Τα νευροδιαφορετικά παιδιά διδάσκουν γνώση”, πάνω σε αυτήν τη φράση βασίστηκε όλη η σχεδιαστική προσέγγιση για την ολική μεταμόρφωση ενός χώρου από προηγουμένη χρήση συνεργείου αυτοκίνητων 250 τ.μ., σε ένα πρότυπο θεραπευτικό κέντρο για παιδιά
]]>Η απαντηση στην παραπανω ερωτηση που αποτελει το οραμα των ιδρυτων του SKKA – A Life Plan, Κεντικελένη Αννα & Κάγιας Σεργιος καθως και της διεπιστημονικης τους ομαδας, στηριχτηκε η σχεδιαστικη προσεγγιση της αναδιαμορφωσης των χωρων. Κυριος στοχος ηταν να δημιουργησουμε χωρους που να εξυπηρετουν εκπαιδευτικούς σκοπούς για την Αυτόνομη Διαβίωση ατομων στο Φασμα του Αυτισμου, αλλά και να αποτελεί ένα προτεινόμενο «μοντέλο» σπιτιού φιλικό προς αυτά.
Μέσα από την εμπειρία μας στον σχεδιασμό και τη δημιουργία χώρων με παιδοκεντρική προσέγγιση — τόσο δημόσιων όσο και ιδιωτικών — για παιδιά με νευροδιαφορετικότητα, έχουμε καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η εφαρμογή στοιχείων του αισθητηριακού σχεδιασμού (Sensory Design) σε όλους τους χώρους για παιδιά (και όχι μόνο) προσφέρει πολλαπλά οφέλη σε όλους τους χρήστες.
Ξεκινώντας από την παραδοχή ότι τα άτομα με διαφορές στην αισθητηριακή επεξεργασία τείνουν να επεξεργάζονται τα πάντα — ενώ ο νευροτυπικός εγκέφαλος φιλτράρει πληροφορίες που δεν είναι σχετικές — η απλοποίηση στον σχεδιασμό εσωτερικών χώρων προσφέρει μια εμπειρία που οδηγεί στην αρμονία των συναισθημάτων, ανεξαρτήτως νευροτυπίας.
Αν εξαιρέσουμε περιπτώσεις παιδιών στο αυτιστικό φάσμα, όπου απαιτούνται εξειδικευμένες σχεδιαστικές παρεμβάσεις (Autism Design, ως μέρος της Neurodiversity Architecture), οι παρακάτω αρχές μπορούν να ενταχθούν σε κάθε χώρο. Μέσα από αυτή την υπηρεσία, το αρχιτεκτονικό μας γραφείο αναβαθμίζει τον παιδοκεντρικό σχεδιασμό ενσωματώνοντας στοιχεία αισθητηριακού σχεδιασμού:
Όταν σχεδιάζουμε χώρους με στοιχεία Neurodiversity Architecture, δημιουργούμε το «φόντο» ώστε να ωφελούνται όλοι οι χρήστες. Οι άνθρωποι με νευροδιαφορετικότητα μάς δίνουν την αφορμή να βελτιώσουμε τον χώρο που ζούμε — και τελικά την ποιότητα ζωής μας.
]]>Το υλοποιημένο έργο του αρχιτεκτονικού γραφείου παιδοκεντρικού σχεδιασμού BabyEcoDesign, ”Ολική διαμόρφωση Βρεφονηπιακού Κέντρου ‘Sunnyside’, Θερμη-Θεσσαλονικη: Πώς συνδέεται ο αρχιτεκτονικός σχεδιασμός με τις μεθόδους διδασκαλίας”, απέσπασε το Silver Award, στα Educational Leader Awards 2025, στην κατηγορία ”Επενδύσεις και Υποδομές στην Ιδιωτική Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση”
Είναι το δεύτερο βραβείο στο συγκεκριμένο έργο, μετά τη διεθνή βράβευσή του, στα Big See Awards 2025.
Το ερώτημα συνεχίζει να υφίσταται· πώς γίνεται έργα τα οποία επιβραβεύονται από εκπαιδευτικούς (και όχι μόνο από αρχιτέκτονες), να τα ξεχωρίζουν για την καινοτομία τους και την αναβάθμιση της εκπαιδευτικής εμπειρίας και συγχρόνως τα ίδια έργα, να συναντούν στη διαδικασία υλοποίησης και αδειοδότησης τους εμπόδια, τα οποία προέρχονται από ένα απαρχαιωμένο θεσμικό πλαίσιο, τόσο αντίθετο στις προδιαγραφες ενός σύγχρονου μοντέλου σχεδιασμού και κατά συνέπεια εκσυγχρονισμένων εκπαιδευτικών προσεγγίσεων;
]]>Το παράδειγμα στο υλοποιημένο έργο του αρχιτεκτονικού γραφείου παιδοκεντρικού σχεδιασμού BabyEcoDesign στο Ολιστικό Θεραπευτικό Κέντρο “Ώθηση” της Χαράς Ζευκιλή, στην Πάτρα
Η ολική ανακαίνιση του χώρου σχεδιάστηκε και ολοκληρώθηκε βάσει της κοινής προσέγγισης — σχεδιαστικής και θεραπευτικής — με την ιδρύτρια του χώρου, Χαρά Ζευκιλή. Στο επίκεντρο κάθε απόφασης βρίσκεται το παιδί και η οικογένειά του, «ακούγοντας» και δείχνοντας σεβασμό στις ανάγκες τους.
Η παροχή σύγχρονων και εξατομικευμένων θεραπευτικών υπηρεσιών από την ομάδα του κέντρου, υπό την καθοδήγηση της Χαράς Ζευκιλή, σε βρέφη, νήπια, παιδιά, (προ)εφήβους — και κυρίως με προσέγγιση ολόκληρης της οικογένειας του θεραπευόμενου — εντάσσεται σε ένα ολιστικό πλαίσιο για την αποτελεσματικότητα της θεραπείας. Σε συνδυασμό με την εφαρμογή της αρχής ότι ένας χώρος με συγκεκριμένη σχεδιαστική προσέγγιση μπορεί να συντελέσει στη θεραπευτική διαδικασία, οδηγεί στη δημιουργία ενός ολοκληρωμένου χώρου για θεραπεία των παιδιών και των οικογενειών τους.
Βασικοί παράμετροι της σχεδιαστικής προσέγγισης για την ενίσχυση του θεραπευτικού ρόλου της αρχιτεκτονικής:

Η σωστή διαρρύθμιση των χώρων, με τις κατάλληλες χρωματικές επιλογές, την αντίστοιχη μελέτη φωτισμού, τη χρήση οικολογικών υλικών στα δάπεδα και στα αξεσουάρ, καθώς και η ευέλικτη διάταξη των επίπλων, στοχεύουν ώστε ο αρχιτεκτονικός σχεδιασμός να επιτελέσει καθοριστικό ρόλο στο θεραπευτικό έργο του κέντρου.
Ο αρχιτεκτονικός σχεδιασμός χώρων για παιδιά που χρειάζονται, σε κάποιο στάδιο της ζωής τους, θεραπεία δεν ωφελεί μόνο τα ίδια τα νευροδιαφορετικά παιδιά. Οι απλοί, λειτουργικοί χώροι με ευελιξία, η σωστή ακουστική, ο κατάλληλος φωτισμός, η ξεκάθαρη χωρική διαμόρφωση των δραστηριοτήτων, τα κατάλληλα υλικά, οι σωστοί χρωματικοί συνδυασμοί, η σύνδεση με τη φύση κ.ά., είναι απαραίτητα στοιχεία στον ποιοτικό σχεδιασμό ενός χώρου που θέλουμε να έχει θετική αλληλεπίδραση με τους χρήστες του.
Κατανοώντας πώς τα νευροδιαφορετικά άτομα αντιλαμβάνονται τον περιβάλλοντα χώρο, μπορούμε να βελτιώσουμε αισθητά τη ζωή τους και να συμβάλει ο χώρος στη θεραπευτική διαδικασία. Οι χώροι που έχουν «ροή» είναι ευκολότεροι στην επεξεργασία. Η χρήση διαδοχικής κυκλοφορίας, η αποθήκευση για τα μη απαραίτητα αντικείμενα, η υποδιαίρεση χώρων μπορούν να βοηθήσουν τα νευροδιαφορετικά άτομα να εστιάσουν καλύτερα και να επεξεργαστούν με μεγαλύτερη ευκολία τις πληροφορίες που δέχονται.
Όσον αφορά την αναγκαιότητα της δημιουργίας της πολυαισθητηριακής αίθουσας S.I. (Sensory Integration), το αρχιτεκτονικό γραφείο παιδοκεντρικού σχεδιασμού BabyEcoDesign προσέγγισε τον σχεδιασμό της βάσει της αποτελεσματικότητας της λειτουργίας της. Η θεραπεία που πραγματοποιείται σε αυτή την αίθουσα προσφέρει διέγερση, χαλάρωση και ευχαρίστηση των αισθητηρίων οργάνων, καθώς και αισθητηριοκινητικές και κοινωνικές εμπειρίες, δίνοντας μεγάλη έμφαση στην αισθητικοκινητική ανάπτυξη του παιδιού. Ορίζονται εξατομικευμένοι θεραπευτικοί στόχοι, ανάλογα με το πόρισμα της αξιολόγησης κάθε παιδιού, προσθέτοντας ή αφαιρώντας τον αντίστοιχο εξοπλισμό, ο οποίος δεν απαιτεί μόνιμη εγκατάσταση στον χώρο. Συνεπώς, το σημαντικότερο στοιχείο είναι το σταθερό «φόντο» του χώρου, ώστε να παρέχει την απαραίτητη ευελιξία στον θεραπευτή και τον θεραπευόμενο κατά τη διάρκεια της εξατομικευμένης θεραπείας.
Εάν προσεγγίσουμε τον σχεδιασμό μέσω του φακού της νευροδιαφορετικότητας, δεν τονίζουμε την τυποποίηση των συγκεκριμένων χώρων — κάτι που είναι πολύ γενικευμένο και, συνεπώς, σχεδόν άχρηστο ως προσέγγιση — αλλά μπορούμε να δημιουργήσουμε διαχρονικούς, λειτουργικούς και, γιατί όχι, θεραπευτικούς χώρους για όλους.
]]>