Η 24η Οκτωβρίου έχει καθιερωθεί παγκοσμίως ως η Ημέρα των Ηνωμένων Εθνών, σηματοδοτώντας την επέτειο της ίδρυσης του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών (ΟΗΕ) το 1945.
Ο όρος «Ηνωμένα Έθνη» υπήρξε έμπνευση του Αμερικανού Προέδρου Φραγκλίνου Ρούζβελτ, ο οποίος αρχικά τον χρησιμοποίησε για να περιγράψει τις συμμαχικές δυνάμεις που μάχονταν κατά του Άξονα. Μετά από τρία χρόνια εντατικών διαβουλεύσεων, στις 24 Οκτωβρίου 1945, τα Ηνωμένα Έθνη συγκροτήθηκαν επίσημα ως μια παγκόσμια ένωση κρατών, ταγμένη στην προώθηση της διεθνούς συνεργασίας, την υπεράσπιση του διεθνούς δικαίου, τη διασφάλιση της ειρήνης και της ασφάλειας, καθώς και την ενίσχυση της οικονομικής ανάπτυξης και της κοινωνικής ισότητας.
Από τα 51 ιδρυτικά μέλη του 1945 —μεταξύ των οποίων συγκαταλέγεται και η Ελλάδα— ο Οργανμός αριθμεί σήμερα 191 κράτη-μέλη, καλύπτοντας σχεδόν το σύνολο της παγκόσμιας κοινότητας. Η δομή του, ωστόσο, διαμορφώθηκε με βάση τους συσχετισμούς δυνάμεων της μεταπολεμικής περιόδου: οι νικήτριες δυνάμεις του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου (ΗΠΑ, Σοβιετική Ένωση/Ρωσία, Γαλλία, Μεγάλη Βρετανία και Κίνα) κατοχύρωσαν το δικαίωμα αρνησικυρίας («βέτο») στο Συμβούλιο Ασφαλείας.
Στην πολυετή διαδρομή του, ο ΟΗΕ έχει επανειλημμένα αποκαλύψει σημαντικές αδυναμίες στην αποτελεσματική διαχείριση και επίλυση των διεθνών κρίσεων. Τα αντικρουόμενα γεωπολιτικά και οικονομικά συμφέροντα των μεγάλων δυνάμεων έχουν συχνά οδηγήσει σε παράλυση ή αναποτελεσματικότητα.
Όπως επισημαίνει η Διεθνολόγος κα Κωνσταντίνα Οικονόμου, «η βασική υπόσχεση του ΟΗΕ, η συλλογική ασφάλεια, στηρίχθηκε στην ιδέα ότι η ειρήνη είναι υπόθεση κοινής βούλησης και όχι ισορροπίας φόβου. Ο μηχανισμός αυτός απέδωσε σε περιόδους σχετικής σταθερότητας, αλλά κατέρρευσε στις πρώτες κρίσεις, όπου η ισχύς υπερίσχυσε της συναίνεσης. Από τη Συρία έως τη Γάζα και την Ουκρανία, η λογική του «συλλογικού» έχει αντικατασταθεί από έναν ιδιότυπο πολυμερή εθνικισμό: όλοι επικαλούνται τη νομιμότητα, αλλά ελάχιστοι την αναγνωρίζουν όταν θίγει τα συμφέροντά τους. Το Συμβούλιο Ασφαλείας λειτουργεί όλο και περισσότερο ως μηχανισμός θεσμικής ακινησίας. Οι επαναλαμβανόμενες χρήσεις του δικαιώματος βέτο έχουν απονομιμοποιήσει το ίδιο το νόημα της αποφασιστικής δράσης.Η κρίση αυτή δεν είναι συγκυριακή. Αντικατοπτρίζει μια ευρύτερη απορρύθμιση της διεθνούς πολιτικής, κατά την οποία η απαγόρευση της βίας έχει αποδυναμωθεί. Κράτη επικαλούνται το άρθρο 51 του Χάρτη για πράξεις που δεν έχουν καμία σχέση με αυτοάμυνα, ενώ η λογική της εξαίρεσης μετατρέπεται σε ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο. Η συλλογική ασφάλεια, το μεγάλο θεσμικό όραμα του 1945, διολισθαίνει σε συλλογική αδράνεια».
Χαρακτηριστικό παράδειγμα για τον ελληνισμό αποτελεί η τουρκική εισβολή στην Κύπρο το 1974 και η συνεχιζόμενη παράνομη κατοχή του βορείου τμήματος της Μεγαλονήσου. Παρά τα πληθώρα ψηφισμάτων του Συμβουλίου Ασφαλείας και της Γενικής Συνέλευσης, ο Οργανισμός δεν μπόρεσε να αποτρέψει την τραγωδία ούτε να επιβάλει την αποκατάσταση της διεθνούς νομιμότητας.
Στην μεταψυχροπολεμική εποχή, ο ΟΗΕ βρίσκεται στο επίκεντρο έντονης κριτικής από δύο διαφορετικές κατευθύνσεις:Από τη μία πλευρά, υποστηρίζεται η ανάγκη για έναν ενεργότερο και πιο παρεμβατικό ρόλο στις διεθνείς υποθέσεις. Αναδυόμενες και ισχυρές οικονομικά χώρες, όπως η Ινδία, η Ιαπωνία, η Βραζιλία, η Νότιος Αφρική και η Γερμανία, διεκδικούν μόνιμη εκπροσώπηση και δικαίωμα «βέτο» στο Συμβούλιο Ασφαλείας.
Από την άλλη πλευρά, προβάλλεται η άποψη ότι ο ρόλος του πρέπει να περιοριστεί κυρίως στην παροχή ανθρωπιστικής βοήθειας. Την ίδια στιγμή, μεγάλες δυνάμεις όπως οι ΗΠΑ, οι οποίες καλύπτουν το 22% του τακτικού προϋπολογισμού του ΟΗΕ, πιέζουν για δομικές μεταρρυθμίσεις, ενώ δεν λείπουν και οι περιπτώσεις όπου ο Οργανισμός παρακάμπτεται μονομερώς, όπως συνέβη στην εισβολή στο Ιράκ το 2003.
Παρά τις αμφισβητήσεις, τις αποτυχίες και τις δομικές του αγκυλώσεις, η ύπαρξη ενός παγκόσμιου οργανισμού για τη διασφάλιση της ειρήνης είναι απολύτως αναγκαία.
Η κα Οικονόμου επισημαίνει ότι στην ογδοηκοστή του επέτειο, ο ΟΗΕ βρίσκεται αντιμέτωπος όχι μόνο με κρίση νομιμότητας, αλλά και με πρωτοφανή οικονομική δυσχέρεια. Ο Οργανισμός προχωρά ήδη σε περιορισμό προσωπικού και σε συγχωνεύσεις υπηρεσιών. Οι ειρηνευτικές αποστολές περιορίζονται ή εγκαταλείπονται, τα προγράμματα βοήθειας συρρικνώνονται και ο ανθρωπιστικός βραχίονας του ΟΗΕ αναγκάζεται να κάνει λιγότερα. Πίσω από τις τεχνικές αυτές προσαρμογές, διακρίνεται μια βαθύτερη αμηχανία: ο ΟΗΕ αντιμετωπίζει το πρόβλημα της ύπαρξής του ως λογιστικό ζήτημα.
Όμως η οικονομική διάσταση δεν μπορεί να αποκοπεί από την πολιτική. Το ερώτημα δεν είναι μόνο πώς θα εξοικονομηθούν πόροι, αλλά πώς θα οριστούν οι προτεραιότητες ενός κόσμου που δεν μοιράζεται κοινό όραμα για το τι πρέπει να υπηρετεί ο ΟΗΕ. Οι ΗΠΑ έχουν υιοθετήσει μια στάση ανοιχτής αμφισβήτησης απέναντι στον ΟΗΕ,θέτοντας υπό ερώτημα τον ίδιο τον λόγο ύπαρξής του. Η Ευρώπη ανησυχεί για την υποχώρηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Οι απαιτήσεις αυτές συνυπάρχουν χωρίς να συνδιαλέγονται ουσιαστικά.
Ο ΟΗΕ παραμένει το μοναδικό οικουμενικό εργαλείο και το μοναδικό θεσμικό βήμα διαλόγου που διαθέτει η διεθνής κοινότητα. Η λύση στις αδυναμίες του δεν είναι η αποδυνάμωσή του ή η απαξίωσή του, αλλά η ουσιαστική ενδυνάμωσή του. Για να ανταποκριθεί στις προκλήσεις του 21ου αιώνα, ο ΟΗΕ χρειάζεται μεταρρυθμίσεις που θα ενισχύσουν την αντιπροσωπευτικότητά του και, κυρίως, θα του προσδώσουν πραγματικές αρμοδιότητες και μηχανισμούς επιβολής των αποφάσεών του, ώστε το διεθνές δίκαιο να μην παραμένει «κενό γράμμα».
Χωρίς τον ΟΗΕ, ο κόσμος θα ήταν έρμαιο της ανεξέλεγκτης ισχύος και της αυθαιρεσίας των δυνατών. Γι’ αυτό, η Ημέρα των Ηνωμένων Εθνών δεν είναι απλώς μια υπενθύμιση του τι έχει επιτευχθεί, αλλά μια έκκληση για έναν ισχυρότερο, δικαιότερο και αποτελεσματικότερο Οργανισμό.
]]>
Όλες οι αλλαγές και οι νέες υποχρεώσεις των επιχειρήσεων στην ημερίδα του Επιμελητηρίου Άρτας
Το Επιμελητήριο Άρτας, παραμένοντας σταθερά στο πλευρό του τοπικού επιχειρείν, ανακοινώνει τη διοργάνωση μιας άκρως σημαντικής ενημερωτικής ημερίδας γύρω από το νέο θεσμικό πλαίσιο του Γ.Ε.ΜΗ.που φέρνει μαζί του δραστικές αλλαγές, αλλά και βαριές διοικητικές κυρώσεις για όσους δεν συμμορφωθούν εγκαίρως.
Με πρωτοβουλία της Διοίκησης του Επιμελητηρίου Άρτας, η εκδήλωση έρχεται να αποσαφηνίσει με ακρίβεια και λεπτομέρεια τις παραμέτρους του νέου θεσμικού πλαισίουτου Γ.Ε.ΜΗ., προσφέροντας στα μέλη του Επιμελητηρίου τα απαραίτητα εφόδια για να ανταποκριθούν με ασφάλεια και σιγουριά στις νέες νομοθετικές απαιτήσεις, με γνώμονα τη θωράκιση, την εξέλιξη και την έγκυρη ενημέρωση της αγοράς.
Το Επιμελητήριο Άρτας «κρούει τον κώδωνα του κινδύνου» και καλεί τον επιχειρηματικό κόσμο, τους λογιστές και τους νομικούς της περιοχής να συμμετάσχουν στην κατεπείγουσα και άκρως απαραίτητη ενημερωτική ημερίδα, καθώς οι αλλαγές στο νέο θεσμικό πλαίσιο του Γ.Ε.ΜΗ. είναι πλέον πραγματικότητα και φέρνουν δραστικές αλλαγές αλλά και βαριές διοικητικές κυρώσεις για όσους δεν συμμορφωθούν εγκαίρως.
Απευθείας ενημέρωση από την Προϊσταμένη του Υπουργείου Ανάπτυξης:
Το Επιμελητήριο Άρτας εξασφάλισε ως κεντρική εισηγήτρια την πλέον αρμόδια σε εθνικό επίπεδο, την κα Ελένη Αθανασάκη, Προϊσταμένη του Τμήματος ΓΕΜΗ-ΥΜΣ της Διεύθυνσης Εταιρειών του Υπουργείου Ανάπτυξης. Η κα Αθανασάκη, διακεκριμένη για την υψηλή επιστημονική της κατάρτιση και τη μοναδική της ικανότητα να απλοποιεί σύνθετα διοικητικά και νομικά ζητήματα, θα αναλύσει τις νέες διαδικασίες και θα απαντήσει ζωντανά στα ερωτήματα των παρευρισκόμενων, δίνοντας λύσεις σε εξειδικευμένες περιπτώσεις.
Βασικοί άξονες ενημέρωσης του επιχειρηματικού κόσμου:
Η εκδήλωση είναι σχεδιασμένη για να δώσει πρακτικές λύσεις και ξεκάθαρες απαντήσεις, βοηθώντας κάθε επιχειρηματία, λογιστή και νομικό σύμβουλο να κινηθεί με ασφάλεια και αυτοπεποίθηση στις νέες ρυθμίσεις. Στην εκδήλωση θα αναλυθούν βήμα-βήμα:
• Τα νέα δεδομένα και οι ευκαιρίες που φέρνει η εκσυγχρονισμένη νομοθεσία του Γ.Ε.ΜΗ. – Οι «κρυφές» παγίδες του νέου νομικού πλαισίου του Γ.Ε.ΜΗ.
• Οι τρέχουσες υποχρεώσεις δημοσιότητας που πρέπει να εκπληρώσετε άμεσα.
• Σωστή πρόληψη: Πώς η έγκαιρη συμμόρφωση προστατεύει πλήρως τις επιχειρήσεις από τις νέες διοικητικές κυρώσεις.
Ο Πρόεδρος του Επιμελητηρίου Άρτας, Δημήτρης Χουλιάρας, δήλωσε επί του θέματος «Το νέο πλαίσιο του Γ.Ε.ΜΗ. φέρνει αλλαγές που μας αφορούν όλους. Στο Επιμελητήριο Άρτας επιλέγουμε να μην αφήσουμε καμία επιχείρηση απληροφόρητη. Εξασφαλίσαμε την παρουσία της κυρίας Αθανασάκη, της πλέον αρμόδιας Προϊσταμένης του Υπουργείου Ανάπτυξης, σε μια ανοιχτή και εντελώς δωρεάν εκδήλωση στην πόλη μας. Είναι μια μοναδική ευκαιρία να ακούσετε τις λύσεις από την ίδια την πηγή των αποφάσεων και να πάρετε απαντήσεις για τη δική σας επιχείρηση. Σας καλώ προσωπικά να επενδύσετε δύο ώρες από τον χρόνο σας αυτό το Σάββατο. Η έγκυρη γνώση είναι η καλύτερη επένδυση για να θωρακίσουμε το μέλλον των επιχειρήσεών μας και να αποφύγουμε άσκοπες διοικητικές κυρώσεις.»
Η ενημερωτική ημερίδα θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 24 Οκτωβρίου 2026 στις 11:00 π.μ., στον συνεδριακό χώρο του Επιμελητηρίου Άρτας.
]]>
Αν δίναμε με λόγια το σκίτσο του Νότη Περγιάλη, θα γράφαμε ότι είναι μια βιβλική μορφή με ζωγραφισμένη την ιώβεια υπομονή στο πρόσωπο και στο βλέμμα του. Είναι από τις μορφές πολύτιμης κοπής, που δεν συναντάς πια. Τέτοιες μορφές ήταν ο Νικηφόρος Βρεττάκος, ο Δημήτρης Χατζής και άλλοι, παιδιά της Κατοχής και της Αντίστασης. Η ιστορία της πατρίδας τούς χάραξε τον δρόμο της ζωής. Μικρασιατική καταστροφή με όλα τα επακόλουθα. Μεσοπόλεμος με τις μεγάλες μεταβολές εις βάρος των κατατρεγμένων. Μάστιζε τον λαό η ανέχεια. Πόλεμος, Κατοχή και Αντίσταση. Εμφύλιος και εξορίες. Προσπάθειες για εκδημοκρατισμό, για δημιουργία στη ζωή και στην τέχνη. Σε αυτή τη διαδρομή ο Νότης πήρε, από τα μικράτα του, του δίκιου τον δρόμο.
Οι ηττημένοι, καθώς έτσι ονομάτισαν αυτούς που αντιστάθηκαν στην Κατοχή και έδωσαν ψυχή σ’ αυτόν τον τόπο, με το βλέμμα στην παράδοση δημιούργησαν πολιτισμό.
Ο Ελπιδοφόρος Ιντζέμπελης από τη γνωριμία του με τον Νότη Περγιάλη, η οποία έγινε βαθιά φιλία και εκτίμηση, εμπλουτίζει τώρα την πρώτη του προσπάθεια για την αναθέρμανση της μνήμης για τον πολυτάλαντο διανοούμενο: ηθοποιό, θεατρικό συγγραφέα, σκηνοθέτη, συγγραφέα μυθιστορημάτων, ποίησης και τραγουδιών. Συνεπικουρείται ο Ελπιδοφόρος Ιντζέμπελης από τον Κώστα Φωτεινάκη και τον Παύλο Γιαννακάκο κι εκδίδουν το βιβλίο-αφιέρωμα: Νότης Περγιάλης, με υπότιτλο: «Όμορφη δεν είναι η ζωή;», φράση παρμένη από την ταινία Τα κόκκινα φανάρια, όπου έπαιζε.
Είναι από τις μορφές πολύτιμης κοπής, που δεν συναντάς πια.
Όταν ο αναγνώστης μετέλθει τις σελίδες, θα διαπιστώσει ότι έχει να κάνει με μια προσωπικότητα που τη διακρίνει η ταπεινότητα και η υπερηφάνεια. Το βιβλίο περιλαμβάνει κείμενα του Ελ. Ιντζέμπελη για τον Ν. Περγιάλη και μία συνέντευξη διαφωτιστική για την πνευματική, δημιουργική πορεία του. Το δεύτερο κείμενό του διαφωτίζει τη θεατρική δουλειά του Περγιάλη. Επιλέγω ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα:
Ένας από τους ποιητικούς Έλληνες θεατρικούς συγγραφείς είναι ο Νότης Περγιάλης. Η συνειδητοποιημένη του κραυγή ενάντια σ’ αυτούς που συνθλίβουν την ανθρώπινη ζωή αφήνει τα ίχνη της αγγίζοντας τα όρια του κλασικού. Η αισθητική αυτοτέλειά του να μιλάει από κάποια συγκεκριμένη «θέση», από ένα σημείο διαρκούς επαγρύπνησης, του δίνει μια δυναμική παρουσία, βαθιά ανθρώπινη, βυθισμένη στα χρώματα μιας υπαρξιακής αγωνίας για ένα καλύτερο μέλλον. (σελ. 67)
Σε ένα κείμενο που απομαγνητοφώνησε ο Ελ. Ιντζέμπελης και αφορά τη γνώμη του Ν. Περγιάλη για τον Μάνο Κατράκη, αυτόν τον ογκόλιθο και δημιουργό του Λαϊκού Θεάτρου, παρατίθεται το πιο κάτω απόσπασμα, όπου τονίζεται το μεγαλείο του ανδρός και ηθοποιού:
Όταν σήκωνε στα χέρια το νεκρό κορίτσι, «Το κορίτσι με το κορδελάκι», και έπιανε εκείνη την κραυγή: «Κορίτσι μου, ας το χτίζαμε στη θάλασσα το σπίτι μας», ήτανε σαν να φύσαγε καυτός αέρας. Μια φουρτουνιασμένη θάλασσα από κλάμα και στεναγμό. Σ’ αυτή τη στιγμή πότε πότε λιποθυμούσε και κάποια γυναίκα και λέω πως τέτοιο σπαραγμό μόνο σε Μανιάτισσα μοιρολογίστρα τον έχω νιώσει. (σελ. 61)
Από τη συνέντευξη επιλέγω μερικές φράσεις που χαράζουν αδρά τα πιστεύω και τις αγωνίες του. Φράσεις αποσπασμένες, που μας βοηθούν να σχηματίσουμε εικόνα με ποια προσωπικότητα έχουμε να κάνουμε. Όπως όλοι της γενιάς του, έχουν να θυμηθούν την ταλαιπωρία που πέρασαν με τους κινδύνους της εποχής: «Ταλαιπωρήθηκα και παιδεύτηκα πάρα πολύ στη ζωή μου, από μικρό παιδί» (σελ. 35). «Οι αληθινοί καλλιτέχνες επηρεάζονται από τούτο (που λέει ο Παπαδιαμάντης: “Σα να ’χαν ποτέ τελειωμό τα πάθια κι οι καημοί του κόσμου”)» (σελ. 36).
Στην ερώτηση: «Γιατί οι διανοούμενοι στις μέρες μας μερικές φορές σιωπούν;», η απάντησή του κοφτή και ρηξικέλευθη: «Δεν σιωπούν. Τους σιωπούν!» (σελ. 36). Μεγάλες οι αναλογίες με τους σημερινούς καιρούς, που βιώνουμε έντονες δυστοπίες και ανομολόγητες συμπεριφορές της εξουσίας.
Αποφαίνεται σε λίγες γραμμές συνοπτικά για τη γενιά του: «Μην ξεχνάτε ότι εμείς ζήσαμε σε μια τραγική εποχή, μέσα σ’ έναν πόλεμο, σε μια κατοχή, σ’ έναν εμφύλιο… Βλέπαμε τα παιδιά να πεθαίνουν στους δρόμους από την πείνα. Ζήσαμε την ταπείνωση της ήττας. Πληγωθήκαμε, αγανακτήσαμε και αρχίσαμε να κάνουμε οράματα και όνειρα» (σελ. 37).
Για τους σύγχρονους τρόπους τυραννίας που έφερε η φρενίτιδα της τεχνολογικής ανάπτυξης, δίνει μια εύστοχη απάντηση: «Η δύναμη της μηχανής φέρνει την υποκρισία, την τυραννία. Το θράσος γεννάει τυράννους, που έλεγε κι ο Σοφοκλής» (σελ. 38).
Περιγράφει την πνευματική μόλυνση και δίνει το γιατί απομακρύνθηκε από το γίγνεσθαι του αθηναϊκού κέντρου, που προσπαθεί να παράγει δήθεν πολιτισμό με ευτελείς επιλογές. «Εκτός όμως από την πνευματική μόλυνση, μου απόρριψε τότε το Εθνικό Θέατρο ένα έργο μου, χωρίς να μου αιτιολογήσουν γιατί το απορρίπτουν (το μαύρο πρόβατο πάλι), τότε είπα: “Άστε στο διάολο!” κι έφυγα» (σελ. 42).
Παρ’ όλα αυτά, δεν νιώθει μετανιωμένος για τον δρόμο που ακολούθησε. Πάλεψε με την τέχνη με τους τρόπους που αγάπησε. Υπάκουσε στις αγάπες που τον συνόδεψαν στη ζωή του και έδωσε μεγάλη έμφαση και στην παράδοση και τη γλώσσα της, η οποία είναι ικανή να δώσει θαύματα.
Το έργο που άφησε πίσω του είναι αξιολογότατο. Τραγούδια που τραγουδάμε και σήμερα, με το πιο εμβληματικό: «Πάμε μια βόλτα στο φεγγάρι». Μυθιστορήματα και διηγήματα που δυστυχώς δεν υπάρχουν στην κυκλοφορία, ενώ μπορούσαν να ξανακοιταχτούν και εφοδιασμένα με ένα επίμετρο από έναν φιλόλογο να εκδοθούν. Έγραψε τα σενάρια για την Αγιούπα ή Το κορίτσι του κάμπου του Γκρεκ Τάλλας (Γρηγόρη Θαλασσινού) –με πολύ γνωστή ταινία του Το ξυπόλυτο τάγμα– και συμμετείχε στη συγγραφή του σεναρίου Το ποτάμι του Νίκου Κούνδουρου. Στην Αγιούπα πρωταγωνιστές ήταν ο Μιχάλης Νικολινάκος –του έκανε το σκίτσο του, που βρίσκεται στην αρχή του κειμένου– και η Άννα Μπράτσου (γυναίκα τότε του Γκρεκ Τάλλας). Με τον Μιχάλη ήρθαν κοντά και υπήρξαν φίλοι, κατά τη μαρτυρία του γιου του.
Έπαιξε σε ταινίες οι οποίες είναι γνωστές και προβάλλονται συχνά, όπως Το κορίτσι με τα μαύρα του Μιχάλη Κακογιάννη. Έπαιξε στο θέατρο με πολύ αξιόλογους ηθοποιούς της γενιάς του.
Έγραψε αξιόλογα θεατρικά έργα, άλλα ανέβηκαν και άλλα παραμένουν άπαιχτα κι αδημοσίευτα. Είναι μεγάλο λάθος που δεν αναδεικνύονται να εκδοθούν και να ανεβούν στο σανίδι, έστω και σε ειδικά αφιερώματα.
Και, τέλος, έγραψε μαζί με τον Γεράσιμο Σταύρου το τηλεοπτικό σενάριο για το Ο Χριστός ξανασταυρώνεται του Νίκου Καζαντζάκη, που σκηνοθέτησε ο Βασίλης Γεωργιάδης και αφηγητής ήταν ο ίδιος. Υπήρξε τεράστια επιτυχία. Ήταν πολυτάλαντος και είναι κρίμα να παραμένει στη σιωπή.
Στον εν λόγω αφιερωματικό τόμο υπάρχει και κατάλογος με άρθρα, παρουσιάσεις, μελέτες και κριτικές για το έργο του, όπως και ένα θεατρικό έργο γραμμένο και βασισμένο στο έργο του, Η γειτονιά του Νότη, για λογαριασμό της θεατρικής ομάδας Αγίων Θεοδώρων, όπου βρίσκεται και το σπίτι όπου έμενε. Επίσης, ο τόμος περιλαμβάνει επιλεγμένο αδημοσίευτο φωτογραφικό υλικό, καθώς και κείμενα σημαντικών συγκαιριανών ανθρώπων της τέχνης, οι οποίοι μιλούν γι’ αυτόν.
Η εκδοτική προσπάθεια του –πάντα επιλεκτικού– Ελπιδοφόρου Ιντζέμπελη ελπίζω να πυροδοτήσει ενδιαφέρον για το έργο του Νότη Περγιάλη. Νέοι άνθρωποι να το προσεγγίσουν και να βρει τη δικαίωση που του αξίζει.
Νότης Περγιάλης
«Όμορφη δεν είναι η ζωή;»
Ελπιδοφόρος Ιντζέμπελης – Κώστας Φωτεινάκης – Παύλος Γιαννακάκος
Εκδόσεις Όταν
226 σελ.
ISBN 978-618-5930-82-0
Τιμή €15,00
]]>
Την Κυριακή 8 Νοεμβρίου, τα οινοποιεία των Δρόμων του Κρασιού της Ελλάδας συμμετέχουν στον εορτασμό της Παγκόσμιας Ημέρας Οινοτουρισμού και σας προσκαλούν να γιορτάσετε μαζί τους.
Οι επισκέπτες των οινοποιείων θα έχουν την ευκαιρία να περιηγηθούν στις αμπελοοινικές περιοχές της χώρας, να γνωρίσουν τους Έλληνες οινοπαραγωγούς, να απολαύσουν το τοπίο των πανέμορφων αμπελώνων, να ξεναγηθούν στους χώρους παραγωγής, ωρίμανσης και παλαίωσης των οίνων, να δοκιμάσουν νέες και παλαιωμένες σοδειές, αλλά και να ενημερωθούν για τα φρέσκα κρασιά του φετινού τρύγου που μόλις ολοκληρώθηκε.
Η Ημέρα Οινοτουρισμού θεσμοθετήθηκε το 2009 ως Ευρωπαϊκή Ημέρα Οινοτουρισμού και από το 2019 εορτάζεται σε παγκόσμιο επίπεδο, κάθε χρόνο τη δεύτερη Κυριακή του Νοεμβρίου.
Ο φετινός εορτασμός της Παγκόσμιας Ημέρας Οινοτουρισμού συμπίπτει με την Παγκόσμια Ημέρα του Wine in Moderation, της διεθνούς πρωτοβουλίας που προωθεί την υπεύθυνη και με μέτρο κατανάλωση οίνου. Η σύμπτωση αυτή αναδεικνύει τη στενή σύνδεση του οινοτουρισμού με την οινική κουλτούρα, τη γαστρονομία και την υπεύθυνη απόλαυση του κρασιού, προβάλλοντας παράλληλα τις αξίες της ενημέρωσης, της φιλοξενίας και του σεβασμού προς τον καταναλωτή.
Στον φετινό εορτασμό της Παγκόσμιας Ημέρας Οινοτουρισμού συμμετέχουν όλες οι περιφερειακές ενώσεις οινοπαραγωγών της χώρας μας:
• Ένωση «Οινοποιοί Βορείου Ελλάδος»
• Ένωση «Οίνοι και Αποστάγματα Θεσσαλίας»
• Ένωση Οινοπαραγωγών Κεντρικής Ελλάδας
• Ένωση Οινοπαραγωγών Αμπελώνα Αττικής
• Ένωση Οινοπαραγωγών Αμπελώνα Πελοποννήσου
• Ένωση Οινοποιών Αμπελουργών Νήσων Αιγαίου
• Δίκτυο Οινοποιών Κρήτης
Προγραμματίστε από τώρα την εκδρομή σας για την Κυριακή 8 Νοεμβρίου. Έχετε τη δυνατότητα να επισκεφθείτε τα οινοποιεία των οινοτουριστικών δικτύων, σε όποιο σημείο της Ελλάδας κι αν βρίσκεστε.
Η Παγκόσμια Ημέρα Οινοτουρισμού είναι μια μοναδική ευκαιρία να μυηθείτε στον μαγευτικό κόσμο του κρασιού, να γνωρίσετε τη διαδικασία της οινοπαραγωγής και να απολαύσετε εξαιρετικά Επώνυμα Ελληνικά Κρασιά.
Περισσότερες πληροφορίες για τα οινοποιεία κάθε περιοχής και τις εκδηλώσεις που έχουν προγραμματιστεί μπορείτε να βρείτε μέσω των Περιφερειακών Ενώσεων Οινοπαραγωγών:
Οινοποιοί Βορείου Ελλάδος
T. 2310281617 – e. info@winemakersofnorthgreece.gr – www.winemakersofnorthgreece.gr –
F: /winemakersofnorthgreece – #winemakersofnorthgreece
Οίνοι και Αποστάγματα Θεσσαλίας (ΕΝ.Ο.Α.ΘΕ.)
Τ. 6944447090 e. info@enoathe.gr
F: / Wines and Spirits of Thessaly
#winesandspiritsofthessaly
Ένωση Οινοπαραγωγών του Αμπελώνα της Κεντρικής Ελλάδας (ΕΝ.Ο.Α.Κ.Ε.)
T. 2233080324 & 210 8075512 – e. info@enoake.gr – www.enoake.gr
F: /Wines of Central Greece – #winesofcentralgreece
Ένωση Οινοπαραγωγών του Αμπελώνα της Αττικής (EN.O.A.A.)
e. info@enoaa.gr – www.enoaa.gr
F: /atticavineyards – #atticavineyards
Ένωση Οινοπαραγωγών του Αμπελώνα της Πελοποννήσου (ΕΝ.Ο.Α.Π.)
Τ. 6974411734, e. info@enoap.org – www.peloponnesewineroads.com
F: /winesofpeloponnese – #winesofpeloponnese
Ένωση Οινοποιών Αμπελουργών Νήσων Αιγαίου (ΕΝ.Ο.Α.Ν.Α.)
T. 22420 69860 – E. enoanawines@gmail.com –
F: /Aegean islands wines – #aegeanislandswines
Δίκτυο Οινοποιών Κρήτης (Wines of Crete)
T. 2816007940 – e. info@winesofcrete.gr – www.winesofcrete.gr
F: /winesofcrete – #winesofcrete
ή στο portal του Επώνυμου Ελληνικού Κρασιού: www.winesofgreece.org
#worldwinewinetourismday2026
]]>
Η νέα σχολική χρονιά ξεκίνησε με χιλιάδες κενά αλλά και με σοβαρά προβλήματα στο ζήτημα της σχολικής στέγης. Για μια ακόμα φορά διαπιστώνουμε πως ελάχιστες παρεμβάσεις-συντηρήσεις σχολικών κτιρίων έγιναν μέσα την καλοκαιρινή περίοδο.
Επιπλέον, σε ακόμα λιγότερα σχολεία πραγματοποιήθηκε ο απαιτούμενος προσεισμικός έλεγχος, ενώ, σε ορισμένες περιπτώσεις που αυτός υλοποιήθηκε, σχολεία κρίθηκαν ακόμα και ακατάλληλα, λίγο πριν την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς.
Συγκεκριμένα:
α) Η κατάσταση των σχολικών μονάδων είναι εκρηκτική και σχετίζεται με την παλαιότητά τους. Περίπου το 30% εξ αυτών έχει κτιστεί με τις αντισεισμικές προδιαγραφές των νόμων από το 1985 μέχρι σήμερα και το υπόλοιπο 70% χωρίς καθόλου ή με τον αναχρονιστικό κανονισμό του 1959 (τα στοιχεία αφορούν το σύνολο των σχολείων σε Α/θμια και Β/θμια Εκπαίδευση). Παράλληλα υπάρχουν και σχολικές μονάδες που έχουν κτιστεί χωρίς οικοδομική άδεια!
β) Σύμφωνα με τα στοιχεία του Οργανισμού Αντισεισμικού Σχεδιασμού και Προστασίας (ΟΑΣΠ) υπάρχουν ολοκληρωμένα δελτία για 29.522 Πρωτοβάθμιου Προσεισμικού Ελέγχου σχολεία (πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια), τα 5.770 (αντιστοιχούν σε 3.526 σχολικές μονάδες) έχουν χαρακτηριστεί Α προτεραιότητας για περαιτέρω έλεγχο, ποσοστό 20%, ενώ τα 149 (περίπου 0.5%) απαιτούν άμεση κτιριακή παρέμβαση, ώστε να εξασφαλιστεί η αντοχή και η λειτουργικότητά τους.
γ) Όχι τυχαία, πολλές σχολικές μονάδες (1ο Γυμνάσιο Αγίων Αναργύρων, Πρότυπο Γυμνάσιο Αγίων Αναργύρων, Εσπερινό Γυμνάσιο Αγίων Αναργύρων, 2ο Γυμνάσιο Ξάνθης, 3ο Γυμνάσιο Ξάνθης, κτίριο του 3ου Γυμνασίου Σερρών) κρίθηκαν ακατάλληλες, λίγο πριν ξεκινήσει η νέα σχολική χρονιά και μεταφέρθηκαν σε άλλα κτίρια (ΓΕΛ, Δημοτικά, ακόμα και σε ιδιωτικό). Ακόμα, το κτίριο του Γυμνασίου Πευκοχωρίου Χαλκιδικής κρίθηκε ακατάλληλο και βρίσκεται σε εξέλιξη μελέτη στατικής επάρκειας, ενώ επίκειται και η μεταφορά του σε κτίριο που στο παρελθόν στεγαζόταν Δημοτικό Σχολείο (μέχρι τώρα λειτουργεί σε απογευματινή βάρδια και χρησιμοποιεί το κτίριο του ΓΕΛ Πευκοχωρίου, που και αυτό αντιμετωπίζει πάρα πολλά προβλήματα). Την ίδια στιγμή τις τελευταίες ημέρες έχουμε πτώση σοβάδων σε αρκετά σχολεία (Θεσσαλονίκη, Λαμία, Πάτρα, Κορυδαλλός, Αιτωλοακαρνανία, κ.α.) ενώ παραμένει εκτός λειτουργίας το σχολικό συγκρότημα της Γκράβας με 4000 μαθητές/τριες και 400 εκπαιδευτικούς λόγω έντονης οσμής αερίου!
δ) Ο πρωτοβάθμιος έλεγχος, όπως σωστά επισημαίνει ο ΟΑΣΠ, δεν αποτελεί έλεγχο στατικής – αντισεισμικής επάρκειας του κτιρίου, ούτε έλεγχο καταλληλότητας για χρήση, αλλά αποτυπώνει την σειρά με την οποία πρέπει να ελεγχθούν τα σχολεία σε δευτεροβάθμιο και παραπέρα τριτοβάθμιο επίπεδο, ώστε να εξαχθούν ολοκληρωμένα συμπεράσματα για το μέγεθος της επικινδυνότητας και να οριστούν οι παρεμβάσεις που απαιτούνται να γίνουν, ώστε τα σχολικά κτίρια να είναι ασφαλή για τους μαθητές και τους εκπαιδευτικούς (π.χ. τα προβλήματα στατικότητας στα δύο Γυμνάσια των Αγίων Αναργύρων Αττικής αναδείχτηκαν μετά την πραγματοποίηση Τριτοβάθμιου Προσεισμικού Ελέγχου). Οι Δήμοι της χώρας, ωστόσο, εξαιτίας των σημαντικών περικοπών στην χρηματοδότησή τους από το κράτος και της υποστελέχωσης, αδυνατούν να ανταποκριθούν στοιχειωδώς στις αρμοδιότητες που τους έχουν ανατεθεί από κεντρική Διοίκηση. Στα πλαίσια αυτά, είτε δεν προχωρούν στους δευτεροβάθμιους προσεισμικούς ελέγχους, είτε, όταν τους πραγματοποιούν, δεν έχουν την απαιτούμενη χρηματοδότηση ώστε να προχωρήσουν στις αναγκαίες παρεμβάσεις που συνήθως ανέρχονται σε εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ. Είναι πρόσφατο το παράδειγμα Δήμου του ευρύτερης περιφέρειας του Πειραιά που αναγκάστηκε να πάρει δάνειο για να επισκευάσει δημοτικό σχολείο, στο οποίο ανέκυψαν σοβαρά προβλήματα στατικότητας. Τέλος, είναι αμφίβολο αν έχει πραγματοποιηθεί σε όλη την επικράτεια της χώρας ακόμα και ο πρωτοβάθμιος, οπτικός, προσεισμικός έλεγχος, ενώ τα αποτελέσματα των ελέγχων, όπου πραγματοποιούνται, κατά κανόνα, δεν δημοσιοποιούνται.
ε) Είναι συνηθισμένο το φαινόμενο Διευθυντές/ντριες και εκπαιδευτικοί να απευθύνονται στους Δήμους της χώρας, ακόμα και για άμεσες παρεμβάσεις στο σχολικό κτίριο, αλλά να συναντούν ουσιαστικά “κλειστές πόρτες”, αφού οι Δήμοι δηλώνουν αδυναμία να ανταποκριθούν, με το υπάρχον ελλιπές προσωπικό, στο σύνολο των εκατοντάδων αιτημάτων των σχολείων και όχι μόνο. Το Κράτος μετέφερε άλλη μία αρμοδιότητα προς του Δήμους, χωρίς τους ανάλογους πόρους, τις υποδομές και το προσωπικό, προκειμένου να απεμπολήσει άλλη μία αρμοδιότητα που είναι στη δική του ευθύνη.
Η κατάσταση των σχολικών κτιρίων και των ΚΕΔΑΣΥ είναι ανησυχητική. Σε μια χώρα με υψηλότατο δείκτη σεισμικότητας, θα έπρεπε να έχει ολοκληρωθεί εδώ και χρόνια ο πλήρης και ουσιαστικός προσεισμικός έλεγχος όλων των σχολείων και των ΚΕΔΑΣΥ σε δευτεροβάθμιο επίπεδο (με πρώτα φυσικά τα σχολεία που έχουν χαρακτηριστεί Α’ Προτεραιότητας από τον Α/θμιο Προσεισμικό Έλεγχο) και μετέπειτα σε τριτοβάθμιο επίπεδο, με ευθύνη της Πολιτείας.
Αντί για το παραπάνω, η κυβέρνηση διαφημίζει σαν κοσμογονία το πρόγραμμα “Μαριέτα Γιαννάκου”, το οποίο έχει πραγματοποιηθεί σε 670 σχολεία, με στόχο να φτάσει τα 2.000 σε κάποια χρόνια, ενώ το σύνολο των σχολικών μονάδων ανέρχεται σε πάνω από 13.000! Επιπλέον, το συγκεκριμένο πρόγραμμα δεν καλύπτει σε καμία περίπτωση την ανάγκη για ουσιαστικό προσεισμικό έλεγχο, ελέγχους στατικότητας, αλλά ούτε και την ανάγκη για ουσιαστικές παρεμβάσεις-συντηρήσεις-διορθώσεις-επισκευές των σχολικών κτιρίων. Αφορά παρεμβάσεις σε συγκεκριμένα πεδία, όπως αύλειους χώρους, ράμπες, τουαλέτες ΑμΕΑ, εξωτερικούς καλλωπισμούς και αυτά φυσικά απαραίτητα, την ώρα όμως που οι πραγματικές ανάγκες των σχολικών κτιρίων είναι πολύ μεγαλύτερες και βαθύτερες.
Μέσα από το συγκεκριμένο πρόγραμμα διαπιστώνουμε πως βρίσκουν, δυστυχώς, πεδίο να διαφημίσουν την “κοινωνική τους ευαισθησία” οι συστημικές τράπεζες, την ώρα που απολαμβάνουν καθεστώς φοροασυλίας (αναβαλλόμενος φόρος) και τα καθαρά κέρδη τους έφτασαν περίπου τα 4,5 δις ευρώ το 2025. Από την άλλη, το συγκεκριμένο πρόγραμμα δεν απαντά σε καμία περίπτωση στην εκρηκτική ανάγκη για ασφαλή και καλοσυντηρημένα σχολεία.
Είναι, τέλος, ενδεικτικά της απαράδεκτης κατάστασης που επικρατεί και τα εξής: α. το 3ο ΓΕΛ Καματερού ιδρύθηκε, αλλά λόγω μη ανέγερσης σχολικού κτιρίου, ξεκινά τη λειτουργία του στο σχολικό κτίριο του ΕΠΑΛ Καματερού, δημιουργώντας ασφυκτικές καταστάσεις, β. πλημμύρισε χθες με βοθρολύμματα το σχολικό συγκρότημα της ΣΚΥΠ στον Πειραιά δημιουργώντας επικίνδυνες καταστάσεις που είχαν ως αποτέλεσμα την εκκένωσή του.
Για μια ακόμα φορά διαπιστώνουμε πως οι μορφωτικές ανάγκες των μαθητών μας αντιμετωπίζονται σαν κόστος. Η ασφάλεια όμως μαθητών/τριών – εκπαιδευτικών-γονιών, η ύπαρξη καλοσυντηρημένων και κατάλληλα διαμορφωμένων σχολείων, δεν μπορεί να θεωρείται κόστος το 2026.
Απαιτούμε:
- Την ολοκλήρωση δευτεροβάθμιων και τριτοβάθμιων ελέγχων σε όλες τις σχολικές μονάδες και τα ΚΕΔΑΣΥ.
- Άμεση επισκευή και ανακατασκευή των σχολικών κτιρίων και ΚΕΔΑΣΥ, όπου απαιτείται.
- Ανέγερση νέων σχολικών μονάδων, με βάση τις ανάγκες των τοπικών κοινωνιών.
- Άμεση και γενναία χρηματοδότηση των Δήμων, στελέχωσή τους με το αναγκαίο προσωπικό
- Ετήσιοι περιοδικοί έλεγχοι σε σταθερή βάση με ευθύνη του κράτους, με μόνιμο εξειδικευμένο επιστημονικό προσωπικό.
- Στελέχωση της ΚΤΥΠ με όλο το αναγκαίο μόνιμο προσωπικό
- Να επικαιροποιηθεί το Σχέδιο έκτακτης ανάγκης σε περίπτωση σεισμού, πυρκαγιάς. Σε καμία περίπτωση, ακόμα και με το υφιστάμενο θεσμικό πλαίσιο, δεν μπορούν να θεωρούνται και δεν είναι οι εκπαιδευτικοί υπεύθυνοι/ες για ζητήματα καταλληλότητας και ασφάλειας του σχολικού κτιρίου! Η μόνη αρμοδιότητα που αντιστοιχεί στους συλλόγους διδασκόντων είναι να μεριμνούν για τη δημιουργία σχεδίου και την εκπαίδευση των μαθητών στην ασφαλή εκκένωση του κτιρίου σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης.
Δεν παζαρεύουμε την ασφάλεια των χιλιάδων μαθητών/τριών και συναδέλφων/ισσών μας!
]]>
Το μυθιστόρημα της Αντιγόνης Πόμμερ επιστρέφει με τη 2η έκδοσή του από τις εκδόσεις Μελτέμι.
Πρόκειται για το πρώτο μυθιστόρημα της «Τριλογίας ενός Βρικόλακα» που εκδόθηκε πρώτη φορά το 2022.
Το βιβλίο που απέσπασε το 1ο βραβείο ολοκληρωμένου έργου από την Ένωση Ελλήνων λογοτεχνών το 2023, είναι μια παρωδία που με χιούμορ και ευαισθησία αγγίζει διάφορα θέματα όπως οι χειριστικοί γονείς, ο έρωτας, η φιλία, η διαφορετικότητα αλλά και η επιρροή των προτύπων στη διαμόρφωση της προσωπικότητάς μας.
Μια φαινομενικά απλή ερώτηση γίνεται η αρχή μιας ιδιαίτερης περιπέτειας γεμάτης χιούμορ και ανατροπές που οδηγεί τον πρωταγωνιστή σε μια αναμέτρηση με τον εαυτό του. Η συγγραφέας γράφει μια ιδιαίτερα πρωτότυπη ιστορία, ανατρέποντας τις αντιλήψεις περί βρικολάκων και δημιουργεί έναν ήρωα που δεν απέχει από τις ανθρώπινες συμπεριφορές.
Μέσα από αυτή την παρωδία, με πρωταγωνιστή έναν βρικόλακα, η Αντιγόνη Πόμμερ μιλά για την ανάγκη της αποδοχής, την αυτοεκτίμηση, την αγάπη και το δικαίωμα του καθενός να χαράζει τη δική του πορεία.
Λίγα λόγια για την ιστορία
Ο Ερνέστο είναι ένας νεαρός, εύσωμος βρικόλακας, μεγαλωμένος σε μονογονεϊκή οικογένεια. Ρομαντικός, ευαίσθητος και λάτρης της λογοτεχνίας, ονειρεύεται να ζήσει τον απόλυτο έρωτα, όπως ακριβώς οι ήρωες των βιβλίων που διαβάζει.
Όταν ερωτεύεται τη Σταυρούλα, όμως, βρίσκεται αντιμέτωπος με ένα μεγάλο εμπόδιο: τη μητέρα του, τη Βανέσα, η οποία μοιάζει αποφασισμένη να καθορίσει τη ζωή του.
Ο Ερνέστο πιστεύει πως, αν καταφέρει να αδυνατίσει, θα κερδίσει την καρδιά της αγαπημένης του και θα πλησιάσει το προσωπικό του ίνδαλμα, τον αριστοκρατικό και λιπόσαρκο Κρίστοφερ Λι. Το μόνο που χρειάζεται είναι να ανακαλύψει κάτι που μέχρι τότε κανένας βρικόλακας δεν φαίνεται να έχει αναρωτηθεί σοβαρά: πόσες θερμίδες έχει το αίμα;
Αντιγόνη Πόμμερ
Γεννήθηκα στην Αθήνα από πατέρα Γερμανό και μητέρα Ελληνίδα. Το επίθετό μου το οφείλω στον πατέρα μου, ενώ το όνομά μου στην γιαγιά μου. Σε αυτήν οφείλω και την αγάπη μου για τα παραμύθια αφού ήταν μία αστείρευτη πηγή ιστοριών που με συντρόφευαν για πολλά χρόνια. Δεν μπορώ να φανταστώ πως θα ήταν η ζωή μου χωρίς τα παραμύθια της.
Η Αντιγόνη Πόμμερ σπούδασε δημοσιογραφία και προγραμματισμό ηλεκτρονικών υπολογιστών. Εργάστηκε ως δημοσιογράφος και μεταφράστρια και στην πορεία ως προγραμματίστρια στο πανεπιστήμιο Αιγαίου από το οποίο αποχώρησε μετά από τέσσερα χρόνια. Στη συνέχεια εντάχτηκε στο δυναμικό πολυεθνικής διαφημιστικής εταιρίας στο τμήμα πολυμέσων και internet. Από το 2010, διδάσκει λογοτεχνική γραφή και παραμύθι, στην πλήρους φοίτησης σχολή δημιουργικής γραφής στην Ελλάδα, Tabula Rasa, που είναι αναγνωρισμένη από το κράτος. Παράλληλα αναλαμβάνει το coaching νέων συγγραφέων και έχει επιμεληθεί αρκετά βιβλία. Στον ελεύθερο χρόνο της, γράφει χρονογραφήματα. Μιλάει αγγλικά και πορτογαλικά.
Έχει ταξιδέψει σε πολλές πόλεις της Ευρώπης και έχει επισκεφτεί αρκετές φορές την Βραζιλία, μια χώρα που συναντάει συχνά ο αναγνώστης μέσα στις ιστορίες της.
Το πρώτο της βιβλίο εκδόθηκε από την Εμπειρία Εκδοτική με τίτλο «Γκρεκίνια» και ακολούθησαν στον ίδιο εκδοτικό οίκο τα επόμενα δύο, με τίτλους «Η ζωή μου κύκλους κάνει» και «Ο καθρέφτης του φεγγαριού». Από τις εκδόσεις Ωκεανίδα εκδόθηκε το βιβλίο της «Άρωμα λεμόνι» και τέλος από τις εκδόσεις 24 γράμματα «Το κόκκινο μπάλωμα και η «Τριλογία ενός βρικόλακα» με τους ακόλουθους τίτλους: «Πόσες θερμίδες έχει το αίμα;», 1ο βραβείο ολοκληρωμένου έργου από την Ένωση Ελλήνων Λογοτεχνών, «Ξενώνας κακοποιημένων βρικολάκων», 1ο βραβείο ολοκληρωμένου έργου από την Ένωση Ελλήνων Λογοτεχνών και «Vambeer για βρικόλακες». Από τις εκδόσεις Μελτέμι εκδόθηκε το μυθιστόρημα «Έγκλημα στη Βαρβάκειο Αγορά» και σε 2η έκδοση το «Πόσες θερμίδες έχει το αίμα».
Συμμετείχε με το κείμενό της Sweet Sixty στην θεατρική παράσταση Τo success story μιας loser.
]]>
Μια νέα πρωτοβουλία με επίκεντρο την πρόληψη, την ενημέρωση και την προαγωγή της υγείας ξεκινά στην περιοχή μας, με την ίδρυση του Παραρτήματος Θεσπρωτίας της Ελληνικής Αντικαρκινικής Εταιρείας με έδρα την Ηγουμενίτσα, μετά από απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου της Ελληνικής Αντικαρκινικής Εταιρείας, που εγκρίθηκε στις 02/10/2026
Πρόεδρος της Διοικούσας Επιτροπής ορίστηκε ο Δημήτριος Γκόλιας. Η Επιτροπή συγκροτείται επίσης από τον Χρήστο Τσάμη αντιπρόεδρο, τη Νικολέτα Λάμπρου, γενική γραμματέα, την Ειρήνη Τακλάκογλου ταμία και τα μέλη Βασιλική Γκόρου, Έφη Λιοπιάρη και τον Σωτήριο Νικολάου.
Ιδρυτικά μέλη είναι ακόμη ο Κωνσταντίνος Θωμαδάκης, η Εμμανουέλα Τζώρτζη, η Πηνελόπη Τσάγκα, η Αγαθή – Άρτεμις Τσαρκοβίστα και η Βασιλική Παππά.
Η Ελληνική Αντικαρκινική Εταιρεία, με παρουσία από το 1956 και δράση σε ολόκληρη τη χώρα, έχει ως βασικούς άξονες α) την ενημέρωση του πληθυσμού, β) την πρόληψη και την έγκαιρη διάγνωση του καρκίνου, γ) την προαγωγή υγιεινών συνηθειών ζωής δ) την υποστήριξη δράσεων που συμβάλλουν στη βελτίωση της δημόσιας υγείας και ε) την αρωγή των ατόμων με καρκίνο μέσω των προγραμμάτων της ΕΑΕ.
Στον σχεδιασμό του παραρτήματος περιλαμβάνονται δράσεις όπως ενημερωτικές εκδηλώσεις, ομιλίες, συνεργασίες με φορείς υγείας, σχολεία, συλλόγους και οργανισμούς της τοπικής αυτοδιοίκησης, για τους σκοπούς της ΕΑΕ, καθώς και πρωτοβουλίες κοινωνικής προσφοράς και υποστήριξης των ανθρώπων που δοκιμάζονται από τον καρκίνο και των οικογενειών τους.
Η προσπάθεια αυτή βασίζεται αποκλειστικά στη δύναμη της συνεργασίας. Στόχος μας είναι να ενώσουμε φορείς, εθελοντές και ενεργούς πολίτες της Θεσπρωτίας γύρω από ένα κοινό μήνυμα:
Η πρόληψη δεν πρέπει να φοβίζει. Πρέπει να ενημερώνει, να κινητοποιεί και να δίνει ελπίδα.
Το Παράρτημα Θεσπρωτίας της Ελληνικής Αντικαρκινικής Εταιρείας φιλοδοξεί να είναι παρόν στην καθημερινότητα της τοπικής κοινωνίας, με συνέπεια, επιστημονική τεκμηρίωση, κοινωνική ευαισθησία και δράσεις ανοιχτές σε όλους.
Η Διοικούσα Επιτροπή καλεί τους πολίτες και φορείς της Θεσπρωτίας να εγγραφούν στην ΕΑΕ και να καταθέσουν ιδέες και προτάσεις για τις δράσεις του Παραρτήματος στο e-mail: eaethesprotias@gmail.com
Instagram: https://www.instagram.com/e.a.e.thesprotias
facebook: https://www.facebook.com/profile.php?id=61595159105005
Ο Πρόεδρος Δημήτριος Κ. Γκόλιας
Η Γεν. Γραμματέας Λάμπρου Νικολέτα
]]>
Συνελήφθησαν δύο άτομα, που κατηγορούνται επιπλέον για κατοχή ναρκωτικών ουσιών
Ξεπερνά τις -150.000- ευρώ η λεία
Από το Τμήμα Δίωξης και Εξιχνίασης Εγκλημάτων Άρτας εξιχνιάστηκε περίπτωση κακουργηματικής απάτης, που έλαβε χώρα την 9-10-2026 στην Άρτα.
Για την υπόθεση ταυτοποιήθηκαν και συνελήφθησαν στη συνέχεια ημεδαπός και ημεδαπή, σε βάρος των οποίων σχηματίστηκε δικογραφία για απάτη, καθώς και για παραβάσεις περί ναρκωτικών.
Ειδικότερα, άγνωστοι τηλεφώνησαν διαδοχικά σε ηλικιωμένη, απειλώντας την αρχικά ότι θα μεταβούν στο σπίτι της για να τη ληστέψουν και εν συνεχεία προσποιούμενοι τους αστυνομικούς, ισχυρίστηκαν ότι γνωρίζουν για τη δράση των αγνώστων, την έπεισαν και τοποθέτησε σε σακούλα χρήματα και τιμαλφή που είχε στο σπίτι της, συνολικής αξίας άνω -150.000-. Ακολούθως η ηλικιωμένη πέταξε από το μπαλκόνι τη σακούλα, όπως της υποδείχθηκε, προκειμένου δήθεν να επιτευχθεί η σύλληψη των δραστών, μιας και αστυνομικές δυνάμεις είχαν αναπτυχθεί περιμετρικά του σπιτιού της, ενώ τη σακούλα παρέλαβε γυναίκα, η οποία τράπηκε έπειτα σε φυγή.
Από την ανάλυση των στοιχείων της έρευνας ταυτοποιήθηκαν για την εμπλοκή τους στην υπόθεση οι δύο κατηγορούμενοι και χθες (13-10-2026) το μεσημέρι πραγματοποιήθηκε έρευνα στο σπίτι όπου διαμένουν σε περιοχή της Άρτας και συνελήφθησαν, ενώ βρέθηκαν και κατασχέθηκαν -79- ναρκωτικά χάπια, μικροποσότητα ακατέργαστης κάνναβης, ηλεκτρονική ζυγαριά ακριβείας και -330- ευρώ.
Οι συλληφθέντες οδηγήθηκαν στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Άρτας.
]]>
Ένα τριήμερο βιωματικής μάθησης, ανταλλαγής γνώσεων και εμπειριών για εργαζόμενους στους τομείς της φροντίδας και της υγείας θα πραγματοποιηθεί από τις 16 έως τις 18 Οκτωβρίου στο Καλέντζι του Δήμου Βορείων Τζουμέρκων.
Το «School of Care» διοργανώνεται και χρηματοδοτείται από την ερευνητική κολεκτίβα P2P Lab, στο πλαίσιο των δράσεών της για την ανάπτυξη κοινοτικών λύσεων απέναντι στις πολύπλευρες κρίσεις της εποχής. Ο Δήμος Βορείων Τζουμέρκων στηρίζει τη διοργάνωση, παραχωρώντας για τις εργασίες του τριημέρου τη συνεδριακή αίθουσα του Κέντρου Ανάδειξης Πολιτιστικής Κληρονομιάς Κατσανοχωρίων, που στεγάζεται στο παλιό Δημοτικό Σχολείο Πλαίσιας – Καλεντζίου.
Στόχος της διοργάνωσης είναι να δημιουργήσει έναν χώρο συνάντησης, ανταλλαγής εμπειριών και προβληματισμού γύρω από τις προκλήσεις, τα όρια και τις δυνατότητες της φροντίδας στη σύγχρονη κοινωνία, αναδεικνύοντας παράλληλα τη μεγάλη κοινωνική αξία της εργασίας των ανθρώπων που προσφέρουν καθημερινά υπηρεσίες φροντίδας, η οποία συχνά παραμένει υποτιμημένη και παραγνωρισμένη.
Το τριήμερο απευθύνεται σε άτομα που εργάζονται επαγγελματικά στους ευρύτερους τομείς της φροντίδας και της υγείας, όπως νοσηλευτές, φροντιστές ηλικιωμένων, συνοδούς και βοηθούς ατόμων με αναπηρία ή χρόνιες παθήσεις, φυσικοθεραπευτές, εργοθεραπευτές και γιατρούς. Προτεραιότητα δίνεται σε εργαζόμενους που βρίσκονται σε συχνή ή καθημερινή επαφή με ευάλωτα άτομα ή ασθενείς.
Μέσα από τη συμμετοχή τους, οι εργαζόμενοι θα έχουν την ευκαιρία να μοιραστούν τις δυσκολίες και τις εμπειρίες τους, να ανταλλάξουν γνώσεις και πρακτικές φροντίδας, να συζητήσουν για το μέλλον της εργασίας τους χωρίς εργασιακή καταπίεση και κοινωνικούς αποκλεισμούς, αλλά και να αναζητήσουν δυνατότητες αλληλοϋποστήριξης, ενδυνάμωσης και προσωπικής ανάπαυλας.
Το πρόγραμμα περιλαμβάνει εκπαιδευτικά εργαστήρια, συμμετοχικές ανοιχτές συζητήσεις, καλλιτεχνικές δραστηριότητες και δράσεις στη φύση, με επίκεντρο τη βιωματική μάθηση. Οι εργασίες θα φιλοξενηθούν στη συνεδριακή αίθουσα του Κέντρου Ανάδειξης Πολιτιστικής Κληρονομιάς Κατσανοχωρίων, ενώ, εφόσον το επιτρέψουν οι καιρικές συνθήκες, δραστηριότητες θα πραγματοποιηθούν και κάτω από τον μεγάλο πλάτανο της πλατείας του χωριού.
Τη συντονιστική ομάδα αποτελούν η ερευνήτρια και μέλος του P2P Lab Μάρω Πανταζίδου, η νοσηλεύτρια Δέσποινα Χατζηδάκη, η παιδαγωγός και ερευνήτρια Ελίνα Μωραϊτοπούλου και η γενική οικογενειακή γιατρός Σταυρούλα Κωστάκη.
]]>
Η πρόσφατη ανακοίνωση της συμφωνίας μεταξύ του προέδρου των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ και του ομολόγου του της Ρωσικής ομοσπονδίας, Βλαντιμίρ Πούτιν, διαμορφώνει νέα δεδομένα όχι μόνο στην περιοχή μας, αλλά, πολύ περισσότερο σε παγκόσμιο επίπεδο. Για το λόγο αυτό παίρνω το θάρρος να θυμίσω την κατακλείδα ενός παλαιότερου άρθρου μου (από το 2022), σχετικά με το ουκρανικό ζήτημα, στο οποίο θύμιζα την τύχη της εμπλοκής της χώρας μας σε πόλεμο στην Ουκρανία το 1919.
Έγραφα τότε τα εξής: «Τι λόγο έχουμε να θυμόμαστε γεγονότα που συνέβησαν 100 χρόνια πριν;» θα αναρωτιόταν εύλογα κάποιος. Θα απαντούσα με τα λόγια του Θουκυδίδη ο οποίος πίστευε ότι η μελέτη της ιστορίας θα μπορούσε να αποβεί ωφέλιμη σε καταστάσεις του μέλλοντος που έχουν παρόμοια χαρακτηριστικά με ανάλογες του παρελθόντος. Το 1919 ενεπλάκημεν σε σύρραξη που δε μας αφορούσε, για να εξυπηρετήσουμε τα συμφέροντα των ισχυρών συμμάχων μας με την ελπίδα ότι κι αυτοί θα μας συμπαρασταθούν στις δίκαιες διεκδικήσεις μας. Το αποτέλεσμα ήταν να χάσουμε και τα αυγά και τα πασχάλια και, τελικά, να την πληρώσουν οι Έλληνες που είχαν μείνει πίσω στην Ουκρανία αλλά και τη Σοβιετική Ένωση (γιατί και ο Λένιν έκανε συμφωνία με τον Κεμάλ το 1921).Και με την πιο πρόσφατη εμπειρία της χώρας μας από τις επιπτώσεις του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και τα δεινά του Εμφυλίου, θα περίμενε κανείς από την Ελλάδα να μην μπλέκει στις «μπίζνες» των μεγάλων, αλλά να αγωνίζεται με νύχια και με δόντια για την κατάπαυση του πυρός, την οριστική διακοπή των πολεμικών συγκρούσεων και τη διασφάλιση της ειρήνης. Αυτή θα έπρεπε να είναι η πρώτη μας και μοναδική έγνοια. Γιατί, όπως έλεγε και ο «παππούς» μας, ο Αίσωπος, «Όταν στο βάλτο μαλώνουν τα βουβάλια, αυτοί που την πληρώνουν είναι τα βατράχια».
Η επισήμανση αυτή είναι ιδιαίτερα επίκαιρη, αν λάβουμε υπόψη το γεγονός ότι η αναφερθείσα συμφωνία διαμορφώνει νέες συνθήκες όχι μόνο στην παγκόσμια αγορά πετρελαίου, αλλά και στο πολιτικό επίπεδο και στις γεωστρατηγικές ισορροπίες. Η Ελλάδα, ακολουθώντας τη γραμμή της Ευρωπαϊκής Ένωσης, έχει επιβάλει κυρώσεις στη Ρωσία και έχει επενδύσει στην απεξάρτηση από τα ρωσικά ορυκτά καύσιμα, με ό,τι αυτό συνεπάγεται στις συνεχόμενες αυξήσεις των τιμών ενέργειας. Παράλληλα, με την εφαρμογή των κυρώσεων, η χώρα μας έχει απωλέσει μια μεγάλη αγορά που απορροφούσε σημαντική ποσότητα αγροτικών προϊόντων και παράλληλα προσέφερε σημαντική μερίδα στην τουριστική αγορ΄. Η μονομερής στροφή της Ουάσινγκτον δημιουργεί ασυμμετρία: η ΕΕ (και η Ελλάδα) διατηρεί αυστηρούς περιορισμούς, ενώ οι ΗΠΑ εξασφαλίζουν φθηνότερη ενέργεια. Επιπλέον μια ενδεχόμενη ευρύτερη επαναπροσέγγιση ΗΠΑ – Ρωσίας ενδέχεται να αλλάξει τις ισορροπίες στην περιοχή της Μέσης Ανατολής και της Ανατολικής Μεσογείου, επηρεάζοντας τον ρόλο της Ελλάδας ως βασικού ενεργειακού και στρατιωτικού εταίρου των ΗΠΑ στη ΝΑ Ευρώπη.
Μπροστά σε αυτή τη νέα πραγματικότητα, τίθεται το αμείλικτο ερώτημα: Ποια πρέπει να είναι η στάση της Αθήνας; Αναμφίβολα, η Ελλάδα αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του δυτικού συστήματος ασφαλείας. Η αφοσίωση στις κοινές ευρωπαϊκές αρχές και η συμμετοχή στις συλλογικές αποφάσεις είναι δομικό στοιχείο της εξωτερικής μας πολιτικής. Ωστόσο, η πλήρης ευθυγράμμιση δεν πρέπει να συγχέεται με την παθητική αποδοχή ή την αυτοκαταστροφική μονομέρεια. Η άσκηση σοβαρής εξωτερικής πολιτικής απαιτεί ευελιξία, διορατικότητα και διατήρηση μιας σχετικής εθνικής ανεξαρτησίας.
Η διατήρηση δικλείδων ασφαλείας και ανοιχτών διαύλων επικοινωνίας και συνεργασίας με παγκόσμιες υπερδυνάμεις —όπως η Ρωσία— δεν αποτελεί πράξη αποστασιοποίησης από την ΕΕ, αλλά θεμελιώδη κανόνα διπλωματικής επιβίωσης. Ιστορικά, οι χώρες που επιβιώνουν και ευημερούν σε περιόδους παγκόσμιων ανακατατάξεων είναι εκείνες που δεν καίνε τις γέφυρες επικοινωνίας, ακόμα και με πλευρές με τις οποίες βρίσκονται σε διαφωνία. Όταν οι ίδιες οι ΗΠΑ επιλέγουν τον δρόμο της πραγματιστικής διαπραγμάτευσης με τη Μόσχα για την εξυπηρέτηση των δικών τους οικονομικών και στρατηγικών συμφερόντων, η Ελλάδα δεν μπορεί να παραμένει εγκλωβισμένη σε μια ιδεοληπτική ακαμψία που βλάπτει τα δικά της ζωτικά συμφέροντα.
Εάν όμως η διατήρηση τέτοιων αυτόνομων διαύλων καθίσταται ανέφικτη λόγω των αυστηρών ευρωπαϊκών δεσμεύσεων, τότε η χώρα μας οφείλει να αλλάξει τακτική εντός του ευρωπαϊκού πλαισίου. Δεν είναι δυνατόν η Ελλάδα να υφίσταται το δυσανάλογο βάρος των ευρωπαϊκών επιλογών —στην ενέργεια, στην ακρίβεια, στον τουρισμό και στην πρωτογενή παραγωγή— χωρίς την ανάλογη στήριξη. Σε μια τέτοια περίπτωση, η Αθήνα πρέπει να διεκδικήσει ουσιαστικά και γενναία οικονομικά ανταλλάγματα από τους Ευρωπαίους εταίρους. Αντισταθμιστικά μέτρα για το ενεργειακό κόστος, ειδικά κονδύλια για τη στήριξη των αγροτών και των τουριστικών περιοχών, καθώς και εγγυήσεις ασφαλείας στην Ανατολική Μεσόγειο πρέπει να αποτελέσουν την «κόκκινη γραμμή» της ελληνικής διαπραγμάτευσης.
Αυτό προϋποθέτει μια ριζική αλλαγή νοοτροπίας στο επίπεδο συνδιαμόρφωσης των αποφάσεων εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η Ελλάδα δεν πρέπει να αρκείται στον ρόλο του «καλού και προθυμότερου μαθητή» που απλώς προσυπογράφει κείμενα και αποφάσεις που συντάσσονται σε ξένα κέντρα αποφάσεων. Οφείλει να αποκτήσει μια στιβαρή, διεκδικητική φωνή που να ακούγεται καθαρά και να υπολογίζεται σοβαρά από τους ισχυρούς της Ευρώπης. Η πολυμερής διπλωματία δεν είναι παθητική παρακολούθηση, αλλά σκληρή διαπραγμάτευση με γνώμονα το εθνικό συμφέρον.
Σε διαφορετική περίπτωση, οι εξελίξεις θα μας προσπεράσουν δραματικά. Αν η χώρα μας παραμείνει απλός παρατηρητής των αλλαγών που συντελούνται πάνω από κεφάλι της, αν συνεχίσει να προσφέρει τα πάντα χωρίς να ζητά τίποτα, κινδυνεύει να επιβεβαιώσει για άλλη μια φορά την αλληγορία του Αισώπου. Θα καταλήξουμε, δυστυχώς, να είμαστε τα «βατράχια» που πληρώνουν το μάρμαρο στον βάλτο, την ώρα που τα «βουβάλια» θα έχουν ήδη μοιράσει μεταξύ τους τα οφέλη της νέας διεθνούς τάξης πραγμάτων — αν δεν είμαστε ήδη εκεί.
Η ιστορική πείρα του 1919 και του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου μάς διδάσκει ότι οι ισχυροί σύμμαχοι κοιτούν πάντα τη δική τους γεωπολιτική ζυγαριά. Το μάθημα της ιστορίας είναι σαφές: η ειρήνη, η διπλωματική πολυφωνία, η οικονομική στήριξη του λαού και η υπεράσπιση της εθνικής κυριαρχίας με διορατικότητα είναι η μόνη ασφαλής οδός. Ήρθε η ώρα η Ελλάδα να χαράξει μια στρατηγική με αυτοπεποίθηση, διεκδικητικότητα και ρεαλισμό, πριν ο βάλτος της διεθνούς αστάθειας μας καταπιεί οριστικά.
]]>