Bergamotka – czym właściwie jest?

Bergamotka to owoc, który przypomina połączenie cytryny i limonki. Ma grubą, żółto-zieloną i bardzo pofalowaną skórkę oraz cierpki miąższ w kolorze zielonym. Z uwagi na gorzki smak nie spożywa się jej samej w sobie – jak na przykład cytrynę, ale robi się z niej między innymi olejki.

Owoce bergamotki nie są w naszym kraju zbyt popularne – a szkoda, ponieważ mają fantastyczny skład. Zawierają między innymi żelazo, cynk, fluor, potas, wapń, sód, witaminę A, witaminy z grupy B, witaminę C, a także całe mnóstwo antyoksydantów. To właśnie ten bogaty skład sprawia, że bergamotka charakteryzuje się szerokim działaniem prozdrowotnym.

Bergamotka – wpływ na układ pokarmowy

Jeśli często cierpisz na przykre dolegliwości ze strony układu pokarmowego, olejek z bergamotki może ci pomóc. Stymuluje on produkcję soków żołądkowych oraz poprawia trawienie, co przekłada się na lepszą pracę żołądka oraz jelit. W efekcie zmniejsza się nasilenie bólu brzucha, wzdęć czy zaparć.

Bergamotka na stres

Bergamotka ma fantastyczny, orzeźwiający zapach, dlatego często stosowana jest do aromaterapii. Woń olejku z bergamotki uspokaja, relaksuje i pomaga zwalczyć stres oraz uczucie niepokoju. Jeśli więc często czujesz się zdenerwowana i zestresowana, rozważ zakup olejku do aromaterapii. Możesz też sięgnąć po suplementy diety zawierające ekstrakt z owoców bergamotki.

Bergamotka – pomocna w walce ze zmianami w jamie ustnej

Nie bez powodu olejek z bergamotki bywa dodawany do preparatów do płukania jamy ustnej. Owoc ten ma działanie antyseptyczne, dzięki czemu pomaga w zachowaniu higieny, co z kolei przekłada się na zdrowie dziąseł i zębów. Wiadomo też, że olejek z bergamotki może pomóc w redukowaniu stanów zapalnych jamy ustnej oraz uszkodzeń błony śluzowej.

Bergamotka a poziom cholesterolu

Badania wskazują, że dzięki swojemu doskonałemu składowi bergamotka może przyczyniać się do obniżania poziomu złego cholesterolu. Osoby, u których stwierdza się zbyt wysoki poziom cholesterolu LCL, powinny sięgać przede wszystkim po sok z bergamotki – zawiera on między innymi cenną melitydynę.

Bergamotka na przeziębienie

Jeśli często „łapiesz” przeziębienie, również może pomóc ci właśnie bergamotka. Nacieranie olejkiem klatki piersiowej lub skóry pod nosem pomaga w łagodzeniu kaszlu oraz ułatwia oddychanie. Inną formą leczenia z użyciem tego olejku, również pomocną w stanach przeziębienia, jest aromaterapia.

Bergamotka na skórę

Na końcu warto wspomnieć, że bergamotka ma działanie przeciwbakteryjne oraz przeciwgrzybicze – może być zatem pomocna w niwelowaniu stanów zapalnych skóry oraz zmian wynikających z zarażenia drożdżakami. Osoby cierpiące na różne stany zapalne w obrębie skóry mogą stosować zarówno olejek z bergamotki, jak i kosmetyki, które go zawierają (toniki, mydła, kremy).

Olejek z bergamotki – kto nie powinien go stosować?

W zasadzie nie istnieją żadne przeciwwskazania do stosowania olejku z bergamotki. Wiadomo natomiast, że nie należy go łączyć z innymi lekami (np. przeciwtrądzikowymi) czy stosować jako jedyny lek np. w przypadku zapalenia płuc albo grzybicy skóry. Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości, czy preparat ten jest dla ciebie wskazany, zapytaj o zdanie swojego lekarza.

Ból brzucha – najczęstsze przyczyny

Możliwych przyczyn bólu brzucha są dziesiątki, jeśli nie setki. Niemniej zazwyczaj przypadłość ta wynika z:

• Niestrawności

Niestrawność dokucza po posiłku, dodatkowymi jej objawami są szybkie uczucie sytości oraz nudności. Najczęściej pojawia się na skutek zjedzenia dużego, mocno doprawionego albo ciężkostrawnego posiłku.

• Zgaga

Jeżeli do bólu brzucha dołącza się uczucie pieczenia za mostkiem, mamy do czynienia ze zgagą. Przypadłość ta może wynikać ze zjedzenia czegoś ciężkostrawnego (często są to słodycze), jak i być objawem choroby refluksowej.

• Zaparcia

Zaparcia to problem polegający na zmniejszeniu się liczby wypróżnień lub/i oddawaniu twardego, zbitego stolca. Zanim dojdzie do wypróżnienia, zazwyczaj pojawia się uporczywy ból brzucha.

• Grypa żołądkowa

Jeśli do bólu brzucha dołącza się biegunka albo/i wymioty, najpewniej przyczyną tych dolegliwości jest grypa żołądkowa, czyli krótkotrwała infekcja wirusowa.

Co robić, gdy boli brzuch?

Ból brzucha, zwłaszcza ten o dużym natężeniu, znacząco wpływa na komfort życia – warto się więc go jak najszybciej pozbyć. Oto domowe sposoby, które mogą być pomocne:

• Przygotuj sobie napar z herbaty

Zioła mogą szybko zmniejszyć nasilenie bólu wywołanego niestrawnością lub zaparciami. Szczególnie polecane to mięta, rumianek, koper włoski oraz dziurawiec. Wszystkie one działają rozkurczowo i pozytywnie wpływają na przesuwanie treści w jelitach.

• Pij dużo wody

Jeśli cierpisz na zaparcia, bardzo prawdopodobne jest, że twój organizm nie jest wystarczająco nawodniony. Zadbaj o niego, wypijając 2,5 litra wody dziennie. Jeśli nie lubisz jej smaku, zmień go poprzez dodanie soku z cytryny, kilku listków mięty albo wrzucenie świeżych owoców.

• Skorzystaj z kąpieli

Ciepła (ale nie gorąca) kąpiel świetnie łagodzi bóle brzucha. Wystarczy 20 minut, abyś poczuła się znacznie lepiej.

• Przyłóż termofor

Jeśli nie masz wanny, skorzystaj z dobroczynnego działania wody w inny sposób. Przyłóż termofor i połóż się na chwilę. Zamiast termoforu możesz użyć butelki po napoju.

• Zażyj środek rozkurczowy

W aptece bez trudności zakupisz środek rozkurczowy, który w kilkanaście minut zmniejszy nasilenie bólu brzucha. Pamiętaj jednak, aby nie brać go za często.

Ból brzucha – kiedy do lekarza?

Jeśli ból brzucha cały czas się nasila i staje się ostry, udaj się na szpitalny oddział ratunkowy – być może przyczyna przypadłości wymaga natychmiastowej interwencji lekarskiej. Pamiętaj również, aby umówić się do lekarza, jeśli bóle powtarzają się często i/lub:

• ból budzi cię ze snu,
• zauważasz świeżą krew w stolcu,
• twój kał jest czarny,
• bolą cię stawy,
• miewasz stany podgorączkowe bez infekcji,
• tracisz kilogramy, chociaż się nie odchudzasz,

badania krwi wskazują, że masz anemię.

Zachorowania na raka piersi w Polsce

Złośliwy nowotwór piersi zdecydowanie wyróżnia się na tle innych pod względem częstotliwości występowania, co obrazuje poniższy wykres:

Za: „Rak piersi nie ma metryki”, raport opracowany dla firmy Braster i fundacji OnkoCafe przez DELab UW

Powyższe dane wskazują, że aż jedna piąta wśród wykrywanych u kobiet nowotworów złośliwych to właśnie rak piersi. Niestety jak dowdzą inne badania, częstotliwość występowania tego typu raka od lat systematycznie rośnie:

Za: Krajowy rejestr nowotworów

Względne przeżycie po zachorowaniu. Czy rak piersi = wyrok?

Mówi się, że „rak piersi to nie wyrok”. To prawda – biorąc pod uwagę względnie przeżycia 5-letnie, które traktowane są na równi z pełnym wyzdrowieniem, przeciętna chora ma na nie bardzo duże szanse:

Nie sposób nie zauważyć, że na tle Europy nasz wynik nie jest imponujący. Warto jednak przypomnieć, że jest on i tak wysoki w porównaniu do 5-letniego przeżycia kobiet chorujących na inne złośliwe nowotwory (46,5%).

Jaki typ nowotworu atakuje najczęściej?

Istnieje bardzo różnych typów raka piersi. Jeden z głównych podziałów dzieli te nowotwory na hormonozależne oraz te, które nie mają związku z pracą hormonów. Jak często diagnozowane są poszczególne z nich?

Za: Kampania edukacyjna nt. raka piersi Federacji Stowarzyszeń Amazonki wraz z marką Pfizer

W tym miejscu należy wyjaśnić, że rak hormonozależny ER (+), HER2(-) uważany jest za najbardziej agresywny. Z drugiej strony współczesna medycyna dysponuje coraz bardziej dopasowanymi lekami (stosuje się już hormonoterapię, chemioterapię, a taki inhibitory), dzięki czemu szanse na pokonanie choroby są całkiem duże.

Czy Polki się badają?

Lekarze od lat namawiają kobiety na regularne badania piersi – to, czy dana pacjentka będzie miała duże szanse na przeżycie, w ogromnym stopniu zależy bowiem od stopnia zaawansowania choroby. I tu pojawia się pytanie – czy Polki poddają się badaniom, które pozwalają na wczesne wykrycie nowotworu?

Za: „Rak piersi nie ma metryki”, raport opracowany dla firmy Braster i fundacji OnkoCafe przez DELab UW

W całej Europie wzrasta zachorowalność na raka piersi. Jednak jedynie w Polsce rośnie również umieralność – w pozostałych krajach Europy stale zmniejsza się liczba zgonów. Niestety, dopóki dostępność do darmowych badań będzie tak ograniczona, jak do tej pory, statystyki w naszym kraju raczej się nie zmienią.

Czym jest IBS?

IBS, czyli zespół jelita drażliwego, to przewlekła choroba jelit, która występuje nawet u 30% z nas, przy czym częściej dotyka kobiety. Objawia się przede wszystkim dolegliwościami bólowymi w obszarze jelit, a także biegunkami lub/i zaparciami. Przyczyn przypadłości upatruje się głównie w nieprawidłowej diecie, siedzącym trybie życia oraz stresie.

W większości przypadków chorym nie podaje się specjalistycznych leków, a zaleca zmianę trybu życia – stosowanie takich domowych sposobów może bowiem przynosić świetne rezultaty.

Domowymi sposobami w IBS – co warto robić?

Zespół jelita drażliwego może znacząco przełożyć się na jakość życia – powoduje nie tylko dolegliwości bólowe, ale również zmęczenie, bóle głowy, poczucie pełności, dodatkowo przekłada się na pewność siebie. Dobra wiadomość jest taka, że przy zastosowaniu poniższych metod, czyli dzięki zmianie stylu życia, dolegliwości znacząco się zmniejszą albo wręcz znikną.

• Dieta

Niezależnie od tego, czy w twojej chorobie dominują biegunki czy zatwardzenia/zaparcia, zrezygnuj z jedzenia potraw wzdymających, smażonych, fast foodów oraz słodyczy. Wszystkie one w ogromnym stopniu wpływają na funkcjonowanie jelit, nasilając dolegliwości.

Jeśli cierpisz na biegunkową postać IBS, unikaj produktów bogatych w błonnik pokarmowy. Nie dla ciebie jest między innymi kapusta, kalafior czy warzywa strączkowe. Powinnaś za to sięgać po pszenne pieczywo, banany czy musy owocowe. Unikaj alkoholu.

Jeśli bardziej niż biegunki dręczą cię zaparcia, jedz produkty z dużą zawartością błonnika i pij bardzo duże ilości wody.

• Probiotyki

Probiotyki to tzw. „dobre bakterie”, które szybko i skutecznie poprawiają funkcjonowanie jelit. Pamiętaj, aby poprosić farmaceutę o dopasowanie probiotyku do twoich potrzeb – ma to duże znaczenie dla późniejszych efektów.

• Ruszaj się

Niezależnie od tego, jaką aktywność fizyczną wybierzesz, pozytywnie wpłynie ona na twoje samopoczucie. Regularne ćwiczenia, treningi lub po prostu spacery zmuszą jelita do większej sprawności, a dodatkowo dobrze wpłyną na twoje samopoczucie oraz wagę ciała.

• Zadbaj o swoje zdrowie psychiczne

Eksperci często podkreślają, że zespół jelita drażliwego jest przypadłością psychosomatyczną, czyli reakcją ciała na stres. Dlatego w zmniejszeniu dolegliwości może pomóc zadbanie o swoje zdrowie psychiczne. Jeśli miewasz dużo stresu na co dzień, zapoznaj się z technikami relaksacyjnymi i zacznij je stosować. Warto byłoby też skorzystać z pomocy psychologa.

• Rzuć palenie

W zmniejszeniu dolegliwości związanych z IBS pomoże ci również rzucenie palenia. Niezależnie od tego, czy palisz tradycyjne papierosy, papierosy podgrzewane czy elektroniczne, rzucenie nałogu przyniesie ci ulgę.

• Pij herbaty

Osoby cierpiące na IBS powinny dużo pić. Sięgaj nie tylko po wodę, ale również po dobroczynne herbaty. Na jelita świetnie oddziałuje m.in. herbata z pokrzywy, rumianku czy skrzypu polnego. Codziennie pij również soki warzywne, najlepiej te przygotowane samodzielnie.

IBS – na czym polega?

IBS, czyli zespół jelita wrażliwego, jest jednym z najpowszechniejszych schorzeń układu pokarmowego – szacuje się, że dotyka nawet około 30% populacji, przy czym jego objawy zazwyczaj występują u osób młodych, po 20-tym roku życia.

Za główne przyczyny występowania przypadłości uważa się zaburzenia w obrębie flory jelitowej wynikające z nieodpowiedniej diety oraz siedzącego trybu życia. Niekorzystne zmiany w działaniu jelit mogą wynikać również z długotrwałego przyjmowania leków (np. antydepresyjnych, antybiotyków i innych). Oczywiście IBS może wystąpić również u osób, które musiały poddać się operacji w obrębie przewodu pokarmowego. Coraz częściej mówi się także, że IBS jest zaburzeniem psychosomatycznym, który ma związek z długotrwałym obniżeniem nastroju czy wysokim lękiem.

Objawy zespołu jelita wrażliwego

Objawy IBS to wszelakie przypadłości odczuwane w obrębie jelit i związane z wypróżnianiem. Najczęściej są to:

• silne bóle brzucha o charakterze skurczowym; u większości chorych ból jest najsilniejsze w lewej, dolnej części podbrzusza,
• zmiana konsystencji stolca; u części chorych stolec staje się twardy, co przekłada się na występowanie zatwardzeń, u innych pojawia się biegunka,
• zmiana częstości wypróżnień – jej zmniejszenie lub zwiększenie,
• występowanie wzdęć.

Mniej charakterystyczne objawy zespołu jelita drażliwego to:

• zgaga,
• szybkie uczucie pełności po posiłku,
• pieczenie i ból w nadbrzuszu,
• mdłości, wymioty,
• ciągłe odbijanie,
• pojawianie się śluzu w stolcu,
• ból odczuwany w czasie stosunku seksualnego (u kobiet),
• często uczucie parcia na pęcherz – mimo jego niewielkiego wypełnienia,
• bóle pleców,
• ciągłe zmęczenie,
• poczucie obrzmienia, dyskomfort.

Jak zdiagnozować IBS?

Należy pamiętać, że symptomy zespołu jelita wrażliwego są podobne do objawów wielu innych, o wiele bardzo groźnych chorób – na przykład do symptomów nowotworu jelita grubego, żołądka czy trzustki albo do choroby Leśniowskiego-Crohna. Objawy alarmowe, które mogą wskazywać, że chodzi o coś poważniejszego niż IBS, to:

• krótki czas trwania objawów (np. biegunka pojawiła się w ciągu ostatnich dwóch tygodni i nie odpuszcza),
• obecność krwi w stolcu; sygnałem krwawienia z przewodu pokarmowego jest zmiana koloru stolca na czarny; występowanie na stolcu świeżej krwi – np. w postaci krwistych nitek ze śluzem, wskazuje raczej na obecność hemoroidów, aczkolwiek i to trzeba sprawdzić,
• utrata masy ciała bez zmiany diety,
• zmiany w morfologii krwi, zwłaszcza anemia i zwiększona liczba białych krwinek,
• zwiększenie się obwodu brzucha,
• występowanie gorączki.

IBS diagnozuje się drogą wykluczenia. Konieczne jest przeprowadzenie gastroskopii oraz kolonoskopii, u kobiet dodatkowo wskazane jest badanie ginekologiczne (fizykalne oraz USG). Jeśli badania te nie wskazują na występowanie innych chorób, wówczas stwierdza się, że objawy odczuwane przez pacjenta wynikają z zespołu jelita drażliwego.

Leczenie zespołu jelita wrażliwego

W leczeniu IBS główną rolę odgrywa odpowiednia dieta. Oto jej najważniejsze zasady:

• wskazane jest jedzenie 4-5 posiłków dziennie,
• należy całkowicie zrezygnować z alkoholu albo mocno go ograniczyć,
• wskazane jest zrezygnowanie z jedzenia smażonych lub ostro doprawionych potraw,
• trzeba jeść dużo warzyw i owoców, a także produktów zawierających błonnik,
• w celu zmniejszania wzdęć trzeba ograniczyć jedzenie cebuli, czosnku czy bobu, a także napojów gazowanych.

Dodatkowo wskazane jest codzienne przyjmowanie probiotyków. Leki (ryfaksymina alfa, loperam  czy makrogole) stosowane są jedynie w niektórych przypadkach i jedynie ze wskazania lekarza.

Zespół jelita drażliwego – czym jest?

Zespół jelita drażliwego (w skrócie IBS, od angielskiej nazwu Irritable Bowel Sundrome) to przewlekła choroba jelit, która polega na zaburzeniach ich pracy oraz występowaniu przykrych dolegliwości – biegunek, zaparć oraz bólu brzucha. Przyczyny IBS nie są jeszcze do końca poznane. Przypuszcza się jednak, że na zachorowanie narażone są osoby prowadzące siedzący tryb życia, nieprzestrzegające zasad zdrowej diety oraz żyjące w stresie.

Czy zespół jelita drażliwego jest groźny?

Szacuje się, że IBS występuje nawet u 30% populacji. Na szczęście nie jest to schorzenie zagrażające życiu – powoduje jedynie dyskomfort oraz ból (o nieznacznym nasileniu). Zespół jelita drażliwego bardzo rzadko leczy się lekami, zazwyczaj wystarczająca jest zmiana stylu życia, czyli wprowadzenie zdrowej diety oraz włączenie aktywności fizycznej.

SIBO – podobne objawy, poważniejszy przebieg

SIBO (z ang. small intestinal bacterial overgrowth) to choroba, której objawy są podobne do symptomów IBS, ale która z czasem prowadzi do poważnych komplikacji zdrowotnych. Jej istotą jest rozrost bakteryjny w obrębie jelita cienkiego. Bakterie, które kolonizują tę okolicę, powinny znajdować się przede wszystkim w jelicie grubym.

Przyczyny przerostu bakteryjnego SIBO nie są do końca znane. Wiadomo jednak, że czynniki ryzyka to:

• zespół jelita drażliwego oraz innych czynnościowe schorzenia w obrębie jelit (np. uchyłkowatość),
• nieprawidłowości w budowie jelit – np. pojawienie się zrostów po operacji w omawianej okolicy,
• choroby przewlekłe: twardzina układowa, choroba Leśniowskiego-Crohna, mukowiscydoza, cukrzyca, przewlekłe zapalenie trzustki, nowotwór złośliwy jelita grubego, choroby nerek ii.,
• częste przyjmowanie leków, które hamują wydzielanie soków żołądkowych,
• niedobory odporności,
• podeszły wiek.

Objawy SIBO

Objawy SIBO nie są, niestety, jednoznaczne – wynika to z faktu, że choroba ma różne stadia, różne są również bakterie, które atakują jelito cienkie, ponadto drobnoustroje mogą bytować na jego różnych odcinkach. Niemniej można wyróżnić pewne symptomy, które występują u większości chorych:

• silne wzdęcia,
• bóle brzucha,
• niemal ciągłe uczucie pełności,
• nadmierne oddawanie gazów,
• utrata masy ciała,
• biegunka tłuszczowa.

Należy zaznaczyć, że SIBO może mieć konsekwencje zdrowotne. Im dłużej bakterie znajdują się w jelicie cienkim, tym większe jest prawdopodobieństwo wystąpienia schorzeń takich jak stłuszczenie wątroby, rumień guzowaty, obrzęk ciała, zapalenie wątroby i nerek, dodatkowo u chorego mogą wystąpić objawy niedożywienia i poważne niedobory witaminowe. Dlatego też bardzo ważne jest, aby zdiagnozować chorobę i rozpocząć leczenie.

Jak przebiega diagnoza i leczenie SIBO?

W diagnostyce SIBO duże znaczenie odkrywa badanie mikrobiologiczne treści pobranej z jelita cienkiego. Należy jednak pamiętać, że jest to procedura kosztowna i inwazyjna, a zatem ryzykowna dla pacjenta. Dlatego częściej przeprowadza się wodorowy test oddechowy.

Leczenie zespołu rozrostu bakteryjnego jelita cienkiego opiera się na antybiotykoterapii oraz zmianie diety.

Ziołomiody – czym są i w jaki sposób powstają?

Wiele osób sądzi, że ziołomiód to nic innego, jak klasyczny miód z dodatkiem ziół. W rzeczywistości tak jednak nie jest. Ziołomiody to naturalne produkty pszczele, ale nie są to czyste miody. Aby powstały, pszczelarz musi podać pszczołom specjalną pożywkę (syrop ziołowy, np. z pokrzywy), które one traktują jak nektar. Wprowadzają zatem do syropu własne enzymy, a później magazynują powstały płyn w znanych wszystkim nam plastrach. Po upłynięciu kilku dni pszczelarz opróżnia plastry – na tym etapie wszystko przebiega już dokładnie tak, jak w przypadku zwykłego miodu.

Rodzaje ziołomiodów oraz ich właściwości

Ziołomiody cenione są za silne prozdrowotne działanie. Oczywiście to, jakie dokładnie przypadłości będzie zmniejszał ziołomiód, zależy od tego, z jakich syropów został on wytworzony.

• Ziołomiód malinowy

To produkt wytwarzany przez pszczoły z pożywki w postaci świeżego soku z malin. Pomaga zredukować objawy przeziębienia i usprawnia pracę układu immunologicznego.

• Ziołomiódmacierzakowy

Pszczoły tworzą go z ziela macierzanki. Polecany jest osobom cierpiącym na choroby dróg moczowych oraz pęcherza (zwłaszcza stany zapalne), przy grypie i przeziębieniu, a także jako produkt regenerujący organizm.

• Ziołomiód rumiankowy

Ten tworzony z rumianku ziołomiód redukuje nasilenie dolegliwości jelitowych oraz żołądkowych. Wspomaga trawienie i zmniejsza stany zapalne organizmu. Ceniony jest za bardzo delikatny, ziołowy aromat i smak.

• Ziołomiód sosnowy

Jeśli często dokucza ci chrypka, co jakiś czas cierpisz na zapalenie krtani lub gardła albo chorujesz na reumatyzm, rozważ kurację z zastosowaniemziołomiodu sosnowego. Taki produkt powinny wprowadzić do swojej diety również osoby zmagające się z problemem nawracania stanów zapalnych pęcherza.

• Ziołomiód melisowy

Ziołomiód melisowy świetnie sprawdzi się w redukowaniu napięcia, stresu, polecany jest również jako środek ułatwiający zasypianie i pomagający utrzymać ciągłość snu. Dodatkową korzyścią z jego częstego stosowania jest wzmocnienie odporności.

• Ziołomiód nagietkowy

Ból żołądka wynikający z choroby wrzodowej albo stanów zapalnych błony śluzowej żołądka, obrzęki wynikające ze zbierania się wody w organizmie, a także zaburzenia miesiączkowania – to tylko niektóre przypadłości, których nasilenie zmniejsza się dzięki kuracji z ziołomiodem nagietkowym. Warto mieć go w kuchni na stałe i stosować profilaktycznie.

• Ziołomiód pokrzywowy

Pokrzywy słyną z właściwości oczyszczających i odtruwających, dodatkowo poprawiają wyniki krwi– i dokładnie takie samo działanie ma ziołomiód pokrzywowy. Dodatkowo wzmacnia on układ odpornościowy i pomaga redukować zaparcia.

Jak stosować ziołomiody?

Aby wybrać odpowiedni ziołomiód, zastanów się, które dolegliwości najmocniej dają ci się „we znaki” i które występują u ciebie najczęściej. Następnie spożywaj jedną łyżeczkę wybranego produktu 2-3 razy dziennie.

Pamiętaj, że ziołomiody można podawać również dzieciom. Najmłodszym w szczególności polecany jest ziołomiód malinowy – można nim polać np. lody i podać w ramach deseru.

Gdzie bolą nerki?

Nerki znajdują się w jamie brzusznej, w przestrzeni zaotrzewnowej, tuż pod wątrobą. To właśnie z uwagi na ich umiejscowienie ich ból dość łatwo można pomylić z bólem brzucha albo bólem kręgosłupa.

Osoby, które doświadczyły intensywnego bólu nerek, opisują go jako dość głęboki, odczuwalny w środkowej i górnej części pleców, pod żebrami. Może być to dolegliwość pojawiająca się nagle, jak i przewlekła. Dość często zdarza się też, że ból nerek narasta wraz z upływem dni.

Ból nerek – dodatkowe objawy

Skoro ból nerek jest tak bardzo podobny do bólu brzucha czy pleców, skąd wiadomo, chodzi właśnie o nie? Rozpoznanie jest zazwyczaj dość proste, ponieważ ból nerek często współwystępuje z innymi dolegliwościami. Są to:

• częste oddawanie moczu; problemom z nerkami często towarzyszy zwiększona potrzeba oddawania moczu – jakby pęcherz stal się wyjątkowo wrażliwy nawet na niewielkie ilości płynu,
• pojawienie się obrzęków,
• zmiana koloru moczu,
• krwiomocz,
• pieczenia lub ból podczas oddawania moczu,
• skąpomocz, czyli wyraźne zmniejszenie ilości oddawanego moczu.

Objawy bardziej ogólne, niedotyczące bezpośrednio układu moczowego, to gorączka, mdłości, wymioty, trudności z oddawaniem kału (zatwardzenia lub biegunka), zawroty głowy, a także ogólne zmęczenie i dreszcze.

Co powoduje ból w nerkach?

Przyczyny bólu nerek mogą być bardzo różne i są to na przykład:

• zapalenie pęcherza moczowego,
• torbiele nerek,
• nowotwory łagodne i złośliwe,
• zawał nerki,
• kłębuszkowe zapalenie nerek,
• zakrzepica żył nerkowych,
• zapalenie cewki moczowej,
• odmiedniczkowe zapalenie nerek.

Niemniej zdecydowanie najczęściej przyczyną bólu jest kolka nerkowa, która jest wynikiem pojawienia się piasku (złogów i kamieni) w drogach moczowych oraz ich zablokowania. Kamienie najczęściej pojawiają się w kielichach lub miedniczkach, a także w górnej części moczowodu.

Kolka nerkowa jest niezwykle przykrą dolegliwością – ból jest silny, promieniuje aż do samej pachwiny i zupełnie uniemożliwia normalne funkcjonowanie.

Co robić, kiedy nerki zaczynają boleć?

Jeśli podejrzewasz, że boli Cię nerka lub nerki, koniecznie musisz skontaktować się z lekarzem. Wynika to nie tylko z faktu, że wiele chorób nerek wymaga podawania specjalistycznych leków, ale również z uwagi na możliwe inne przyczyny bólu. Schorzenia, które mogą wywoływać podobne objawy, to między innymi zapalenie opłucnej, stany zapalne korzonków nerwowych, zwłóknienie zaotrzewnowe, tętniak aorty brzusznej czy choćby problemy ginekologiczne.

Diagnostyka schorzeń w obrębie nerek polega na wykonaniu kilka badań – podstawowe to badania krwi, badania moczu oraz USG nerek, ale lekarz może zadecydować również o konieczności przeprowadzenia scyntygrafii nerek albo rezonansu magnetycznego.

Ból nerek – jak sobie pomóc?

W jaki sposób można sobie pomóc, czekając na działanie leków przepisanych przez lekarza? Oto kilka podpowiedzi:

• przyjmuj leki przeciwbólowe (paracetamol, ibuprofen, inne wskazane przez lekarza lub farmaceutę),
• stosuj ciepłe okłady,
• sięgnij po dobroczynne rośliny – żurawinę, macierzankę, ziele nawłoci,
• pij co najmniej 2 litry wody dziennie.

Pamiętaj też, że jeśli ból wynika z obecności kamieni w nerkach, niewskazane jest kładzenie się do łóżka. Zamiast tego staraj się być aktywna (na ile jest to możliwe) – dzięki temu zwiększa się szansa na przesunięcie się złogów i ich wydalenie.

Które produkty są szczególnie dobre dla naszych jelit?

1. Kiszonki

Jeśli pragniesz, aby twoje jelita pracowały „na pełnych obrotach” i były wypełnione dobrymi bakteriami, jak najczęściej sięgaj po kiszonki. Kiszona kapusta, kiszone ogórki – wszystkie one mają bardzo cenne bakterie kwasu mlekowego, które chronią jelita, obniżają ich pH i produkują przydatne enzymy.

2. Fermentowany nabiał

Jeśli nie przepadasz za kiszonkami, sięgaj po kefiry i jogurty (przede wszystkim po te naturalne). One również zawierają sporo bakterii kwasu mlekowego. Pamiętaj jednak, aby wybierać jogurty świadomie – szukaj takich produktów, które nie zawierają np. mleka w proszku.

Uwaga! Pamiętaj, że w bardzo prosty sposób możesz przygotować niezwykle dobry dla jelit jogurt domowy. To, czego potrzebujesz, to mleko oraz starter z bakteriami. Starter możesz kupisz w internecie albo przygotować go samodzielnie dzięki instrukcjom z sieci.

3. Błonnik

Błonnik jest jak wielka szczotka, która sprawnie i szybko oczyszcza nasze jelita z wszelkich zalegających resztek pokarmowych. Reguluje on też rytm wypróżnień, co przekłada się na nasze lepsze samopoczucie oraz mniejszą wagę.

Błonnik spożywaj codziennie. Znajdziesz go w otrębach, kaszach, makaronie razowym, płatkach zbożowych, brązowym ryżu, warzywach strączkowych i owocach. Pamiętaj, że aby błonnik działał, musisz pić co najmniej 2 litry wody dziennie.

4. Woda

Skoro o wodzie mowa – czy wiesz, że jeśli nie pijesz jej w odpowiednich ilościach, nie masz szans na dobre samopoczucie oraz sprawne wypróżnianie? Dostarczanie organizmowi co najmniej dwóch litrów wody dziennie sprawia, że jelito grube ją oddaje, a nie wręcz „wciąga” z organizmu.

Jeśli nie lubisz wody w jej klasycznej postaci – eksperymentuj. Możesz pić wodę z miodem, wodę z cytryną, lemoniadę (ale bez cukru – użyj ksylitolu) albo po prostu wodę z owocami. Ważne jest, aby Twój organizm był porządnie nawodniony.

5. Chude mięsa

Poza powyższym dbaj, aby w twojej diecie na co dzień znajdowały się chude mięsa (zwłaszcza drób) i ryby, sięgaj też po zioła. Zioła są po stokroć lepsze niż sól, ponieważ nie zatrzymują wody w organizmie – wręcz przeciwnie, działają prozdrowotnie.

Dieta jelitowa – czego unikać?

Wiersz już, po co sięgać, chcąc regularnie się wypróżniać i czuć się lekko. Czas na listę produktów „zakazanych”, czyli takich, które naprawdę szkodzą naszym jelitom.

• Antybiotyki

Czasem trzeba zażyć antybiotyk i nie należy z tym dyskutować. Nierzadko jednak zdarza się, że robimy to „na wyrost”, pragnąć jak najszybciej zakończyć infekcję. Warto pamiętać, że takie leki fatalnie wpływają na florę bakteryjną jelit – jej odbudowanie może trwać całymi tygodniami.

• Czerwone mięso

Ciężkie do strawienia, tłuste czerwone mięso to duże, trawienne wyzwanie. Ponadto z badań wynika, że osoby, które jedzą je często, są bardziej narażone na nowotwór złośliwy jelita grubego. Sięgaj po nie zatem jak najrzadziej, a jeśli już masz na nie ochotę, to przyrządzaj je poprzez duszenie, ew. pieczenie.

• Konserwanty

Pamiętaj o złotej zasadzie: im krótsza lista składników na etykiecie danego produktu, tym lepiej dla twojego zdrowia. Unikaj też wszystkiego, co ma wiele „E” w składzie – takie sztuczne barwniki, konserwanty i substancje zapachowe są rakotwórcze.

• Aspartam

To substancja słodząca, która często zastępuje cukier. Jeśli będziesz jadła go często, będą dokuczać ci biegunki oraz bolesne skurcze jelit. Krótko mówiąc – pamiętaj, by ograniczać liczbę produktów „fit”.

• Fast foody

Regularne jedzenie fast foodów sprzyja nadwadze, miażdżycy, a do tego ma fatalny wpływ na jelita. Unikaj tego typu produktów za szelką cenę – jeśli masz ochotę na burgera, to zrób go samodzielnie, korzystając z wartościowych składników i ograniczając tłuszcz. Twoje jelita ci za to podziękują.