Jedną z nowych opcji modułu jest Kierunek automatyczny przez dwa punkty. Jest to opcja, która pozwala na wprowadzenie na rzut wykonany elementami systemu, czyli ścianami, drzwiami itd., dwóch punktów (na początku i końcu drogi), pomiędzy którymi program znajdzie wszystkie dostępne drogi ewakuacji. Domyślnie pokaże trzy najkrótsze. Liczbę wyszukiwanych dróg można zmienić w Opcjach systemu. Przy każdej znalezionej drodze będzie pokazana jej długość.

Dla ułatwienia wprowadzania obszarów powstały trzy nowe opcje: Droga ewakuacyjna, Automatyczny obszar i Obszar dowolny. Pierwsza pozwala w prosty sposób przy zadaniu szerokości (domyślnie 140 cm) wskazać obszar drogi ewakuacyjnej pokazując jej początek i kolejne ewentualne zakręty. Drogę tą można wyznaczyć osią lub jedną z krawędzi. Druga opcja, czyli Automatyczny obszar wykrywa kształt pomieszczenia, co znacznie przyspieszy zaznaczanie np. korytarzy na rzutach hoteli czy szpitali. Ostatnia opcja pozwala na wyklikanie kształtu obszaru, zadania mu własnej nazwy lub symbolu i wyróżnienie graficzne w postaci kreskowania. Te parametry dostały także wszystkie obszary, dzięki czemu łatwiej będzie można opisać rysowany plan i strefy na nim znajdujące się.

Dla oznaczeń ważnych miejsc lub elementów drogi ewakuacji powstał Opis, który pozwala na oznakowanie np. drzwi przeciwpożarowych, czy innych ważnych elementów plany. Dla ułatwienia drukowania i „kompozycji” planszy planu ewakuacyjnego i przeciwpożarowego zostały dodane domyślne wielkości arkuszy przy wprowadzaniu „ramki” planu. W typach Planu ewakuacji i Planu przeciwpożarowego zostały zadane podstawowe wielkości arkuszy wraz ze skalą, w której będzie w tej wielkości plan drukowało rzut. Ramki planów przeskalowują się odpowiednio, do wybranego arkusza i skali i pokazują jak mieści się na nich rysowany projekt. Dzięki czemu użytkownik szybciej zakomponuje plansze ze wszystkimi potrzebnymi elementami.

Artykuł Drogi ewakuacyjne – nowe opcje pochodzi z serwisu arcadia bim.

– kursor poniżej lub powyżej (lub na prawo lub na lewo) ściany – wybieramy krawędź wprowadzenia

– kursor za lub przed końcem ściany – definiujemy kolejność warstw.

Kliknięcie lewym klawiszem myszy (nad/pod ścianą, za jej końcem lub przed) wprowadza ścianę. Opcja się nie kończy, możemy wprowadzać druga ścianę znów wskazując początek, koniec, krawędź wprowadzenia i kolejność warstw. Wychodzimy z opcji prawym klawiszem myszy.

Pod ikoną Ściana znajduje się Ściany, która jest opcją rysowania ściany osią lub krawędzią z wyborem z okna wstawiania. W tym przypadku zmiana warstw następuje w oknie wprowadzania tak samo jak linia wstawiania.

1. Linia wprowadzania ścian (krawędź, oś geometryczna, oś konstrukcyjna, krawędź).
2. Obrót warstw
3. Dojście do okna właściwości
4. Opcje śledzenia wprowadzonych już na rzucie ścian
5. Opcje wprowadzania, np. odsunięcie od wskazanego punktu, wprowadzenie w połowie wyznaczonego odcinka, wprowadzenie ściany równoległej do już istniejącej itd.
6. Dojście do ustawień rysowania, włączanie i wyłączanie śledzenia, kolor i linie podrysu
7. Nazwa typu, jeśli ściana została zapisana
8. Biblioteka projektu, powiększana przez użytkownika przy zapisie Typu ściany
9. Biblioteka globalna, w której znajdują się domyślne rodzaje ścian i do której użytkownik może dodawać własne Typy

W tej opcji po wskazaniu pierwszego punku ściany, drugi kończy jej wprowadzenia, a jednocześnie jest początkiem kolejnej ściany. Wyjście z opcji tak jak przy wprowadzaniu pojedynczej ściany następuje poprzez kliknięcie prawym klawiszem myszy.

Artykuł Wprowadzanie ściany osią konstrukcyjną pochodzi z serwisu arcadia bim.

Jeśli automatycznie klikniemy Przypomnij później, to okno to pojawi się przy kolejnym uruchomieniu programu, a my przejdziemy do pracy w ArCADii. Może jednak nas zdziwić to, że otworzone projekty nie będą miały tekstur na ścianach i zamiast obiektów 3D będą białe sześciany. Okno Zawartości dodatkowej odpowiada bowiem ze pobranie obiektów i tekstur, które każdy użytkownik ArCADii ma w licencji, ale jeśli nie są mu one potrzebne, to nie musi ich ściągać. Jeśli są potrzebne, to można je pobrać w dogodnym dla nas momencie.

Jeśli kliknęliśmy Przypomnij później a po otworzeniu projektu rozpoczętego na poprzedniej wersji stwierdzimy brak powierzchni i obiektów 3D, to możemy zamknąć program. Wówczas znów pojawi się okno i wystarczy wybrać jakie biblioteki chcemy pobrać i zatwierdzić przyciskiem Zastosuj.

Jeśli w oknie Zawartości dodatkowej odznaczyliśmy pobieranie bibliotek i tak zamknęliśmy okno, wówczas nie pojawi się ono automatycznie. Będziemy musieli skorzystać z Menadżera zawartości dodatkowej, który znajduje się na wstążce Zarządzaj lub System (w zależności od wybranego szablonu menu), w oknie Biblioteki powierzchni i Eksploratorze obiektów. Po wywołaniu okna menadżera można zaznaczyć potrzebne biblioteki i zamknąć okno.

Tu należy pamiętać, że pobieranie rozpocznie się zaraz po zamknięciu programu. Jeśli korzystamy z okna automatycznie wywołującego się przy uruchamianiu programu, to okna samodzielnie zamknie program, zainstaluje biblioteki i otworzy ArCADię ponownie. My tylko będziemy musieli zatwierdzać kolejne komunikaty. Jeśli jednak samodzielnie wybieramy elementy z okna Menadżera zawartości dodatkowej, to samodzielnie musimy zamknąć program, chwilę poczekać na pytanie o pobranie i zainstalowanie biblioteki i po tym ponownie samodzielnie uruchomić ArCADię.

Artykuł Zawartość dodatkowa pochodzi z serwisu arcadia bim.

Powierzchnia predefiniowana wybierana jest z pierwszą ikoną, która pozwala rozwinąć listę dostępnych materiałów. Zawartość listy można modyfikować w oknie Biblioteki powierzchni. Wybór następuje wyłącznie poprzez wskazanie nazwy materiału, po chwili zatrzymania na danej nazwie pokaże się podgląd.

Można także korzystać z Powierzchni teksturowanych, które są dostępne pod ikoną .

pozwala na wybranie w oknie dowolnie wskazanego pliku BMP, JPG lub PNG (najlepiej, jeśli wielkość tekstury będzie wielokrotnością formatu 256 x 256 pikseli). Po wybraniu tekstury można jeszcze dopasować jej wielkość (żeby np. płytki na ścianie nie miały wielkości 100 x 100 cm tylko 25 x 35 cm), kąt wprowadzenia, przezroczystość i stopień odbicia lustrzanego wraz z jego kolorem. Dodatkowo wybraną teksturę można „zmieszać” z jednym z kolorów dostępnych w systemie Windows, pamiętając, że jeśli zmieszamy teksturę czerwonej cegły z zielonym kolorem, nie uzyskamy zielonej cegły, a raczej brunatną, czyli wynikową po zmieszaniu czerwieni z zielenią. Gdyby dać teksturę monochromatyczną, byłaby szansa na podłożenie koloru, który by nie zmieszał się z innym, a dał odpowiedni wynik.

UWAGA: Należy pamiętać, żeby wybranej tekstury nie przenosić, nie zmieniać jej nazwy czy nazwy katalogu, w którym się znajduje. Najlepiej wykorzystywane tekstury przenieść do katalogu tekstur programu ArCADia i stamtąd je pobierać do projektu. Program bowiem zapisuje tylko ścieżkę do pliku i jeśli ona ulegnie zmianie, program jej nie znajdzie.

Ścianę można oteksturować z prawej i lewej strony lub z boków, co jest widoczne na krawędzi ściany i w jej otworach. Skąd jednak wiadomo, która strona ściany jest lewa, a która prawa? Po zaznaczeniu ściany na rzucie pokazany jest kierunek, w jakim ściana została narysowana. Ze strzałki można wywnioskować, która strona jest którą i teksturować odpowiednią.

Należy pamiętać, że ściana teksturowana jest na całej długości ze wskazanej strony. Oznacza to, że jeśli ściana przechodzi przez kilka pomieszczeń, to wszystkie pomieszczenia będą miały tą samą teksturę na tej powierzchni ściany.

Żeby w każdym pomieszczeniu ściana była teksturowana w inny sposób, należy ją podzielić.

Żeby podzielić ścianę, należy ją zaznaczyć, w oknie edycji wybrać opcję Podziel ścianę i wskazać miejsce podziału (najlepiej w miejscu połączenia z inną ścianą). Jeśli ścianę trzeba podzielić na kilka części, po wskazaniu miejsca podziału znów należy zaznaczyć ścianę i powtórzyć operacje. Po podziale ściany można już teksturować każde pomieszczenie w innych np. kolorach.

Artykuł Definiowanie tekstur na ścianie pochodzi z serwisu arcadia bim.

Punkty zaczepienia przy pracy używane są prawie przez cały czas tworzenia rysunku, ale włączanie ich wszystkich jednocześnie niestety nie pomaga. Bardzo często, przy szybkim rysowaniu, przy włączonej zbyt dużej liczbie punktów, klikamy za szybko i program wybiera ten punkt, który znalazł pierwszy, a nie koniecznie był to ten, który być powinien. Dlatego istotne jest, aby do punktów zaczepienia mieć stały dostęp i włączać je i wyłączać w czasie pracy, tak aby tylko ułatwiały pracę.

Poniżej lokalizacje punktów zaczepienia, których w programie jest kilka:

1. Pionowy pasek narzędzi umiejscowiony po lewej stronie ekranu, można włączyć lub wyłączyć dany punkt zaczepienia. Pierwsza ikona na pasku pozwala wejść do ustawień punktów zaczepienia, ostatnia pozwala wyłączyć wszystkie.

2. Pasek stanu, na dole ekrany po prawej stronie. Ikona włącza lub wyłącza korzystanie z punktów, pozwala także przejść do ustawień, gdzie można wybrać, z których punktów będzie korzystać.

3. Wstążka Widok, z panelu można włączać i wyłączać poszczególne punkty zaczepienia zarówno stałe jak i tymczasowe. Można także wyłączyć wszystkie i wejść do ustawień.

4. Shift+prawy klawisz myszy na obszarze rysunku, z listy można włączać i wyłączać poszczególne punkty zaczepienia zarówno stałe jak i tymczasowe. Można także wyłączyć wszystkie i wejść do ustawień.

Jeśli wybierzemy punkty zaczepienia w momencie, kiedy nie mamy włączonej żadnej opcji, wówczas włączamy stałe punkty zaczepienia. Jeśli wybieramy punkt zaczepienia podczas rysowania lub edycji, kiedy mamy aktywną opcje, wówczas automatycznie pozostałe punkty zostają wyłączona, a pozostaje zaznaczony tylko ten wskazany. Jest to wówczas tymczasowy punkt zaczepienia, wyłączy się on zaraz po kliknięciu. Automatycznie włączone też zostaną poprzednio zaznaczone stałe punkty zaczepienia.

Tu uwaga, niezależnie od momentu i miejsca wywołaniu okna ustawień, punkty zaczepienia tam wybrane, będą zawsze stałymi punktami zaczepienia.

Powtórzmy więc STAŁE i TYMCZASOWE punkty zaczepienia.

Domyślnie włączone punkty zaczepienia są stałe. Jeśli je zmienimy podczas rysowania, np. w chwili, kiedy wskazujemy drugi punkt dla ściany, to będzie punkt tymczasowy, ponieważ wyłączy się z chwilą wskazania końca dla ściany. Jeśli zmieniamy punkty zaczepienie w chwili, kiedy nic nie rysujemy, ani nie modyfikujemy, takie zmiany będą stałe i nie zmienią się przy kliknięciu.

Wyłączyć/włączyć punkty zaczepienia można najszybciej klikając ikonę na pasku stanu lub używając skrótu klawiszowego F3.

Okno ustawień punktów zaczepienia, w którym zaznaczane są potrzebne punkty i można przejść do Opcji wyświetlania, gdzie definiowany jest kolor i wielkość znaczników. Rodzaj znacznika (trójkąt, kwadrat, koło, czy x) zależy od punktu zaczepienia i nie można go zmienić.

Artykuł Tajniki punktów zaczepienia – część 1 pochodzi z serwisu arcadia bim.

ArCADia i ArCADia PLUS swoje podstawowe domyślne ustawienia mogą wyświetlić w oknie Właściwości. Oczywiście ustawienia te, czyli wartości wygranych zmiennych można także modyfikować wprowadzając w obszarze poleceń nazwę zamiennej i nową jej wartość. Nie zawsze jednak znamy te zmienne, które są tak przydatne przy pracy.

Powyższe okno można wywołać ze wstążki Widok, grupa logiczna (panel) Wyświetl – Właściwości.

Pierwsza część okna Ogólne to podstawowe informacje o aktywnej warstwie i stylu linii. W następnych znajdują się opcje wizualizacji 3D, kreskowania i wielkości widoku. Ostatnia część Różne pokazuje między innymi zmienne, które przede wszystkim odpowiadają za różne zachowanie programu przy zaznaczaniu.

Zaczynamy od Ustaw PICKADD – to zmienna, która odpowiada za sposób zaznaczania kolejnych elementów. Tą zmienną określamy co stanie się z elementami, jak jeden jest już zaznaczony i klikniemy na kolejny. Czy pierwszy zostanie odznaczony i zaznaczony ten drugi? Czy może teraz oba będą zaznaczone? Domyślnie klikamy na linie, następnie na kolejną i kolejną i wszystkie są zaznaczone. Zmienna ma wartość 2 (Dodaj i zachowaj zaznaczenie). To powoduje, że każdy kolejny zaznaczany element będzie dodany do zaznaczenia, a jak użyjemy opcji Wybierz, to po jej wyłączeniu, te elementy nadal będą zaznaczone. Jeśli zmienna będzie miała wartość 1 (Dodaj), wówczas także każdy kolejny klikany element dołączy do zaznaczenia. Dopiero jak zmienna będzie miała wartość 0 (Usuń), wówczas po kliknięciu na kolejny element, automatycznie ten pierwszy się odznaczy. Nie będzie już zaznaczony (jak katalogi czy pliki w systemie Windows).

Ustaw PICKAUTO – zmienna odpowiadająca za zaznaczenie pojedynczym kliknięciem lub obszarem, ale tylko po wywołaniu polecenia Wybierz elementy, dostępnego z okna Właściwości. Jeśli zmienna jest wyłączona, czyli ma wartość 0 (Nie), wówczas po kliknięciu na ikonę  należy wybrać element przez kliknięcie na niego. Można wybrać kilka elementów, ale na każdy z elementów trzeba kliknąć oddzielnie. Jeśli zmienna ma wartość 1 (Tak), wówczas elementy można zaznaczyć obszarem.

Ustaw PICKBOX – ta zmienna określa wielkość celownika, który znajduje się na środku krzyrza nitek, czyli kursora.

Ustaw PICKDRAG – to zmienna określająca sposób zaznaczania obszarem, czy obszar będzie zaznaczonay poprzez dwa kliknięcia, czy jedno. Domyślnia wartość to 1 (Tak), co oznacza, że żeby zaznaczyć fragment rysunku obszarem, należy wcisnąć lewy klawisz myszy na jednym z wierzchołków prostokąta i przymając go wciąż wciśniętego przesunąć o przekątnej i puścić klawisz jak wszystkie potrzebne elementy znajdą się w obszarze. Jeśli zmienna ma wartość 0 (Nie) wówczas obszar definiowany jest dwoma kliknięciami, pomiędzy którymi nie trzymamy wciśnietego klawisza myszy.

Ustaw PICKFIRST – zmienna, która definuje co dzieje się z zaznaczonym elementem po wybraniu polecenia modyfikacji. Domyślnie wartość zmiennej to 1 (Tak), czyli jak zaznaczony jest elementy, a następnie klikniętya jest okpcja Usuń, to obiekt zostaje wykasoowany z projektu. Jeśli zmienna ma wertość 0 (Nie), wówczas gdy element jest zaznaczony i zostanie wybrana opcja np. Usuń to nie jest on kasowany. Wówczas program czeka na ponowne zaznaczenie elementu i zatwierdzenie polecenia np. poprzez Enter.

Rozmiar kursora – to wielkość krzyrza nitek.

Wypełnij powierzchnię – to zmienna FILL, która odpowiada ze wyświetlanie kreskowania na rysunku. Domyślnie ma wartość 1 (Tak), czyli wprowadzone kreskowanie jest widoczne. Jeśli przełaczymy zmienną na 0 (Nie) wówczas kreskowanie zostanie wyłaczone. Stosuje się to przy większych rysunkach np. dla przyspieszenia pracy projektu. Przy zmienie wartości zmiennej, czy też w oknie właściwości zmiana Tak na Nie lub odwrotnie, należy odświeżyć rysunek najlepiej opcją Regeneruj wszystko (REGENALL) inaczej nie będzie widać różnicy.

Artykuł Ważne ustawienia programu ArCADia i ArCADia PLUS pochodzi z serwisu arcadia bim.

Dla osób, które do rysunków wprowadzają teksty kopiowane z innych programów obsługujących różne formatowanie została wprowadzona opcja czyszczenia tegoż formatowania. W programach CAD pewne „skróty” mogą zmieniać tekst na znaki specjalne, co w poprzednich wersjach programu powodowało automatyczne zmiany, niekoniecznie pożądanie przez użytkownika kopiującego tekst z innej aplikacji. Czyszczenie formatowania zapewnia użytkownikowi spójność wklejanego tekstu z pierwowzorem.

To oczywiście nie wszystkie zmiany, ale te, które łatwo przez użytkownika zauważyć i wykorzystać. W systemie ArCADia także dokonały się spore zmiany, które szczególnie projektanci instalacji docenią już przy rysowaniu np. elementów nakładających się na siebie, oczywiście tylko na rzucie. W ArCADii rysujemy na rzucie, więc elementy na tym widoku często się pokrywają, a w przestrzeni, czyli na wysokościach są od siebie oddalone. Do tej pory ciężko było zaznaczyć, zmodyfikować element leżący pod innym. Nie było go widać na rzucie, więc trzeba było się posługiwać innymi widokami. Teraz wszystkie elementy są widoczne, nawet te „ukrywające się” pod innymi. Dodatkowo dość znacznie zostały zmienione poziomy szczegółowości widoków. Projekty, które powstały w poprzednich wersjach, a w których poziom szczegółowości nie został zmodyfikowany będą miały poziom Średni, co będzie oznaczało, że rura będzie narysowana dwoma liniami i będzie pokazywała faktyczny zajmowany przez siebie obszar. W poziomie Niskim, będzie rysowana jak dotychczas, czyli linią a elementy takie jak np. armatura będą pokazane symbolem. W najwyższym poziomie szczegółowości będzie natomiast widać nawet grubość ścianki przewodu wentylacyjnego.

W ArCADii 14 we wszystkich instalacja będzie można wprowadzić rzeczywisty widok 3D dla elementów projektu, czyli przy wprowadzaniu np. umywalni będzie można podmienić widok domyślny na konkretny obiekt ściągnięty np. ze strony producenta. Te zmiany powinni docenić także architekci, który współpracują z instalatorami pracującymi na tym samym systemie, bo przez odpowiednio wprowadzony obiekt uzyskają pewność podłączenia instalacji do wybranego przez siebie produktu.

Bardzo ważną zmianą, choć nie opisywaną na samym początku, są licencje sieciowe. Zmiana ważna dla wszystkich użytkowników, nawet tych, którzy pracują samodzielnie i na jednym tylko komputerze. Dla tych użytkowników polecam ściągnięcie na dysk licencji offline i jej zastosowanie, wówczas nawet przy odłączonym programie od internetu będzie on działał bez żadnych dodatkowych komunikatów. Jeśli natomiast korzystamy z licencji na dwóch komputerach np. w biurze i domu, to musimy pamiętać, przed wyjściem z biura, że licencje na serwer musimy zwrócić i zamknąć program. Bez tej operacji nie uzyskamy dostępu do programu w domu, chyba, że wykupiliśmy więcej niż jedną licencje. Przy pierwszym uruchomieniu programu pokaże się nowe okno zarządzające Zawartością dodatkową, czyli bibliotekami obiektów 3D i powierzchni. Ponieważ system ArCADia rozbudowuje się z każdą wersją i ma to wpływ na setup programu, na jego wielkość, a co za tym idzie szybkość jego pobierania, został on okrojony do podstawowych potrzebnych wszystkim użytkownikom opcji. Dla np. projektantów sieci zewnętrznych nie potrzebne są obiekty 3D i powierzchnie (tekstury) dlatego są one „dociągane” lub nie przy pierwszym lub kolejnym uruchomieniu programu. Można obiekty i powierzchnie ściągnąć w dowolnym momencie korzystając z okna, które się pokazuje przy uruchomieniu lub Menadżera zawartości dodatkowej dostępnego ze wstążki Zarządzaj (lub System) w dogodnym dla projektanta momencie.

Artykuł ArCADia 14 – najważniejsze zmiany pochodzi z serwisu arcadia bim.

Wymiaruj cały rysunek – to wymiarowanie wprowadzane na 4 liniach wymiarowych:

– Wymiar okien, drzwi i otworów,

– Wymiar pomieszczeń i ścian,

– Wymiar zewnętrzny elementów wystających,

– Wymiar całkowity zewnętrzny.

Wymiary są wprowadzone na zewnątrz rysunku kondygnacji wykonanego ścianami systemu ArCADia.

Wymiaruj elementy – to wymiar zaznaczonej ściany, który może pokazać:

– Osie konstrukcyjne

– Krawędzie styku ścian, czyli ściany łączące się ze wskazana.

– Narożniki

– Krawędzie otworów, okien i drzwi.

Ta opcja wymaga zaznaczenia ściany, a następnie wskazania z której strony wymiar zostanie wprowadzony.

W obu opcjach można wybrać, co zostanie zwymiarowane, a później można to jeszcze modyfikować. Może się bowiem zdarzyć, że przez naszą niedokładność lub przy połączeniu ścian o różnej grubości program wprowadzi niepotrzebny wymiar. W takich przypadkach należy zaznaczyć daną linię wymiarową i z okna edycji wybrać odpowiednią opcję.

 Dodaj, usuń punkty wymiarowe – opcja pozwala na włączanie i wyłączanie znalezionych charakterystycznych punkty na ścianie, takich jak: otwory, połączenia z innymi ścianami oraz koniec i początek danej ściany.

Dodaj nową linię wymiarową – dodaje koleją linię wymiarową pod lub nad zaznaczona.

 Przekształć w wymiar dowolny – ta opcja „odpina” wymiar od wymiarowanej ściany. Będzie to oznaczało, że wymiar nie zmieni się po zmianie wymiarowanej ściany, ale będzie można dodać absolutnie dowolne nowe punkty wymiarowe.

Po wybraniu opcji Dodaj, usuń punkty wymiarowe sposób wyświetlania wymiarowania się zmieni, szczególnie punkty wymiarowe a ścianie. Te które są obecnie używane będą oznaczone kółkiem, a te, które są wyłączone krzyżykiem.

Jeśli kursorem najedziemy na punkt i klikniemy lewym klawiszem myszy wówczas go włączamy lub wyłączamy. W ten sposób zmieniamy to co jest wymiarowane. W tej opcji nie możemy dodawać własnych punktów wymiarowych.

Nasze modyfikacje mogę jednak ulec zmianie, jeśli zmodyfikujemy ścianę, przesuniemy lub usuniemy z niej okno. Wówczas będzie trzeba modyfikować wymiar raz jeszcze. Dlatego istotne jest, aby takie zmiany robić po stworzeniu modelu.

Artykuł Modyfikacja wymiaru obiektowego pochodzi z serwisu arcadia bim.

Czasem przy rysowaniu okno Menadżera projektu przeszkadza i je przesuwamy maksymalnie w bok lub do dołu. A czasem okno samo się przesuwa lub znika z ekranu.

Podobnie może być z oknem Widoku 3D, który był umieszczony np. a drugim monitorze lub przesunięty gdzieś w kąt ekranu nie jest już dostępny.

W takich przypadkach nie należy używać opcji Przywróć ustawienia domyślne, co jest zazwyczaj sugerowanie przy dziwnym zachowaniu programu. Np. kiedy trzeba potwierdzać usuniecie elementu, który wcześniej już był zaznaczony i wcześniej usuwał się bez tego potwierdzenia. To inna sytuacje, ponieważ to nie jest przypadkiem zmieniona wartość zmiennej odpowiadającej za zaznaczanie elementów, ale położenie okna, które zapisywanej jest w innym miejscu. Dlatego, jeśli zdąży się, że mimo wywołania okna Menadżer projektu lub Widok 3D nie mamy tego okna, wówczas należy użyć opcji Przywróć położenie okien. Ikona znajduje się na wstążek Widok lub System, w zależności od wybranego układu menu.

Artykuł Brak okna Menadżera projektu pochodzi z serwisu arcadia bim.

Dla osób pracujących elementami systemu ArCADia (ścianami, rurami, czy przewodami) można by powiedzieć, że niczym, ponieważ w tych trzech programach system ArCADia jest taki sam. Każda z wersji pozwoli na stworzenie rzutu budynku, zadanie kolejnych kondygnacji, narysowanie instalacji wewnętrznych w budynku czy zobaczenia projektu w oknie widoku 3D. Jeśli mamy dodatkowe moduły branżowe to w zależności od tego jakie możemy wprowadzać przekroje, aksonometrie, rozwinięcia itd. na wszystkich wersjach programu. Jedynie widoku CAD 3D nie wstawimy na ArCADii LT, ponieważ jest to płaski rysunek CAD.

Z wcześniejszych zdań wynika, że w każdej wersji można obejrzeć projekt w widoku 3D, to jak ArCADia LT jest płaskim programem CAD? Tak, jest, jeśli plik z programu ArCADia LT, czyli plik dwg otworzymy na innym programie CAD, który nie posiada programu ArCADia, to znajdą się tam wyłącznie płaskie rysunki rzutów, przekrojów i aksonometrii, jeśli oczywiście dodatkowe widoki zostaną wstawione. Ale w samym programie mając okno Widoku 3D można zobaczyć projektowany budynek, przejść się po nim, czy nawet nagrać film z takiego spaceru. Ale to tylko w oknie Widoku 3D.

Moduł graficzny, w którym rysujemy jest 2D. Dodatkowo w porównaniu do ArCADii i ArCADii PLUS jest okrojony w opcje rysowania dodatkowych elementów. Można tu dorysować linie, polilinie, okręgi czy wielokąty. Można wprowadzić tekst, proste wymiarowanie, podkład pdf czy np. tiff. Można zdefiniować bloki i je wprowadzać. Po zaznaczeniu narysowanego elementu można go przeedytować: skopiować, przesunąć, obrócić, przeskalować, dociąć, wydłużyć, stworzyć lustro, szyk i zdefiniować odsunięcie. Można by powiedzieć, ze to wszystko ma tez ArCADia i ArCADia PLUS, bo tak właśnie jest. Ale różnica polega na tym, że w ArCADii LT okrąg można wprowadzić na dwa sposoby (środkiem i promieniem oraz przez 3 punkty) a w dwóch pozostałych wersjach programu siedmioma.

W ArCADii LT narysowany jest arkusz wydruku i tylko to co w nim się znajduje jest drukowane. Prosta i przejrzysta, która po dwukliku na ramce pozwala zdefiniować wielkość arkusza i skalę rysunku. W ArCADii i ArCADii PLUS mamy pracę w Modelu i Arkuszy, możemy wiec stworzyć w projekcie klika a nawet kilkanaście arkuszy, dodając w nich potrzebne elementy (tabela, opisy), które nie zaśmiecają modelu. Są wyłącznie w arkuszu. W ArCADii LT ramkę arkusza wydruku przesuwamy ręcznie pomiędzy kolejnymi elementami do wydruku, a w pozostałych dwóch wersjach pojedyncze lub wszystkie arkusze mogą być wydrukowane jednocześnie opcją Publikuj.

W ArCADii LT znajduje się tekst wielkowierszowy, w dwóch pozostałych wersjach dostępny jest też tekst jednowierszowy do tytułów i podpisów pod rysunkami. Wymiarowanie różni się znacznie, ponieważ w ArCADii i ArCADii PLUS obsługiwane są style wymiarowania, które pozwalają na wprowadzanie różnego rodzaju wymiarowania w jednym rysunku bez konieczności modyfikacji każdego wprowadzanego wymiaru. Dodatkowo znajduje się tu dużo opcji pomagających w wymiarowaniu np. wymiar szeregowy, bazowy, czy przez podanie współrzędnych. W prosty sposób zostanie zwymiarowany łuk, okrąg, czy opisany linią odniesienia dowolny element rysunku.

Najważniejszą różnicą jest obsługa warstw i dostęp do Eksploratora ArCADia, który pozwala na zarządzanie całym rysunkiem i wszystkimi stylami tekstów wymiarów, arkuszami, blokami zdefiniowanym w programie i odnośnikami zewnętrznymi. Wymienione teraz opcje dostępne są wyłącznie w ArCADii i ArCADii PLUS. W tych wersjach programu dostępny jest także obszar poleceń, który pozwala na większą elastyczność wprowadzania danych i dostosowywania programu do własnych przyzwyczajeń (obsługa i tworzenie własnych skrótów klawiszowych, aliasów, przełączanie programu na paski narzędzi zamiast używania wstążek).

W ArCADii LT do wprowadzania współrzędnych, długości i kątów jest Pasek poleceń, nie można tam wpisywać poleceń ani zmiennych. Tylko wartości, które w trakcie rysowania czy edycji są potrzebne do wskazania miejsca położenia elementu. Dostosować program można wyłącznie przez zmianę koloru tła i wstążek.

A czy się różni ArCADia i ArCADia PLUS? Do tej pory były we wszystkim wymieniane równocześnie. ArCADia PLUS ma wszystkie opcje ArCADii, a dodatkowo możliwość tworzenia i edycji brył ACIS, czyli trójwymiarowych przestrzennych brył, które można kształtować, wycinać, wyciągać itd.

Poniżej znajduje się tabela, w której wypisane są opcje dostępne w trzech wersjach programu:

IFC* Import i eksport pliku w formacie IFC przy pomocy moduły ArCADia-IFC RVT. Możliwa jest także konwersja modeli IFC na obiekty systemu ArCADia BIM.

RVT* Import plików w formatach RVT oraz RFA przy pomocy moduły ArCADia-IFC RVT.

Artykuł Jakie są różnice miedzy ArCADią, ArCADią PLUS i ArCADią LT pochodzi z serwisu arcadia bim.