Voorlopig blijft deze site wel online, dus kom gerust terug om nog eens de oude verhalen door te lezen. Bert beleefde erg veel plezier aan het schrijven en aan het idee dat het zomaar door iemand gelezen kon worden.

Hartelijk dank voor je bezoek en je reacties.

MIJN MENING

Hoe ver mag je met je eigen mening gaan?

Wat een ander zegt als eigen mening, hoe ga je daarmee om?

Hoe ver strekken je principes, je geloof?

Hoe groot is je respect voor die andere mening?

Doe je het af met “onzin”?

Heeft ieder mens het recht te leven zoals dat mens denkt te moeten doen? Wie bepaalt de inhoud van het leven?

Al die vragen zijn nauwelijks volledig te beantwoorden. Als je ervan uitgaat dat ieder individu recht op leven heeft en de kansen moet krijgen om te leven zoals te doen gebruikelijk is volgens geijkte normen en waarden, kan ieder mens zo in het leven passen.

Maar een pasklaar script ligt niet klaar in de wieg waarin je geboren wordt.

Als bij de start de navelstreng is verwijderd begint het leven op basis van de plek waar je ter wereld kwam. In armoede of rijkdom. Met velen op die plek zonder huisvesting, zonder eten, zonder medische verzorging?

Ach wat schrijf ik nou. Ik weet toch dat op slechts enkele plaatsen op deze overvolle aarde het goed is om geboren te worden.

Mijn mening. Na een leven van meer dan tachtig jaar in een land waar het goed is om te leven en geleefd te hebben.

Met een eigen mening die aanpasbaar is en ter discussie kan komen.

Daarbij past de mening van een ander door het respect wat je hebt.

Juist in het ouder worden komen al die vragen te voorschijn. Want oudere mensen mogen dan als wijs worden bestempeld ze worden ook vaak niet serieus gnomen omdat de nieuwe generatie denkt dat hun mening goud waard is.

De kracht van een samenleving zit dikwijls in de ouderengroep door de met ervaring opgedane wijsheid.

Dat is mijn mening.

Bert

DE TIJD VAN HET JAAR

Het wordt vaak gezegd: “dat is de tijd van het jaar”. De maand december is een voorbeeld van een tijd van het jaar. De kenmerken zijn zo bekend. De donkere dagen. De speciale dagen zoals Sinterklaas en Kerst en niet te vergeten Oud en Nieuw.

In mijn verhalen schreef ik er vaak over. Wat minder schonk ik aandacht aan de tijden uit een mensenleven. Het leven bestaat uit fasen. Natuurlijk bekend, de jeugd, de ontwikkeling naar een volwassenheid, de rol in de maatschappij, de overgang naar ouder worden, de periodes van pijntje hier of erger, zo bekend.

Daar zit ik, voor mijn laptop een poging om weer een verhaal toe te voegen. Vorige maand bezochten bijna 140 bezoekers mijn site,

daar doe ik het voor. Die lazen over mijn gevoelens, mijn gedachten en dat alles op een A4 model.

Ja, ik leef in mijn laatste fase. Bewust, goddank. Helder ook.

Met dezelfde principes uit al die jaren. Sommige bijgesteld naar de veranderde omstandigheden, maar altijd uitgaande van een paar vaste en zuivere uitgangspunten. Zoveel mogelijk rekening houdend met respect voor de meningen van anderen.

In december aan het einde van een jaar is ook zo’n moment waarin een mens omkijkt. Hoe ver moet je gaan? Wil je je leven overzien? Zoek je naar voldoening, tevredenheid, trots misschien?

Het jaar met die bijzondere cijfers 2020 was niet het beste jaar uit ons leven. Verstoord door een virus.

Een reden destemeer om verlangend uit te zien naar het nieuwe jaar 2021, ook een leuke combinatie van cijfers. Dat kan alleen maar beter worden .

Bert

Even moest ik goed nadenken over hoe ik verder ga met schrijven. Het verleden is voldoende beschreven en ook het heden is zeer actueel, dus bedacht ik dat ik vanaf vandaag, 23 november 2020, de laatste verhalen ga schrijven.

Bert’s Verhalen zullen wel een kritische, maar ook een lieve toon hebben. Kan dat samen gaan, ja ik denk van wel.

Wat mijn “levensles” is na 82 jaar, wees kritisch, neem niet alles voor zoete koek aan maar vergeet nooit de liefde.

De crash door corona

Het normale leven bestaat niet meer. Nergens in de wereld zijn de dagen hetzelfde. He virus corona heeft toegeslagen overal. En overal wordt anders gereageerd op dat verschijnsel. Laten we in Nederland blijven. Wie

voert het beleid in de corona crisis hier? Juist, de overheid ondersteund door deskundigen. De overheid neemt de maatregelen die nodig zijn om de hand te bieden aan de oplossingen voor de crisis.

De politiek dus. Het zijn geen makkelijke maatregelen die genomen worden. Het vraagt veel begrip bij de bevolking. Het zijn beperkte maatregelen we weten inmiddels dat die ver gaan in onze vrijheid.

Als dat maanden gaat duren komt er vanzelf enige weerstand. Bij de één meer als bij de ander. Menselijk.

Het vereist van een overheid ook politieke stuurmanskunst om dat aan de bevolking voor te leggen. De Tweede kamer krijgt hier ook een enorme belangrijke functie. Tenslotte zijn het volksvertegenwoordigers die de regering controleren en corrigeren waar nodig.

Dagelijks komen de cijfers van het aantal besmettingen, de ziekenhuisopnames en het aantal doden over het scherm. Die cijfers vormen de aanzet voor een beleid.De daling van die cijfers zijn beslissend voor de maatregelen die genomen gaan worden.

Versoepeling van de maatregelen daar zit iedereen op te wachten. Wat doen we met de kerst. ??Altijd al een vraag geweest, maar nu is die serieuzer, en wat doen we met de vakantie in 2021??

Ik herhaal het nog maar eens, we zijn een verwend volkje. Nu het tegenzit worden we bijna opstandig.

Gelukkig dat er nu een vaccin aankomt, opgelost, toch?

Bert

VERVOLG VAN EEN SERIE VERHALEN OVER EEN MAN

ALLEEN.

DEEL TIEN EN SLOT

Deze serie verhalen sluit ik af. Zes maanden als huisman alleen zitten erop. Ik moet zeggen het went. Eigen baas in eigen huis. Het gevaar dat ik mensenschuw wordt dat bestaat niet. Dankzij de moderne communicatiemiddelen heb ik voldoende contact en mogelijkheden mij onder de mensen te scharen.

Anders gezegd, iedere morgen pak ik mijn telefoon en “app” naar de theatervrienden goeiemorgen en vul dat aan met passende proza.

Altijd contact, altijd passende antwoorden of mooie plaatjes en praatjes.

Zo begint elke dag en dat doet goed.

Daarna gaat ieder zijns weegs. Mooi gezegd.

Gisteren kwamen bij mij de huishoudelijke boodschappen binnen, keurig bezorgd zoals besteld. Geen gesjouw, gewoon uit de kratjes de boel opbergen en dat betekent een volle koelkast, een volle freezer en volle voorraad kast.

Voor mij betekent dat rust.

Is eten zo belangrijk, zul je me vragen. Ja. Wie niet eet die niet gezond blijft. En het geeft je wat te doen. Voorbereiding, koken, aan tafel eten alsof er een huisgenoot naast je zit. Dan opruimen. Vaatwasser in. Koffie inschenken en (weer) zitten en doen waar je zin in hebt. Geen vragen, geen opmerkingen gewoon bij jezelf op visite. Je eigen huis.

Vandaag vrijdag is een poetsdag dankzij een fantasistische hulp. Zelf doe ik nog wel wat ik kan maar zonder die mensen zou het allemaal wat moeilijker gaan.

Conclusie na tien verhalen over man alleen is voor mij:

Het is nog niet zo gek om ouder te worden. Maar een beetje mazzel met de gezondheid en andere omstandigheden heb je wel nodig om de dag te plukken en te genieten van al het goede.

Bert

DEEL NEGEN

In deze serie verhalen probeerde ik de fijne nuances te beschrijven van wat een man alleen tegenkomt.

Nog niet gezegd is of zo’n man gelukkig kan zijn. Of beleef je met meer mensen om je heen je eigen geluk sterker. Ik kan voor mezelf spreken en onder bepaalde voorwaarden kun je als man alleen je heel gelukkig voelen en dat ook uitspreken. Daar zijn je gezondheid, waarbij gezond van geest en persoonlijke kracht, zeer belangrijk zijn. Ik vier dat leven.Daarmee bedoel ik te zeggen dat het leven een feest moet zijn als je nog wat kunt doen in je tachtiger jaren. Voeg daarbij je geschiedenis van je leven vanaf de start aan toe en overzie welk bevoorrecht aandeel je kreeg.

Zie ook je gevecht wat je streed bij de tegenslagen die je kreeg en overwon.

Plussen en minnen en je komt op een bescheiden winst saldo.

Daarmee kun je vast en zeker de oude dag in. Met nieuwe uitdagingen zelfs. Meedoen met anderen uit dezelfde categorie: bejaarden? Oude van dagen? Geef hun geen titel. Zij willen namelijk nog meedoen.Weliswaar niet meer meedoen aan de activitteit van elke dag maar ze zijn nog in staat hun aandeel van wijsheid, ervaring en liefde te geven.

Niks pappen en nathouden, respecteer en erken de ouderen. Iedere individu verdient dat. Of je zestig bent of negentig. Wanneer je zelfstandig wilt wonen met ondersteuning of in een verzorgingshuis wilt, die keus bepaalt een mens. Jij dus.

Wat de corona ellende ons heeft geleerd is dat een beschermende arm om de schouders helpt, aandacht die rust en vertrouwen geeft. Dat ouderwetse gedoe werkt nog steeds in onze moderne tijd.

Wordt vervolgd met het laatste deel 10

Bert van den Berg

VERVOLG VAN EEN SERIE VERHALEN OVER MAN ALLEEN

ZEVENDE DEEL

HOE KAN HET GEBEUREN DAT IK OP DE PAAR METER DIE IK VAN HUIS NAAR DE SUPERMARKT LOOP EEN OUDE BEKENDE KENNIS TEGENKOM. JAREN NIET GEZIEN EN NIET GEMIST.

Dit verhaal wil ik eerst even kwijt en mijn “man alleen” verhaal over inkopen en plannen komt later wel.

De begroeting van de ouwe kennis is van haar kant alleraardigst. Het moet

tientallen jaren geleden zijn dat wij contact hadden met die twee.

Haar man en zij woonden in de buurt en de avondjes waren altijd gezellig met hun. Buren op afstand. Die afstand werd groter toen zij verhuisden naar buiten. Huisje, beestje en tuintje in de provincie.

Hoe leuk ook de herinneringen, het gebeurt ook wel dat je elkaar zonder nare redenen uit het oog verliest en dat ook zo laat gebeuren en blijven bestaan. Nou, dit was zo’n voorbeeld. Natuurlijk vond ik het leuk haar weer te zien. Maar wat was ze veranderd, dikker geworden maar vooral ouder.

Eenmaal boven in de flat vertelde ik dat ik man alleen was omdat mijn vrouw was overleden. Dat nieuws maakte haar compleet van slag, oh dat bericht had hun niet bereikt en dus moest zij veel achtergehouden nieuws direct horen.

Het werd een lang verhaal en de koffie koud. Ook haar verhaal nam een tijd in beslag, lang genoeg om mij na te laten denken hoe het bij mij mogelijk was dat ik geen enkele affectie meer had bij haar.

Het was toen toch een vrouw waarmee je goed kon praten, die een mening had, die gezelligheid bracht samen met haar man. Kostelijke gouden avondjes, echt waar.

En nu zat er een klassiek oude vrouw tegenover me die veel klaagde, niet vertelde van de leuke dingen die zij toch nog meemaakte. Dat was toch niet mogelijk. Een ander mens voor mij.

Die dag dacht ik nog lang na over die ervaring, ja, mensen veranderen soms. Ik kreeg een glimlach over mijn gezicht, kijk naar jezelf Bert, van verwend jochie naar man alleen, wat heeft dat niet aan jou veranderd?

Wordt vervolgd

VERVOLG VAN EEN SERIE VERHALEN OVER EEN MAN ALLEEN.

ZESDE DEEL

Wat slikt nou het grootste aandeel op van de beschikbare tijd voor een man alleen? Een dag heeft 24 uur. Dat wordt gevuld met opstaan, ontbijten, opruimen, lunch bedenken en in het verlengde daarvan wat eet ik vanavond. Genoeg in de koelkast aan voorraad?

Voor ik het weet is de ochtend om. Zeker als ik bezoek krijg op de koffie.

Ik maak lullige lijstjes met opschrift wat te doen? Ik gebruik ze nooit. Ik doe maar wat ten eigen faveure.

Nooit gedacht dat ik de bekende dagelijkse woorden aan mijn adres zo zou missen. Voorbeeldje? Een paar even, Bert denk je aan…Bert gisteren heb je….maar…Bert denk je erom dat we ….Bert wil jij…wat wil je eten vandaag….zullen we hutspot doen?

Vandaag heeft de man alleen besloten hutspot te maken met een runderlap. Tenslotte zat het bij de bezorgde boodschappen en om het nou allemaal in de freezer te laten, nee pak het rund bij de horens ern naak alsof je het al jaren doet: hutspot.

Avontuur dat bedoel ik. Geen vraag als: ga je dat nou doen als de hulp hier is, dat is niet verstandig zij heeft de keuken zeker in…gebruik….om schoon te maken.

Nee, man alleen gaat zijn gang, is dat nou egoistisch? Of slim.

Maar mensen wat mis ik hun aanwezigheid, hun stemmen en opmerkingen, vragen en instemming van die twee.

Maar gelukkig gaat het “man alleen zijn me” redelijk goed af.

Nu het boerenkool project nog.

Wordt vervolgd

VERVOLG VAN EEN SERIE VERHALEN OVER EEN MAN ALLEEN

VIJFDE DEEL

Om de situatie van leven als man alleen, avontuurlijk te maken moet ik dagelijks plannen, eigenlijk moet ik weer manager zijn, zoals ik vele jaren personeelszaken deed.

Veel, zo niet alles , wat moet gebeuren in het huishouden van mij doe ik alleen, dat moet wel. Anders is het voor je het weet een Huishouden van Jan Steen, in plaats van Bert.

Het is een vrij groot appartement dus als eerste heb ik bij de start een huishoudelijke hulp aangenomen (personeelszaken) en vastgesteld hoeveel zij ging verdienen en hoeveel dagen en uren zij dat ging doen.

Dat gaf een rust, Tegelijk dacht ik na wat ik daarnaast nog samen met haar kon doen. Dat werd een verrassend avontuur. Zij leerde me de was te doen. Kijk nou, de was doen, ik Bert die jarenlang met twee vrouwen in één huis leefden en als een verwend jochie op tijd in een verschoond bedje lag en smorgens schone, gewassen en gestreken kleren aantrok!

Het zou niet de enige verandering blijken te zijn als”man alleen”.

Mijn uitgangspunt als “man alleen”is zo simpel. Blijf dingen doen in huis en daar buiten. Blijf actief, ga mee met de tijd, maak gebruik van alles wat van deze tijd is.Wat? Een moderne telefoon, hoe die ook heet, een iPad waarmee je alles wat je weten wilt kunt opzoeken en doe dat ook. Hoe kook je hutspot, of waar moet ik zijn voor… of hoe krijg ik de ondersteuning voor ouderen? Wat doet de gemeente daarbij, alles, ja alles kun je opzoeken en daar word je wijs van!

Mijd mensen die zeggen op te komen voor de 50+ mensen. Gevestigde partijen van allure hebben allemaal in hun program een ouderen paragraaf, vraag dat op, en beoordeel het, Stel vragen, laat je niet afschepen.

Een man alleen is nooit alleen. Ik merk dat vele gelijke leeftijdgenoten zich maar al te graag aansluiten om samen leuke dingen te doen.

Wordt vervolgd: met de volgende keer aandacht voor o.a de boodschappen, eten en vertier.

Bert