Naast alle taken en bezigheden voor de studie zelf, leef ik in mijn vrije tijd natuurlijk ook in een totaal andere omgeving als ik gewend ben! Namelijk in een grote stad met ongeveer 500.000 andere inwoners. Zoals ik al in mijn eerste blogpost benoemde, hebben wij onze accommodatie aangeraden gekregen van studenten die vorig jaar hiernaartoe zijn gegaan voor hun minor. Dit is een soort internationaal studentenhuis, waarbij iedereen een eigen kamer en badkamer heeft. Ik vind het fijn dat ik mijn eigen plekje heb, zodat ik mij ook kan terugtrekken als ik hier behoefte aan heb.

Ons huis bevindt zich in het noorden van de stad, in de wijk Sleman – Sariharjo. Onze wijk bestaat uit een aantal hoofdstraten met daarnaast vele kleine zijstraten, de huizen verschillen van klein naar groot, bestaand uit golfplatendaken of nieuwe grote huizen achter een poort. In onze straat staan redelijk grote huizen, maar vaak valt dit niet op doordat het is afgebakend met een poort of groen/reclame borden. Wij hebben in onze straat een eetplekje zitten die standaard nasi goreng maakt en een straat verderop zit een supermarkt, de basisbehoeften zijn dus dichtbij. Voor andere benodigdheden gaan wij soms naar de Jogja City Mall, er zijn vele winkelcentra te vinden in de stad, maar deze vinden wij nog gezellig qua grootte.

Qua vervoer verplaatsen de meeste studenten uit ons huis zich met de scooter. Of ja, scooter? In Nederland zien wij het type scooter dat hier rondrijdt als motor. De snelheid waarmee deze gaan is soms abnormaal, vaak wringen deze scooters zich ook overal tussendoor! Wij hebben zelf geen scooter na er goed over na te hebben gedacht. Ik had zelf geen ervaring in het rijden op een scooter en ik vind het verkeer hier zelf heel chaotisch. Er zijn vrijwel geen regels, iedereen moet gewoon goed opletten en snel reageren.

Hiernaast wilde ik het de eerste twee weken sowieso even bekijken, toen hoorde ik verschillende verhalen over ongelukken met de scooter en hierdoor leek het mij al niet handig. Ook hebben wij de kosten van een scooter huren vergeleken met het nemen van een grabtaxi naar stage/uni en andere plekken, we kwamen ongeveer op hetzelfde bedrag uit maandelijks, dus kozen wij uiteindelijk voor de ‘’veilige optie’’. Dit bevalt mij heel goed!

In de verdere omgeving om ons heen zoeken we vaak koffietentjes op of een restaurant als werkplek voor stage of universiteit. Wanneer we hiervoor niks meer hoeven te doen, hopen we dat de zon schijnt zodat we naar Tiptaptoe kunnen! Dit is een restaurant met een zwembad en grote buitenomgeving, echt een rustig plekje midden in de drukte van de stad. In de weekenden doen we hele verschillende activiteiten zoals een workshop, dagtripje of andere korte reisjes. Zo zijn we bijvoorbeeld in het centrum van de stad naar het kraton paleis geweest, maar ook buiten de stad naar het pinus-penger bos en een uitkijkpunt dicht in de buurt. Ook zijn we naar het Dieng-plateau geweest en een weekend weg naar het oosten van Java om een Bromo-tour te doen!

Qua andere dagelijkse bezigheden, ik heb sinds korte tijd ook een abonnement afgesloten bij een sportschool in de stad ‘’W-gym’’. In Nederland pak ik vaak de fiets of wandel ik naar plekken toe, maar hier is dat absoluut geen optie. Beweging krijg je hier dagelijks dus wel echt minder, maar de sportschool is hier vergelijkbaar met die in Nederland, dus dat is fijn!

Waar wij ons over hebben verbaast is dat er hier ook echt een uitgaanleven is! Er zijn twee plekken in de stad waar veel internationale- en Indonesische studenten heen gaan, dit zijn Eskala en Platinum. Wij gaan hier af en toe heen in het weekend en dat is erg gezellig. Genoeg dingen om te ondernemen!

Naast het doen van een stage, volg ik hier ook vakken aan de universiteit. Toen we het registratieformulier vanuit de universiteit kregen, stonden hier ook al een aantal vakken bij waaruit wij konden gaan kiezen. De vakken behoren tot de afdeling ‘’English litarature en English letters’’, dit betekent dat ze niet perse aansluiten bij onze lerarenopleiding, maar wel in het Engels zijn, waardoor we deze kunnen volgen. We hebben daarom goed gekeken naar de namen van de vakken en wat ze zouden kunnen betekenen, daarna hebben we een voorkeur opgegeven. Pas bij de eerste officiële meeting met de universiteit in Yogyakarta hebben we de vakken nogmaals doorgenomen en deze definitief gekozen.

Wij hebben onze keuzes gebaseerd op het aantal uren/punten, de tijd in het rooster en wat de vakken precies inhouden. Ik heb uiteindelijk gekozen voor de vakken: cultural studies, book report en western civilization. Ik heb de vakken zo uitgekozen dat ik maar één volledige dag op de universiteit ben om deze te volgen. Hiernaast is er soms wat voorbereidingswerk voor de vakken of naslagwerk/vragen om te doen, hier besteed ik dan op een andere dag in de week tijd aan.

Wij konden de eerste week van het semester meteen beginnen met de vakken. Ik zit bij alle vakken wel bij een andere Nederlandse studiegenoot in de klas, omdat we soms dezelfde keuzes hebben gemaakt. De rest van de klas bestaat alleen uit Indonesische studenten, zij keken behoorlijk op toen wij de eerste dag de klas binnen liepen. Er zijn op de universiteit niet heel veel westerse internationale studenten, dus deze mensen vinden het vaak interessant als iemand dezelfde les volgt als hen.

De lessen gaan er hier heel anders aan toe in vergelijking met Nederland. De docent is alleen maar aan het woord, ook al is een les drie uur lang (of wij moeten toevallig presentaties geven). Tijdens de lessen zijn er geen pauzes, maar je mag tussendoor gelukkig wel naar de wc lopen. Door deze manier van lessen volgen is het soms moeilijk om mijn concentratie te behouden. Wat betreft de Indonesische medestudenten in de klas, zij zitten heel veel op hun telefoon. Ze benaderen de docent met veel respect, maar in de les zelf tonen ze weinig interesse richting de theorie of de docent. De studenten zijn hiernaast ook erg verlegen, ik had verwacht dat ik wel contact zou overhouden buiten de lessen om met studenten maar ze vinden het heel spannend om met ons te praten.

Wat betreft de indeling van het semester staat dit van te voren volledig ingepland. Dit heeft de docent in de eerste les laten zien. In totaal zijn er 16 lesweken, ongeveer op de helft zijn er ‘’midterms’’ en richting de laatste weken ‘’endterms’’. Hiervoor moeten wij soms projecten doen of leren voor een tentamen. Bij deze projecten worden wij gewoon ingedeeld bij de andere studenten, dit leek mij interessant om mee te maken. Ik ben op dit moment bezig met een presentatie voor cultural studies, dit moet ik samen doen met 6 andere studenten. Ze gaan hier dus heel anders om met samenwerken als in Nederland, ik vind dit heel bijzonder om mee te maken!

Zoals ik in een eerdere post vertelde, bestaat de minor gedeeltelijk uit het lopen van een stage aan een middelbare school hier in de stad, genaamd Budi Utama. Deze school is niet openbaar, maar meer voor de ‘’hogere klasse’’. Dit is ook bijvoorbeeld te zien aan de vakken die de school aanbied aan de leerlingen (in de talen Engels, Mandarijn en Bahasa Indonesia). Budi Utama heeft een kindergarten, primary school en highschool (junior/senior), ik ben mijn stage begonnen op de senior highschool, natuurlijk bij het vak biologie.

Ik heb mijn rooster eerst medegedeeld gekregen door de school, maar na wat overleg wat veranderd waardoor ik op dit moment 2 dagen stage loop. Ik ben begonnen met observeren bij de seniorhighschool, maar heb na ongeveer 2 weken de conclusie getrokken dat dit niet precies de doelgroep is die bij mij en het niveau in Nederland aansluit. De moeilijkheid van de lesstof voor de leerlingen ligt hier echt ontzettend hoog! Ik had deze stof bijvoorbeeld pas op de HAN voor het eerst gehad, daarom vond ik het realistischer om mee te kijken bij de juniorhighschool. Ik ben hier verder gaan observeren en zag toen dat deze theorie beter aansluit bij de doelgroepen waaraan ik in Nederland ook lesgeef (bijvoorbeeld onderbouw/middenbouw havo en vwo).

Hiernaast hoorde ik ook dat er op de primaryschool het vak science wordt gegeven, hier was ik ook nieuwsgierig naar. Ik heb hier vervolgens een dag geobserveerd en ook les gegeven, ze hadden die dag namelijk het onderwerp ‘’life cycle’’. Vervolgens ben ik de week daarop begonnen met les te geven aan de juniorhighschool, met de onderwerpen: bloedcirculatie, urinewegstelsel en milieuvervuiling.

Qua stageuren moeten we 8,5 uur maken, in werkelijkheid zijn we meer uren aanwezig in de week, omdat we de lessen hebben verdeeld over 2 dagen en er ook vaak andere activiteiten zijn op de school. Ook veranderd het rooster elke week qua uren, dus het kan ineens zijn dat we ander klassen hebben dan dat eerst de bedoeling was.

Wat mij verder opvalt aan de school in vergelijking met Nederlandse scholen, is dat er standaard erg formeel wordt gegroet naar de docenten en dat ze ook standaard bidden bij het begin/einde van de dag. Over het algemeen tonen de leerlingen meer respect richting de docenten en tóch is de verhouding van relatie/competenite/autonomie in orde.

Wat hier verder anders is, zijn de buitenschoolse clubs voor de leerlingen. De schooldag is standaard afgelopen rond 14.30 uur en vanaf 15.00 uur is er per dag een bepaald aanbod in bijvoorbeeld: scouting, muziek, koken, basketbal etc. Het is super leuk om hier ook bij mee te kijken!

Toen ik mijn keuze had gemaakt voor de bestemming kon ik mij gaan inschrijven via het portaal van de HAN. Via de insite pagina van de HAN stond een heel stappenplan uitgeschreven over hoe je je moest inschrijven voor de bestemming waar je naar toe wilde. Ik heb dit gevolgd en vervolgens een motivatiebrief moeten schrijven en je kon eventueel je top 3 van bestemmingen doorgeven, ik heb alleen Indonesië doorgegeven. Toen was het afwachten op bevestiging dat ik definitief was ingedeeld bij deze bestemming.

Hierna is er vanuit onze begeleider voor de minor een afspraak ingepland, zodat onze groep waarmee we gingen elkaar konden leren kennen en de eerste lopende zaken konden bespreken. We hebben besproken dat we alvast onze accommodatie konden regelen, naar vliegtickets konden gaan kijken en ons moesten gaan inschrijven voor studiebeurzen. Voor de accommodatie hadden we een aanrader van iemand die het voorgaande jaar ook was gegaan, die eigenaar hebben we meteen bericht.

Wat betreft de studiebeurzen stonden deze duidelijk weergegeven op Han insite, met voor wie dit bedoelt was, welke voorwaarden er aan vast zaten en wanneer de inschrijfdeadlines waren. Wij hebben ons ingeschreven voor de Holland Scholarship en drie personen van ons hebben deze uiteindelijk ook gekregen.

Voor de definitieve bevestiging van goedkeuring vanuit de universiteit in Yogyakarta hebben we heel lang moeten wachten, dit bracht het gevolg mee dat we binnen een korte tijd veel documenten moesten invullen en bepaalde dingen regelen. De universiteit regelde ons visum, dus mede hiervoor moesten we veel documenten opsturen. Verder moesten we een uitgebreid toelating formulier invullen, kopieën opsturen (pasfoto’s, paspoort, diploma’s, cijferlijsten van de HAN), vaccinatiebewijzen en gezondheidsverklaring delen (van deze prijzen schrokken wij trouwens heel erg) en heel veel documenten ondertekenen die verklaarde dat we bijvoorbeeld financiële hulp hadden mocht dit nodig zijn. Binnen twee weken tijd dus veel moeten regelen.

Hierna was het voor ons wachten totdat we ons visum zouden binnenkrijgen vanuit de universiteit en we definitief een vliegticket konden gaan boeken. Uiteindelijk hebben we ons visum pas twee weken voordat we gingen gekregen, dus hebben we moesten gokken op onze vliegdatum. We kregen namelijk ook niet goed te horen wanneer ons rooster zou gaan starten. We hebben data daarom gebaseerd op het rooster van dat semester van het voorgaande jaar.

Naast alle documenten voor de uni, onze accommodatie en de vliegtickets hadden we ook nog persoonlijke zaken waar we aan moesten denken. Bijvoorbeeld het omzetten van onze thuiswonende beurs naar uitwonend en het aanvragen van een OV-vergoeding, ook dit moest op tijd gebeuren, zodat we dit daadwerkelijk konden gaan ontvangen op locatie. Naast financiële zaken heb ik ook nog veel spullen geregeld en gekocht voordat ik ging.

Denk hierbij aan een grote koffer, genoeg zwemkleding, kleding voor tropisch weer, zonnebrand en andere verzorgingsproducten die daarginds niet te verkrijgen zijn. Het was een uitdaging om ‘’zomerse’’ spullen te kopen, aangezien het in Nederland op dat moment midden in de winter was, maar het is na veel zoeken toch gelukt. Al deze voorbereidingen waren toch meer dan dat wij van te voren hadden gedacht.

Leerjaar 3 bestaat voor het eerste semester uit het volgen van vakken aan de HAN en uit de WPL 2, leerjaar 3 stage. Tijdens het tweede semester gaat ieder zijn eigen weg, aangezien elke student een minor kiest. Het kan zo zijn dat je alsnog met mensen uit je klas terecht komt, maar ook niet aangezien het een vrije keus is. In deze blog zal ik het daarom hebben over hoe de keuze voor deze minor tot stand is gekomen.

Vanaf leerjaar 2 krijg je vanuit de opleiding verschillende voorlichtingen en aanbod in minormarkten, waardoor je informatie kunt opdoen over verschillende minors. Er wordt vertelt over minors binnen de academie educatie en ook krijg je informatie over websites waar je kunt kijken voor minors hierbuiten.

Ik had uit mijn eigen omgeving al verschillende verhalen gehoord over het doen van je minor in het buitenland en ik ben daardoor als eerste geïnteresseerd geraakt. Toen we ook nog eens een voorlichting kregen vanuit het ‘’international office’’ van de HAN, was ik helemaal verkocht. Er werd hier vertelt over de verschillende bestemmingen die je zou kunnen kiezen, het doen van een stage of het volgen van vakken aan een universiteit en meer redenen om naar het buitenland te gaan.

Ik was zelf enthousiast over het feit dat ik naar het buitenland kon gaan én dat je zelf ook kunt kiezen of je een stage wilt doen of vakken kunt volgen. Ik vond het alleen wel moeilijk om hier een keuze tussen te maken, aangezien de opties in Europa gericht zijn op alleen studeren en veel internationale bestemmingen juist gericht zijn op het volgen van een stage. Gelukkig heeft het international office een overzicht gecreëerd waar alle bestemmingen op staan met wat het aanbod daar precies is. Ik ben toen puur gaan kijken naar welke landen mij interessant zouden lijken en waarom precies.

Ik kwam tot mijn verbazing het aanbod tegen van Yogyakarta in Indonesië. Dit is voor zover ik weet de enige bestemming, waar een combinatie werd aangeboden tussen beiden opties. Ook werd er bij vermeld dat je vrijwilligerswerk gaat verrichten, dus van deze diverse combinatie werd ik erg enthousiast. Ik heb voor mezelf op een rijtje gezet waarom ik dit zou willen doen i.p.v. de andere minors die werden aangeboden vanuit de HAN, ik heb er thuis veel over gepraat en kwam tot de conclusie dat ik de aspecten culturele verschillen binnen het onderwijs en persoonlijke groei de belangrijkste aspecten vond aan het doen van minor. Aangezien ik dus wel graag afwisseling wilde en de omgeving en cultuur van Indonesië me erg interessant leek heb ik uiteindelijk de keuze gemaakt om me hiervoor in te schrijven.