες αρκεί για να καταστήσει σαφές ότι στον “ορίζοντα” του κ. Μητσοτάκη δεν υπάρχει —ούτε ως υποψία— η κάλυψη των σύγχρονων εργατικών-λαϊκών αναγκών, ούτε καν η αποκατάσταση των μεγάλων απωλειών όλης της προηγούμενης περιόδου».

Η ανατομία των εξαγγελιών: Το «μέρισμα» των 2,2 δισ. απέναντι στα 74 δισ. φορολογικών εσόδων

Το κύριο βάρος της εισαγωγικής κριτικής του κ. Κουτσούμπα εστίασε στη σύγκριση των οικονομικών μεγεθών που ανακοίνωσε το κυβερνητικό επιτελείο με την πραγματική κατανομή των φορολογικών βαρών. Ειδικότερα, ανέλυσε την αναντιστοιχία ανάμεσα στο εξαγγελθέν «μέρισμα ανάπτυξης» και στις συνολικές εισπράξεις του κρατικού προϋπολογισμού, αμφισβητώντας τον προοδευτικό χαρακτήρα των κυβερνητικών παρεμβάσεων:

«Το περιβόητο “μέρισμα ανάπτυξης”, που φτάνει τα 2,2 δισ. —ακόμα κι αν παραβλέψουμε ότι μέσα σε αυτά υπάρχουν μέτρα που αφορούν κυρίως την ενίσχυση της κερδοφορίας του κεφαλαίου— για να υπάρξει μια πιο σαφής εικόνα, πρέπει να συγκριθεί με τα συνολικά φορολογικά έσοδα που φέτος θα ξεπεράσουν τα 74 δισ. ευρώ, το 95% των οποίων βγαίνουν από τις τσέπες των λαϊκών στρωμάτων».

Στη συνέχεια, ο Γενικός Γραμματέας του ΚΚΕ ανέδειξε το ζήτημα της φορολογικής ασυλίας συγκεκριμένων ισχυρών κλάδων της οικονομίας, καταγγέλλοντας μια διαχρονική θεσμική προστασία που διατρέχει τις εναλλαγές των κυβερνήσεων:

«Την ίδια στιγμή, οι τράπεζες εξακολουθούν, με όλες τις κυβερνήσεις, να απολαμβάνουν τον αναβαλλόμενο φόρο, οι εφοπλιστές να μην πληρώνουν καθόλου φόρους και μάλιστα με συνταγματική κατοχύρωση, ενώ τώρα έρχεται να προστεθεί και μια άλλη συνταγματική φοροασυλία, αυτή των “στρατηγικών επενδυτών”».

Κατά τον κ. Κουτσούμπα, το πλαίσιο αυτό ακυρώνει εκ των προτέρων κάθε ισχυρισμό περί κοινωνικής δικαιοσύνης: «Όταν υπηρετείς όλα τα παραπάνω, είναι επόμενο να βαφτίζεις “φορολογική δικαιοσύνη” τα “μερεμέτια” στο έγκλημα των τεκμηρίων στους ελεύθερους επαγγελματίες που ανακοίνωσε ο κ. Μητσοτάκης. Να μιλάς για “αφορολόγητο” στους αγρότες που έχουν άδειες τσέπες».

Η αποτίμηση της δεκαπενταετίας: Μισθολογικές απώλειες και εργασιακή απορρύθμιση

Στρέφοντας το βλέμμα στη μακροπρόθεσμη πορεία της ελληνικής οικονομίας, η ηγεσία του ΚΚΕ επιχείρησε να αποτιμήσει το σωρευτικό κόστος των πολιτικών λιτότητας από την έναρξη της κρίσης χρέους το 2010 έως σήμερα. Ο κ. Κουτσούμπας επεσήμανε ότι οι εξαγγελίες της κυβέρνησης πρέπει να αντιπαραβληθούν με τις διαδοχικές περικοπές δικαιωμάτων και εισοδημάτων που υλοποιήθηκαν διαδοχικά από τις κυβερνήσεις της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ.

Η ανάλυση επικεντρώθηκε στην πλήρη μεταβολή των εργασιακών σχέσεων και στην καθήλωση των αμοιβών:

• Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας και ωράριο: Οι εργαζόμενοι καλούνται να απεμπολήσουν τις ελεύθερες συλλογικές διαπραγματεύσεις και το κατοχυρωμένο οκτάωρο, αποδεχόμενοι τη θεσμοθετημένη δυνατότητα 13ωρης ημερήσιας απασχόλησης.

• Μηχανισμός κατώτατου μισθού: Η κυβερνητική πολιτική εισάγει μαθηματικούς αλγορίθμους υπολογισμού των αποδοχών, οι οποίοι συναρτώνται άμεσα με την ανταγωνιστικότητα και την κερδοφορία των επιχειρηματικών ομίλων και όχι με τις πραγματικές ανάγκες διαβίωσης.

• Δημόσιος τομέας: Ο κ. Κουτσούμπας στηλίτευσε την απώλεια του 13ου και 14ου μισθού για τους δημοσίους υπαλλήλους, υπογραμμίζοντας ότι «τους έχουν κλέψει 28 μισθούς όλα αυτά τα χρόνια», ενώ χαρακτήρισε ανεπαρκές και παραπλανητικό το προαναγγελθέν επίδομα που τοποθετείται χρονικά στο τέλος του 2027.

Ελεύθεροι επαγγελματίες, αγρότες και συνταξιούχοι: Η κριτική στα τεκμήρια και στο περιουσιολόγιο

Στο πεδίο των μεσαίων και αγροτικών στρωμάτων, η κριτική του Περισσού στράφηκε τόσο κατά των πρόσφατων φορολογικών ρυθμίσεων της κυβέρνησης όσο και κατά των εναλλακτικών προτάσεων της σοσιαλδημοκρατικής αντιπολίτευσης.

Αναφορικά με τους αυτοαπασχολούμενους, ο κ. Κουτσούμπας τόνισε ότι καλούνται «να ξεχάσουν το αφορολόγητο των 12.000 ευρώ και να “πανηγυρίσουν” για τη διόρθωση στα τεκμήρια και μια μείωση-κοροϊδία στην προκαταβολή φόρου, που τους έχουν φορτώσει και τους έχουν “γονατίσει”, μαζί με την ψηφιακή γραφειοκρατία και τα χρέη σε τράπεζες και δημόσιο». Κατά την εκτίμησή του, οι κύριοι χαμένοι των ρυθμίσεων είναι τα χαμηλότερα εισοδηματικά τμήματα του κλάδου, εκείνοι που δεν απασχολούν προσωπικό και βρίσκονται αντιμέτωποι με το φάσμα του λουκέτου.

Ταυτόχρονα, άσκησε έντονη κριτική στις προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ και του πρώην πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα για τη φορολόγηση του πλούτου:

«Να αυτογελοιοποιείσαι με προτάσεις για δήθεν “πατριωτικές εισφορές”, που θα προκύψουν από “παγκόσμιες βάσεις δεδομένων”, τη στιγμή που οι πραγματικά πλούσιοι έχουν στη διάθεσή τους χίλιους-δυο τρόπους για να κάνουν τον πλούτο τους απροσπέλαστο. Το πολύ-πολύ η δημιουργία του περιουσιολογίου, για να θυμηθούμε κι αυτά που λέει το κόμμα του κ. Τσίπρα, να αποτελέσει εργαλείο για νέα φορολογικά βάρη στα λεγόμενα ενδιάμεσα εισοδήματα».

Η ανάλυση ολοκληρώθηκε με τις αναφορές στους συνταξιούχους και τον πρωτογενή τομέα. Για τους απόμαχους της εργασίας, κατήγγειλε την οριστική απώλεια της 13ης και 14ης σύνταξης και την υποκατάστασή τους από ετήσια επιδόματα των 400 ευρώ («κατά τα πρότυπα της αλήστου μνήμης πρακτικής της κυβέρνησης Τσίπρα»), την ώρα που η μέση σύνταξη δεν υπερβαίνει τα 980 ευρώ μεικτά και περιορίζεται στα 774 ευρώ για τους νέους ασφαλισμένους υπό το καθεστώς του νόμου Κατρούγκαλου. Αντίστοιχα, για τους αγρότες επεσήμανε την ασφυξία που προκαλεί το δυσβάστακτο κόστος παραγωγής και η εκμετάλλευση του μόχθου τους από τη μεταποιητική βιομηχανία, χαρακτηρίζοντας τις κυβερνητικές υποσχέσεις περί αφορολογήτου προσχηματικές.

Το παράδοξο της «μεγαλύτερης πίτας»: Ρεκόρ κερδοφορίας και καθίζηση της αγοραστικής δύναμης

Στο επίκεντρο της οικονομικής κριτικής του Δημήτρη Κουτσούμπα τέθηκε η αποδόμηση της θεωρίας της διάχυσης του πλούτου (trickle-down economics), την οποία, όπως υποστήριξε, υιοθετούν ομοιόμορφα τόσο η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας όσο και οι δυνάμεις της συμπολιτευόμενης σοσιαλδημοκρατίας. Ο Γενικός Γραμματέας του ΚΚΕ χαρακτήρισε «κάλπικο» το επιχείρημα ότι η μεγέθυνση της συνολικής οικονομικής παραγωγής μεταφράζεται αυτομάτως σε όφελος για τα λαϊκά στρώματα, επισημαίνοντας την ασυμβατότητα μεταξύ κεφαλαιακής συσσώρευσης και κάλυψης των κοινωνικών αναγκών:

«Ο κ. Μητσοτάκης, εδώ στη ΔΕΘ, στηρίχθηκε εξ ολοκλήρου στο γνωστό κάλπικο αφήγημα, ότι δήθεν από το μεγάλωμα της “πίτας” των καπιταλιστικών κερδών θα επωφεληθεί τελικά και η λαϊκή πλειοψηφία. Πρόκειται για ένα αφήγημα τόσο ανεδαφικό, ώστε να αναγκάζονται να το επαναλαμβάνουν μονότονα κάθε χρόνο, επειδή ακριβώς ποτέ δεν επιβεβαιώνεται. Έχει το θράσος τώρα να ζητάει και μια τρίτη τετραετία, υποσχόμενος ότι αυτή θα είναι η τετραετία στην οποία τα οφέλη της ανάπτυξης της καπιταλιστικής οικονομίας θα γίνουν επιτέλους αισθητά στη ζωή της λαϊκής πλειοψηφίας. Μα το ίδιο ακριβώς έλεγε όταν ζητούσε μια δεύτερη τετραετία, το 2023… όσες τετραετίες κι αν περάσουν, πάντα θα ζητάνε μία ακόμα. Όσο είναι πιθανό να βγει ο ήλιος από την Δύση, άλλο τόσο είναι πιθανό να συμβαδίσει η καπιταλιστική κερδοφορία με την κάλυψη των αναγκών των εργαζομένων, αφού αυτοί είναι δύο στόχοι ευθέως ανταγωνιστικοί και αλληλοαποκλειόμενοι».

Προς επίρρωση της θέσης του ότι η «πίτα» έχει ήδη διογκωθεί χωρίς κανένα ουσιαστικό αντίκρισμα για τη μισθωτή εργασία, ο κ. Κουτσούμπας παρέθεσε αναλυτικά μακροοικονομικά δεδομένα της τελευταίας δεκαετίας:

• Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν και δημόσια πλεονάσματα: Από το 2013 έως το 2025, το πραγματικό ΑΕΠ της χώρας (υπολογισμένο σε σταθερές τιμές του 2013, απαλλαγμένο από τον πληθωρισμό) αυξήθηκε κατά περίπου 30 δισεκατομμύρια ευρώ, ενώ από το 2022 και μετά το κράτος συγκέντρωσε σωρευτικό πρωτογενές πλεόνασμα που προσεγγίζει τα 40 δισεκατομμύρια ευρώ.

• Εταιρική κερδοφορία: Τα καθαρά κέρδη των εισηγμένων επιχειρήσεων στο Χρηματιστήριο Αθηνών εκτινάχθηκαν από τα 840 εκατομμύρια ευρώ το 2019 στο ιστορικό ρεκόρ των 12,1 δισεκατομμυρίων ευρώ το 2025, σημειώνοντας άνοδο της τάξεως του 1.440%.

• Τραπεζικός τομέας: Μόνο οι τέσσερις συστημικοί τραπεζικοί όμιλοι κατέγραψαν καθαρά κέρδη ύψους 2,5 δισεκατομμυρίων ευρώ κατά το πρώτο εξάμηνο του 2026, ενώ αντίστοιχα ιστορικά υψηλά καταγράφονται στα διυλιστήρια, στους ενεργειακούς ομίλους, στην ποντοπόρο ναυτιλία, στις κατασκευές και στις μεγάλες αλυσίδες σούπερ μάρκετ.

Στον αντίποδα αυτής της κεφαλαιακής ευρωστίας, η πραγματική κατάσταση της κοινωνικής πλειοψηφίας αποτυπώνεται σε δείκτες στασιμότητας και επιδείνωσης: ο μέσος ονομαστικός μισθός παραμένει κατώτερος των επιπέδων του 2009, η σωρευτική απώλεια της αγοραστικής δύναμης λόγω πληθωρισμού έχει παγιωθεί στο 30%, η μέση σύνταξη υπολείπεται των 980 ευρώ μεικτά —κατακρημνιζόμενη στα 774 ευρώ για τους συνταξιοδοτηθέντες βάσει του νόμου Κατρούγκαλου—, ενώ οι έμμεσοι φόροι κατέγραψαν άλμα 70% μέσα σε μια δεκαετία. Κατά την εκτίμηση του ΚΚΕ, η επιλογή τομέων όπως ο τουρισμός και το real estate δεν συνιστά συγκυριακή «αστοχία», αλλά τη δομική καπιταλιστική κανονικότητα μεγιστοποίησης του άμεσου κέρδους, η οποία καθίσταται εξαιρετικά επικίνδυνη ενόψει της διαφαινόμενης επιβράδυνσης της οικονομίας και των ενδείξεων μιας νέας διεθνούς κρίσης υπερσυσσώρευσης.

Η ευρωενωσιακή σύγκλιση υπό κριτική: Δημοσιονομικές οροφές, Χρηματιστήριο Ενέργειας και funds

Η κριτική της ηγεσίας του Περισσού επεκτάθηκε στο σύνολο του ευρωπαϊκού πλαισίου, αποδομώντας το διακομματικό σύνθημα περί «σύγκλισης με την Ευρώπη». Ο κ. Κουτσούμπας υποστήριξε ότι η διεύρυνση της ψαλίδας ανάμεσα στην αύξηση της παραγωγικότητας και στη στασιμότητα των πραγματικών μισθών αποτελεί ενιαίο κανόνα σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση, στοχεύοντας στην ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας του κεφαλαίου έναντι των διεθνών ανταγωνιστών του.

Απαντώντας στις επικρίσεις της αντιπολίτευσης (ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ) προς την κυβέρνηση για την απόκλιση του μεριδίου των επενδύσεων από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο (17% έναντι 21,5% του ΑΕΠ), επισήμανε ότι όλες οι πτέρυγες του αστικού τόξου συγκλίνουν στο δόγμα της Μάργκαρετ Θάτσερ ότι «δεν υπάρχει εναλλακτική» (TINA). Στη βάση αυτή, κατέγραψε τους τομείς στους οποίους η χώρα έχει ήδη πλήρως ευθυγραμμιστεί με τις ευρωπαϊκές επιταγές:

«Είμαστε και παραείμαστε “Ευρώπη” (ή για να το πούμε ακριβέστερα “Ευρωπαϊκή Ένωση”), όσον αφορά τα μνημόνια διαρκείας, τα δημοσιονομικά σύμφωνα σταθερότητας και τις “οροφές δαπανών”, που όλοι τους έχουν ψηφίσει και που δεν επιτρέπουν να κατευθύνονται στις κοινωνικές ανάγκες τα θηριώδη υπερ-πλεονάσματα, αλλά απαιτούν να πηγαίνουν στην πρόωρη αποπληρωμή του κρατικού χρέους, χωρίς να υπάρχει καμιά υποχρέωση για αυτό. “Είμαστε και παραείμαστε ΕΕ” στην ελαστικοποίηση του εργάσιμου χρόνου, στη διευθέτηση και στα 13ωρα, που στηρίζονται σε κοινοτικές οδηγίες και έχουν αποσπάσει τα εύσημα της Κομισιόν, της γερμανικής και άλλων κυβερνήσεων που προωθούν τα ίδια σήμερα».

Η ευρωπαϊκή εναρμόνιση, σύμφωνα με τον κ. Κουτσούμπα, συμπληρώνεται από:

1. Την εφαρμογή της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής (ΚΑΠ), η οποία οδηγεί σε βίαιο ξεκλήρισμα τους μικρομεσαίους αγρότες.

2. Τη λειτουργία του Χρηματιστηρίου Ενέργειας —το οποίο νομοθετήθηκε επί κυβερνήσεως ΣΥΡΙΖΑ και τέθηκε σε πλήρη εφαρμογή από τη Νέα Δημοκρατία— σε συνδυασμό με την ταχεία απολιγνιτοποίηση, που εκτίναξαν το ενεργειακό κόστος.

3. Το θεσμικό πλαίσιο εκχώρησης των μη εξυπηρετούμενων δανείων στα distress funds, το οποίο διαμορφώθηκε από όλες τις προηγούμενες κυβερνήσεις, ανοίγοντας τον δρόμο για μαζικούς πλειστηριασμούς λαϊκής κατοικίας.

4. Την προώθηση της εμπορευματοποίησης στρατηγικών δημόσιων αγαθών, όπως το νερό, η υγεία και η ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων, τα οποία νομιμοποιήθηκαν μέσω του ενωσιακού δικαίου υπερκεράζοντας τις συνταγματικές προβλέψεις του άρθρου 16.

Καταλήγοντας στην ενότητα αυτή, υπογράμμισε ότι το αίτημα για «περισσότερη Ευρώπη» συνιστά άμεση απειλή για τα συμφέροντα των εργαζομένων, προτάσσοντας ως μόνη ρεαλιστική διέξοδο την αποδέσμευση από την ΕΕ και την οικοδόμηση μιας ριζικά διαφορετικής κοινωνίας.

Η στροφή στην πολεμική οικονομία και το εξοπλιστικό πρόγραμμα «Ασπίδα του Αχιλλέα»

Ιδιαίτερη βαρύτητα αφιέρωσε ο Γενικός Γραμματέας του ΚΚΕ στη διασύνδεση της οικονομικής πολιτικής με τις διεθνείς στρατιωτικές εξελίξεις και τις γεωπολιτικές δεσμεύσεις της χώρας. Όπως κατήγγειλε, η εξαγγελθείσα από τον Σύνδεσμο Επιχειρήσεων και Βιομηχανιών (ΣΕΒ) και τα κοινοβουλευτικά κόμματα «στροφή στις παραγωγικές επενδύσεις» σηματοδοτεί τη διοχέτευση δημόσιου χρήματος στην πολεμική βιομηχανία και στις υποδομές στρατιωτικής προετοιμασίας.

Ο κ. Κουτσούμπας αποκάλυψε ότι οι δημοσιονομικοί κανόνες της Ευρωπαϊκής Ένωσης προβλέπουν ρητές εξαιρέσεις από τις οροφές δαπανών αποκλειστικά για τους πολεμικούς εξοπλισμούς και τα επενδυτικά σχέδια των ενεργειακών ομίλων, εντάσσοντάς τα στην ευρύτερη στρατηγική αντιπαράθεση. Αντιπαρέβαλε τη δημοσιονομική στενότητα στις κοινωνικές παροχές με τη διαθεσιμότητα πόρων για εξοπλιστικά προγράμματα, εστιάζοντας στην πρόσφατη σύμβαση ύψους 3,5 δισεκατομμυρίων ευρώ για την προμήθεια του ισραηλινού αντιαεροπορικού συστήματος «Ασπίδα του Αχιλλέα»:

«Γι’ αυτό και “οι αριθμοί είναι αμείλικτοι” και λένε ότι “δεν τους βγαίνουν”, όταν πρόκειται για μισθούς, συντάξεις, υγεία και παιδεία, αλλά βρίσκονται στο άψε-σβήσε 3,5 δισ. ευρώ για να αγοραστεί η “Ασπίδα του Αχιλλέα” από το κράτος-δολοφόνο του Ισραήλ, ένα πραγματικό σκάνδαλο, για τον πυρήνα του οποίου κανένα άλλο κόμμα πλην ΚΚΕ δεν άρθρωσε λέξη. Γιατί είναι τεράστιο σκάνδαλο να ξοδεύεις τους κόπους του ελληνικού λαού για να κερδίζουν οι ισραηλινές και άλλες βιομηχανίες του πολέμου και αυτό να το παρουσιάζεις και σαν “θωράκιση” της χώρας, την ώρα που στην πραγματικότητα την μπλέκεις ακόμα πιο βαθιά στους περιφερειακούς και παγκόσμιους ανταγωνισμούς και πολεμικές συγκρούσεις».

Υπενθύμισε μάλιστα τις δημόσιες δηλώσεις του πρωθυπουργού του Ισραήλ, Μπενιαμίν Νετανιάχου, ο οποίος υπογράμμισε ότι η στρατηγική συμμαχία με την Αθήνα θεμελιώθηκε πριν από μία δεκαετία επί διακυβέρνησης Αλέξη Τσίπρα, καταδεικνύοντας τη διαχρονική συνέχεια της κρατικής πολιτικής.

Παράλληλα, απαρίθμησε τις συνέπειες της εμπλοκής της χώρας στους ευρωατλαντικούς σχεδιασμούς:

• Στοχοποίηση εθνικού εδάφους: Η μετατροπή των αμερικανικών στρατιωτικών βάσεων σε επίσημους στόχους αντιποίνων ανάγκασε την κυβέρνηση να μετακινήσει κρίσιμα και πανάκριβα αντιαεροπορικά συστήματα από τα νησιά του Αιγαίου στην ενδοχώρα για την προστασία αυτών των εγκαταστάσεων.

• Κατάρρευση διπλωματικών δογμάτων: Η αποστολή ελληνικών στρατιωτικών δυνάμεων στη Σαουδική Αραβία αποδείχθηκε κενή περιεχομένου μετά την υπογραφή της τριμερούς αμυντικής συμφωνίας Τουρκίας – Σαουδικής Αραβίας – Πακιστάν («ισλαμικό ΝΑΤΟ»).

• Αποτυχία των «ήρεμων νερών»: Η πολιτική κατευνασμού στο Αιγαίο υπό την ομπρέλα των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ αξιοποιήθηκε από την κυβέρνηση Ερντογάν για την κλιμάκωση και αναβάθμιση των διεκδικήσεων εις βάρος των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων, ενώ η στρατηγική ταύτιση με το Ισραήλ έφερε τη χώρα προ των πυλών περιφερειακής ανάφλεξης κατά τις στρατιωτικές εντάσεις στη Συρία.

Το κοινοβουλευτικό μέτωπο: Οι δώδεκα απορριφθείσες προτάσεις νόμου και το πακέτο για τους αυτοαπασχολούμενους

Η στρατηγική σύγκλιση των κομμάτων της συμπολίτευσης και της συστημικής αντιπολίτευσης δεν αποτυπώνεται μόνο στις γενικές διακηρύξεις, αλλά τεκμηριώνεται, σύμφωνα με τον κ. Κουτσούμπα, από τη συμπεριφορά τους στο νομοθετικό έργο του Κοινοβουλίου. Ειδικότερα, ανέδειξε το γεγονός ότι Νέα Δημοκρατία, ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ απέρριψαν διαδοχικά δώδεκα φορές τις επίσημες νομοθετικές πρωτοβουλίες του ΚΚΕ για την πλήρη επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού στο Δημόσιο και των αντίστοιχων συντάξεων.

Απέναντι στις κυβερνητικές ρυθμίσεις που βαφτίζουν «δημοσιονομική σταθερότητα» τη διατήρηση των μνημονιακών περικοπών, ο επικεφαλής του ΚΚΕ παρουσίασε το πλέγμα των συγκεκριμένων προτάσεων νόμου και τροπολογιών που έχει καταθέσει επανειλημμένα η κοινοβουλευτική ομάδα του κόμματος για την ανακούφιση των αυτοαπασχολουμένων και των μικρών επαγγελματιών:

1. Φορολογική ελάφρυνση: Άμεση και οριστική κατάργηση του συστήματος τεκμαρτής φορολόγησης, με ταυτόχρονη καθιέρωση αφορολόγητου ορίου στις 12.000 ευρώ, προσαυξημένου κατά 3.000 ευρώ για κάθε προστατευόμενο τέκνο.

2. Διαγραφή οφειλών: Οριζόντια διαγραφή όλων των συσσωρευμένων τόκων και προστίμων, καθώς και μέρους του βασικού κεφαλαίου των χρεών προς την εφορία, τα ασφαλιστικά ταμεία (ΕΦΚΑ) και τα τραπεζικά ιδρύματα.

3. Προστασία περιουσίας: Θεσμοθέτηση απόλυτης απαγόρευσης των πλειστηριασμών πρώτης κατοικίας και επαγγελματικής στέγης για τα χαμηλά και μεσαία εισοδήματα.

4. Στεγαστική σταθερότητα: Επέκταση και επιβολή σταθερού καθεστώτος ενοικιοστασίου με ελάχιστη διάρκεια τη δωδεκαετία για τις επαγγελματικές μισθώσεις.

Ο κ. Κουτσούμπας κατέληξε ότι ο αποκαλούμενος «ρεαλισμός» των αστικών κομμάτων δεν είναι τίποτε άλλο παρά η τυφλή υποταγή στα κέρδη των λίγων και στους δημοσιονομικούς περιορισμούς, καλώντας τους εργαζόμενους να απορρίψουν τα εκβιαστικά διλήμματα και να επιβάλουν τις δικές τους ανάγκες στο προσκήνιο της πολιτικής αντιπαράθεσης.

Η ιδεολογική διαχωριστική γραμμή: «Δύο πατρίδες» εντός των ίδιων συνόρων

Πέρα από την τεκμηρίωση των οικονομικών δεικτών και την κριτική στις τρέχουσες νομοθετικές παρεμβάσεις, η ομιλία του Δημήτρη Κουτσούμπα επιχείρησε να μετατοπίσει τον άξονα της πολιτικής αντιπαράθεσης στο πεδίο της ιδεολογικής ουσίας. Απορρίπτοντας τη διακομματική επίκληση της «εθνικής ομοψυχίας» και της ανάγκης για έναν ικανότερο ή εντιμότερο διαχειριστή της υφιστάμενης κατάστασης, ο Γενικός Γραμματέας του ΚΚΕ εισήγαγε τη μαρξιστική αντίληψη περί της ταξικής διάρθρωσης της κοινωνίας, υπογραμμίζοντας ότι εντός της ελληνικής επικράτειας συγκρούονται δύο αγεφύρωτοι κόσμοι:

«Το ΚΚΕ λέει μια αλήθεια που κανένα άλλο κόμμα δεν τολμά να πει. Ότι μέσα στα γεωγραφικά όρια της χώρας που ζούμε όλοι, υπάρχουν στην πραγματικότητα δύο πατρίδες. Η πατρίδα των εργαζομένων, όλων των ανθρώπων της βιοπάλης, που παράγουν τα πάντα και τα στερούνται και η πατρίδα των εκμεταλλευτών που τα λυμαίνονται. Δεν μπορούν να κερδίζουν ταυτόχρονα και οι μεν και οι δε, αλλά για να κερδίσει ο λαός, πρέπει να χάσει το κεφάλαιο. Και αυτό ισχύει, είτε μιλάμε για το πώς θα κερδίσει κάποιες ανάσες ανακούφισης σήμερα, αλλά ισχύει μέχρι και για το πώς θα κερδίσει οριστικά στη μάχη ώστε να οικοδομήσει μια άλλη, δίκαιη κοινωνία στην Ελλάδα. Αυτό είναι βασική διαχωριστική γραμμή και βασικό κριτήριο για να κρίνει ο καθένας τις πολιτικές δυνάμεις και την αξιοπιστία τους».

Στο πλαίσιο αυτό, κατέρριψε το επιχείρημα ότι η εργατική τάξη οφείλει να αναζητά απλώς έναν καλύτερο «πλοηγό» στο ίδιο πλοίο, προειδοποιώντας ότι τέτοιες αυταπάτες έχουν στερήσει ιστορικά πολύτιμο χρόνο. Ταυτόχρονα, επαναπροσδιόρισε την έννοια του πολιτικού ρεαλισμού με βάση τα σύγχρονα παραγωγικά δεδομένα:

«Άλλο τόσο σημαντικό είναι, όμως, να συνειδητοποιηθεί ότι υπάρχει άλλος δρόμος για την Ελλάδα του 2030, ότι υπάρχει άλλο σχέδιο υπέρ των λαϊκών συμφερόντων και ότι είναι το μόνο ρεαλιστικό. Γιατί, πραγματικός ρεαλισμός, ρεαλιστική σύνδεση με την πραγματικότητα, είναι η ικανοποίηση των εργατικών-λαϊκών αναγκών με βάση τις επιστημονικές, τεχνολογικές, παραγωγικές δυνατότητες που υπάρχουν σήμερα! Παράλογο και εκτός τόπου και χρόνου είναι, την εποχή της Τεχνητής Νοημοσύνης, ο εργαζόμενος άνθρωπος να ζει χειρότερα από ό,τι ζούσε η προηγούμενη γενιά. Αυτός είναι ο καθρέφτης του σημερινού συστήματος, που όλοι τους υπηρετούν και θεωρούν αιώνιο. Ο άλλος δρόμος υπάρχει και είναι ο δρόμος πάλης και εξουσίας που προτείνει το ΚΚΕ!».

Το πρόγραμμα λαϊκής διακυβέρνησης: Κοινωνικοποίηση, κεντρικός σχεδιασμός και κοινωνικά δικαιώματα

Η αντιπρόταση του Περισσού απέναντι στην «εξουσία των μονοπωλίων» εξειδικεύτηκε σε ένα συνεκτικό πρόγραμμα ριζικής αναδιοργάνωσης της οικονομίας. Στον πυρήνα του σχεδίου βρίσκεται η αποδέσμευση της χώρας από τις ευρωατλαντικές συμμαχίες (ΕΕ και ΝΑΤΟ) και η άμεση μεταβίβαση των βασικών μέσων παραγωγής και των στρατηγικών υποδομών υπό κοινωνική, δημόσια ιδιοκτησία.

Σύμφωνα με τον κ. Κουτσούμπα, ο ορυκτός πλούτος, η βιομηχανική παραγωγή, ο τομέας της ενέργειας, οι τηλεπικοινωνίες, οι συγκοινωνίες, το εμπόριο, η γη και οι μεγάλες καπιταλιστικές αγροτοκτηνοτροφικές μονάδες οφείλουν να μετατραπούν σε λαϊκή περιουσία, πλαισιωμένες από παραγωγικούς αγροτικούς συνεταιρισμούς. Μέσα από τον επιστημονικό κεντρικό σχεδιασμό, η οικονομική δραστηριότητα αποδεσμεύεται από την επιταγή του κέρδους και επαναπροσανατολίζεται στην κάλυψη των κοινωνικών αναγκών, επιτρέποντας:

• Εργασιακά δικαιώματα: Την πλήρη εξάλειψη της ανεργίας και την εφαρμογή του σταθερού εβδομαδιαίου ωραρίου 7ωρου – 5ήμερου – 35ωρου, σε συνδυασμό με αυστηρά, ουσιαστικά μέτρα υγιεινής και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς. Στόχος είναι να μπει οριστικό τέλος στα εργοδοτικά εγκλήματα και στην εικόνα «74χρονων πάνω στις σκαλωσιές, δήθεν από “δική τους επιλογή”, όπως λένε οι “εξωγήινοι” της κυβέρνησης».

• Υγεία και Πρόνοια: Την ολοκληρωτική κατάργηση κάθε μορφής επιχειρηματικής δράσης και την καθιέρωση ενός αποκλειστικά κρατικού, απολύτως δωρεάν συστήματος υγείας. Το άμεσο διεκδικητικό πλαίσιο περιλαμβάνει μαζικές προσλήψεις μόνιμου ιατρονοσηλευτικού προσωπικού πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης, μονιμοποίηση των συμβασιούχων, κατάργηση κάθε οικονομικής συμμετοχής των ασθενών σε φάρμακα και εξετάσεις, καθώς και άμεσο τερματισμό των επί πληρωμή απογευματινών χειρουργείων και ιατρείων.

• Παιδεία: Τη δημιουργία ενός ενιαίου, δημόσιου και πραγματικά δωρεάν εκπαιδευτικού συστήματος χωρίς ταξικούς φραγμούς. Ο κ. Κουτσούμπας απέρριψε τη μετατροπή του σχολείου σε έναν διαρκή «εξεταστικό μαραθώνιο» μέσω μηχανισμών τύπου «Εθνικού Απολυτηρίου», απαιτώντας την άμεση κάλυψη όλων των κενών με μόνιμους διορισμούς, τη μείωση του αριθμού των μαθητών ανά τμήμα, τη στελέχωση των μονάδων με ψυχολόγους και κοινωνικούς λειτουργούς, και την οριστική απαγόρευση συγχωνεύσεων και καταργήσεων σχολείων.

• Στεγαστική πολιτική: Τη νομική κατοχύρωση της κατοικίας ως καθολικού κοινωνικού δικαιώματος και όχι ως εμπορεύματος. Το πρόγραμμα προβλέπει την επαναλειτουργία του Οργανισμού Εργατικής Κατοικίας (ΟΕΚ), τη θεσμική θωράκιση της πρώτης κατοικίας από πλειστηριασμούς, την κατάργηση του ΕΝΦΙΑ, την αναβάθμιση και ανέγερση νέων φοιτητικών εστιών μέσω της αξιοποίησης της κρατικής ακίνητης περιουσίας, καθώς και την παροχή φθηνού ρεύματος.

• Αγροτική παραγωγή: Τη διασφάλιση εγγυημένων τιμών στα αγροτικά προϊόντα, την παροχή αφορολόγητου πετρελαίου, την αποζημίωση στο 100% των πραγματικών ζημιών από φυσικές καταστροφές και ζωονόσους, καθώς και την άμεση νομοθετική ρύθμιση για την παύση κάθε ποινικής δίωξης σε βάρος των αγροτών που συμμετείχαν στα μπλόκα.

• Προστασία της οικογένειας: Τη δημιουργία πλήρων δημόσιων υποδομών για τη στήριξη της μητρότητας, των παιδιών και της τρίτης ηλικίας, απορρίπτοντας τη λογική της ατομικής ευθύνης και των ιδιωτικών ασφαλιστικών προγραμμάτων («κουμπαράδες»).

Το διεκδικητικό πλαίσιο για τη Θεσσαλονίκη και την Κεντρική Μακεδονία

Απευθυνόμενος στο ακροατήριο της συμπρωτεύουσας, ο Γενικός Γραμματέας του ΚΚΕ εστίασε στα χρονίζοντα και οξυμένα προβλήματα της Θεσσαλονίκης, υποστηρίζοντας ότι η περιβόητη ανάπτυξη της περιοχής στηρίζεται στην εντατικοποίηση της εργασίας, στους χαμηλούς μισθούς και στην επικίνδυνη έκπτωση των μέτρων ασφαλείας στις συγκοινωνίες και στις υποδομές.

Οι δυνάμεις του κόμματος, όπως τόνισε, τίθενται στην πρώτη γραμμή μιας σειράς άμεσων διεκδικήσεων για την Κεντρική Μακεδονία:

1. Αντιπλημμυρική θωράκιση: Πλήρης χρηματοδότηση και αυστηρό χρονοδιάγραμμα για την υλοποίηση των απαραίτητων αντιπλημμυρικών έργων βάσει του υφιστάμενου masterplan, με προτεραιότητα στον Δενδροπόταμο, στα ανοιχτά και υπόγεια ρέματα της δυτικής Θεσσαλονίκης, στην περιφερειακή τάφρο, στη λεκάνη του Ανθεμούντα και στον Δυτικό Θερμαϊκό.

2. Πολιτική προστασία και δάση: Μαζικές προσλήψεις μόνιμων δασολόγων, δασεργατών και πυροσβεστών, με επίκεντρο την προστασία του περιαστικού δάσους του Σέιχ Σου και των ζωνών που γειτνιάζουν με βιομηχανικές εγκαταστάσεις. Άμεση ενίσχυση του πυροσβεστικού σταθμού στη ΒΙΠΕ Σίνδου, δημιουργία νέου σταθμού στην Ανατολική Θεσσαλονίκη και αναβάθμιση του κλιμακίου Λαγκαδά.

3. Βιομηχανική ασφάλεια και περιβάλλον: Εκπόνηση ολοκληρωμένων σχεδίων εκπαίδευσης και προστασίας του πληθυσμού από βιομηχανικά ατυχήματα μεγάλης έκτασης (ΣΕΒΕΣΟ) στον Δήμο Δέλτα και στη Δυτική Θεσσαλονίκη. Λήψη άμεσων μέτρων για την εξάλειψη της δυσοσμίας και της ρύπανσης στον Δήμο Κορδελιού-Ευόσμου και οριστική ακύρωση των σχεδίων για καύση απορριμματογενών καυσίμων (RDF/SRF) από την τοπική τσιμεντοβιομηχανία.

4. Απόδοση δημόσιων χώρων και αθλητισμός: Δημιουργία πραγματικού μητροπολιτικού πάρκου υψηλού πρασίνου στον χώρο της ΔΕΘ χωρίς ανταποδοτικότητα και εμπορευματοποίηση, παράδοση των πρώην στρατοπέδων Παύλου Μελά και Καρατάσιου στη δυτική πλευρά και του στρατοπέδου Κόδρα στην ανατολική. Ειδική μνεία έγινε στην κατάσταση των αθλητικών εγκαταστάσεων, με αίτημα την άμεση επαναλειτουργία του ιστορικού Εθνικού Κολυμβητηρίου.

5. Δημόσιες μεταφορές: Δέσμευση συγκεκριμένων κονδυλίων και χρονοδιαγραμμάτων για την επέκταση του Μετρό προς τις πολυπληθείς δυτικές συνοικίες. Παράλληλα, απαίτησε τη μονιμοποίηση των συμβασιούχων οδηγών στον ΟΑΣΘ, την πύκνωση των δρομολογίων σε ολόκληρο το πολεοδομικό συγκρότημα και την αναβάθμιση της σύνδεσης με τη Βιομηχανική Περιοχή και τις εγκαταστάσεις του Διεθνούς Πανεπιστημίου Ελλάδος (ΔΙΠΑΕ).

Πολιτική αστάθεια, ανοιχτά σκάνδαλα και η στρατηγική της εργατικής αντεπίθεσης

Ολοκληρώνοντας την ομιλία του στο Βελλίδειο, ο Δημήτρης Κουτσούμπας συνέδεσε την πολιτική αστάθεια του αστικού συστήματος με τη δυνατότητα ανάταξης του μαζικού εργατικού κινήματος. Στρέφοντας τα πυρά του κατά των κυβερνητικών πρακτικών, υποστήριξε ότι η εφαρμοζόμενη πολιτική αποτελεί το θερμοκήπιο όπου αναπτύσσονται τα μεγάλα σκάνδαλα της περιόδου:

• Το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ: Χαρακτηρίστηκε ως μηχανισμός αφαίμαξης των πόρων των βιοπαλαιστών αγροτών μέσα από τις διαβλητές διαδικασίες κατανομής των κοινοτικών επιδοτήσεων της ΚΑΠ.

• Η υπόθεση των υποκλοπών: Προβλήθηκε ως απόδειξη της στενής συνεργασίας κρατικών μηχανισμών και ιδιωτικών εταιρειών υπό το αντιδραστικό δόγμα «ουδείς εξαιρείται των παρακολουθήσεων».

• Η σιδηροδρομική ασφάλεια: Τρεισήμισι χρόνια μετά την τραγωδία των Τεμπών, η κυβέρνηση καταγγέλθηκε ότι εξακολουθεί να αδυνατεί να εγγυηθεί ένα ασφαλές σιδηροδρομικό δίκτυο για εργαζόμενους και επιβάτες.

Απέναντι σε αυτό το τοπίο, ο επικεφαλής του ΚΚΕ κάλεσε τον λαό να μην εγκλωβίζεται στους εκβιασμούς περί «κυβερνητικής ακυβερνησίας» και να μην αντιμετωπίζει με φόβο τους κλυδωνισμούς του πολιτικού συστήματος:

«Η ενίσχυση του ΚΚΕ στις επόμενες βουλευτικές εκλογές θα σηματοδοτήσει ένα βήμα μπροστά για τον λαό. Θα προστεθεί στα θετικά βήματα στην αλλαγή συσχετισμών στο εργατικό – λαϊκό κίνημα, δηλαδή στον πραγματικό αντίπαλο της κυβέρνησης της ΝΔ. Οι δυσκολίες στο αστικό πολιτικό σύστημα, όπως είναι η δυσκολία δημιουργίας σταθερών κυβερνήσεων ή ένας ακόμα μεγαλύτερος κλονισμός στην αντιλαϊκή λειτουργία του, δεν θα πρέπει να προκαλούν φόβο στον λαό μας. Να μην επιτρέπουν στον κ. Μητσοτάκη και σε οποιονδήποτε άλλο να τους εκβιάζει με αυτό. Αντίθετα, είναι όπλο για το εργατικό-λαϊκό κίνημα, για να αλλάζει τον συσχετισμό δύναμης προς όφελός του, για να μη νιώθει καμία κυβέρνηση σταθερή και ακλόνητη στο αντιλαϊκό της έργο, και ταυτόχρονα να διαμορφώνονται προϋποθέσεις συνολικής ανατροπής και αλλαγών».

Η παρέμβαση του Περισσού στη Θεσσαλονίκη κατέστησε σαφές ότι το κόμμα επιδιώκει να λειτουργήσει ως ο καταλύτης μιας μετωπικής σύγκρουσης με τις στρατηγικές επιλογές της άρχουσας τάξης. Διαχωρίζοντας τη θέση του από τα σχήματα που επιδιώκουν την απλή διαχειριστική εναλλαγή ή υπόσχονται μια «κάθαρση» εντός των τειχών της ΕΕ, ο κ. Κουτσούμπας υπογράμμισε ότι κάθε ιστορική κατάκτηση —από τη διάσωση λαϊκών κατοικιών έως την υπογραφή Συλλογικών Συμβάσεων— επιβλήθηκε αποκλειστικά μέσα από την ανυποχώρητη λαϊκή κινητοποίηση.

Καταλήγοντας με τη διαβεβαίωση ότι η πολιτική δύναμη που εμπιστεύεται ο λαός στο ΚΚΕ «δεν μεταλλάσσεται ούτε παζαρεύεται», η ηγεσία του κόμματος έθεσε ως μοναδική προοπτική αξιοπρέπειας τη συγκρότηση μιας μαχητικής κοινωνικής πλειοψηφίας, ικανής να ανατρέψει το κυρίαρχο υπόδειγμα και να φέρει στο προσκήνιο την Ελλάδα της εργατικής εξουσίας και του σοσιαλισμού.

To άρθρο Ο Κουτσούμπας ανέλυσε τη στρατηγική της «ολικής ρήξης»: «Μέρισμα» 2,2 δισ. απέναντι στα 74 δισ. φορολογικών εσόδων, ρεκόρ κερδοφορίας και καθίζηση της αγοραστικής δύναμης εμφανίστηκε στον Αγώνας της Κρήτης.

Η προσπάθεια της ΕΕ να ενισχύσει την κυριαρχία και την αυτονομία της συγκρούεται με την αυξανόμενη εξάρτησή της από ισραηλινές αμυντικές εταιρείες.

Την τελευταία ημέρα του Αυγούστου, ομάδα Ελλήνων στρατιωτικών αξιωματούχων έφτασε στο Τελ Αβίβ, με επικεφαλής τον υποστράτηγο Ιωάννη Μπουρά, για να υπογράψει μια συμφωνία που θα γινόταν μία από τις μεγαλύτερες αμυντικές εξαγωγικές συμφωνίες στην ιστορία και των δύο χωρών.

Η συμφωνία, ύψους 3 δισ. ευρώ, με την ονομασία «Ασπίδα του Αχιλλέα», θα παρέχει στην Ελλάδα ένα σύνολο ισραηλινών τεχνολογιών για την προστασία της από ένα ευρύ φάσμα απειλών, συμπεριλαμβανομένων πυραύλων, αεροσκαφών και drones.

Η συμφωνία αποτελεί το τελευταίο βήμα μιας ολοένα στενότερης σχέσης μεταξύ των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων και της ισραηλινής αμυντικής βιομηχανίας. Καθώς η Ευρώπη επιταχύνει την επανεξοπλιστική της προσπάθεια, έχει σε μεγάλο βαθμό βασιστεί στις Ηνωμένες Πολιτείες για όπλα, άρματα μάχης και αεροσκάφη. Για πολλά από τα λιγότερο ορατά συστήματα που βρίσκονται πλέον στο επίκεντρο της σύγχρονης ασφάλειας — αισθητήρες, συστήματα αναχαίτισης, τεχνολογία επιτήρησης — οι κυβερνήσεις στρέφονται ολοένα περισσότερο στο Ισραήλ, σύμφωνα με το Politico.

Η εξάρτηση αυτή βαθαίνει την ίδια στιγμή που η πολιτική σχέση της Ευρώπης με το Ισραήλ γίνεται όλο και πιο τεταμένη. Οι πόλεμοι στη Γάζα και τον Λίβανο έχουν αυξήσει τις εντάσεις μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Ισραήλ, την ώρα που οι κυβερνήσεις των κρατών-μελών εξαρτώνται ολοένα περισσότερο από τη χώρα για κρίσιμα συστήματα. Ωστόσο, οι διαφωνίες αυτές έχουν ελάχιστα περιορίσει τη συνεργασία μεταξύ της ισραηλινής αμυντικής βιομηχανίας και των επιμέρους ευρωπαϊκών χωρών.

«Κοιτάζοντας αυτή τη στιγμή τις σχέσεις μας με την ΕΕ, ναι, υπάρχουν προκλήσεις», δήλωσε ο πρέσβης του Ισραήλ στην ΕΕ, Άβι Νιρ-Φέλντκλαϊν. «Όμως, όταν εξετάζει κανείς τι κάνουμε σε διμερές επίπεδο με τα κράτη-μέλη της ΕΕ, η εποικοδομητική, πρακτική συνεργασία είναι έντονη και ακμάζει».

Το πλεονέκτημα του Ισραήλ ξεκινά από τον στρατό του. Νεαροί μηχανικοί υπηρετούν σε επίλεκτες μονάδες πληροφοριών και κυβερνοάμυνας, όπου εργάζονται πάνω σε πραγματικές απειλές ασφαλείας. Μετά την αποχώρησή τους από τις Ισραηλινές Ένοπλες Δυνάμεις, πολλοί εντάσσονται σε αμυντικές εταιρείες ή ιδρύουν νεοφυείς επιχειρήσεις στον τομέα της ασφάλειας. Το αποτέλεσμα είναι μια συνεχής «αλυσίδα» που συνδέει το πεδίο της μάχης με την ανάπτυξη εμπορικών προϊόντων.

Οι τρεις μεγαλύτερες αμυντικές εταιρείες του Ισραήλ — Israel Aerospace Industries, Rafael Advanced Defense Systems και Elbit Systems — είναι είτε κρατικές είτε διατηρούν βαθιές θεσμικές σχέσεις με το ισραηλινό αμυντικό κατεστημένο, με ανώτατους στρατιωτικούς αξιωματούχους να συμμετέχουν στις διοικητικές τους δομές.

«Το Ισραήλ αποτελεί εξαιρετικό παράδειγμα του πόσο καλά μπορούν να ενσωματωθούν οι αμυντικές ή ιδιωτικές εταιρείες [στο αμυντικό οικοσύστημα]», δήλωσε ο Κάουπο Ρόζιν, επικεφαλής της υπηρεσίας εξωτερικών πληροφοριών της Εσθονίας. «Και αυτό τις καθιστά εξαιρετικά ικανές».

Ο ευρύτερος τομέας ασφάλειας του Ισραήλ έχει επίσης μετατραπεί σε πόλο επενδύσεων. Σύμφωνα με την έκθεση 2025 High-Tech Report της Israel Innovation Authority, οι ισραηλινές εταιρείες προσελκύουν σχεδόν το ένα τέταρτο των παγκόσμιων επενδύσεων στον κυβερνοχώρο. Η εξαγορά της ισραηλινής νεοφυούς εταιρείας Wiz από τη Google έναντι 32 δισ. δολαρίων φέτος υπογραμμίζει την ελκυστικότητα του κλάδου.

Η Χίμπα Ταρίφ, εκπρόσωπος της αποστολής του Ισραήλ στην ΕΕ και το ΝΑΤΟ, δήλωσε ότι η έλξη του ισραηλινού οικοσυστήματος οφείλεται στη στενή διασύνδεση κυβέρνησης, ακαδημαϊκού χώρου και ιδιωτικού τομέα — αλλά και στην τεχνολογία που έχει διαμορφωθεί μέσα από πραγματικές επιχειρησιακές συνθήκες.

«Αξιοποιώντας την επιχειρησιακή μας εμπειρία σε πραγματικό χρόνο, επιτρέπουμε στους εταίρους μας να περάσουν από μια αντιδραστική σε μια προληπτική στάση, ενισχύοντας σημαντικά τη συλλογική μας ανθεκτικότητα και άμυνα», είπε.

Η αυξανόμενη εξάρτηση

Μια πλήρης εικόνα του ρόλου του Ισραήλ στην ευρωπαϊκή άμυνα είναι δύσκολο να αποτυπωθεί. Πολλές συμβάσεις δεν δημοσιοποιούνται για λόγους εθνικής ασφάλειας, ενώ ορισμένες ισραηλινές εταιρείες δραστηριοποιούνται μέσω ευρωπαϊκών θυγατρικών.

Ωστόσο, δεκάδες καταχωρίσεις στην ευρωπαϊκή βάση δεδομένων διαγωνισμών, τις οποίες εξέτασε το POLITICO, δείχνουν ότι ισραηλινές εταιρείες εξελίσσονται σε βασικούς προμηθευτές στρατιωτικών επικοινωνιών, συστημάτων επιτήρησης και ηλεκτρονικού πολέμου.

Πολλές από τις δημόσιες συμβάσεις — μεταξύ αυτών και η ελληνική συμφωνία των 3 δισ. ευρώ — ανατέθηκαν απευθείας σε ισραηλινές εταιρείες, χωρίς να προκηρυχθούν ανταγωνιστικοί διαγωνισμοί, όπως προβλέπεται κατά κανόνα από το ευρωπαϊκό δίκαιο, σύμφωνα με τις σχετικές ανακοινώσεις.

Οι ευρωπαϊκοί κανόνες για τις δημόσιες προμήθειες αντιμετωπίζουν τον ανταγωνισμό ως τον κανόνα, ακόμη και στον τομέα της άμυνας και της ασφάλειας. Οι απευθείας αναθέσεις επιτρέπονται μόνο σε περιορισμένες περιπτώσεις — για παράδειγμα, όταν υπάρχει πραγματική τεχνική αποκλειστικότητα ή αυστηρά προσδιορισμένος λόγος εθνικής ασφάλειας.

«Οι διαδικασίες χωρίς διαγωνισμό είναι εξαιρετικές, πρέπει να βασίζονται σε τεκμηριωμένα στοιχεία και να αιτιολογούνται με τρόπο απολύτως επαρκή», δήλωσαν η Ανέτ Ρόζενκέτερ και η Αντρέα Πομάνα, εταίροι της γερμανικής δικηγορικής εταιρείας FPS Law, η οποία ειδικεύεται στις δημόσιες συμβάσεις και τις ευρωπαϊκές υποθέσεις.

Το μοτίβο αυτό έχει σημασία επειδή οι απευθείας αναθέσεις μπορούν να ενισχύσουν την εξάρτηση, καθώς οι κυβερνήσεις καταλήγουν να βασίζονται σε έναν συγκεκριμένο παραγωγό. Το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης έκρινε τον Ιανουάριο του 2025 ότι τα ιδιαίτερα εξειδικευμένα συστήματα μπορούν να «κλειδώσουν» έναν αγοραστή, εάν έχουν σχεδιαστεί με τέτοιο τρόπο ώστε μόνο ο αρχικός προμηθευτής να μπορεί να τα συντηρεί ή να τα αναβαθμίζει.

Η Ολλανδία προσφέρει μια εικόνα για το πώς λειτουργεί αυτό στην πράξη. Το 2025, η Elbit Systems C4I and Cyber, ο κυβερνοαμυντικός βραχίονας της εταιρείας, κέρδισε σύμβαση ύψους 25 εκατ. ευρώ για την προμήθεια συστημάτων διαχείρισης πεδίου μάχης στο ολλανδικό υπουργείο Άμυνας. Η σύμβαση ανατέθηκε απευθείας, χωρίς ανταγωνισμό, με το επιχείρημα ότι το υπουργείο χρειαζόταν πρόσθετες υπηρεσίες από την εταιρεία με την οποία είχε αρχικά συμβληθεί.

Το ολλανδικό υπουργείο Άμυνας δεν απάντησε σε αίτημα για σχόλιο.

Αντίστοιχα, το 2024, το ισπανικό υπουργείο Άμυνας ανέθεσε στη Rafael Advanced Defense Systems σύμβαση ύψους 1,17 εκατ. ευρώ χωρίς ανοιχτό διαγωνισμό, υποστηρίζοντας ότι η ισραηλινή εταιρεία ήταν ο μόνος προμηθευτής που μπορούσε να προσφέρει τον απαιτούμενο εξοπλισμό.

Άλλες απευθείας συμφωνίες περιλαμβάνουν σύμβαση ύψους 6,5 εκατ. ευρώ μεταξύ της Elbit Systems Deutschland και του υπουργείου Άμυνας της Δανίας, τον Σεπτέμβριο του 2025, για συσκευή που χρησιμοποιείται στην επεξεργασία και ανάλυση ηλεκτρονικών σημάτων.

«Παρά την πολιτική κατάσταση και την αντιπαλότητα μεταξύ του Ισραήλ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όταν πρόκειται για τη διάσταση της ασφάλειας, το εκπληκτικό είναι ότι η συνεργασία ήταν πάντα πολύ καλή», δήλωσε ο Σάρον Πάρντο, καθηγητής διεθνών σχέσεων στο ισραηλινό Πανεπιστήμιο Μπεν-Γκουριόν του Νεγκέβ.

Πολιτικές αντιδράσεις

Οι επικριτές προειδοποιούν ότι η Ευρώπη μπορεί να δημιουργεί μια νέα εξάρτηση ακριβώς τη στιγμή που υποστηρίζει ότι επιδιώκει μεγαλύτερη στρατηγική αυτονομία, την ώρα που οι συγκρούσεις στη Μέση Ανατολή επιβαρύνουν τις σχέσεις της με το Ισραήλ.

Η Γαλλία έχει επανειλημμένα περιορίσει τη συμμετοχή της ισραηλινής κυβέρνησης σε μεγάλες εκθέσεις όπλων, ενώ η φινλανδική κυβέρνηση δέχθηκε επικρίσεις τον Μάιο επειδή συνδιοργάνωσε σεμινάριο για αμυντική τεχνολογία με το ισραηλινό υπουργείο Άμυνας.

«Αν ο στόχος είναι η ενίσχυση της ευρωπαϊκής αυτονομίας και κυριαρχίας, τότε δεν μπορείς να αντικαθιστάς έναν τύπο εξάρτησης με έναν άλλον», δήλωσε η Λι Άντερσον, αριστερή Φινλανδή ευρωβουλευτής.

Η Άντερσον επισήμανε επίσης τον τρόπο με τον οποίο ορισμένες ισραηλινές εταιρείες ασφάλειας προωθούν τα προϊόντα τους ως τεχνολογίες δοκιμασμένες σε πραγματικές επιχειρησιακές συνθήκες — σε ορισμένες περιπτώσεις, εναντίον Παλαιστινίων που ζουν υπό ισραηλινή κατοχή.

«Θα πρέπει να είναι σαφές ότι δεν συμμετέχουμε σε εμπόριο όπλων ή αμυντική συνεργασία με έναν παράγοντα που έχει επανειλημμένα κριθεί από διάφορους θεσμούς ότι παραβιάζει και αγνοεί τους πιο θεμελιώδεις κανόνες και αρχές του διεθνούς δικαίου», είπε.

Ο Ισραηλινός υπουργός Εξωτερικών Γκίντεον Σάαρ αντέδρασε έντονα στην πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν τον Σεπτέμβριο του 2025, μετά την πρότασή της για κυρώσεις και μερική αναστολή του εμπορίου ΕΕ–Ισραήλ εξαιτίας της ισραηλινής συμπεριφοράς στη Γάζα.

Ο Σάαρ υποστήριξε ότι η αξιολόγηση βασιζόταν σε «ψευδείς κατηγορίες και νομικά κενά» και επέμεινε ότι το Ισραήλ σέβεται το διεθνές δίκαιο, υποστηρίζοντας ότι τα μέτρα θα ενίσχυαν μόνο τη Χαμάς.

Η Χάνα Νόιμαν, Γερμανίδα ευρωβουλευτής των Πρασίνων, προειδοποίησε ότι οι ευρωπαϊκές χώρες κινδυνεύουν να αποδυναμώσουν τη γεωπολιτική τους θέση.

Όσο περισσότερο οι κυβερνήσεις εξαρτώνται από το Ισραήλ, τόσο δυσκολότερο θα γίνεται να επιβάλουν κόστος στην εξωτερική του πολιτική, είπε.

«Θα προτιμούσα οι γερμανικοί πόροι και η πολιτική ενέργεια να κατευθύνονται στην ενίσχυση της ευρωπαϊκής αυτονομίας», πρόσθεσε.

Πρώτα η ασφάλεια

Οι πολιτικές αντιδράσεις έχουν κάνει ελάχιστα για να ανακόψουν τις συμφωνίες.

Τον Ιανουάριο, η Γερμανία και το Ισραήλ υπέγραψαν μνημόνιο για την ανάπτυξη ενός «κυβερνο-θόλου» (cyber dome), βασισμένου σε ισραηλινή τεχνολογία και εγκατεστημένου σε γερμανικό έδαφος. Έναν μήνα αργότερα, το Ισραήλ, η Ελλάδα και η Κύπρος εγκαινίασαν στη Λευκωσία Κέντρο Θαλάσσιας Κυβερνοασφάλειας.

Η Ισπανία προσφέρει ένα ακόμη πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της αντίφασης. Ενώ η κυβέρνηση του πρωθυπουργού Πέδρο Σάντσεθ ακύρωσε αμυντικές συμβάσεις ύψους 1 δισ. ευρώ με το Ισραήλ, στο πλαίσιο αυτού που ο ίδιος χαρακτήρισε «πλήρες εμπάργκο όπλων» εξαιτίας της «γενοκτονίας» στη Γάζα, η περιφερειακή διοίκηση της Μαδρίτης ζήτησε και έλαβε τον Ιανουάριο βοήθεια από την ισραηλινή Διεύθυνση Κυβερνοασφάλειας για την προστασία κρίσιμων υποδομών.

Ούτε η Περιφερειακή Διοίκηση της Μαδρίτης ούτε οι κυπριακές αρχές απάντησαν σε αιτήματα για σχόλιο. Το ισπανικό υπουργείο Άμυνας δήλωσε ότι δεν έχει «καμία σύμβαση που να αφορά την κυβερνοασφάλεια με οποιαδήποτε εταιρεία στο Ισραήλ».

Η Ιταλία, εν τω μεταξύ, έχει δώσει επίσημη προτεραιότητα στην ισραηλινή τεχνολογία. Το 2024, η υπηρεσία κυβερνοασφάλειας της χώρας εισήγαγε κίνητρο στις διαδικασίες προμηθειών, αντιμετωπίζοντας το ισραηλινό λογισμικό κυβερνοασφάλειας ισότιμα με προϊόντα από την ΕΕ και το ΝΑΤΟ στους δημόσιους διαγωνισμούς.

Για τις μικρές χώρες που συνορεύουν με τη Ρωσία, η επιλογή μπορεί να είναι ιδιαίτερα ξεκάθαρη, δήλωσε ο Γιούχα Μάρτελιους, διευθυντής της φινλανδικής Υπηρεσίας Ασφάλειας και Πληροφοριών.

«Σε μια χώρα όπως η Φινλανδία, ποτέ δεν είχαμε την οικονομική δυνατότητα να αγοράσουμε ποσοτικά όσα ίσως χρειαζόμασταν ή ακόμη και θα θέλαμε», είπε. «Πάντα δίνουμε έμφαση στην ποιότητα. Δηλαδή, αγοράζουμε το καλύτερο, ανεξάρτητα από το από πού προέρχεται».

Η Ελλάδα, από την πλευρά της, προσπάθησε να μειώσει την εξάρτησή της από το Ισραήλ. Στη συμφωνία Achilles Shield, ο ελληνικός στρατός επέμεινε να έχει πρόσβαση στον πηγαίο κώδικα του συστήματος, ώστε να μπορεί να συντηρεί και να αναβαθμίζει την τεχνολογία ανεξάρτητα.

«Το να γίνουμε “όμηροι”, ακόμη και της πιο φιλικής ξένης χώρας ή συμμάχου, είναι απολύτως αδύνατο», δήλωσε τον Ιούλιο ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Νίκος Δένδιας.

Ο Νίκλας Χερμπστ, Γερμανός κεντροδεξιός βουλευτής και μέλος της κοινοβουλευτικής αντιπροσωπείας για τις σχέσεις με το Ισραήλ, δήλωσε ότι το Ισραήλ προσφέρει όσα λείπουν από την ευρωπαϊκή αμυντική βιομηχανία, ιδιαίτερα στον τομέα των απειλών κυβερνοασφάλειας και της αεράμυνας.

«Είναι προς όφελος της Ευρώπης να έχει μια σταθερή και αξιόπιστη σχέση με το Ισραήλ σε αυτόν τον τομέα», δήλωσε ο Χερμπστ στο POLITICO.

Όσον αφορά την κριτική ότι η Ευρώπη χρησιμοποιεί τεχνολογία που έχει δοκιμαστεί σε Παλαιστινίους, σημείωσε ότι οι κυβερνήσεις επενδύουν κυρίως σε «πολύ εξειδικευμένο λογισμικό και συστήματα αισθητήρων» που προορίζονται για αμυντική χρήση.

«Το ερώτημα είναι: τι θέλουμε να αγοράσουμε;» είπε. «Θέλουμε να αγοράσουμε καλή συνείδηση ή θέλουμε να αγοράσουμε αμυντικά προϊόντα;»

topontiki.gr

To άρθρο Politico: Πώς το «Made in Israel» στην ευρωπαϊκή άμυνα βαθαίνει την εξάρτηση από το Ισραήλ εμφανίστηκε στον Αγώνας της Κρήτης.

Διαμαρτυρία έξω από το Προεδρικό Μέγαρο στη Λευκωσία διοργανώνουν την Πέμπτη 10 Σεπτεμβρίου, στις 18:30, το Παγκύπριο Συμβούλιο Ειρήνης και άλλες αντιπολεμικές ακτιβιστικές οργανώσεις, με αφορμή την επίσκεψη στην Κύπρο του Προέδρου του Ισραήλ, Ισαάκ Χέρτσογκ, έπειτα από πρόσκληση του Προέδρου της Δημοκρατίας Νίκου Χριστοδουλίδη.

Οι διοργανωτές εκφράζουν την έντονη αντίθεσή τους στη συνάντηση Χριστοδουλίδη-Χέρτσογκ, χαρακτηρίζοντάς την «τεράστια πρόκληση» και συνδέοντάς την με τις στρατιωτικές επιχειρήσεις του Ισραήλ στη Γάζα, τη Δυτική Όχθη, τον Λίβανο, τη Συρία και το Ιράν.

Στην ανακοίνωσή τους υποστηρίζουν ότι ο κίνδυνος ενός περιφερειακού πολέμου στη Μέση Ανατολή είναι «πιο ορατός από ποτέ», ενώ κατηγορούν το Ισραήλ για παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου και του Καταστατικού Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών.

Παράλληλα, στρέφουν τα πυρά τους κατά του Προέδρου της Δημοκρατίας, υποστηρίζοντας ότι με την πολιτική του «επιλέγει προκλητικά να ενσωματώσει την Κύπρο και το λαό της στα πολεμοκάπηλα σχέδια και στις στρατιωτικές επιχειρήσεις του Ισραήλ στην ευρύτερη περιοχή».

Αναφορές και στο Κυπριακό

Οι οργανώσεις συνδέουν την επίσκεψη Χέρτσογκ και με τις εξελίξεις στο Κυπριακό, εκτιμώντας ότι η στενή ταύτιση της Κύπρου με το Ισραήλ μπορεί να επηρεάσει αρνητικά τις προσπάθειες για επανέναρξη ουσιαστικού διαλόγου.

Όπως αναφέρουν, «η ταύτιση της Κύπρου με την κατοχική δύναμη του Ισραήλ υπονομεύει τις προσπάθειες της πολυπόθητης λύσης του Κυπριακού και θέτει σε κίνδυνο την ασφάλεια και την ευημερία του Κυπριακού λαού».

Το Παγκύπριο Συμβούλιο Ειρήνης και οι υπόλοιπες οργανώσεις απευθύνουν κάλεσμα για μαζική συμμετοχή στη συγκέντρωση της Πέμπτης.

«Καλούμε όλες και όλους να ενώνουμε τις φωνές μας στη μαζική διαμαρτυρία και να στείλουμε δυνατό μήνυμα ότι ο Πρόεδρος του γενοκτονικού κράτους του Ισραήλ δεν είναι ευπρόσδεκτος στην Κύπρο».

politis.com.cy

To άρθρο Διαμαρτυρία έξω από το Προεδρικό για την επίσκεψη του Ισραηλινού Προέδρου Χέρτσογκ στην Κύπρο – Πυρά και κατά Χριστοδουλίδη εμφανίστηκε στον Αγώνας της Κρήτης.