tag:blogger.com,1999:blog-3823899294834694838Sun, 21 Dec 2025 13:45:04 +0000;Αιρετικές απόψεις για το ΝαύπλιοΔιάλογος για το παρελθόν, το σήμερα και το μέλλον του Ναυπλίουnoreply@blogger.com (μαύρο πρόβατο)Blogger1217125tag:blogger.com,1999:blog-3823899294834694838.post-2601070102396345247Wed, 21 Jun 2023 17:03:00 +00002023-06-21T19:14:44.289+02:00Αργολίδα περιβάλλον ώρα μηδέν<p> <a href="; style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="540" data-original-width="960" height="360" src="; width="640" /></a></p><p><br /></p><p>Στραβός είναι ο γυαλός;</p><p>Ωρα μηδέν για το περιβάλλον στην Αργολίδα και το Ναύπλιο; Υπάρχει άραγε επιστροφή;</p><p>Φτάσαμε εκεί που κάποιοι τόσα χρόνια προβλέπαμε. Ειχε μαλλιάσει η γλώσσα μας</p><p>Το κυρίαρχο οικονομικοκοινωνικό μοντέλο μήπως μας έχει ήδη οδηγήσει στην καταστροφή;</p><p>Για την απομάκρυνση των πυρηνελουργείων από την Παραλιακή ζώνη οικιστικών ελέγχων ουδείς ασχολείται.</p><p>Τι γίνεται με τον αβαθή Αργολικό κόλπο; Πόσες δραστηριότητες αντέχει πριν την οριστική καταστροφή του; Βιολογικός, απόβλητα, μπάζα στον υγροβιότοπο, νέες επιβαρύνσεις από δραστηριότητες στο λιμάνι.</p><p>Τι θα γίνει με τα αλιευτικά αποθέματα;</p><p>Ακόμα σχεδιάζουμε κτήρια μαμούθ. Τεράστιο κτήριο στο λιμάνι. Κτήρια στην μαρίνα πάνω στην παραλία. Τεράστιο διοικητήριο τη στιγμή που οδεύουμε στην ψηφιακή εποχή.</p><p>Καμία σκέψη για παθητικά ενεργειακά κτήρια</p><p>Τιποτα για ένα μεγάλο πρόγραμμα φωτοβολαταϊκών στα δημοτικά και δημόσια κτήρια. Στα σχολεία.</p><p>Τίποτα για την αλλαγή του διατροφικού μας μοντέλου</p><p>Το αυτοκίνητο και το μηχανάκι είναι ο βασιλιάς μας. Το τραίνο λησμονηθηκε.</p><p>Καμία σκέψη για δημόσιες/δημοτικές συγκοινωνίες. Για ποδηλατόδρομους- πεζόδρομους.</p><p>Για έναν βιώσιμο για όλους τουρισμό</p><p>Ομως αυτό που πλέον όλοι αντιλαμβάανονται είναι το τεράστιο πρόβλημα της χρήσης των υδάτων.</p><p>Οι αγρότες μας ποτίζουν με θάλασσα.</p><p>Ανεξέλεγκτες οι αντλήσεις νερών πάνω από τον υδροφόρο ορίζοντα της Λέρνας.</p><p>Κανένας έλεγχος ποιος και πόσο αντλεί στην Λέρνα</p><p>Σε οριακή κατάσταση η στάθμη στην Λέρνα.</p><p>Δεν υπάρχει ενιαίος φορέας.</p><p>Τεράστιες ποσότητες νερών χάνονται.</p><p>Καμία σκέψη για μικρά υδατοφράγματα για την συγκράτηση των επιφανειακών νερών.</p><p>Κανένα μεγάλο πρόγραμμα για στάγδην άρδευση</p><p>Ακόμα επιλέγουμε υδρόφιλα φυτά και δένδρα για τα πάρκα μας</p><p>Τι γίνεται με την εξασφάλιση της ποιότητας του νερού που πίνουμε;</p><p>Πλημμύρες από χειμάρους.</p><p>Τεράστια τα χρέη των ΤΟΕΒ και του ΓΟΕΒ προς την ΔΕΗ κυρίως</p><p>Καμία σκέψη για δράσεις εξοικονόμησης ενέργειας.</p><p>Η αυξηση του ενεργειακού κόστους για τους αγρότες μία σφιχτή θηλειά στον λαιμό τους. Πόσο θα αντέξει ο αγροτικός κόσμος; Τι θα γίνει ο κάμπος και ο κόσμος στα χωριά;</p><p>Απίστευτα σχέδια για μεταφορά νερού στην Ερμιονίδα. Σε ποια τιμή θα πωλείται στον αγρότη της Ερμιονίδας το αρδευτικό νερό; Μήπως όλο αυτό το σχέδιο αφορά μόνον τα γκολφ;</p><p><b>SOS. Τις προηγούμενες φορές που τα πράγματα ήσαν τόσο σοβαρά πίναμε νερό Αναβάλου, χωρίς καν να μας το πουν εγκαίρως. </b></p><p><b>Τώρα; Η απόλυτη καταστροφή για νοικοκυριά και επιχειρήσεις. Από τις βρύσες των ξενοδοχείων θα τρέχει θάλασσα;</b></p><p><b>Πως σχεδιάζουμε νέες τεράστιες κτηριακές εγκαταστάσεις σε νέα σημεία , όπως η Καραθώνα χωρίς κανείς να σκέφτεται εάν οι υποδομές και οι πόροι αντέχουν;</b></p><p>Ουδείς έχει θεσει τα θέματα αυτά στον τοπικό προεκλογικό διάλογο για τις γενικές εκλογές.</p><p>Τοσα χρόνια προειδοποιούμε . Εγώ/εμείς θα συνεχίσω/ουμε να φωνάζω/ουμε.</p><p>Σώζεται η κατάσταση έστω και στο και πέντε; Οι λύσεις είναι πλέον επωδυνες. Αλλά χωρίς αυτές η καταστροφή είναι μπροστά μας . </p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><p></p><p>Και θαθελα να το πω και αυτό το τελευταίο. Ετσι αβρόχοις ποσί θα περάσει ότι υπέγραψαν το ΣΔΙΤ για την μαρίνα χωρίς περιβαλλοντική μελέτη, παρότι ο νόμος άλλα λέει;</p>2023/06/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (μαύρο πρόβατο)0tag:blogger.com,1999:blog-3823899294834694838.post-23194392625070439Mon, 30 May 2022 16:08:00 +00002022-05-30T18:17:16.052+02:00Το open mall <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="; style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1440" data-original-width="1440" height="640" src="; width="640" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><blockquote style="border: none; margin: 0px 0px 0px 40px; padding: 0px;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;">(Open mall Ναυπλίου. Η λογική είναι ότι θα "αναμορφώσουμε" μεταξύ των άλλων και αυτό το παρκάκι στην οδό Θεσσαλονίκης και έτσι υποτίθεται ότι θα αυξηθούν οι τζίροι των ουσιαστικών ανύπαρκτων γύρω εμπορικών καταστημάτων. Πωπω καταστήματα!! Δεν ξέρω αν θα σωθεί το πλατάνι που ρίχνει Μάιο μήνα τα φύλλα του. Αυτό που ξέρω καλά και για αυτό που είμαι εκατό τοις εκατό βέβαιος είναι ότι ούτε ένα ευρώ δεν θα αυξηθεί ο τζίρος των καταστημάτων επειδή κάνουμε μοντερνιές με open mall και με αναμορφώσεις παρκιδίων)</div></blockquote><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="text-align: left;"><br /></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div>Τα θυμόσαστε αυτά; </div><div>Να πηγαίνουν τα παιδιά στις σχολικές εκδρομές επίσκεψη στα Goodies και μετά στο πρώτο open mall (κάπου στο Αμαρούσιον ήταν);</div><div>Και μετά άνοιξαν οι παιδότοποι. Και αντί οι πιτσιρικάδες να βγαίνουν στις αλάνες, στις πλατείες , στις παιδικές χαρές, στις αυλές των σχολείων, τα πήγαιναν οι γονείς στους παιδότοπους;</div><div>Και τα Αθηναιάκια κάποιων ακριβών αλλά απρόσωπων τσιμεντογειτονιών να έχουν διασκέδαση την επίσκεψη στα malls? </div><div>Και το σινεμαδάκι με το πασατέμπο και πιασμένοι χεράκι χεράκι και το ψευτοχάδι στα σκοτεινά έγινε τότε multiplex cinema με τα Χολιγουντιανά τέρατα. </div><div>Τα θυμάστε; Τα επικροτούμε; </div><div>Να χαθούν τα σινεμαδάκια με το αγιόκλημα; </div><div>Ήταν η εποχή της πλήρους αμερικανοποίησης της καθημερινότητας των ανθρώπων.</div><div>Το αυτοκίνητο στην ημερήσια διάταξη. Το περπάτημα ανύπαρκτο. Η συνομιλία μηδαμινή και ανούσια. Η κίνηση μακριά από τα κέντρα των πόλεων. </div><div>Τα θυμάστε αυτά; Ακόμα λίγο πολύ κρατούν αυτά. Αλλά σιγά αλλά σταθερά φθίνει η πλαστική αυτή διασκέδαση. Έτσι νομίζω</div><div>Και τώρα έχουμε να αντιμετωπίσουμε πανελλαδικά ένα νέο φρούτο. Σχεδιάζουν να κτίσουν δημόσια σχολεία έξω από το σχέδιο πόλης. Μακριά από τους οικισμούς. Αυτοκίνητα και πάλι τροχοί και βενζίνα και ενέργεια. Πάει η βόλτα, το φλερτ, το παγωτό χωνάκι. Τα σχολικά είδη στα malls και αυτά. Στα closed malls. Στα malls των μεγάλων γυάλινων κτηρίων στις περιφέρειες των πόλεων</div><div>Για τα καταστήματα των κέντρων των πόλεων ήταν μια εποχή εξαιρετικά δύσκολη.</div><div>Μικρομάγαζα έκλειναν το ένα μετά το άλλο. Και τα λουκέτα δεν ήσαν απότοκα μόνον της δυσπραγίας λόγω της οικονομικής και κοινωνικής κρίσης, μετά τα έτη της δανειακής ευμάρειας. Η δυσπραγία στα κέντρα των πόλεων είχε την αιτία της και στο δήθεν, στο πλαστικό, στην προτίμηση στα από γυαλιά ενεργοβόρα κτήρια. </div><div>Και κάποια κεφάλια, δεν ξέρω ποια, τότε την εποχή της παλαβής αριστεράς, σκέφτηκαν το απίθανο και απίστευτο να επιχειρήσουν να μεταφέρουν τον δηθενισμό στα εμπορικά κέντρα των πόλεων. </div><div>Και έτσι δημιουργήθηκε αυτό το αδιανόητο πρόγραμμα των open malls. Και μάλιστα ως ένα γενικό πρόγραμμα για όλους του Δήμους Και πολλές πόλεις εντάχθηκαν στο πρόγραμμα αυτό των εκατομμυρίων της πλαστικούρας. Νομίζοντας οι έμποροι ότι κάτι θα κάνουν</div><div>Επιχειρώντας να αντιγράψουν τα κλειστά malls, που βρίσκονται στις παρυφές των πόλεων και το μόνο που προσφέρουν είναι γκλαμουριά. Το σχέδιο ήταν να μεταφερθεί το δήθεν ως ένα φρικαλέο κακέκτυπο στα εμπορικά κέντρα πόλεων και κωμοπόλεων.</div><div>Αλλά κάτι τέτοιο είναι αναπόφευκτο να αποτύχει. Το κακέκτυπο δεν είναι δυνατόν να ανταγωνισθεί τον αυθεντικό δηθενισμό, όπου η εκεί φούσκα, η φαντασίωση και επιδειξιομανία είναι στο ζενίθ.</div><div>Είναι όμως κοινός τόπος ότι η ζωή στα κέντρα των πόλων, η πραγματική και ουσιαστική ζωή έχει αρχίσει με αργά και σταθερά βήματα να ανακάμπτει. Η βόλτα, η χαιρετούρα με χαμόγελο στην γιαγιά και το παππού με τις ιστορίες από το παρελθόν της πόλης, το ουζερί με την ποιότητα των μεζέδων που οφείλεται στο μεράκι (σε αντίθεση με την τυποποίηση των χαμπουργκεράδικων των malls), οι μουσικοί και άλλοι καλλιτέχνες του δρόμου και τα πολλά άλλα τεράστια συγκριτικά πλεονεκτήματα της πραγματικής ζωής στα κέντρα των πόλεων σε σχέση με τα απατηλά εκτυφλωτικά φώτα των υπερκαταστημάτων αρχίζουν να αναδεικνύονται.</div><div><br /></div><div>Τι είναι λοιπόν τελικά αυτά τα open malls που κατασκευάζονται σε πολλές πόλεις της χώρας; Και τι είναι και αυτό το δικό μας open mall;</div><div>Οι περισσότεροι δεν το καταλαβαίνουν. Νομίζουν ότι θα φτιαχτεί ένα μεγάλο πολυόροφο ίσως τζαμένιο κτήριο που θα φιλοξενήσει μικρά καταστήματα στο ισόγειο και στους ορόφους. Αμ δε......</div><div>Γιατί όμως πληρώνουμε όλοι οι φορολογούμενοι τόσα χρήματα; Και τελικά θα ωφεληθούν οι έμποροι της πόλης; Θα αυξηθεί η εμπορική κίνηση στα καταστήματά τους; Θα αυξηθούν οι τζίροι των καταστημάτων με τόσα χρήματα που δαπανούμε; </div><div>Τι σκέφτηκαν οι άνθρωποι; Ο,τι χειρότερο. Open malls . Να ανταγωνιστούν, λέει, τα υπερκαταστήματα της χλίδας, ακολουθώντας την λογική τους. Αντί να επιχειρήσουν να αναδείξουν αυτά τα σπουδαία πλεονεκτήματα της ουσιαστικής κίνησης και της πραγματικής ζωής στα κέντρα των πόλεων </div><div>Τι θα κάνουμε εδώ στο Ναύπλιο; Θα αλλάξουμε κάποια πεζοδρόμια. Θα βάλουμε κάδους σκουπιδιών, ωσάν αυτό να μην είναι έτσι κι αλλιώς αυτονόητη υποχρέωση ενός Δήμου. Θα αλλάξουμε κάποιες νησίδες στους δρόμους. Θα αναμορφώσουμε κάποια μικρά παρκάκια. Αναμόρφωση για να πάνε, λέει, περισσότεροι πελάτες στα καταστήματα!!!!! Και όλο αυτό το σχέδιο, υποτίθεται ότι θα κάνει τους καταναλωτές και να συρρέουν σε αυτούς τους δρόμους και να δαπανούν περισσότερα!!!!!</div><div>Και το χειρότερο που θα κάνουν με το σχέδιο για το open mall Ναυπλίου είναι να δώσουν ομοιομορφία στα καταστήματα. Με κοινές τέντες, επιγραφές , προθήκες και τέτοια. Δηλαδή θα χάσει η αγορά του εμπορικού κέντρου της πόλης ένα τεράστιο συγκριτικό της πλεονέκτημα. Την διαφορετικότητα, την ευρηματικότητα, την αυτενέργεια που χαρακτηρίζει ένα ζωντανό κέντρο. Ο έμπορος δεν θα μπορεί να βάλει το δικό του προσωπικό στοιχείο. Οι αρχιτέκτονες, οι άνθρωποι που ασχολούνται με τις πινελιές που πρέπει να έχει ένα κατάστημα, οι διακοσμητές δεν θα έχουν δικαίωμα να αυτενεργήσουν και να δημιουργήσουν. Φρικαλεότητα μου φαίνεται αυτό. Αυταρχισμός στην επιχειρηματικότητα </div><div>Να σας πω όμως και το άλλο. Ένα εκατομμύριο εξακόσιες χιλιάδες είναι ο προϋπολογισμός του open mall Ναυπλίου. Τα χρήματα αυτά θα πέσουν για τα καταστήματα που βρίσκονται σε τρεις-τέσσερες δρόμους. Στους θεωρούμενους πιο εμπορικούς δρόμους. Εκεί που τα μισθώματα είναι μεγαλύτερα. Και αυτοί οι έμποροι που προσπαθούν να τα βγάλουν πέρα στους παραδρόμους; Αυτοί που έχουν το μαγαζάκι της γειτονιάς; Αυτοί που παλεύουν να τα φέρουν βόλτα με τα καταστήματά τους στις συνοικίες ή στους μεγάλους οδικούς άξονες; Εγώ κυρίως αυτούς θα ήθελα να βοηθήσω με δράσεις και με αναβάθμιση της γειτονιάς.</div><div>Αυτά που χρειάζεται το εμπορικό κέντρο της πόλης, είτε σε αυτούς τους δρόμους που ονομάζουμε εμπορικούς, είτε στο ιστορικό κέντρο της πόλης μας, είτε σε μικρότερους και πιο ταπεινούς παραδρόμους, είτε και στις συνοικίες (συνοικιακά καταστήματα), είναι αφενός μεν η εύκολη και φτηνή πρόσβαση των κατοίκων και επισκεπτών με αστική συγκοινωνία και με χώρους στάθμευσης και η αύξηση των ημερών διαμονής των τουριστών. Πολύ περισσότερα από την "αναμόρφωση" μιας νησίδας ενός δρόμου θα δώσουν πολιτικές, σχέδιο και δράσεις για την αύξηση των ημερών που θα μείνει στον τόπο μας ένας τουρίστας-περιηγητής. Εάν παραμείνει για μια εβδομάδα, τότε θα είναι εύκολο να καταρτισθεί ένα συγκεκριμένο σχέδιο δράσης για την επίσκεψή του και στο νέο Ναύπλιο και στο εμπορικό κέντρο με τα ωραία καταστήματα.</div><div>Και για να γίνει αυτό, για να δοθεί το κίνητρο στον τουρίστα περιηγητή να επισκεφθεί το εμπορικό κέντρο και να παρακινηθεί από μια ζωντανή και πολύχρωμη και πολύβουη αγορά να δαπανήσει σε ιδιαίτερα προϊόντα χρειάζονται εμβληματικό τοπόσημα που θα τον προσελκύσουν. Να έχουν και κάποιο λόγο και κίνητρο για να περπατήσουν στους εμπορικούς δρόμους. Να συνδυάσουν περιήγηση και αγορές.</div><div>Ας πούμε:</div><div>Ανάδειξη της εκκλησίας των Αγίων Θεοδώρων. Της εκκλησίας του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη στην Αργους.</div><div>Δημιουργία της οικίας του πρόσφυγα στον Συνοικισμό</div><div>Ανοιχτή γλυπτοθήκη στο Νεκροταφείο.</div><div>Μια νέα γλυπτοθήκη στον περιβάλλοντα χώρο της Βίλας Ζυμβρακάκη.</div><div>Το σπίτι του φωτογράφου στην Πρόνοια</div><div><br /></div><div>Έτσι γίνονται τα πράγματα αν επιζητάμε αύξηση του τζίρου και της επισκεψιμότητας, αντί να ξοδεύουμε ένα εκατομμύριο εξακόσιες χιλιάδες για αναπλάσεις με πριόνια και για ανοιχτά malls και τρίχες Αμερικάνικες</div><div>Χρειάζονται και άλλα πράγματα έξω από την θανάτωση δένδρων και την δημιουργία απρόσωπης αγοράς.</div><div>Μουσικοί και καλλιτέχνες του δρόμου</div><div>Happenings</div><div>Street food</div><div>Και σε τέτοιες γειτονιές είναι αναγκαία και τα graffiti. Εκεί χρειάζεται και η τέχνη των νέων Ένα μεγάλο έργο τέχνης στον τοίχο του γηπέδου.</div><div>Και αντί για ομοιομορφία, διαγωνισμοί για πολυμορφία</div><div>Και εάν θέλουν συνεργασία τα καταστήματα να το κάνουν μαγκιόρικα. </div><div>Κοινή διαφημιστική προβολή. Κοινές δράσεις με πολυχρωμία και πολυφωνία όμως.</div><div>Συνεργασίες σε e shopping για οικονομίες κλίμακας. Όχι κοινές οιμιόμορφες τέντες</div><div><br /></div><div>Απαιτείται άλλη λογική.</div><div>Δεν λέω. Δικαίωμά σας να έχετε εκπροσώπους στον εμπορικό Σύλλογο όποιους γουστάρετε. Αλλά σας βοηθούν. Για αναρωτηθείτε</div><div>Εγώ λέω ότι οι πολλές υποκλίσεις δεν κάνουν καλό. Είναι απωθητικές</div><div>Η νέα δημοτική αρχή δεν θα έχει ανάγκη από τα "ευχαριστώ". Θα έχει ανάγκη από σκληρή κριτική που θα είναι καλοδεχούμενη. </div><div>Ομιλών απλά για μια διαφορετική πολιτική κουλτούρα. Που όμως την έχει απόλυτη ανάγκη ο τόπος.</div><div><br /></div><div><br /></div>2022/05/open-mall.htmlnoreply@blogger.com (μαύρο πρόβατο)0tag:blogger.com,1999:blog-3823899294834694838.post-7650376689923982745Mon, 05 Jul 2021 16:45:00 +00002021-07-05T20:16:54.712+02:00De profundis<p> </p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="; style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="563" data-original-width="1280" height="282" src="; width="640" /></a></div><p style="line-height: 100%; margin-bottom: 0cm;">Τι χαρά!!!!!! Πόσες ελπίδες τότε!!!!!!</p>
<p style="line-height: 100%; margin-bottom: 0cm;">Εδώ όλοι μαζί να
προσφέρουμε ακόμα και πάνω από τις δυνάμεις μας !!!!</p>
<p style="line-height: 100%; margin-bottom: 0cm;">Να ξεπλύνουμε
αυτή την ντροπή η δεύτερη Γραφή της
Ναυπλίας του Μιχαήλ Λαμπρυνίδη να είναι
μέσα σε ράφια επί 99 χρόνια (τώρα ήδη φτάσαμε
τα 106 χρόνια).
</p>
<p style="line-height: 100%; margin-bottom: 0cm;">Νέα διοίκηση
στο ιστορικό Πολιτιστικό Σωματείο της πόλης που επί δεκαετίες κυριαρχείτο από συντηρητικές
λογικές. </p>
<p style="line-height: 100%; margin-bottom: 0cm;">Τότε ήταν που δημιούργησα
και την ομάδα σε μέσο κοινωνικής
δικτύωσης για να ενημερωθεί και να κινητοποιηθεί ο κόσμος. Να
βοηθήσει ο καθείς όπως μπορούσε, να
μαζευτεί ποσό για την μεταγραφή και την
έκδοση του έργου, να προσφέρει κάποιος εθελοντική
εργασία, να απευθυνθεί κάποιος άλλος
στις γνωριμίες του. Ένιωσα ότι ήταν τότε η μεγάλη ευκαιρία. Το ότι το Σωματείο είχε στα ράφια του τα χειρόγραφα και τις εκατοντάδες δακτυλογραφημένες σελίδες της δευτερης Γραφής της Ναυπλίας επί πολλές δεκαετίες δεν ήταν πλέον καλά κρυμμένο μυστικό</p>
<p style="line-height: 100%; margin-bottom: 0cm;">Και ξεκινήσαμε.
Και διαπίστωσα διάθεση από πολλούς</p>
<p style="line-height: 100%; margin-bottom: 0cm;">Τι χαρά!!!!
Προσφορά!!!! Πόσες ελπίδες τότε!!!!!</p>
<p style="line-height: 100%; margin-bottom: 0cm;">Τότε ήταν που με πρωτοβουλία δικιά μου κινητοποιήθηκαν οι πάμπολλοι εραστές του Ναυπλίου για να αγοράσουμε όλοι μαζί και να προσφέρουμε στο ιστορικό Πολιτιστικό Σωματείο
της πόλης έναν μοναδικό πίνακα ζωγραφικής
που βγήκε εκείνη την εποχή σε δημοπρασία. Το ενδιαφέρον από τον κόσμο ήταν απίστευτο!!!! Κατευθείαν μου είπαν
κάποιοι ότι θα έβαζαν όλο το ποσό για
να αγοραστεί ο πίνακας και να επιστρέψει στην πόλη και στα γραφεία του Πολιτιστικού
Σωματείου. Αρνήθηκα τις προσφορές αυτές
Επέλεξα να δώσουν πολλοί από ένα συμβολικό
ποσό για να μαζέψουμε όλοι μαζί και να νιώσουμε όλοι την χαρά της προσφοράς. Με εικοσάρικα από τον καθένα συγκεντρώθηκε το ποσό. Μου έστελναν μηνύματα για να προσφέρουν από τα Γιάννενα, την Πάτρα, την Αθήνα , το εξωτερικό. (μόνον ο Δήμος αδιαφόρησε τελείως)</p><p style="line-height: 100%; margin-bottom: 0cm;">Μέσα στην σκέψη μου δεν ήταν μόνον η αγορά του μοναδικού πίνακα του Luis Francois Boitte. Ήταν και κάτι άλλο πολύ πιο σημαντικό. Οι φίλοι μου στην διοίκηση του Σωματείου να ξεκινούσαν ένα εκπληκτικό ταξείδι Μέσω αυτής της κινητοποίησης να αγκάλιαζε το Σωματείο διακόσια, πεντακόσια , γιατί όχι και χίλια άτομα. Να δημιουργούσαμε όλοι μαζί (εγώ στην πλήρη αφάνεια του απλού μέλους) ένα Σωματείο με δύο χιλιάδες και πλέον ενεργά μέλη. Με συχνές συνελεύσεις των μελών για να είναι και αυτά συμμέτοχα στον δρόμο για την Ιθάκη Με πολλές συζητήσεις, επιτροπές, παρουσιάσεις βιβλίων, εκθέσεις κάθε εβδομάδα, θέατρο, κινηματογράφο, ενασχόληση με την ιστορία της πόλης. Ένα σωματείο που λόγω της ιστορικότητάς του θα μπορούσε να γίνει η ομπρέλα για όλα τα λοιπά σωματεία της πόλης. Με όλους τους ιστορικούς και τους πνευματικούς ανθρώπους της πόλης να μπορούν να συμμετέχουν σε φεστιβάλ λόγων και τέχνης. Με ένα σωματείο που δεν θα έκανε μεν συμπολίτευση ή αντιπολίτευση, αλλά θα είχε λόγο όταν ιστορικά Πάρκα γέμιζαν τσιμέντα ή όταν τα θαλάσσια κάστρα εξαφανιζόντουσαν από τον ορίζοντα Με πάρα πολλά έσοδα από εισφορές και δωρεές για την επίτευξη των σκοπών. Ένα σωματείο μιας σπουδαίας επαρχιακής πόλης που λόγω της ακτινοβολίας του και λόγω της μοναδικότητας του Ναυπλίου δεν θα ακολουθούσε άλλους, δεν θα γινόταν παράρτημα τινος, αλλά αντίθετα θα ήταν τόσο σεβαστό που η κεντρική και οι τοπικές εξουσίες θα ήσαν υποχρεωμένες να ακολουθούν. Θα ήταν υποχρεωμένες να εμφανίσουν τους πίνακες ζωγραφικής της Δημοτικής Πινακοθήκης μόνο και μόνο επειδή θα το απαιτούσε το Σωματείο που φέρει το όνομα του εφευτέρη του ζατρικίου . Τι χαρές , τι ελπίδες!!!!!</p><p style="line-height: 100%; margin-bottom: 0cm;">Αυτά ονειρευόμουν, αφού συνέχεια ονειρεύομαι. Και σκεφτόμουν ότι οι φίλοι θα τα κατάφερναν καλύτερα από κάθε άλλον σε όλη την Ελλάδα . Τι ωραίο θα ήταν!!!!!</p><p style="line-height: 100%; margin-bottom: 0cm;"> Ο καιρός όμως περνούσε και η δεύτερη γραφή της Ναυπλίας παρέμενε στα ράφια. Καμία κινητικότητα δεν υπήρχε. Και τότε άρχισε να δραστηριοποιείται ο φίλος Χρήστος, που αυτός είναι πιο επίμονος κηπουρός από εμένα. Αρχισε να τους "ενοχλεί" σχεδόν καθημερινά. Αναρτήσεις, έγγραφα, ηλεκτρονικά μηνύματα, επαφές με την κυρία Ευτυχία Λιάτα. Τότε ήταν και που η Αμαλία μου έστειλε μήνυμα να επικοινωνήσω με την δισεγγονή του Λαμπρυνίδη την Μικέλα Χαρτουλάρη. Το έκανα. και (ω του θαύματος!!!!) έπεσα πάνω στον πιο ειδικό άνθρωπο. Μια γυναίκα που έχει ασχοληθεί ως δημοσιογράφος όλη την ζωή της με το βιβλίο!!!!! Τι ευτυχής συγκυρία. Όλα ξεκλειδώθηκαν, σκέφτηκα. Δισεγγονή του Λαμπρυνίδη είναι μια γυναίκα που μπορεί να βοηθήσει το τοπικό Σωματείο πολυεπίπεδα. Σκέφτηκα ότι προχωράμε μπροστά. Οτι δεν έχουμε τίποτα να φοβηθούμε. Οι φίλοι που είναι στο Συμβούλιο θα θριαμβεύσουν με κάτι πολύ μεγάλο που άργησα μεν έναν ολόκληρο αιώνα , αλλά επιτέλους θα υλοποιείτο με τρόπο μεγαλειώδη. Και από πίσω εγώ στη σκιά με ένα χαμόγελο τεράστιας ικανοποίησης</p><p style="line-height: 100%; margin-bottom: 0cm;"> Ο επίμονος κηπουρός παρεξηγήθηκε από τα μέλη του Συμβουλίου του Σωματείου από κάποια πραγματάκια που έγραψε που ίσως δεν θα έπρεπε τότε να τα γράψει. Αποφάσισα λοιπόν να ζητήσω επίσημη συνάντηση. Να λυθούν οι παρεξηγήσεις. Να τους δηλώσουμε την ομόθυμη διάθεσή μας για εθελοντική προσφορά (και όχι μόνον), να τους γνωρίσουμε τις επαφές που κάναμε που ξεκλείδωναν το όλο εγχείρημα. Είχα ο έρμος την απόλυτη βεβαιότητα ότι η διάθεσή μας, η όρεξή μας, η επιθυμία μας να βρούμε χορηγούς (και οι ίδιοι θα γινόμασταν) θα έβαζαν μπροστά την όμορφη λιμουζίνα να εκκινήσει εκ νέου</p><p style="line-height: 100%; margin-bottom: 0cm;"> Από ελπίδα και χαρά, το απόλυτο ξάφνιασμα Ένεός!!! Δεν θα ήθελα να μεταφέρω τα λόγια που πλήγωσαν διότι δεν θέλω κι εγώ από την μεριά μου να στεναχωρήσω εξαιρετικά οικεία πρόσωπα.. Δεν δέχθηκαν καν την συγγνώμη του Χρήστου. </p><p style="line-height: 100%; margin-bottom: 0cm;">Επί της ουσίας: Τους προτείναμε να βρούμε εμείς χορηγούς για την μεταγραφή και την έκδοση. "Όχι" ήταν η απάντηση, "θα ζητήσουμε τα χρήματα από την κυρία Ράλλη" Και μου πρότειναν να πάω κι εγώ μαζί τους για να υποβάλλουμε το αίτημα!!! Τους προτείναμε να βοηθήσουμε εμείς και άλλοι ενεργοί πολίτες εθελοντικά στην μεταγραφή των χειρογράφων και των δακτυλογραφημένων σελίδων, ώστε όταν το πάρουν σε ηλεκτρονικό αρχείο οι ειδικοί για περαιτέρω επεξεργασία να είναι αυτή πολύ πιο εύκολη. "Οχι" ήταν η μόνιμη απάντηση και επωδός "Θα απευθυνθούμε στην κυρία Λιάτα". Κάντε το τους είπαμε. Προχωρήστε. "θα πάμε στην κυρία Ράλλη" μες έλεγαν. Ειπαν και άλλα και μέχρι και ο φίλος μου ο Κώστας που τον είχαμε πάρει μαζί βγήκε από τα ρούχα του. Μέχρι και ο Κώστας που πάντοτε είναι με τον καλό και γλυκύτατο λόγο</p><p style="line-height: 100%; margin-bottom: 0cm;">Μας είπαν ότι δεν επιθυμούν την έκδοση. Και μετά το επανέλαβαν πανηγυρικά με δελτίο τύπου.. Δεν επιθυμούσαν την έκδοση. Το άκουσα και τότε βούλωσα τα ώτα μου διότι δεν το πίστευα και μετά το είδα γραμμένο και έτριβα τους οφθαλμούς μου</p><p style="line-height: 100%; margin-bottom: 0cm;">De profundis</p><p style="line-height: 100%; margin-bottom: 0cm;">Τους είπαμε να επικοινωνήσουν με την κυρία Χαρτουλάρη που θα ξεκλείδωνε όλες τις πόρτες και ονειρευόταν κάτι μεγαλειώδες. Υποσχέθηκαν. Απλώς το υποσχέθηκαν, απ΄ότι φαίνεται</p><p style="line-height: 100%; margin-bottom: 0cm;">Και τελικά έγινε αυτό που έγινε. Και εμείς ως πολίτες εκτεθήκαμε αγρίως με το τελευταίο άρθρο της Μικέλας Χαρτουλάρη (δισέλιδο αφιέρωμα) σε Αθηναϊκή εφημερίδα με τίτλο "η ιστορία έρμαιο των διαχειριστών της"</p><p style="line-height: 100%; margin-bottom: 0cm;">Δεν θα μπω σε λεπτομέρειες για το πως η τοπική μας ιστορία κατέστη "έρμαιο των διαχειριστών της " Τα αναφέρει αναλυτικά στο δισέλιδο αφιέρωμά της η κυρία Χαρουλάρη. Μπορείτε να τα διαβάσετε.</p><p style="line-height: 100%; margin-bottom: 0cm;">Αυτό όμως που εμένα με συνετάραξε ήταν η δηλωση του ιστορικού Σωματείου, ότι έχουν ακόμα τα πνευματικά δικαιώματα του έργου του Λαμπρυνίδη!!!!. 72 χρόνια ήταν το έργο μέσα στα συρτάρια τους και 106 χρόνια έχουν περάσει από τον θάνατο του Λαμπρυνίδη και οι φίλοι εκεί ακόμα ομιλούν για τα πνευματικά τους δικαιώματα. Απίστευτο; Και βέβαια με συνετάραξε και η παράγραφος που έγραψαν σε δελτίο τύπου ότι εγώ και κάποιοι άλλοι δεν επιθυμούσαμε την έκδοση του έργου!!!!! Μετά από τόση προσπάθειά μας το είπαν και αυτό</p><p style="line-height: 100%; margin-bottom: 0cm;">Τα όνειρά μου και οι ελπίδες έσβησαν άραγε;</p><p style="line-height: 100%; margin-bottom: 0cm;">Δεν θέλω. Δεν θέλω να το πιστέψω</p><p style="line-height: 100%; margin-bottom: 0cm;">Ελάτε όλοι μαζί να ψηφιοποιήσουμε τις ομιλίες πολύ σπουδαίων ανθρώπων στην πόλη μας που επί δεκαετίες είχε οργανώσει ο "συντηρητικός" Σύλλογος Παλαμήδης. Είναι σε ένα κυτίον σε μπομπίνες όλες αυτές οι ομιλίες. Από όσο γνωρίζω υπάρχουν εκεί ομιλίες του Αγγελου Τερζάκη, του Ι. Μ. Παναγιωτόπουλου, του Ευάγγελου Παπανούτσου, ίσως, (ποιος ξέρει;), και της Χαρίκλειας Χαρτουλάρη, της θυγατρός του Λαμπρυνίδη, που δώρισε το έργο του πατέρα της το έτος 1949. Και να προχωρήσει αυτόνομα το Σωματείο σε αυτό το σπουδαίο. Χωρίς τις συνυπογραφές. Θα ακολουθήσουν όλοι οι πολιτικάντηδες για τα φλαsh . Να μην γίνει το αντίθετο Εγώ εκεί στα σκαλάκια όπου πάντοτε καθόμουν στις εκδηλώσεις του Σωματείου στην πλήρη αφάνεια. De profundis</p><p style="line-height: 100%; margin-bottom: 0cm;">Τα όνειρά μου και οι ελπίδες έσβησαν άραγε;</p><p style="line-height: 100%; margin-bottom: 0cm;">Σκέφτομαι να είμαι υποψήφιος για Πρόεδρος για τον Σύλλογο Παλαμήδης στις επόμενες αρχαιρεσίες. Τελευταίος θα βγω, όμως πέντε ψήφους θα τις πάρω. Και θα έχω κάνει και κάτι άλλο ως υποψήφιος . Θα απευθυνθώ σε κάθε ένα από τα μέλη του Σωματείου ξεχωριστά, για να τους αναλύσω το σχέδιο και να τους μεταφέρω όνειρα και ελπίδες. Και βέβαια και σε αυτή την περίπτωση τους φίλους εγώ θα τους ψηφίσω.</p><p style="line-height: 100%; margin-bottom: 0cm;">Α ναι...... Ελπίζω να μου δώσουν τον κατάλογο των μελών, διότι έχουν κάνει και αυτό το απίστευτο να αρνηθούν να τον δώσουν σε άλλο μέλος!!!</p><p style="line-height: 100%; margin-bottom: 0cm;">Τελειώνοντας θα ήθελα να κάνω την αυτοκριτική μου. Ο Τάκης Τούμπας ήταν ένας πολύ καλός Πρόεδρος ενός Πολιτιστικού Σωματείου μιας επαρχιακής πόλης μέσα στην μετεμφυλιακή εποχή. Τότε εγώ, έφηβος και μετά φοιτητής και επαναστατημένο νιάτο, τους θεωρούσα εξωκοσμικούς. Τέτοια Σωματεία με συντηρητικές λογικές υπήρχαν πολλά τότε στην επαρχία. Όμως ο Τάκης Τούμπας έκανε πολλά για την πόλη. Και κράτησε την αυτονομία του Σωματείου. Και βέβαια ντράπηκα μέσα μου όταν μεγάλωσα και πληροφορήθηκα ότι ο κύριος Τάκης ήταν αυτός που μεταμφιεζόταν σε Αγιο Βασίλη κάθε παραμονή Πρωτοχρονιάς και τρέχαμε τα πιτσιρίκια </p><p style="line-height: 100%; margin-bottom: 0cm;">"Εκ βαθέων" Είμαι συναισθηματικός , παρ΄ότι δεν φαίνομαι και παρότι ελπίδες διαψεύστηκαν . Αλλά ελπίζω ακόμα.</p><p style="line-height: 100%; margin-bottom: 0cm;"><br /></p><p style="line-height: 100%; margin-bottom: 0cm;"><br /></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="; style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="614" data-original-width="446" height="640" src="; width="464" /></a></div><br /><p style="line-height: 100%; margin-bottom: 0cm;"><br /></p>2021/07/de-profundis.htmlnoreply@blogger.com (μαύρο πρόβατο)0tag:blogger.com,1999:blog-3823899294834694838.post-872126614118568436Thu, 25 Mar 2021 09:52:00 +00002021-03-25T13:16:30.323+02:00Οι πέντε ήρωες και το μικρό Αναπλιωτάκι<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="; style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="677" data-original-width="526" height="640" src="; width="498" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="; style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="586" data-original-width="800" height="468" src="; width="640" /></a></div><br /><p><br /></p><p>Κάτι το μοναδικό!!!!!!!!! Σε μια μικρή Αναπλιωτοπούλα, που μεγαλώνει σήμερα σε συνθήκες γενικού εγκλεισμού, εμπεριέχεται όλο το Ελληνικό μεγαλείο της ελευθερίας</p><p>Ιδού οι πέντε διάσημοι και λιγότερο διάσημοι φιλικοί και ήρωες πρόγονοί μας. Νικήτας Δικαίος ή Φλέσσας, Θεόδωρος Κολοκοτρώνης ή Μπιθεγκούρας, Γιατράκος, Ιωάννης Καράπαυλος, Σταματέλος Αντωνόπουλος. Ολοι πρόγονοι της μικρής Αναπαλιωτοπούλας. Απίστευτο αλλά αληθινό!!! </p><p>Ο Νικήτας Δικαίος, αδελφός του Παπαφλέσσα. Ο Παπαφλέσσας ήταν το 28ο και υστερότοκο τέκνο του Δημητρίου Δικαίου. Είχε 26 αδελφούς και μια αδελφή!!!!!!! Μεταξύ αυτών και τον Νικήτα που διακρίθηκε στους επαναστατικούς αγώνες Ο Γρηγόριος Δικαίος εμυήθη στην Κωνσταντινούπολη και μετά ήταν ο κύριος κήρυκας της εξάπλωσης της Φιλικής Εταιρείας στον Μοριά. Είναι βέβαιο ότι μύησε μεταξύ των άλλων τον αδελφό του Νικήτα , τον Λάκωνα Γιατράκο, τον Αργείο Σταματέλο Αντωνόπουλο, τον Επίσκοπο Μεθώνης Γρηγόριο Παπαθεοδώρου. Ο επίσκοπος Γρηγόριος με τη σειρά του εμύησε τον οπλαρχηγό της Κορώνης Ιωάννη Καράπαυλο και τον αδελφό του Ηλία. Η φιλική εταιρεία έπαιξε έναν τεράστιο ρόλο στην προετοιμασία της έγερσης των Ελλήνων. Είχε στηθεί στα πρότυπα της μυστικότητας των Τεκτονικών Στοών στης Ευρώπης. Δεν ταυτιζόταν με αυτές, αλλά υπήρχαν σχέσεις μεταξύ των Φιλικών και των Ελευθεροτεκτόνων που πρέσβευαν τις αρχές της ελευθερίας στην Ευρώπη</p><p>Ηταν 17 Μαρτίου 1821 όταν στην Τσίμοβα, Μανιάτες και λοιποί Λάκωνες σηκώνουν την σημαία της Επανάστασης. Αμέσως μετά εκστρατεύουν για την απελευθέρωση του υπόλοιπου Μοριά Στις 23 Μαρτίου 1821 ο Πετρόμπεης με τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη είναι στην Καλάματα και την απελευθερώνουν. Ο Κυριακούλης Μαυρομιχάλης με τον Γιατράκο και τους γενναίους τους εκστρατεύουν στις 23 Μαρτίου 1821 προς Μυστρά και Μονεμβασιά . Οι Γιατρακαίοι ήσαν σπουδαίοι αγωνιστές του αγώνα της εθνικής απελευθέρωσης</p><p>Στις 23 Μαρτίου 1821 ξεκινά ουσιαστικά ο Επαναστατικός αγώνας και στο Αργος. Το Αργος είναι από τις πρώτες πόλεις που επαναστατεί για την λευτεριά Ο Σταματέλος Αντωνόπουλος (φωτογραφία 1) είναι ο μεγάλος πρωταγωνιστής στο Αργος. Φυγαδεύει τα μέλη της οικογένειάς του εκτός Αργους σε ασφαλές μέρος και ο αγώνας ξεκινά . Οι Οθωμανοί πυρπολούν τα καταστήματα Σταματέλου Αντωνόπουλου και Περρούκα. Στις 2 Απριλίου οι Οθωμανοί εκδιώκονται από το Αργος και ο σταυρός υψώνεται στην Λάρισα. Την ίδια μέρα ο Σταματέλος τρέπει σε φυγή τους Τούρκους έξω από το Αργος και η Δαλαμανάρα ελευθερώνεται</p><p>Στις 25 Μαρτίου 1821 το μόνο γεγονός της Επανάστασης που καταγράφεται στα ιστορικά βιβλία είναι η περιφανής νίκη των Κορωναίων υπό τον Ιωάννη Καράπαυλο και τον Δαρειώτη στα Βουνάρια. Οι Οθωμανοί τρέπονται εις φυγήν και κλείνονται στο υπέροχο κάστρο της Κορώνης. Ξεκινά η πολυετής πολιορκία. Το 1824 οι ηρωικοί Κορωναίοι υπό τους Καραπαυλέους είναι έτοιμοι πλέον να καταλάβουν το κάστρο. Οι Οθωμανοί είναι εξουθενωμένοι. Τότε όμως εμφανίζεται ο Γρίβας με τρεις χιλιάδες δικούς του έτοιμους για το πλιάτσικο. Ο Γρίβας απαιτεί να πάρει αυτός τα κλειδιά του Κάστρου και οι δικοί του τα λάφυρα. Απαιτεί και όλα τα ελαιοτεμάχια γύρω από την Κορώνη. Η έφοδος ματαιούται. Σαράντα γενναίοι Κορωναίοι δεν το πληροφορούνται και προχωρούν στο γιουρούσι. Οι Οθωμανοί τους κόβουν όλους. Τα κακά της φυλής. Οι Κορωναίοι είναι οι πρώτοι που αντιμετωπίζουν τον τακτικό στρατό του Ιμπραήμη σε γενναία και άνιση μάχη. Στην Κορώνη έγινε η πρώτη απόβαση του Αιγυπτιακού Στρατού. Ο Ηλίας Καράπαυλος είναι εκπρόσωπος της Πυλίας στην δεύτερη Εθνοσυνέλευση. Ο Ιωάννης Καράπαυλος σε όλες τις επόμενες. Και μετά γερουσιαστής του Καποδίστρια. Αμέσως μετά την ανεξαρτησία η προσφορά του συνεχίζεται. Είναι ο επικεφαλής της επί τόπου συνοριοθέτησης του ελεύθερου Ελληνικού Κράτους. Κάποια σημεία της Αμβρακίας ήταν γεμάτα έλη. Και έλος σημαίνει ελονοσία. Εκεί θα τελειώσει ο ένδοξος βίος του. Όμως εν τω μεταξύ είχε νυμφευθεί την Μαρία, την μία θυγατέρα του Σταματέλου Αντωνόπουλου και είχαν αποκτήσει υιό. Αλλοι απόγονοι του Σταματέλου είναι ο πρέσβης Τσαμαδός, ο ζωγράφος Νίκος Χατζηκυριάκος Γκίκας, νομίζω και η Ζωζω Σαπουντζάκη</p><p>Η γούνα και ο Νικήτας Φλέσσας ή Δικαίος. Στρατηγός σπουδαίος. Πολέμησε με γενναιότητα με τους δικούς του, εδώ δίπλα μας στα Δερβενάκια. Λάφυρο που απέκτησε από την μάχη αυτή μία ωραιότατη γούνα. Δείτε την πασίγνωστη προσωπογραφία του Παπαφλέσσα με την γούνα (φωτογραφία 2). Η γούνα αυτή είναι δωρεά του Νικήτα στον αδελφό του Παπα-Γρηγόρη. Η αλήθεια είναι ότι υπάρχει ένας κυκεώνας με τα 27 αδέλφια του Παπαφλέσσα. Ποιος είναι ποιος και ποιοι είναι οι απόγονοι του καθενός. Το βέβαιο είναι ότι μετά από μερικές δεκαετίες ο Νικήτας Δικαίος, μάλλον απόγονος του δωρητή της γούνας και σπουδαίου στρατηγού, νυμφεύεται την εγγονή του Γέρου του Μοριά την Ελένη Κολοκοτρώνη, θυγατέρα του μικρού υιού του Στρατηγού, του Κωνσταντή. Και ο άλλος εγγονός του Στρατηγού Νικήτα, Νικήτας και αυτός την εγγονή του αδελφού του Θεόδωρου, που ονομάζόταν όπως μου είπαν, Στεκούλα Η γιαγιά μια κυρίας που μετακόμισε στο Ναύπλιο, νυμφευθείσα Αναπλιώτη είναι η Μαρία Δικαίου εγγονή του Νικήτα Δικαίου και της Κολοκοτρώνη</p><p>Την προσφορά του Γέρου στον αγώνα, άπαντες την γνωρίζετε. Δεν χρειάζεται να πω κάτι επιπλέον</p><p>Και σήμερα το μικρό Αναπλιωτάκι είναι από τον ένα παππού της εξάκις εγγονή του Γιατράκου, από τον άλλο παππού της εξάκις εγγονή του Ιωάννη Καράπαυλου και επτάκις εγγονή του Σταματέλου Αντωνόπουλου και από την γιαγιά της εξάκις εγγονή του Νικήτα Φλέσσα και του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη ή του Ιωάννη Κολοκοτρώνη (αδελφού του Θεοδωρου). Στο τελευταίο το χάνω λίγο με τους Νικήτες που παντρεύτηκαν τις εγγονές των Κολοκοτρωναίων</p><p>Δεν είναι μαγευτικό όλο αυτό;</p><p><br /></p>2021/03/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (μαύρο πρόβατο)0tag:blogge