Jitterbug USB, cytuję:

usuwa zanieczyszczenia w częstotliwościach radiowych generowanych przez samochody, komputery i inne urządzenia.

Kluczem do sukcesu jest tu metalowa obudowa i nie należy zwracać zbytniej uwagi na gumową zatyczkę portu. Najważniejszą częścią jest jest okienko z węgla absorbującego częstotliwości radiowe.

Sprzedawca dla lepszego efektu poleca używanie dwóch urządzeń, drugie należy włożyć do sąsiedniego portu USB, co spotęguje efekty wprowadzane przez Jitterbug.

Urządzenie jak na audofilskie cacko jest dosyć tanie – tylko około 227 zł za sztukę po dzisiejszym kursie. Można czytać pełen opis (i zamawiać) tutaj.

Ale to nie koniec. Przecież nie tylko po USB przesyłamy sygnały cyfrowe, które mogą wymagać poważnego ulepszenia i zabezpieczenia przed złymi interferencjami radiowymi.
Uwaga, baczność, oto „iFi Audio SPDIF iPurifier2 Optical and Toslink Noise Cleaner”

Oczyszcza wszelkie typy zakłóceń na cyfrowym złączu SPDIF. Cena jedyne niecałe 1023 zł, pełny opis tutaj.

Oparte na najnowszych teoriach pól kwantowych (QFT) Soczewki Pola Kwantowego skupiają i porządkują linie pól przenikających. Pola te to fale cząstek bezmasowych (wirtualnych) wszechobecne w naszej rzeczywistości. Możemy powiedzieć, ze to pola informacyjne.

Tyle z opisu sprzedawcy tych produktów. „Soczewki” mają różne zastosowania. Podstawowe mogą przerabiać wodę na inną wodę:

Soczewki są wykonane ze specjalnie krystalizowanej miedzi i została przeniesiona do nich struktura żywej wody n-Water. Porządkują one i wzmacniają linie pól kwantowych (informacyjnych). Uporządkowane pole za soczewką sprawia, że tworzą się w wodzie stabilne struktury wody uporządkowanej (strukturyzowanej). Woda strukturalna, którą otrzymujemy dzięki podkładce ma ogromny, pozytywny wpływ na nasz organizm. Jej zalety są powszechnie znane stąd nie będziemy tu wiele o nich pisać. Z naszych doświadczeń wynika, że woda taka ma pozytywny wpływ na naszą aurę, ale i na naszą krew czy inne płyny ustrojowe. Możemy też na podkładce postawić zupę, wino, czy warzywa przed zjedzeniem. Za każdym razem otrzymamy efekt wody strukturalnej.

Efekt kwantowy ma wyglądać tak:

Ale przecież nas interesuje audio, więc jest też i mięsko:

QFL modyfikuje strukturę powietrza wokół głośnika czy instrumentu sprawiając, że uwalniają się dodatkowe dźwięki z nagrania, których bez tej modyfikacji nie było słychać. Efekt jaki otrzymujemy zdumiewa akustyków zawodowo zajmujących się dźwiękiem ale też zwykłych odbiorców muzyki. Te niewielkie podstawki, wykonane z drewna dębowego, wstawione pod kolumnę sprawiają, że poszerza się i pogłębia scena muzyczna, następuje precyzja ustawienia instrumentów a sam dźwięk wychodzi poza strefę kolumn. Możemy powiedzieć, że kolumny znikają a zostaje sama muzyka

To o wersji podstawowej, wykonanej z drewna. Ale prawdziwy audiofil nie zadowoli się byle czym i zapewne wybierze model luksusowy, wykonany ze srebra:

Co prawda opis cudownych efektów tego produktu jest identyczny jak dębowego, ale już sama cena mówi, że efekt musi być ZNACZNIE lepszy.

Są też opinie użytkowników:

„Dzięki tym podstawkom przechodzimy z odbioru „zewnętrznego” muzyki do przeżycia w naszej duszy. Muzyka wchodzi w nas, brzmi głęboko i sprawia, że na jej skrzydłach doświadczamy sił duchowych. Uczestniczą w tym odbiorze nie tylko zmysły, ale całe nasze wnętrze.”

Zdjęcia i opisy pochodzą ze strony sprzedawcy, która znajduje się tutaj. Proszę się nie pchać, dla wszystkich wystarczy

I tu otwiera się nam ten zupełnie nowy świat, nowego cudownego sprzętu, który każdy szanujący się audiofil po prostu MUSI kupić, bo inaczej całe jego sprzęt będzie automatycznie przestarzały i nieważny. Tak, były już przymiarki w postaci cudownych kabli sieciowych czy niesamowitych kabli USB. Ale to tylko mały wycinek tematu. A do tematu trzeba podchodzić kompleksowo. Skoro do audiofilskich głośników i audiofilskich wzmacniaczy trzeba mieć audiofilskie kable głośnikowe, audiofilskie kable do żelazka oraz audiofilskie gniazdka sieciowe. Co prawda nie ma jeszcze audiofilskich transformatorów na ulicy ani audiofilskich elektrowni, ale właśnie internet otwiera nowy świat. Skoro internet, to nie można audiofilskiej sieci komputerowej oprzeć jedynie na audiofilskim kablu ethernet, to stanowczo zbyt mało. Pora na – wstrzymajcie oddech – audiofilskie Wifi z audiofilskiego routera. Oraz audiofilskiego switcha.

Pomysł zaiste genialny w swojej prostocie. Co prawda z jednym istotnym problemem: do budowania osprzętu sieciowego trzeba mieć technologię, umiejętności i oprogramowanie (firmware). Tego się nie robi z marszu. Ale co tam, nie takie problemy się rozwiązywało. Trzeba wziąć jakiś istniejący switch i przerobić go na „for audio”. Najlepiej jak najtańszy, żeby sprzedać go jak najdrożej. Jaki sprzęt jest tani? Np. znany D-Link.
Ale jak przerobić switch D-Linka na audiofilski? No – rzekomo – wymieniając kondensatory w części zasilającej na „audiophile grade”. Ale to za mało, ludzie z trudem odróżnią je od zwykłych. Trzeba coś więcej. Co? Dodając, cytuję „ultra high precision clock”. Najlepiej, jak to już wymyślili w Polsce, dopieszczając  pod względem budowy jak i dźwięku, czyli mówiąc potocznie, po chamsku lutując na pająka jakiś układ. Nie żartuję:

(zdjęcie z opisu zamieszczonego tutaj)

Do tego oczywiście musisz zamienić standardowy zasilacz switcha D-link:

na coś zdecydowanie bardziej audiofilskiego. Czyli bierzesz typową obudowę protypową z Chin, montujesz w niej zasilacz, koniecznie z gniazdem IEC C-14, żeby trzeba było jeszcze zastosować kabel od żelazka zasilający „for audio”, całość malujesz czarną tablicówką i już masz profesjonalny zasilacz „for audio”:

I już masz cudowny…

When we included The Linear Solution OCXO switch – the differences were enormous. In some ways, it seems to isolate and consolidate centrally. Music is more collected and refine – and quieter. The only time having the switch in the chain sounded worse was when we used a Monoprice power cable on the TLS linear power supply (powering the OCXO switch). Even then, the music was still smoother.

czyli

Kiedy podłączyliśmy switch The Linear Solution OCXO – różnice były niesamowite. W pewnym sensie to brzmiało jakby wydzielone i zgrupowane centralnie. Muzyka jest zwarta, wysublimowana oraz cichsza. Jedynym przypadkiem, kiedy cały zestaw muzyczny grał gorzej był wtedy, kiedy podpięliśmy zasilacz switcha tanim kablem zasilającym Monoprice. Ale nawet wtedy brzmiała bardziej gładko

Jak więc widzicie, odpowiednio audiofilski kabel od żelazka jest absolutnie niezbędny. Reszta tekstu znajduje się, jak już wspominałem tutaj.

Firma The Linear Solution przerabia sprzedaje switche OCXO różnych producentów. Wspomniany D-Link, czasem Cisco, ale też tak bardzo audiofilskie marki jak TP-Link. Nie żartuję, nawet symbol TL-SG108 pozostaje na obudowie:

Choć to nie jest już TL-SG108, o nie, to już jest The Linear Solution Audiophile Switch 2.0 

Oczywiście sam switch, to za mało, potrzebny jest odpowiednio audiofilski router. Jak się domyślacie – firmy The Linear Solution. Dostępne są w dwóch kolorach: błękitnym i czerwonym:

Tu już nie jest lekko. To jest urządzenie radiowe i musi mieć stosowne homologacje, nie ma lekko. Zostawiamy więc logo D-link na obudowie modelu DIR‑869, za to malujemy go w ładne kolorki, dodajemy cudowny zasilacz, identyczny jak wyżej, koniecznie zasilany audiofilskim kablem od żelazka i voilà.
A nie, zaczekaj, To nie byłoby po audiofilsku. Tak prosto się nie da. Teraz usiądźcie mocno i zapnijcie pasy, zaczyna się pełen odlot: to trzeba odpowiednio podłączyć. Nie żartuję. Jeden router i jeden switch to za mało. Trzeba mieć DWA SWITCHE, (ewentualnie specjalny sygnowany przez autora podwójny model, albo jeszcze lepiej DWA PODWÓJNE) odpowiedni zestaw kabelków ethernetowych „for audio” oraz tajemny przepis na odpowiednio brzmiące pakiety. Zapomnijcie wszystko, co do tej pory wiedzieliście o sieci ethernet.

Po czym macie taki cudownie brzmiący zestaw:

Co prawda nie wiem, co tam robi zupełnie nieaudiofilski NAS Synology, ale może wypuszczono już jakąś serię for audio, nie wiem. Całość tekstu o takiej konfiguracji switchy  (z którego zaczerpnięto powyższe ilustracje) znajduje się tutaj

Przy okazji: w powyższym tekscie niesamowicie fascynuje mnie audiofilski napęd DVD-RW w specjalnym uchwycie, zapewne ze śpiewającego drewna:

Niestety, brakuje bliższych szczegółów tego epokowego wynalazku.
Wracając do firmy The Linear Solution i jej produktów OCXO – mam przekonanie graniczące z pewnością, że to nie jest ich ostatnie słowo i jeszcze nie raz nas zaskoczą.
Tym bardziej, że jak na sprzęd audiofilski, to ceny mają conajmniej przystępne:
Podwójny sygnowany switch: jedyne €1199,00
Zwykły przemalowany D-Link pojedyńczy audiofilski switch: jedyne €279,00
Przemalowany router D-Link Audiofilski router OCXO: $999

Dziś przeżyłem niezłą emocjonalną huśtawkę, podróżując przez spory kawałek Europy, zahaczając o eksplorację kosmosu i literaturę fantastyczną, na koniec lądując w okolicach neolitu i epoki brązu, mając w głowie celtyckie melodie. Podróż oczywiscie była mentalna, co z kolei wzbudziło moje lekkie przerażenie po skojarzeniu z acid trip. Po szybkim ogarnięciu się i upewnieniu sie braku jakichkolwiek grzybków w domu (starą kanapkę najpierw wywaliłem) wróciłem do pisania.
Ale po kolei….

Z początku to miał być typowy prześmiewczy wpis, po tym jak na facebooku dostałem cynk o kolejnym kabelku ethernetowym do audio w typowej audiofilskiej cenie. Zacząłem zbierać informacje do tekstu. Najpierw skojarzyłem, że producent jest już nam dobrze znany z pakietów miękkich jak deszczówka.
A później zorientowałem się, że opis drogi od informacji do informacji będzie znacznie ciekawszy niż typowe bombastyczne cytaty z opisu produktu.
Więc idźmy śladem toku rozumowania:

• Krok pierwszy: no dobra, skoro już było wspaniale i miękko jak deszczówka, to co sprawiło, że teraz jest jeszcze lepiej? No czytając opis widać, że zmieniono materiał izolacyjny między żyłami kabla. W końcu, cytuję:
  

  Od długiego czasu używaliśmy kombinacji teflonu PTFE – w różnej formie – i posrebrzanych przewodników; to dość często spotykane połączenie, a takie kable po wygrzaniu brzmią zwykle neutralnie i mają mniejszy wpływ na balans tonalny przesyłanego sygnału niż kable wykorzystujące izolacje wykonane z innych materiałów. W kablach Chord Sarum Tuned ARAY i Super ARAY poszliśmy o krok dalej. Druciki przewodnika są polerowane przed procesem posrebrzania, a izolacja wykonywana jest ze spienianego teflonu PTFE. Zastosowaliśmy także osłonki teflonowe dla wtyków RCA posiadające lepsze właściwości niż stosowane wcześniej akrylowe.
  Wybór dielektryka ogrywa kluczową rolę w uzyskaniu wysokiej klasy brzmienia każdego kabla audio, a wykorzystanie przewodników izolowanych Taylonem w połączeniu z przewodnikami Super ARAY daje efekt w postaci najbardziej naturalnego i spójnego brzmienia.

  Co prawda nie wiem co mają wtyki RCA (potocznie zwane też CINCH) do kabla sieciowego, ale w końcu to nie jest pierwsza rzecz, której nie rozumiem w wyrafinowanym świecie audiofili. Natomiast rozumiem PTFE – to jest polimer o nazwie poli(tetrafluoroetylen), bardziej znany pod handlową nazwą koncernu DuPont – Teflon. Fakt, świetna izolacja elektryczna i hydrauliczna, mająca bardzo wiele zastosowań, w tym bardzo wymagających. Ale powiedzmy sobie szczerze – to, co gospodyni może mieć na swojej patelni nie nadaje się do sprzętu audio. No po prostu nie nadaje się. I tu następuje…

• Krok drugi – skoro nie pospolity teflon, to co to jest?
  

  Seria ChordMusic korzysta z zalet tych rozwiązań; wykorzystuje tą samą technologię Super ARAY i takie same teflonowe wtyki. Różni się natomiast zastosowanym materiałem dielektryka, wykorzystano bowiem Taylon – unikalny materiał izolacyjny nigdy wcześniej nie stosowany w kablach audio. Taylon to materiał wykorzystywany wyłącznie przez firmę Chord

  Taylon? Co to jest? No wypada poszukać. Wszystkie informacje o tym materiale są zawsze związane z producentem kabla, firmą Chord. Żadna z tych informacji nie mówi, co to jest dokładnie. Żadna. Pewne ogólne informacje sa podane w dokumencie rejestrującym znak towarowy Taylon. Czyli w zasadzie powinienem pisać TaylonⓇ. Taka izolacja. Coś pomiędzy gumą, gutaperką a miką. Tajemnicza substancja, której nikt inny nie może mieć. W tym momencie czas na…

• Krok trzeci – skojarzenia. Takie tajemnicze coś momentalnie kojarzy się z unobtainium. Mityczna substancja z kosmosu.
  

  bardzo rzadki, drogi lub nawet fizycznie niemożliwy do wykonania materiał, którego właściwości są niezbędne do uzyskania zakładanego rezultatu.

  Czyż nie jest to opis cudownie pasujący do sprzętu audio? No po prostu nie mogło być lepiej.  No chyba, że zrobiliby to z przyprawy z Arrakis. I tu pora już na…

• Krok czwarty – któż to stoi za tym unobtainium i pakietami miękkimi jak deszczówka? Wspomniana firma Chord. Gdzież to się znajduje ta firma, gdzie pracują ludzie mający takie wizje? Otóż jest to w Wielkiej Brytanii,  Wiltshitre. W zasadzie pośrodku niczego jest mała miejscowość, gdzie znajduje się typowa dla miejscowości Wielkiej Brytanii dzielnica, w której są umiejscowione szopy dla firm. Nie zrozumcie mnie źle, te szopy są nowoczesne, dzięki tym firmom Wielka Brytania działa i ma się dobrze (choć od czasu głosowania za Brexitem wiele osób wątpi w to), w takich miejscach powstało wiele potęg przemysłowych, łącznie z firmą ARM (której projekty znajdują się w waszych telefonach).  Firma Chord mieści się między producentem bagażników na samochody dostawcze a producentem żaluzji okiennych
  Tamże siedzą sobie świstaki pracownicy i zawijają w te sreberka, eee… TaylonyⓇ
• Krok piąty – olśnienie. Przez cały czas poszukiwań informacji o firmie miałem wrażenie, że skądś znam ten region. Już to gdzieś widziałem. Może nawet tam byłem. W końcu zmniejszyłem przybliżenie na google maps i nastąpiło olśnienie. Eureka. Oczywiście, że znam to miejsce. Dokładnie 4,5 klometra od ich siedziby, niecałe 10 minut jazdy samochodem znajduje się nic innego jak.. Stonehenge.
  (fot.Wikipedia)
  Miejsce kultu słońca z czasów przedceltyckich.
  I wszystko stało się jasne. Przedceltyckie unobtainium z epoki brązu. Jakie to jest piękne, niepowtarzalne, poetyckie i wyrafinowane.
  Od razu cena 4000 funtów (+VAT) za metr wydaje się wręcz niesamowitą okazją. Proszę się nie pchać!! Proszę się ustawić w kolejce!!!

Orb Audio Cartridge Warmer czyli po naszemu podgrzewacz wkładek gramofonowych pozwala na… no niespodzianka, na podgrzanie wkładki gramofonowej. No tak bierze i podgrzewa, a dźwięk staje się lepszy i czystszy. Ot tyle. No jak można tak po prostu napisać. Co prawda podgrzewa nie jakoś prostacko tylko odpowiednio zaawansowaną audiofilsko podczerwienią, ale to wszystko.

Co za okrutne marnotrawstwo potencjału produktu. Nie dziwi więc zupełnie nieaudiofilska cena: tylko 330 dolarów amerykańskich. Przecież to normalnie rani wyrafinowane audiofilskie serca!

Z tak błędnym podejściem marketingowym nie wróżę im sukcesu, ale jakby jednak ktoś chciał zakupić ten drastycznie nisko wyceniony produkt, to można to zrobić tutaj.

Aż tu nagle, jak grom z jasnego nieba, materiał.. no sam nie wiem jak to nazwać. Pochwalny, ale nie do końca. Z zachwytem, ale też z rezerwą. Aprobujący, ale stwierdzający, że te za 20 tysięcy grają jednak lepiej. Czternastozgłoskowcem, ale jak pewna partia wstał już z kolan.

I teraz już sam nie wiem, czy wrzucać, czy nie… Ale wakacje są, pewnie się nudzicie, a ja dawno nie pisałem. No to…

Tellurium Q Silver II – niby kabel głośnikowy. Ale taki po 10 tysięcy za metr. Nie daj borze (przepraszam, teraz SOPie) mieć większy pokój odsłuchowy (bo przecież audiofil nie będzie umieszczał sprzętu w jakimś tam plebejskim pokoju czy livingu).. a może jednak dobrze, bo cena się zrobi bardziej audiofilska?

A jednak nie do końca… mało audiofilska cena przeszkadza:

Rachunek dla tytułowego kabla jest prosty: 2,0 m kosztuje 2000 PLN, 2,5 m – 2500 PLN – itd. Krótko mówiąc tysiąc za metr. Relatywnie więc bardzo tanio, bo już mój Sulek 6×9 chce za siebie cztery razy tyle, a dla najdroższego na świecie (chyba) Siltech Royal Triple Crown metrowy równoważnik w złotówkach wynosi 86 000 PLN. (Słownie: osiemdziesiąt sześć tysięcy złotych za dwa razy po metr kabla, jako że głośnikowe i interkonekty to kable podwójne.) Taką przynajmniej cenę wystawia jeden z nielicznych dystrybutorów nie chowających się za tradycyjnym unikiem „zadzwoń” – hiszpański Werner. Stosunkowa taniość

A jak grają? No niby fajnie, ale mała liczba zer wciąż przeszkadza w odsłuchu:

W moim przynajmniej przypadku budżetowy kabel Tellurium zagrał przyjemnie od pierwszych sekund. Wyraziłbym nawet opinię, że to wówczas wypadł najlepiej, a głębsze analizy wrażenie to nieco stonowały. Stan ten możemy złożyć na karb choroby zawodowej – chroniczne i mimowolne odwoływanie do zasłyszanych z najdroższą aparaturą optimów, którym przewód za dwa tysiące, grający z głośnikami za dziesięć, nie jest w stanie dorównać. Ale i tak grało przyjemnie i nie bez fascynacji.

Ale w końcu udało się jakoś przeboleć biedronkową wręcz cenę i przejść do słuchania muzyki, która wcale tak źle nie brzmiała:

„O kurczę!” – wybrzmiewało w głowie raz po raz, ilekroć te dawniejsze zlepki naraz się rozdzielały. Że aż się parę razy roześmiałem i kręciłem z niedowierzaniem głową, mogąc doznawać rzeczy nowych podczas słuchania dobrze znanych.

Resztę tej wciąż-poetyki-aczkolwiek-bez-pełnego przekonania znajdziecie tutaj.

Stronę producenta z kilkoma peanami w języku mocno obcym znajdziecie tutaj.

Wiosna zbliża się wielkimi krokami, czas na powiew świeżości, czyli coś, czego jeszcze nigdy nie było. Proszę państwa, oto iUSB Power – pierwszy zasilacz USB – jakżeby inaczej – „for audio”

Koncepcja przełomowa, aczkolwiek nie pozbawiona istotnych niedoróbek, o czym później.

Zacznijmy od producenta. Jest bardziej tajemniczy niż Tajemniczy Don Pedro, a Zorro to mógłby im buty czyścić. Na stronie nie ma żadnej informacji o tożsamości firmy, domena jest zarejestrowana na firmę z Hong-Kongu o nazwie Abbingdon Global Limited, ale wszelkie próby jej odnalezienia kończą się na informacji o firmie noszącej dokładnie taką samą nazwę ale z siedzibą w Southport w Wielkiej Brytanii. Jako, że w brytyjskim rejestrze firm nazwiska dyrektorów firmy pokrywają się z tym, co udało się znaleźć na temat rzekomej firmy z Hong Kongu, możemy chyba spokojnie założyć, że kupić będzie łatwo, bo produkt sprzeda firma z Wielkiej Brytanii. W sprawie ewentualnej reklamacji trzeba będzie natomiast pisać na Berdyczów do Hong Kongu.
Czyli wszystko się zgadza, w końcu nikt nie zostaje audiofilem po to, żeby było mu łatwo w życiu.

Wróćmy do samego produktu. Co to jest? Otóż jest to… no nawet słowa odpowiedniego tu nie mam. Głupi mózg podpowiada „zasilacz” ale nie jest to zasilacz, bo wymaga zewnętrznego źródła prądu (o tym za moment). Pozostaje techniczny żargon na podstawie tego, czego mi ten Niemiec o nazwisku Alzheimer nie schował jeszcze z wiedzy szkolnej:  przetwornica napięcia z filtrowaniem. Ale przecież ja się nie znam.

Kto się więc zna? No na pewno producent, chyba… Oddajmy mu więc głos:

Otóż jest to – jak twierdzi producent – najcichszy zasilacz USB jaki kiedykolwiek wyprodukowano i w dodatku pierwszy tego rodzaju na świecie. Z tym ostatnim mogę się zgodzić bez zastrzeżeń.

Zaraz… najcichszy? Jak bardzo hałasują wasze zasilacze USB? Gadają do was jak chcecie film obejrzeć? Może używają wiertarek udarowych po nocach? Bo moje… no nie wiem, może mam zepsute.

A jak to cudo działa? Nie mam tu zupełnej pewności, podobnie jak pewien poeta w temacie Marioli. Zgodnie z tym, co twierdzi producent:

podpinamy z jednej strony zewnętrzny zasilacz 9V prądu stałego, jakieś źródło sygnału USB, z drugiej strony odbiornik tego sygnału i jeszcze możemy sobie coś naładować. Ale co? No przecież nie zwykły, chamski, ordynarny plebejski telefon komórkowy. Aaaa. wiem, móże luksusowy audiofilski odtwarzacz MP…. wrrrróć, przecież audiofile nie słuchają tych wrednych empeczy, odtwarzacz high-end FLAC.

Co to daje? Nie wiem. Ale mamy na stronie taki oto obrazek:

Czyli chyba jak to kupimy, to ktoś przyjdzie ze szmatką i wyczyści nam okulary. A nie, zaczekaj….

With the iUSB, quiet passages are whisper quiet. The climaxes are fiercer, and everything in between is richer, more vibrant and no longer grainy.

Jakby to przetłumaczyć? No nie wiem…

Przy użyciu iUSB ciche partie są ciche jak szept. Za to orgazmy są…

a nie, zaczekaj, to nie ten blog, jeszcze raz:

Przy użyciu iUSB ciche partie są ciche jak szept. Momenty kulminacyjne są bardziej agresywne, a wszystko pomiędzy bardziej wyraźne i nie jest już zamglone

(przepraszam, jeżeli nie dałem rady, po prostu nie nadaję się na marketingowca produktów dla audiofili)

Później jeszcze jest coś, czego mój mały kubusiopuchatkowy rozumek zupełnie nie ogarnia:

Our engineers developed the advanced IsoEarth technology specifically for the iUSBPower. By breaking the noisy DC ground connection between the computer and your USB audio device, this further reduces the ground noise by a factor of 10. Your USB audio device can now operate in the cleanest environment possible; allowing your music to flow.

 

Czyli inżynierowie opracowali technologię IsoEarth która redukuje szumy uziemienia dziesięciokrotnie. Czyli mamy jakieś nowe, epokowe uziemienie, które szumi. I ktorego szumy można redukować. Szacun.

Strona producenta jest tutaj.

Kupić to można np. tutaj.

No to pora na wspomniane na początku niedoróbki. Pierwsza nie wydaje się tak straszna. No powiedzmy sobie szczerze – czy 199 brytyjskich funtów to jest audiofilska cena? Powinni być conajmniej 1990.99. Jeżeli nie więcej. Ale idźmy dalej.

Posłużę się bezczelnie fotką z pewnego forum, gdzie zamieszczono unboxing i prosty test tego produktu. No i tu zaczyna się prawdziwy dramat.

No jak można, przecież to się nóż w kieszeni otwiera!!!! Co za profanacja. Tani chiński kabelek USB za pół dolara do sprzętu audio? I równie tani równie chiński zasilacz? Przecież to jest obrazoburcze, sodoma i gomora!!! Horror, terror, marmolada.

Przecież każdy szanujący się audiofil wie, że takie rzeczy powinno się łączyć wyłącznie stosownymi kablami „for audio”, np. takim albo takim. Zasilacz też powinien być specjalnie wyselekcjonowany, „for audio”, za odpowiednią cenę. Co to znaczy, że nie ma takiego? No to trzeba zaoferować. Specjalny zasilacz z przewodami z rzadkich metal, specjalnie pogłębiającymi scenę muzyczną. Wpięty w kondycjoner prądu. Który jest podpięty do specjalnego gniazdka przy użyciu specjalnego kabla. Dopiero wtedy to będzie odpowiednio działać i brzmieć. A bez tego – ostrzegam, kupujecie na własną odpowiedzialność. Nie pchać się!!!

Tu mamy nową jakość. No niby standardowy kabel do pralki 3×1,5^2 w podwójnej izolacji z PCV jakby powiedział każdy elektryk. Otóż nie, byłby w błędzie tak potężnym jak parcie do władzy powiatowego polityka. Albowiem nie jest to zwykły kabel, tylko kabel for audio.

Owszem, pierwsze uświadczenie powierzchowności kabla może zmylić laika. Jest to bowiem po prostu kabel. Tak jest sprzedawany dystrybutorom:

Najwidoczniej to właśnie dystrybutorzy wzmacniają jego niesamowitość dodając specjalnie wyselekcjonowane niesamowite końcówki, obowiązkowo „for audio”, więc całość po tych zabiegach wygląda np. tak:

albo tak:

(zdjęcia dystrybutora i hifichoice.pl)

Razem dopiero uwalnia to pełną niesamowitość kabla, co w efekcie powoduje, że…

…nie dociąża dźwięku basem, nie wysuwa średnicy na pierwszy plan, ani nie rozjaśnia go w zakresie wysokich tonów – zatem wszystkie trzy główne zakresy pozostają względem siebie dobrane w proporcjach pozwalających zabrzmieć muzyce całościowo, bez wyraźnej dominacji któregokolwiek z nich

a nawet:

… w przypadku wzmacniacza lampowego (…) dźwięk znacznie się wygładził, zyskał na kulturze i stał się mniej nerwowy za to bardziej płynny, wręcz alabastrowy

co w sumie powoduje,  ze:

Między tym japońskim kablem a lampowymi amplifikacjami istnieje jakaś chemia sprawiające, że brzmienie jest po prostu lepsze.

(całość opisu można przeczytać na stronie hifichoice.pl)

Niestety, w tym wszystkim bardzo poważnym zgrzytem jest kompletnie nieaudiofilska cena. Powiedzmy sobie szczerze, niecałe 307 dolarów amerykańskich za 2,5 metra kabla (jeszcze bez wtyczek) to nie jest odpowiednio wysoka półka. Tak doskonały kabel powinien kosztować z rząd więlkości więcej a już przynajmniej z dwa razy więcej. No ale nie można mieć wszystkiego. Mam nadzieję, że chociaż polski dystrybutor stanie na wysokości zadania i wyposaży kabel we wtyczki z wyżarzanego w lawie wulkanu Kilauea rzadkiego izotopu Unobtainium po drobne 15 tysięcy złotych każda. Wtedy już będzie można z czystym sumieniem polecić te kable.

Kabel Artech The Boss. W sumie pomyślisz, że jest taki sam jak twój kabel do peceta za pińć złoty. Otóż nic bardziej mylnego. Kabel za pińć złoty ma trzy żyły miedziane w podwójnej izolacji i dwie wtyczki oraz przewodzi prąd.
Natomiast ten kabel…

Tak, jak dyrygent decyduje o obliczu orkiestry, tak w każdym domowym systemie audio to słuchacz, udoskonalając brzmienie całego systemu układa dźwięk według własnych potrzeb i upodobań. Z reguły porządnie skonstruowane i poprawnie dobrane urządzenie audio nie wymaga gruntownej ingerencji w strukturę dźwięku, a jedynie możliwości delikatnego szlifu i dopasowania do wrażliwości użytkownika. Modyfikacja urządzeń, ze względu na koszty i dosyć nieprzewidywalny efekt jest dosyć rzadko spotykanym sposobem modyfikacji dźwięku. Dużo łatwiejsze jest skorzystanie z możliwości ułożenia dźwięku poprzez dobranie odpowiednich łączówek z szerokiej gamy przewodów sygnałowych, głośnikowych i zasilających. Ewoluujące w czasie upodobania muzyczne oraz zmieniające się wraz z wiekiem możliwości percepcji wobec wzrastających wymagań sprawiają, że majsterkowanie przy dźwięku staje się prawie nałogiem.

ten kabel nie ma przewodów miedzianych.. on ma..

grubsze żyły z bardzo czystej miedzi m5N7 OFHC- zmniejszono liczbę i zwiększono przekrój drucików z których są zbudowane

ten kabel nie ma izolacji, on ma…

poliolefinowe dielektryki zostały wzbogacone domieszkami teflonu FEP i TPFE – zwiększona średnica przewodu pozwoliła na zastosowanie w żyłach nieco sztywniejszego dielektryka przy zachowaniu dużej elastyczności, udoskonalono więc parametry izolacyjne świetnie tłumiącej drgania poliolefin

ten kabel nie ma standardowego oplotu po pińć złoty za metr, on ma…

oprócz gęstego ekranu z plecionki miedzianej zastosowano niskostratne rdzenie molibdenowe, rewelacyjnie tłumiące zakłócenia i redukujące szumy RFI i EMI.

(co przy okazji wyjaśnia, dlaczego nie jest kablem do żelazka – te mają oplot z materiałów tekstylnych które nie są termoplastyczne)

a na dodatek…

wszystkie elementy metalowe wtyków i linki przewodu poddane zostały obróbce kriogenicznej

Kabel ten też doczekał się swoich peanów poezją tak kwiecistą jak suknia godna Violetty Villas:

Artech mimo znacznej poprawy dynamiki i konturowości oraz barwy basu oferuje również gładki, pozbawiony agresji górny zakres częstotliwości – otwartość modelu The Boss w zakresie wysokich tonów jest imponująca i w tym aspekcie sprawia, że ten kabel w swojej grupie cenowej jest jednym z najlepszych

(pełny pean dla twardzieli znajduje się tutaj)

A skoro już o grupie cenowej – te kable to prawdziwa okazja.W zależności od długości kosztuje od 2500 do 2900. I to wcale nie dolarów ani euro, tylko złotówek. Mając szóstkę dzieci można sobie taki kabelek kupować raz na miesiąc z 500+, to najlepszy dowód na przystępność cenową.

Pełny opis kabla na stronie producenta.

Harmonix RF-999 MT MK2 to podstawki pod głośniki. Albowiem zwykłe kolce pod głośnikami nie wystarczają. Po pierwsze utrudniają przesuwanie głośników w celu znalezienia najlepszej lokalizacji i najlepszego brzmienia. Ok, to brzmi rozsądnie. A gdzie poezja?

Nie martwcie się, poezja też jest. Co prawda nie jest łatwo, bo strofy zapisano w dosyć pogańskim języku, ale jakoś damy radę, z pomocą kolegów tłumaczy (moja znajomość niemieckiego pozwala zamówić eine halbe und currywurst, ale nie sięga poziomu poezji) i kilku głębszych:

(używanie podstawek Harmonix) zapewnia specjalnie legendarne tony wysokie oraz mocno wspierające basy

korzystna harmonizacja brzmienia pomieszczenia oraz harmonizacja tonalna

Całość poetyckiego opisu znajduje się tutaj.

Podstawki są do zakupienia w kolorze czarno-złotym albo całkiem czarnym tutaj.
Koszt to jedyne 1200€ za zestaw 4 sztuk (czyli na dwa typowe głośniki potrzeba 2 zestawy). Taka okazja nie powtórzy się szybko, nie czekaj, kup teraz!!!!